II SA/Bk 1335/25

II SA/Bk 1335/25 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2025-10-23
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-08-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Elżbieta Trykoszko /przewodniczący/
Marek Leszczyński /sprawozdawca/
Marta Joanna Czubkowska
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie asesor sądowy WSA Marta Joanna Czubkowska, sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 października 2025 r. sprawy ze skargi P. J. na czynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Siemiatyczach z dnia 18 czerwca 2025 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia naboru na wolne stanowisko urzędnicze oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym rozstrzygnięciem z 18 czerwca 2025 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Siemiatyczach (dalej: "PINB") ogłosił wyniki naboru na stanowisko inspektora do spraw nadzoru budowalnego w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowalnego w Siemiatyczach.
Nabór został zrealizowany w następujący sposób.
Zarządzeniem z 8 maja 2025 r., nr 4/2025, PINB ustalił zasady organizacji i przeprowadzenia naboru kandydatów do korpusu służby cywilnej na wolne stanowisko pracy inspektora nadzoru budowanego w wymiarze pełnego etatu w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Siemiatyczach. Powyższym zarządzeniem powołano także komisję rekrutacyjną w składzie: Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Siemiatyczach (przewodniczący), inspektor do spraw kadr oraz referent prawno-administracyjny do spraw inspekcji i orzecznictwa. Do zarządzenia dołączono opis stanowiska.
W dniu 12 maja 2025 r. PINB ogłosił nabór na ww. stanowisko poprzez umieszczenie ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej PINB, która jest jednocześnie stroną urzędu oraz na tablicy ogłoszeń w Starostwie Powiatowym w Siemiatyczach. W treści ogłoszenia określono m.in.: zakres zadań wykonywanych na stanowisku pracy, wymagania niezbędne związane ze stanowiskiem pracy, warunki pracy, niezbędne dokumenty i oświadczenia, termin i miejsce składania dokumentów informację dotyczącą metod/technik naboru. Z ogłoszenia wynika, że w miesiącu poprzedzającym datę upublicznienia ogłoszenia o naborze wskaźnik zatrudniania osób niepełnosprawnych nie przekraczał 6 %.
W odpowiedzi na opublikowane ogłoszenie wpłynęły dwie aplikacje: P.J. (dalej: "skarżący") oraz I. K. Obie te aplikacje wpłynęły w terminie i spełniły wymagania formalne określone w ogłoszeniu o naborze.
Pismami z 30 maja 2025 r. ww. osoby zostały zawiadomione, że zakwalifikowały się do następnego etapu naboru oraz poinformowano ich o dacie i miejscu rozmowy kwalifikacyjnej, która odbędzie się w formie testu sprawdzającego wiedzę z zakresu znajomości przepisów ustawy o służbie cywilnej, ustawy Prawo budowalne i przepisów wykonawczych do tej ustawy oraz kodeksu postępowania administracyjnego.
W dniu 30 maja 2025 r. członkowie komisji złożyli oświadczenia o bezstronności.
W dniu 18 czerwca 2025 r. odbył się II etap postępowania kwalifikacyjnego będący testem wiedzy, do którego przystąpili skarżący oraz I. K. Kandydaci podpisali instrukcję wypełniania testu. Z testu wiedzy skarżący uzyskał 14 punktów, a I. K. 20 na 20 punktów możliwych do uzyskania.
Z przeprowadzonego naboru Komisja sporządziła protokół z 18 czerwca 2025 r. W protokole wskazano, że na stanowisko inspektora nadzoru budowlanego w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowalnego w Siemiatyczach wybrana została I. K. Komisja wskazała, ze kandydatka posiada wyższe wykształcenie na kierunku architektura i urbanistyka. Posiada również wymagane na tym stanowisku uprawnienia budowlane i ponad dwudziestoletnie doświadczenie w pracy w administracji samorządowej. W trakcie ww. zatrudnienia kandydatka zajmowała się m.in. prowadzeniem postępowań administracyjnych czy kontrolą przebiegu procesu budowalnego. W toku przeprowadzonego, w procesie selekcji testu wiedzy, kandydatka zdobyła najwyższą liczbę punktów (20 punktów), udzielając na wszystkie pytania poprawnych odpowiedzi. I. K. uzyskała pozytywną opinię komisji rekrutacyjnej, jako odpowiedni kandydat do zatrudnienia.
W dniu 18 czerwca 2025 r. PINB zakończył nabór informacją o wynikach naboru. Skarżący nie został wybrany do zatrudnienia na stanowisku inspektora nadzoru budowlanego. Wybrana została osoba, która uzyskała najwyższą punktację.
W skardze na powyższe rozstrzygnięcie, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, skarżący podkreślił, że w jego opinii procedura została przeprowadzona w sposób nieprawidłowy i nierzetelny, bez zachowania zasady bezstronności ze strony PINB. Wniósł o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności oraz uznanie, że przysługuje mu pierwszeństwo w zatrudnieniu.
W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że po przeprowadzonym naborze na stanowisko została wybrana I.K., co budzi jego obawy dotyczące rzetelności przeprowadzonego naboru - zarówno w związku z niechęcią do jego osoby ze strony PINB, jak i prywatnej znajomości PINB z I. K.
Skarżący wskazał, że uprzednio był pracownikiem ww. inspektoratu. Został zwolniony z pracy przez PINB za wypowiedzeniem z rzekomych przyczyn leżących po jego stronie. W jego ocenie wyłączną przyczyną zwolnienia była niechęć do niego osoby piastującej funkcję PINB w Siemiatyczach, co też znalazło odzwierciedlenie w złożonym przeze niego powództwie do sądu pracy związanym z bezzasadnym zwolnieniem. Z tego też względu nie sposób uznać, że osoba piastująca funkcję PINB w Siemiatyczach mogłaby nawet zachowywać pozory bezstronności w ramach prowadzonego naboru na stanowisko pracy objęte wakatem po zwolnieniu skarżącego. Pomimo tego, w komisji prowadzącej nabór i weryfikujące kandydatów zgłaszających się w prowadzonym naborze, był J. K. pełniący funkcję PINB w Siemiatyczach.
Niezależnie od powyższego skarżący podkreślił, że PINB bardzo dobrze zna prywatnie I.K. Skarżący wskazał, że I.K.była częstym gościem u PINB, jak i jego żony, która zatrudniona jest na stanowisku naczelnika Wydziału Budownictwa, Rolnictwa, Ochrony Środowiska i Leśnictw w Starostwie Powiatowym w Siemiatyczach. Skarżący wskazał, że wiedzę w tym zakresie posiada w związku ze swoim wcześniejszym zatrudnieniem w PINB, którego siedziba mieści się w budynku Starostwa Powiatowego w Siemiatyczach oraz w związku z tym, że uprzednio przed jego zatrudnieniem w inspektoracie był zatrudniony we wskazanym Wydziale Budownictwa, Rolnictwa, Ochrony Środowiska i Leśnictw w Starostwie Powiatowym w Siemiatyczach, w związku z czym był naocznym świadkiem zażyłych relacji wskazanych osób. Zdaniem skarżącego istnieją przesłanki do uznania, że J.K. mógłby nie być bezstronny w stosunku do I. K., w związku z czym powinien był wyłączyć się od oceny jej kandydatury w ramach prowadzonego naboru.
W piśmie z 24 lipca 2025 r. skarżący wskazał, że wniesiona przez niego skarga została złożone na postawie art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący podniósł też, że w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowane jest stanowisko, zgodnie z którym procedury konkursowe, takie jak ta będąca przedmiotem niniejszej sprawy, przeprowadzone na podstawie ustawy o służbie cywilnej, powinny być objęte kognicją sądów administracyjnych przynajmniej w warstwie formalnej.
W odpowiedzi na skargę PINB wskazał, że nabór na stanowisko inspektora ds. nadzoru budowlanego został ogłoszony i przeprowadzony zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa, tj. z ustawą z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 409), z dochowaniem należytej staranności. Do zatrudnienia wybrana została kandydatka, która spełniła wszystkie wymagania formalne określone w ogłoszeniu o naborze niezbędne do wykonywania pracy na ww. stanowisku oraz uzyskała największą liczbę punktów z testu sprawdzającego wiedzę, konieczną do prawidłowego wykonywania obowiązków służbowych.
W ocenie organu nieprawdziwe są również zarzuty skarżącego zawarte w skardze dotyczące prywatnej znajomości PINB z I. K., która w ramach ww. naboru została zatrudniona. Ani Powiatowy Inspektor, ani jego żona, która jest zatrudniona w Starostwie Powiatowym w Siemiatyczach na stanowisku Naczelnika Wydziału Budownictwa, Rolnictwa, Ochrony Środowiska i Leśnictwa nie znają prywatnie I.K.. I. K. nigdy nie była ich gościem, a jedynie załatwiała w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Siemiatyczach oraz w Wydziale Budownictwa, Rolnictwa, Ochrony Środowiska i Leśnictwa Starostwa Powiatowego w Siemiatyczach sprawy służbowe wynikające z zajmowanego stanowiska Kierownika Referatu Rozwoju Gminy w Urzędzie Gminy Nurzec-Stacja.
Odnosząc się do zarzutu dotyczącego zasadności przewodniczenia przez PINB komisji powołanej do przeprowadzenia naboru na wolne stanowisko, organ zwrócił uwagę na fakt, że w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowalnego w Siemiatyczach na dzień ogłaszania naboru zatrudnionych było 4 pracowników w wymiarze 2,4 etatu. Biorąc powyższe pod uwagę pracodawca nie miał możliwości powołania komisji w innym składzie. Należy również zauważyć, że wszyscy pracownicy zatrudnieni w PINB znali i pracowali razem ze skarżącym. Uwzględniając zatem argumentację skarżącego dotyczącą bezstronności członków komisji należałoby wyłączyć z udziału z komisji wszystkich pracowników PINB.
W toku rozprawy w dniu 23 października 2025 r. strony poparły swoje wcześniejsze stanowiska. Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi i wskazał, że rozmowa kwalifikacyjna byłaby przeprowadzona ze skarżącym, gdyby dwie osoby otrzymały identyczny wynik z testu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga podlega oddaleniu, gdyż wszystkie podniesione w niej zarzuty są niezasadne.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki określone w ustawie. Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Na wstępie, odnosząc się do stanowiska skarżącego wyrażonego w piśmie z 24 lipca 2025 r., wyjaśnić należy, że procedury konkursowe, w tym ta będąca przedmiotem kontroli w sprawie niniejszej przeprowadzona na podstawie ustawy o służbie cywilnej, powinny być objęte kognicją sądów administracyjnych przynajmniej w warstwie formalnej. Możliwość takiej kontroli wynika z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy administracyjne orzekają między innymi w sprawach skarg na inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego, Ordynacji podatkowej, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z powyższej regulacji wynika, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają akty i czynności inne niż decyzje i postanowienia wydawane w administracyjnych postępowaniach jurysdykcyjnych, jeśli podejmowane są w sprawach indywidualnych.
Z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że kategoria ta, chociaż trudna do zdefiniowania, to charakteryzuje się określonymi cechami. Zalicza się do niej akty, które: 1) nie są decyzją ani postanowieniem; 2) mają charakter zewnętrzny, tj. są skierowane do podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi; 3) są skierowane do indywidualnego podmiotu, a więc nie mają charakteru generalnego; 4) mają charakter publicznoprawny (należą do materii z zakresu administracji publicznej i mają charakter władczy); 5) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 6) podejmowane są przez podmiot wykonujący administrację publiczną (por. np. postanowienie NSA w sprawie II OSK 3330/19 z 26 maja 2020 r. oraz A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 3). Intencją ustawodawcy było zatem objęcie kontrolą sądu administracyjnego tych prawnych form działania administracji publicznej, które mogą być i są podejmowane przez organy administracji publicznej w stosunku do podmiotów zewnętrznych w sprawach, dla których załatwienia nie jest przewidziana forma decyzji lub postanowienia administracyjnego. W uzasadnieniu uchwały składu pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 1997 r. OPK 1/97 (ONSA 1997 z. 4 poz. 149) wskazano, że: "coraz częściej ustawodawca odchodzi od stosowania formy decyzyjnej w sprawach realizacji określonych obowiązków względem państwa i samorządu terytorialnego. Przyjmowane rozwiązania prawne zmierzają do odchodzenia od kształtowania stosunków administracyjnoprawnych, zachodzących między państwem (jego organami) a obywatelami i innymi podmiotami administrowanymi, w drodze decyzji, na rzecz obowiązków wynikających bezpośrednio z przepisów prawa. Podmiot, którego uprawnienia lub obowiązku dotyczy akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ma zapewnioną ochronę na drodze sądowej, ponieważ może zaskarżyć takie akty i czynności organu administracji publicznej, do sądu administracyjnego, a także bezczynność organu w tych sprawach" (por. wyrok WSA w Białymstoku z 12 września 2023 r., sygn. akt II SA/Bk 483/23).
Sąd podziela stanowisko orzecznictwa, zgodnie z którym rozstrzygnięcia wyników konkursu są aktami stosowania prawa przez organ administracji i podlegają kognicji sądów administracyjnych. Konkurs poprzedza powstanie stosunku pracy i kończy się rozstrzygnięciem w postępowaniu konkursowym - ustaleniem jego wyników (por.wyrok NSA z 14 lutego 2001 r., sygn. akt II SA 2908/00). Czynności podejmowane w toku konkursu, na podstawie i w granicach prawa, przez organ administracji publicznej mają charakter władczych czynności publicznoprawnych, których adresatem są uczestnicy konkursu realizujący swoje własne uprawnienia do udziału w konkursie. Ogłoszenie konkursu i zgłoszenie w nim udziału przez określoną osobę nie jest źródłem powstania zobowiązaniowego stosunku prawnego pomiędzy uczestnikiem konkursu a organem administracji publicznej przeprowadzającym konkurs. Powstałe w związku z prowadzeniem konkursu stosunki prawne między uczestnikami konkursu a organem administracji publicznej nie są oparte na równości (równorzędności) podmiotów. Poprzez określone w trakcie postępowania konkursowego czynności, jak np. dopuszczenie/niedopuszczenie kandydata do konkursu, wydanie informacji o konkursie, ocena poszczególnych kandydatów, wydanie informacji o wyniku naboru, organ administracji dokonuje władczych rozstrzygnięć (czynności). Sytuacja prawna uczestników konkursu jest kształtowana w drodze jednostronnych władczych rozstrzygnięć podejmowanych przez organ administracji publicznej (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 5 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Po 693/19).
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 409, dalej: "u.s.c."). korpus służby cywilnej tworzą pracownicy zatrudnieni na stanowiskach urzędniczych w inspektoratach. Postępowanie konkursowe nie jest prowadzone w ramach stosunku pracy, a ma jedynie i dopiero doprowadzić do jego nawiązania.
Kontrolując procedurę konkursową pod względem legalności sąd nie stwierdza naruszenia prawa jeśli chodzi o sam tok procedury konkursowej a także jej wynik. Interes prawny skarżącego do zakwestionowania wyniku naboru w sprawie niniejszej jest przy tym niewątpliwy. Czynność poinformowania o wynikach naboru z wiążąco wpływa na sytuację skarżącego, który brał udział w naborze i nie został przedstawiony do zatrudnienia, co pozbawiło go możliwości objęcia stanowiska inspektora nadzoru budowlanego.
Zgodnie z art. 6 u.s.c., każdy ma prawo do informacji o wolnych stanowiskach pracy w służbie cywilnej, a nabór do służby cywilnej jest otwarty oraz konkurencyjny, z zastrzeżeniem przepisów rozdziału 4. Zasady ustawowe przeprowadzenia naboru uregulowano w Rozdziale 3 u.s.c. zgodnie z art. 26 ust. 1 u.s.c. dyrektor generalny urzędu organizuje nabór kandydatów do korpusu służby cywilnej, z zastrzeżeniem przepisów rozdziału 4. W myśl art. 28 ust. 1 u.s.c. dyrektor generalny urzędu, z zastrzeżeniem art. 39, ma obowiązek upowszechniać informacje o wolnych stanowiskach pracy przez umieszczenie ogłoszenia o naborze w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu, w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu, zwanym dalej "Biuletynem urzędu", oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, zwanym dalej "Biuletynem Kancelarii". Zgodnie z ust. 2 ww. przepisu o głoszenie o naborze powinno zawierać: nazwę i adres urzędu (1); określenie stanowiska pracy (2); wymagania związane ze stanowiskiem pracy zgodnie z opisem danego stanowiska, ze wskazaniem, które z nich są niezbędne, a które dodatkowe (3); zakres zadań wykonywanych na stanowisku pracy (4); informację o warunkach pracy na danym stanowisku pracy (4a); informację, czy w miesiącu poprzedzającym datę upublicznienia ogłoszenia wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w urzędzie, w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, wynosi co najmniej 6% (4b); wskazanie wymaganych dokumentów (5); termin i miejsce składania dokumentów (6). Zgodnie z ust. 2a tego przepisu wymagania, o których mowa w ust. 2 pkt 3, określa się w sposób następujący: wymagania niezbędne to wymagania konieczne do podjęcia pracy na danym stanowisku pracy (1); wymagania dodatkowe to pozostałe wymagania, pozwalające na optymalne wykonywanie zadań na danym stanowisku pracy (2). Z art. 28 ust. 3 u.s.c. wynika, że termin do składania dokumentów, określony w ogłoszeniu o naborze, nie może być krótszy niż 10 dni, a dla ogłoszenia o naborze w celu zastępstwa nieobecnego członka korpusu służby cywilnej - 5 dni od dnia opublikowania tego ogłoszenia w Biuletynie Kancelarii
Zgodnie z art. 29a ust. 1 u.s.c. w toku naboru komisja, o której mowa w art. 30 ust. 2 pkt 5, wyłania nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów, spełniających wymagania niezbędne oraz w największym stopniu spełniających wymagania dodatkowe, których przedstawia dyrektorowi generalnemu urzędu celem zatrudnienia wybranego kandydata. Dalej ustawa wymaga, aby został sporządzony protokół z przeprowadzonego naboru zawierający ściśle określone informacje, w tym uzasadnienie dokonanego wyboru (art. 30 ust. 1 i 2 u.s.c.), a także aby informacja o wynikach naboru została upowszechniona przez jej umieszczenie w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie urzędu, w Biuletynie urzędu oraz w Biuletynie Kancelarii (art. 31 u.s.c.).
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest czynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Siemiatyczach z 18 czerwca 2025 r. w sprawie rozstrzygnięcia naboru na wolne stanowisko inspektora nadzoru budowanego w procedurze przeprowadzonej na podstawie powołanej wyżej ustawy.
Sporny w sprawie niniejszej nabór został przeprowadzony z poszanowaniem ww. zasad oraz zgodnie z zarządzeniem nr 2/2025 Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Siemiatyczach z 8 maja 2025 r. w sprawie organizacji i przeprowadzenia naboru kandydatów do korpusu służby cywilnej na wolne stanowisko w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Siemiatyczach.
Ogłoszenie o naborze na wolne stanowisko zostało upowszechnione w Biuletynie Informacji Publicznej, Biuletynie Kancelarii Prezesa Ministrów, na stronie Biuletynu Informacji Publicznej PINB oraz na tablicy ogłoszeń w Starostwie Powiatowym w Siemiatyczach. Zawierało obligatoryjne elementy wynikające z art. 28 ust. 2 i 2a u.s.c. Termin składania dokumentów został wyznaczony jako nie krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania ogłoszenia w Biuletynie Kancelarii.
W sprawie niniejszej Zarządzeniem z 8 maja 2025 r. PINB w Siemiatyczach powołał także Komisję do rozpatrzenia ofert kandydatów, która przeprowadziła nabór, tj. sprawdziła warunki formalne ofert oraz przeprowadziła rozmowę kwalifikacyjną w formie testu wiedzy. Z przeprowadzonego naboru sporządzono protokół zawierający niezbędne elementy określone w art. 30 u.s.c. oraz informację o wynikach punktowych poszczególnych kandydatów uzyskanych w teście wiedzy i wskazanie kandydata do zatrudnienia.
Niezwłocznie po przeprowadzonym naborze informacja o jego wyniku została upowszechniona w siedzibie jednostki oraz Biuletynie Informacji Publicznej KPRM i PINB. Dodać należy, że w aktach sprawy znajduje się arkusz oceny skarżącego. Analiza przepisów u.s.c. oraz sposobu przeprowadzenia procedury konkursowej nie nasuwa wątpliwości odnośnie jej legalności. Zdaniem Sądu, ustalone i ogłoszone reguły były jednakowe dla wszystkich kandydatów i nie ulegały zmianie, zostały też jasno określone. Również skarżący nie zgłosił zastrzeżeń, co do przeprowadzonej procedury. W skardze podkreślił jedynie, że ma wątpliwości, co do rzetelności przeprowadzonego naboru - zarówno w związku z niechęcią do jego osoby ze strony PINB, jak i prywatnej znajomości PINB z I.K.
Postępowanie konkursowe składało się z dwóch etapów. Pierwszym etapem było złożenie wymaganych dokumentów w wyznaczonym terminie. Organ dokonał ich analizy polegającej na sprawdzeniu kompletności ofert oraz spełnieniu wszystkich wymogów niezbędnych zamieszczonych w ogłoszeniu. Wpłynęły dwie oferty (w tym oferta skarżącego) i obie te oferty spełniły warunki formalne.
Drugim etapem naboru był test wiedzy składający się z 20 pytań merytorycznych. Z tego etapu uczestnik mógł uzyskać maksymalnie 20 punktów. Do etapu drugiego przystąpiło obu kandydatów. I. K. uzyskała maksymalną liczę punktów (20), natomiast skarżący uzyskał z testu wiedzy 14 punków. Do zatrudnienia została wskazana kandydatka I. K., która uzyskała największą liczbę punktów z testu wiedzy.
Zaznaczyć należy, że Sąd nie kontroluje zasadności przyznania liczby punktów w procedurze konkursowej. Jest to co do zasady kwestia wewnętrzna pozostawiona przez ustawodawcę właściwości organu prowadzącego nabór i działającej z jego upoważnienia komisji. Nie może jednak ujść uwadze, że ustawowym wymogiem przeprowadzenia naboru w służbie cywilnej jest poszanowanie zasad otwartości i konkurencyjności (art. 6 u.s.c.). Otwartość naboru ma służyć zrealizowaniu konstytucyjnej zasady zapewnienia obywatelom polskim korzystającym z pełni praw publicznych równego dostępu do służby publicznej (art. 60 Konstytucji RP). Otwartość zostaje zachowana, gdy spełniony jest wymóg jawności i przejrzystości postępowania konkursowego. Konkurencyjność z kolei wiąże się z postulatem bezstronnego i rzetelnego wykonywania zadań publicznych przez organy samorządowe oraz wymaga dążenia do wyłonienia najlepszego kandydata do pracy na danym stanowisku w oparciu o kryteria merytoryczne. Sąd nie ma wątpliwości, że najbardziej obiektywną metodę selekcji kandydatów stanowi test wiedzy. W opinii Sądu, o ile kontroli sądu wymyka się przyznanie określonej liczby punktów za konkretne zadanie, o tyle przesłanki otwartości i konkurencyjności procedury naboru wymagają, aby całokształt okoliczności punktowania i oceniania nie budził zasadniczych wątpliwości.
Lektura akt sprawy uprawnia do wniosku, że te standardy w sprawie niniejszej zostały zachowane. Jak wskazał organ kwestią decydującą w sprawie wyłonienia kandydata do zatrudnienia była liczba punktów uzyskanych z testu wiedzy, bowiem oboje kandydatów zostało zakwalifikowanych do drugiego etapu, po spełnieniu przez nich wymagań formalnych. Skarżący nie kwestionuje faktu, że uzyskał mniej punktów niż jego kontrkandydatka, nie ma też zastrzeżeń do samej procedury konkursu, w tym do przeprowadzonego testu wiedzy
Zarzuty skargi koncentrują się na przekonaniu skarżącego o braku bezstronności przeprowadzonego konkursu. Podkreślił on, że pracował wcześniej w tym organie i stąd wynika negatywne nastawienie do niego PINB. Ponadto skarżący uważa, że osoba, która konkurs wygrała pozostaje w zażyłych relacjach z PINB i jego żoną. Skarżący wskazał, że PINB nie powinien być w komisji konkursowej.
W odpowiedzi na te zarzuty organ wskazał, że I. K. nigdy nie była gościem jego i jego żony, a w PINB załatwiała jedynie sprawy służbowe wynikające z zajmowanego przez nią wcześniej stanowiska. PINB wskazał także, że w PINB na dzień ogłaszania naboru zatrudnionych było 4 pracowników i nie istniała możliwość powołania komisji w innym składzie. Słusznie wskazał PINB, że wszyscy zatrudnieni w PINB pracowali wcześniej ze skarżącym, zatem idąc tokiem myślenia skarżącego należałoby wyłączyć z udziału z komisji wszystkich pracowników PINB.
Te wyjaśnienia w opinii Sądu są wystarczające. Zgodzić się należy z organem, że do zatrudnienia wybrana została kandydatka, która spełniła wszystkie wymagania formalne określone w ogłoszeniu o naborze niezbędne do wykonywania pracy na ww. stanowisku oraz uzyskała największą liczbę punktów z testu sprawdzającego wiedzę, konieczną do prawidłowego wykonywania obowiązków służbowych. Subiektywna ocena skarżącego dotycząca przeprowadzenia procedury konkursowej nie może podważyć przyznanej punktacji z testu wiedzy, a to ta ocena zaważyła na wyborze komisji. Wbrew twierdzeniom skarżącego nie można tu mówić o stronniczości organu. Nie sposób zatem stwierdzić uchybienia zasadzie legalności na którymkolwiek etapie przeprowadzonej procedury, którą zrealizowano, zdaniem Sądu, z poszanowaniem wymagań ustawowych i konstytucyjnych (art. 6, art. 26 u.s.c. i następne).
Sąd zatem stwierdził, że procedura w konkursie na stanowisko inspektora nadzoru budowlanego w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Siemiatyczach została przeprowadzona w sposób czytelny i uporządkowany, a wszystkie etapy należycie udokumentowano. Sąd nie ma wątpliwości, że wybór kandydata na stanowisko został dokonany w oparciu o punktację uzyskaną z testu wiedzy. Wszystkie zaś podniesione przez skarżącego w skardze zarzuty, jak wykazano powyżej, są niezasadne.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.