II SA/Bk 1661/25

II SA/Bk 1661/25 - Postanowienie WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2026-05-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-09-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Barbara Romanczuk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6050 Obowiązek meldunkowy
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Romanczuk (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 25 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.D. na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia 19 sierpnia 2025 r. nr OB-I.621.1.17.2025.SCH w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego p o s t a n a w i a odrzucić skargę ,
Uzasadnienie
J.D. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Wojewody Podlaskiego z 19 sierpnia 2025 r. nr OB.-I.621.1.17.2025.SCH w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z 29 września 2025 r. skarżący wezwaniem z 14 października 2025 r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych poprzez: a) złożenie 1 brakującego podpisanego odpisu skargi, b) podanie numeru PESEL. W wezwaniu zakreślono termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka została skutecznie doręczona skarżącemu (na adres zakładu karnego, w którym wówczas przebywał) w dniu 20 października 2025 r. (zob. zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 16).
Następnie Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z 27 marca 2026 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. W wezwaniu zakreślono termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z uwagi na opuszczenie przez skarżącego zakładu karnego w dniu 5 listopada 2025 r. (informacja z zakładu karnego, k. 26) przesyłka została wysłana na adres, który skarżący wskazał przy opuszczaniu zakładu karnego. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone skarżącemu w trybie tzw. fikcji doręczenia w dniu 28 kwietnia 2026 r. (zarządzenie sędziego na ZPO, k. 31). Wpis od skargi nie został uiszczony, co dokumentuje informacja z Oddziału Finansowo-Budżetowego tut. Sądu (k. 32).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a.
Jak stanowi art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Stosownie zaś do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony będące pierwszym pismem w sprawie (którym to pismem jest m.in. skarga) powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Sąd zauważa przy tym, że problematyka braku formalnego w postaci braku wskazania w skardze numeru PESEL, była przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r. sygn. II GPS 3/22, w której stwierdzono, że niezachowanie wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL - określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.
Z kolei przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu.
Ponadto, na zasadzie art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym, podlega wpisowi. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.
Dlatego też skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań braków formalnych skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL oraz złożenie 1 brakującego odpisu skargi, a także braku fiskalnego poprzez uiszczenie wpisu sądowego.
W zakresie numeru PESEL oraz 1 brakującego odpisu skargi Sąd wskazuje, że wezwanie do uzupełnienia tych braków formalnych doręczono skarżącemu na adres zakładu karnego, w którym wówczas przebywał, w dniu 20 października 2025 r. A zatem przewidziany prawem siedmiodniowy termin, do którego skarżący mógł uzupełnić braki formalne, upłynął z dniem 27 października 2025 r. (poniedziałek). W terminie tym skarżący nie uczynił zadość wezwaniu sądu.
Natomiast w zakresie brakującego wpisu od skargi Sąd wskazuje, że przesyłka sądowa zawierająca wezwanie została doręczona skarżącemu – na adres podany przez niego przy opuszczaniu zakładu karnego – w trybie przewidzianym w art. 73 p.p.s.a. Przepis ten normuje doręczenie w drodze tzw. fikcji doręczenia, a to w sytuacji niemożności dokonania takiego doręczenia osobiście adresatowi bądź jego dorosłemu domownikowi. Przewiduje on, że podlegające doręczeniu pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 1) dokonując zawiadomienia o powyższym wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).
Przesyłka była awizowana dwukrotnie. Pierwsze zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki miało miejsce dnia 14 kwietnia 2026 r., zaś drugie 22 kwietnia 2026 r. (ZPO, k. 31). Skarżący przesyłki nie odebrał, a zatem należało ją uznać za doręczoną z ostatnim dniem czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym, tj. z dniem 28 kwietnia 2026 r. W związku z tym siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków upłynął bezskutecznie z dniem 5 maja 2026 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. Oznacza to, że do 5 maja 2026 r. skarżący powinien uzupełnić wskazany wyżej brak fiskalny (wpis), czego jednak nie uczynił.
Z tych względów Sąd zobowiązany był do odrzucenia skargi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.