II SA/Bk 126/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w BiałymstokuBiałystok2005-03-24
NSAAdministracyjneŚredniawsa
weterynariaochrona zwierzątpostanowienieprzekazanie sprawywłaściwość organuniedopuszczalność skargiśrodki zaskarżeniaprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. o przekazaniu podania strony do właściwego organu, uznając ją za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.

Skarżący J.N. złożył skargę do WSA w Białymstoku na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., które przekazało jego wniosek o wznowienie postępowania właściwemu organowi weterynarii. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, w szczególności nie skorzystał z możliwości wezwania kolegium do ponownego rozpatrzenia sprawy, co zastępuje zażalenie. W związku z tym skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku rozpoznał skargę J.N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2005 r., które przekazało podanie strony o wznowienie postępowania w sprawie rejestracji fermy zwierząt futerkowych do rozpoznania właściwemu organowi weterynarii. Sąd uznał, że skarga, mimo że co do zasady przysługuje na postanowienie organu administracji o przekazaniu sprawy według właściwości, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Kluczowym powodem jest niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia, zgodnie z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sytuacji, gdy postanowienie dotyczy przekazania sprawy, skarżący powinien był najpierw wezwać kolegium do ponownego rozpatrzenia sprawy, co stanowi środek zaskarżenia zastępujący zażalenie w postępowaniu przed samorządowymi kolegiami odwoławczymi. Skoro skarżący został o tym pouczony, a mimo to wniósł skargę do sądu administracyjnego z pominięciem tego trybu, jego skarga jest niedopuszczalna. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 wskazanej ustawy, sąd postanowił odrzucić skargę.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, skarga na takie postanowienie co do zasady służy, ale jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, w tym przypadku wezwania do ponownego rozpatrzenia sprawy.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że mimo iż postanowienie o przekazaniu sprawy jest zaskarżalne, skarżący musi najpierw wyczerpać środki zaskarżenia przewidziane w postępowaniu administracyjnym, takie jak wezwanie do ponownego rozpatrzenia sprawy, które zastępuje zażalenie. Niewyczerpanie tych środków czyni skargę do sądu administracyjnego niedopuszczalną.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (3)

Główne

PPSA art. 58 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.

PPSA art. 52 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, które służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Pomocnicze

k.p.a. art. 65 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Potwierdzenie, że postanowienie organu administracji o przekazaniu sprawy administracyjnej według właściwości innemu organowi jest zaskarżalne.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.

Godne uwagi sformułowania

skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna skuteczne wywiedzenie takiej skargi wymagałoby tego, by kwestionowane postanowienie miało charakter ostateczny skarżący przed wywiedzeniem skargi powinien był wezwać kolegium do ponownego rozpatrzenia sprawy, które to wezwanie zastępuje zażalenie skarżący wywiódł do sądu skargę z ominięciem trybu zażaleniowego w postępowaniu administracyjnym

Skład orzekający

Elżbieta Trykoszko

przewodniczący-sprawozdawca

Anna Sobolewska-Nazarczyk

przewodniczący

Stanisław Prutis

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja wymogu wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi na postanowienie o przekazaniu sprawy według właściwości, w kontekście postępowania przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania przed SKO i zaskarżania postanowień o przekazaniu sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.

Sektor

rolnictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Bk 126/05 - Postanowienie WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2005-03-24
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2005-03-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Anna Sobolewska-Nazarczyk /przewodniczący/
Elżbieta Trykoszko /sprawozdawca/
Stanisław Prutis
Symbol z opisem
6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 marca 2005 r. sprawy ze skargi J.N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...] w przedmiocie przekazania podania strony do rozpoznania właściwemu organowi p o s t a n a w i a odrzucić skargę
Uzasadnienie
J.N. wywiódł do sądu administracyjnego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. przekazujące wniosek strony o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Powiatowego Lekarza Weterynarii w B. o rejestracji fermy zwierząt futerkowych, do właściwego organu weterynarii.
Skarga powyższa podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Aczkolwiek skarga na postanowienie organu administracji o przekazaniu sprawy administracyjnej według właściwości innemu organowi co do zasady służy, bo jest to postanowienie zaskarżalne
(vide: art. 65 § 1 kpa), to jednak skuteczne wywiedzenie takiej skargi wymagałoby tego, by kwestionowane postanowienie miało charakter ostateczny. Z art. 52 § 1 ustawy
z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wynika bowiem, że skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, które służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym
w sprawie. W tym przypadku skarżący przed wywiedzeniem skargi powinien był wezwać kolegium do ponownego rozpatrzenia sprawy, które to wezwanie zastępuje zażalenie
w postępowaniu przed samorządowymi kolegiami odwoławczymi. O takim środku zaskarżenia postanowienia z [...] lutego 2005 r. J.N. został przez kolegium pouczony w treści postanowienia. Mimo tego skarżący wywiódł do sądu skargę z ominięciem trybu zażaleniowego w postępowaniu administracyjnym.
Powyższe czyni skargę niedopuszczalną i uzasadnia jej odrzucenie przez Sąd
(art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Stąd orzeczono jak w sentencji.