II SA/BK 1131/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę L.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uznając brak jej interesu prawnego w zaskarżeniu, ponieważ decyzje administracyjne były kierowane wyłącznie do jej syna, D.Ł.
Sprawa dotyczyła skargi L.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza o przyznaniu zasiłku celowego na żywność. Skargę w imieniu L.C. złożył jej kurator, D.Ł. Sąd administracyjny odrzucił skargę L.C., stwierdzając, że wszystkie wydane decyzje administracyjne, mimo wskazywania D.Ł. jako kuratora, były formalnie kierowane wyłącznie do D.Ł. jako wnioskodawcy, a nie do L.C. Brak wskazania L.C. w rozstrzygnięciach oznaczał brak jej interesu prawnego w ich zaskarżeniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku rozpoznał skargę L.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 30 kwietnia 2025 r., która utrzymała w mocy decyzję Burmistrza Goniądza przyznającą świadczenie pieniężne na zakup żywności. Skargę w imieniu L.C. złożył jej kurator, D.Ł. Sąd, analizując akta sprawy, stwierdził, że wszystkie wydane decyzje administracyjne, począwszy od wniosku z 2 stycznia 2025 r., były formalnie kierowane wyłącznie do D.Ł., niezależnie od tego, czy występował we własnym imieniu, czy jako kurator swojej matki, L.C. Sąd uznał, że nawet jeśli L.C. jest osobą o ograniczonej zdolności do czynności prawnych i reprezentuje ją kurator, to rozpoznanie jej żądania wymagałoby wyraźnego wskazania jej w rozstrzygnięciu jako strony, co nie miało miejsca. W konsekwencji, sąd przyjął, że L.C. nie posiadała interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji SKO, ponieważ nie była ona bezpośrednio adresatem żadnego z wydanych rozstrzygnięć. Brak interesu prawnego skutkował odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd podkreślił, że odrzucenie skargi L.C. nie pozbawiło D.Ł. prawa do sądu, gdyż on sam uczestniczył w rozprawie i mógł wypowiedzieć się co do decyzji wydanej wobec niego, a także zaznaczył, że przyznany zasiłek faktycznie obejmował potrzeby rodziny.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, osoba ta nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji, jeśli decyzja nie została formalnie skierowana do niej, nawet jeśli działała przez kuratora.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że brak formalnego wskazania L.C. jako strony w wydanych decyzjach administracyjnych, mimo reprezentowania jej przez kuratora D.Ł., skutkował brakiem jej interesu prawnego w zaskarżeniu tych decyzji. Decyzje były kierowane wyłącznie do D.Ł.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (2)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 50 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak interesu prawnego L.C. w zaskarżeniu decyzji, ponieważ decyzje administracyjne nie były do niej formalnie kierowane.
Godne uwagi sformułowania
wszystkie rozstrzygnięcia kierowane były bezpośrednio i wprost do D. Ł. niezależnie od tego, że D. Ł. wskazywał w piśmie procesowym siebie i matkę, a z kolei podpisywał pisma raz w imieniu własnym (...) bądź jako kurator – wszystkie rozstrzygnięcia wydawane były imiennie na niego. rozpoznanie żądania tej osoby wymaga wskazania jej w rozstrzygnięciu z dopiskiem (zastrzeżeniem), że w jej imieniu (jest reprezentowana) przez przedstawiciela (w tym wypadku kuratora). oczywisty brak tego interesu powoduje konieczność odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej
Skład orzekający
Marek Leszczyński
przewodniczący
Elżbieta Lemańska
sprawozdawca
Anna Bartłomiejczuk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia interesu prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym w kontekście reprezentacji przez kuratora, gdy decyzja nie jest formalnie skierowana do osoby ubezwłasnowolnionej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, gdzie kluczowe jest formalne brzmienie decyzji administracyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważny aspekt proceduralny dotyczący legitymacji procesowej i interesu prawnego, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Czy brak formalnego wskazania w decyzji oznacza brak prawa do sądu? WSA w Białymstoku wyjaśnia kwestię interesu prawnego.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Bk 1131/25 - Postanowienie WSA w Białymstoku Data orzeczenia 2025-10-14 Data wpływu 2025-06-20 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Sędziowie Marek Leszczyński /przewodniczący/ Elżbieta Lemańska /sprawozdawca/ Anna Bartłomiejczuk Symbol z opisem 6320 Zasiłki celowe i okresowe Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk, sędzia WSA Elżbieta Lemańska (spr.), Protokolant specjalista Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 października 2025 r. sprawy ze skargi L. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 30 kwietnia 2025 r. nr 406.143/E-3/26/25 w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. , Uzasadnienie W dniu 2 stycznia 2025 r. do Ośrodka Pomocy Społecznej w Goniądzu wpłynął wniosek o przyznanie zasiłku celowego na I kwartał 2025 r. "na żywność". Wniosek został podpisany przez D. Ł., który we wstępnej części pisma (w główce) wskazał siebie z dopiskiem "kurator mamy L. C.". Decyzją z 21 stycznia 2025 r. Burmistrz Goniądza przyznał D. S. świadczenie pieniężne na zakup żywności lub posiłku w ramach programu wieloletniego "Posiłek w szkole i w domu" na miesiące styczeń i luty 2025 r. w kwotach po 200 zł. Powyższa decyzja została uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku decyzją z 21 lutego 2025 r. znak 406.50/E-3/XII/2025 i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Z sentencji decyzji Kolegium wynika, że została wydana po rozpatrzeniu odwołania "Pana D. Ł.". Po ponownym rozpoznaniu sprawy Burmistrz Goniądza decyzją z 24 marca 2025 r. nr 5012.7.2025 przyznał "Panu D. Ł." świadczenie pieniężne na zakup żywności lub posiłku w ramach programu wieloletniego "Posiłek w szkole i w domu" na miesiące styczeń i luty 2025 r. w kwotach po 200 zł. Odwołanie od powyższej decyzji zostało wniesione w piśmie z 6 kwietnia 2025r., które zostało podpisane "D. Ł.(kurator)", zaś w jego nagłówku wskazano "D. Ł. L. C.". Zaskarżoną decyzją z 30 kwietnia 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z 24 marca 2025r. po rozpoznaniu odwołania "Pana D. Ł.". Została wywiedziona skarga na decyzję SKO w Białymstoku z 30 kwietnia 2025 r. podpisana jako "D. Ł. (kurator)", w której główce wskazano "L. C. i D. Ł. – skarżący". W odpowiedzi na skargę "D. Ł." Kolegium wniosło o jej oddalenie. Podczas rozprawy przed sądem w dniu 14 października 2025 r. D. Ł. wskazał, że wniosek z 2 stycznia 2025 r. składał na siebie i na mamę oraz uważa, że powinien być przyznany jeden zasiłek jak na rodzinę. Na pytanie sądu doprecyzował, że są dwie osoby skarżące w sprawie, tj. D. Ł. w imieniu własnym oraz L. C. reprezentowana przez kuratora D. Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga wniesiona przez L. C., w imieniu której występował w sprawie D. Ł., podlega odrzuceniu. Lektura akt administracyjnych, w szczególności wydanych w sprawie czterokrotnie decyzji, uprawnia do wniosku, że wszystkie rozstrzygnięcia kierowane były bezpośrednio i wprost do D. Ł. Miało to miejsce niezależnie od tego, w jaki sposób określony został (zostali) w piśmie z 2 stycznia 2025r. wnioskodawcy, jak wskazywane były podmioty wnoszące odwołania. Inaczej rzecz ujmując niezależnie od tego, że D. Ł. wskazywał w piśmie procesowym siebie i matkę, a z kolei podpisywał pisma raz w imieniu własnym (wniosek z 2 stycznia 2025 r.) bądź jako kurator (odwołania) – wszystkie rozstrzygnięcia wydawane były imiennie na niego. W ocenie sądu powyższe wskazuje, że niezależnie od autora (autorów) pisma procesowego – organy formalnie rozpoznały żądanie wyłącznie D. Ł., natomiast żadne z wydanych rozstrzygnięć, a w szczególności ostatnie decyzje zaskarżone do sądu administracyjnego (Burmistrza z 24 marca 2025 r. i SKO z 30 kwietnia 2025 r.) nie zostały skierowane)do L. C. Rozumowanie to wynika stąd, że nawet jeśli – tak jak w sprawie niniejszej – jedno z wnioskodawców jest osobą częściowo ubezwłasnowolnioną (matka skarżącego), a więc osobą o ograniczonej zdolności do czynności prawnych, w imieniu której występuje kurator - to rozpoznanie żądania tej osoby wymaga wskazania jej w rozstrzygnięciu z dopiskiem (zastrzeżeniem), że w jej imieniu (jest reprezentowana) przez przedstawiciela (w tym wypadku kuratora). W żadnym z wydanych rozstrzygnięć to nie nastąpiło. W każdym z nich mamy do czynienia wyłącznie z D. Ł. bez wskazania L. C. i bez wskazania, że jej syn występuje w imieniu matki jako kurator. Innymi słowy, gdyby organy rozpoznały żądanie L. C.(w której imieniu występował kurator D. Ł. ) oraz D. Ł. jako występującego w imieniu własnym – powinny tę okoliczność odzwierciedlić w treści rozstrzygnięć, co nie miało miejsca. W tych okolicznościach sąd przyjął, że skoro decyzje nie były kierowane do L. C., nie ma ona interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji SKO w Białymstoku z 30 kwietnia 2025 r. znak 406.143/E-3/26/25. Skoro zaś zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny – to oczywisty brak tego interesu powoduje konieczność odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej z innych przyczyn na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Odrzucenie skargi L. C. reprezentowanej przez kuratora D. Ł. S. nie zamknęło stronie, wobec której wydano zaskarżoną decyzję, prawa do sądu i do czynnego udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Skarżący D. Ł. uczestniczył w rozprawie oraz miał możliwość wypowiedzenia się przed wyrokowaniem odnośnie legalności decyzji wobec niego wydanej. Odrzucenie skargi L. C. nie oddziałuje też niekorzystnie na gospodarstwo domowe jakie tworzą ta skarżąca i jej syn. Na pytanie sądu podczas rozprawy D. Ł. wyraźnie wskazał bowiem, że "uważa, iż powinien być przyznany jeden zasiłek jak na rodzinę", co faktycznie nastąpiło w zaskarżonej decyzji. Z wyżej wskazanych powodów sąd orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI