II SA/Bk 110/24

II SA/Bk 110/24 - Wyrok WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2024-04-23
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-02-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Anna Bartłomiejczuk /sprawozdawca/
Barbara Romanczuk /przewodniczący/
Małgorzata Roleder
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 682
art. 3 pkt 3 i 6  oraz art. 49e pkt 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Romanczuk, Sędziowie asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant sekretarz sądowy Natalia Paulina Janowicz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi R. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "B." w Białymstoku na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia 10 stycznia 2024 r. nr WOP.7721.136.2023.BŁ w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną do tut. Sądu decyzją Podlaski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Białymstoku (dalej: "PWINB") z dnia 10 stycznia 2024 r. nr WOP.7721.136.2023.BŁ, po rozpatrzeniu odwołania R. G., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "B." z siedzibą w B. (dalej: "Inwestor" lub "Skarżący"), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w Białymstoku (dalej: "PINB PG") z dnia 10 listopada 2023r. nakazującą Skarżącemu rozbiórkę dwóch wolno stojących trwale związanych z gruntem tablic reklamowych na nieruchomości o nr ewid. gr. [...] (obręb [...].) przy ul. [...] w Białymstoku.
U podstaw wydanych decyzji legły następujące okoliczności faktyczne i prawne:
Postępowanie administracyjne w sprawie budowy dwóch wolno stojących trwale związanych z gruntem tablic reklamowych na nieruchomości o nr ewid. gr. [...] przy ul. [...] w Białymstoku zostało wszczęte przez PINB PG w Białymstoku z urzędu w dniu 26 czerwca 2023r. Wszczęcie postępowania poprzedzone zostało oględzinami przeprowadzonymi w dniu 26 czerwca 2023r., po uprzednim zawiadomieniu o ich terminie, właściciela działki nr [...] – spółki W. Sp. z o.o. w B. W trakcie oględzin ustalono, że na przedmiotowej działce bezpośrednio przy ogrodzeniu od strony ul. [...] usytuowane zostały dwie tablice reklamowe: (-) tablica nr 1 — to konstrukcja metalowa, która składa się z dwóch słupów metalowych o przekroju 12 cm x 12 cm zagłębionych w gruncie (trwale umocowanych). Do tablicy za pomocą śrub zamocowany jest baner reklamowy. Wymiary tablicy to 2 x 5 m. Rozpiętość słupów po skraju wynosi 2,20 m. Tablica zamontowana jest na wysokości około 2,10 m, a odległość słupka od krawędzi jezdni wynosi ok. 4,90 m; oraz (-) tablica nr 2 o konstrukcji stalowej, na którą składa się płyta fundamentowa żelbetowa zagłębiona w gruncie o wymiarach w przekroju 2,3 x 2,7 m. Do płyty za pomocą śrub wpięte zostały dwa ceowniki stalowe stanowiące słup w części osłonięty za pomocą blachy. Do słupa przymocowana jest tablica wykonana z blachy o wym. 6 x 3 m. Odległość reklamy od ogrodzenia wynosi 2,25 m, natomiast odległość ogrodzenia od strony ul. [...] do krawędzi jezdni to ok. 15,42 m. Organ powiatowy ustalił też, że właścicielem działki nr [...] są W., a właścicielem kontrolowanych nośników jest R. G. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "B.". Przy czym umowa najmu powierzchni pod ww. tablice reklamowe zawarta została w marcu 2021 roku, a nośniki powstały po zawarciu umowy najmu.
W oparciu o powyższe okoliczności i ustalenie, że dwie wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe, zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2023r., poz. 682, dalej w skrócie: "P.b.") stanowią budowle, których budowa wymagała wcześniejszego uzyskania decyzji o pozwolenia na budowę, a którego to obowiązku Inwestor nie dopełnił, PINB PG postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2023r. nr NB.1.5160.69.2021.KEC wstrzymał właścicielowi i inwestorowi obiektów – R. G. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą "B." budowę dwóch wolno stojących trwale związanych z gruntem tablic reklamowych na nieruchomości o nr ewid. gr. [...], przy ul. [...] w Białymstoku. Jednocześnie poinformował Inwestora o możliwości złożenia wniosku o legalizację przedmiotowych obiektów budowlanych wskazując termin na złożenie wniosku i pouczając o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w wysokości 125 000 zł za każdy obiekt budowlany.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Skarżący.
PWINB postanowieniem z dnia 15 września 2023r. znak: WOP.7722.62.2023.AH stwierdził, że powyższe zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu i pozostawił je bez rozpoznania.
W związku z tym, że Skarżący w wymaganym terminie 30 dni nie złożył wniosku o legalizację spornych obiektów budowalnych, PINB PG w Białymstoku decyzją z dnia 7 grudnia 2022r. nr NB.I.5160.69.2021.KEC, na podstawie art. 49e pkt 1 Prawa budowlanego, nakazał Inwestorowi rozbiórkę dwóch wolno stojących trwale związanych z gruntem tablic reklamowych na nieruchomości o nr ewid. gr. [...] (obręb [...].) przy ul. [...] w Białymstoku.
Skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji, w którym zarzucił organowi I instancji naruszenie przepisów proceduralnych, m.in. art. 7, 8 § 1 i art. 10 § 1 w zw. z art. 32 k.p.a.
Podlaski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Białymstoku nie podzielił argumentacji odwołania i decyzją z dnia 10 stycznia 2024r. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia stwierdził, że usytuowane są na działce o nr [...] obiekty są to wolno stojące, trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, stanowiące budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 P.b., posiadające wszelkie cechy budowy, o której mowa w art. 3 pkt 6 P.b., a których wykonanie wymagało wcześniejszego uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, zgodnie z art. 28 ust. 1 w/w ustawy. Powyższego wymogu Inwestor nie dopełnił, co przesądziło zdaniem PWINB, o wykonaniu w/w budowli w warunkach samowoli budowlanej. W tych okolicznościach organ I instancji prawidłowo zastosował procedurę legalizacyjną z art. 48 P.b., wstrzymując postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2023r. budowę tychże obiektów. W ocenie PWINB wydane postanowienie było prawidłowe i zawierało wszystkie elementy wymagane art. 48 ust. 3 P.b., w tym informację o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego oraz o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej. Dalej, powołując się na art. 48a ust. 1 P.b. organ wyjaśnił, że w przypadku, gdy zostało wniesione zażalenie na postanowienie o wstrzymaniu budowy, termin ten biegnie od dnia, w którym to postanowienie stało się ostateczne. W przedmiotowej sprawie termin ten powinien być liczony od dnia 15 września 2023r. tj. od dnia wydania ostatecznego postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. W związku z tym, że w wyznaczonym terminie Inwestor nie złożył wniosku o legalizację obiektów objętych niniejszym postępowaniem, organ I instancji był zobowiązany do orzeczenia o rozbiórce przedmiotowych obiektów na podstawie art. 49e pkt 1 P.b.
Wydana decyzja rozbiórkowa, zdaniem organu II instancji, jest zatem konsekwencją nieskorzystania przez Inwestora z możliwości legalizacji przedmiotowych nośników reklamowych. Organ II instancji nie dopatrzył się też naruszenia w sprawie przepisów procedury administracyjnej. Stwierdził, że Inwestor wbrew zarzutom odwołania, był świadomy tego, że w dniu 26 lipca 2023r. odbędą się oględziny na nieruchomości nr ewid. gr. [...] przy ul. [...] w Białymstoku, albowiem w dniu 24 lipca 2023r. w doręczonym osobiście podaniu poinformował PINB, że nie może w nich uczestniczyć ze względu na wyjazd zagraniczny i jednocześnie zaproponował termin ich przeprowadzenia na październik. PINB zawiadomieniem z dnia 3 sierpnia 2023r. poinformował Inwestora o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej budowy dwóch wolno stojących trwale związanych z gruntem tablic reklamowych na nieruchomości o nr ewid. gr. [...] i odrębnym pismem z tej samej daty poinformował go o braku możliwości przesunięcia terminu oględzin ze względu na cyt. "niemożność skutecznego poinformowania zawiadomionej strony o odwołaniu czynność dowodowych". Organ I instancji do w/w pisma dołączył kopię protokołu oględzin z przeprowadzonych w dniu 26 lipca 2023r. czynności dowodowych, ale Skarżący na żadnym etapie nie ustosunkował się do doręczonego protokołu. Reasumując PWINB stwierdził, że Inwestor miał prawo osobistego uczestniczenia w czynnościach dowodowych w terenie, miał też możliwość złożenia wyjaśnień, zarówno pisemnych, jak i ustnych, jednak nie przedstawił żadnych nowych okoliczności ani dowodów w sprawie. Twierdzenia zaś Skarżącego o braku możliwości uczestnictwa w czynnościach dowodowych organu I instancji ze względu na wyjazd zagraniczny, nie zostały w żaden sposób dokumentowane. Z wskazanych względów organ II instancji stwierdził, że decyzja organu I instancji została na podstawie prawidłowo określonego stanu faktycznego i w oparciu o właściwy przepis prawny. Przypomniał też, że z treści art. 49e pkt 1 P.b. jednoznacznie wynika, że na obecnym etapie postępowania organy nadzoru budowlanego badają jedynie, czy inwestor złożył wniosek o legalizację. Skoro w przedmiotowej sprawie Inwestor takiego wniosku nie złożył to nie ma możliwości wydania innego rozstrzygnięcia niż nakaz rozbiórki kontrolowanych tablic reklamowych.
Skargę na powyższa decyzję do tut. do Sądu Administracyjnego wniósł Inwestor zarzucając jej naruszenie art. 7, art. 8 § 1 oraz art. 10 § 1 k.p.a. poprzez przeprowadzenie w dniu 26 lipca 2023 r. oględzin na nieruchomości bez udziału Skarżącego, co stanowiło naruszenie zasady prawdy obiektywnej, uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, zasady czynnego udziału stron w postępowaniu oraz zasady zaufania do władzy publicznej. Zdaniem pełnomocnika Skarżącego, mimo zarzutu organu o powtarzanie tej samej argumentacji w poszczególnych pismach, koniecznym jest ponowne jej przedstawienie, gdyż organy administracji publicznej zdają się nie dostrzegać ewidentnych naruszeń proceduralnych, do których doszło w niniejszej sprawie.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zażył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem w wyniku przeprowadzonej kontroli legalności, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, które uzasadniłoby wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji organów nadzoru budowalnego.
Przedmiotem kontroli dokonywanej przez Sąd w niniejszej sprawie z punktu widzenia kryterium legalności jest decyzja PWINB utrzymująca w mocy decyzję PINB PG nakazującą Skarżącemu rozbiórkę dwóch wolno stojących trwale związanych z gruntem tablic reklamowych na nieruchomości o nr ewid. gr. [...] przy ul. [...] w Białymstoku.
W sprawie bezsporne jest, że Inwestorem i właścicielem opisanych tablic reklamowych jest Skarżący, a działka na której zostały one wybudowane stanowi własność spółki W. Sp. z o.o. w B., która udostępniła powierzchnię pod ww. obiekty reklamowe Skarżącemu na podstawie umowy najmu zawartej w marcu 2021r. Niesporne jest również, że kontrolowane nośniki reklamowe powstały po zawarciu umowy najmu.
Wydanie zaskarżonej decyzji stanowi konsekwencję niezłożenia przez Skarżącego wniosku o legalizację spornych tablic reklamowych posadowionych z naruszeniem przepisów ustawy Prawo budowlane i wydania na wcześniejszym etapie postępowania ostatecznego postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych.
Jak stanowi art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2023r., poz. 682, dalej w skrócie: "P.b.") organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę. W postanowieniu o wstrzymaniu budowy organ informuje o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego albo jego części oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej wraz ze wskazaniem zasad obliczania wysokości opłaty, w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego lub jego części (art. 48 ust. 3 P.b.). Wniosek o legalizację należy złożyć w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia o wstrzymaniu budowy, a w razie wniesienia zażalenia, na postanowienie o wstrzymaniu budowy, termin na złożenie wniosku biegnie od dnia, w którym to postanowienie stało się ostateczne (art. 48a ust. 1 i 3 P.b.).
Jak stanowi z kolei art. 49e Prawa budowlanego organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję o rozbiórce obiektu budowlanego lub jego części w przypadku: (1) niezłożenia w terminie wniosku o legalizację; (2) wycofania wniosku o legalizację; (3) nieprzedłożenia, w wyznaczonym terminie, dokumentów legalizacyjnych; (4) niewykonania, w wyznaczonym terminie, postanowienia o usunięciu nieprawidłowości w dokumentach legalizacyjnych; (5) nieuiszczenia opłaty legalizacyjnej w wyznaczonym terminie; (6) kontynuowania budowy pomimo postanowienia o wstrzymaniu budowy.
Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja nakazująca rozbiórkę dwóch wolnostojących trwale związanych z gruntem tablic reklamowych została wydana na podstawie art. 49e pkt 1 cytowanej wyżej ustawy, tj. na skutek niezłożenia przez Inwestora wniosku o legalizację w wymaganym terminie. Jak wynika z akt administracyjnych postanowieniem z 3 sierpnia 2023r. (nr NB.I.5160.69.2021.KEC) PINB PG w Białymstoku powołując się na przepisy art. 48 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 oraz ust. 4 Prawa budowlanego, wstrzymał Skarżącemu jako Inwestorowi budowę dwóch wolno stojących trwale związanych z gruntem tablic reklamowych na nieruchomości o nr ewid. gr. [...], przy ul. [...] w Białymstoku. Jednocześnie organ nadzoru poinformował Inwestora o możliwości złożenia wniosku o legalizację przedmiotowych obiektów budowlanych wskazując termin na złożenie wniosku i pouczając o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w wysokości 125 000 zł za każdy obiekt budowlany oraz o konsekwencjach prawnych braku złożenia wniosku o legalizację. Postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych zostało doręczone Skarżącemu w dniu 7 sierpnia 2023 r. i oprotestowane przez niego zażaleniem złożonym w dniu 16 sierpnia 2023r. PWINB ostatecznym postanowieniem z dnia 15 września 2023r. nr WOP.7722.62.2023.AH stwierdził, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu i pozostawił je bez rozpoznania, a zatem od 15 września 2023r. rozpoczął bieg 30 – dniowy termin na złożenie wniosku o legalizację. W sprawie nie ulega wątpliwości, że Skarżący nie złożył w terminie wniosku o legalizację spornych tablic reklamowych. Z akt administracyjnych wynika, że zawiadomieniem z dnia 2 października 2023r. PINB PG poinformował strony postępowania, w tym Skarżącego o kontynuowaniu dalszej procedury rozpoczętej postanowieniem o wstrzymaniu robót budowlanych. Inwestor pominął milczeniem zawiadomienie o możliwości wypowiedzenia się w sprawie.
W tych okolicznościach PINB PG decyzją z dnia 10 listopada 2023r. orzekł rozbiórkę dwóch wolno stojących trwale związanych z gruntem - tablic reklamowych jako konsekwencję niezłożenia w terminie wniosku o ich legalizację. Okoliczności faktyczne i prawne sprawy nie pozwalały organom nadzoru budowlanego obu instancji na wydanie odmiennej decyzji niż nakaz rozbiórki spornych obiektów budowlanych. Przytoczona wyżej regulacja przepisu art. 49e pkt 1 P.b., prawidłowo w sprawie zastosowanego, ma charakter norm bezwzględnie obowiązujących, nie dających organom nadzoru budowlanego luzu decyzyjnego. Nakaz rozbiórki jest prostą i oczywistą konsekwencją świadomego wyboru Inwestora rezygnacji z możliwości legalizacji obiektu budowlanego wzniesionego bez uzyskania pozwolenia na budowę. W konsekwencji w sytuacji, gdy Inwestor nie złoży w terminie wniosku o legalizację kontrolowanego obiektu to okoliczność ta stanowi obligatoryjną przesłankę do wydania decyzji o nakazie jego rozbiórki. Wniosek o legalizację stanowi bowiem uprawnienie, a nie obowiązek po stronie inwestora.
Wydanie zaskarżonej decyzji stanowi zatem konsekwencję wszczęcia postępowania w sprawie posadowienia tablic reklamowych z naruszeniem przepisów ustawy Prawo budowlane i wydania na wcześniejszym etapie postępowania - ostatecznego postanowienia o wstrzymaniu budowy spornych tablic reklamowych. W postanowieniu tym przedstawiono ustalenia, które doprowadziły organ nadzoru budowlanego do prawidłowego wniosku, że kontrolowane - dwie wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe, stanowią budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, których budowa wymagała wcześniejszego uzyskania decyzji o pozwolenia na budowę, którego to obowiązku Inwestor nie dopełnił. W ocenie Sądu rację mają organy nadzoru budowlanego, że roboty budowlane związane z wykonaniem w/w urządzeń reklamowych posiadają wszelkie cechy budowy, o której mowa w art. 3 pkt 6 P.b. i w świetle powołanej wyżej ustawy Prawo budowlane wymagały wcześniejszego uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, zgodnie z art. 28 ust. 1 w/w ustawy. Zgodnie bowiem z art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego, pod pojęciem "budowy" należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Wyjątki od tej zasady zostały określone w art. 29-31 ustawy Prawo budowlane, gdzie wyliczono w sposób enumeratywny rodzaje budów oraz innych robót budowlanych, które nie wymagają pozwolenia na budowę. Katalog obiektów zawarty w tych przepisach ma charakter zamknięty co oznacza, że tylko wymienione w nich roboty budowlane i obiekty budowlane mogą być wykonane bez uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę. Sporne tablice reklamowe są wymienione jako obiekty wyłączone z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę.
Uwzględniając powyższe Sąd doszedł do wniosku, że kwalifikacja spornych tablic reklamowych została dokonana w sposób zgodny z art. 3 pkt 3 i pkt 6 oraz art. 28 ust. 1 P.b., a organy nadzoru budowlanego w związku z brakiem uzyskania stosownego pozwolenia na budowę były uprawnione do wdrożenia postępowania legalizacyjnego. Wobec zaś niekwestionowanego braku złożenia w terminie wniosku o legalizację spornych tablic reklamowych były uprawnione, a nawet zobowiązane, do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę tychże obiektów budowlanych na podstawie art. 49e pkt 1 Prawa budowlanego. Zarzuty skargi nie podważają trafności stanowiska i argumentacji organu nadzoru budowlanego.
W ocenie Sądu, również pozostałe zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania art. 7, art. 8 § 1 i art. 10 k.p.a. przez przeprowadzenie w dniu 26 lipca 2023 r. oględzin na nieruchomości bez udziału Skarżącego, co stanowiło naruszenie zasady prawdy obiektywnej, uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, zasady czynnego udziału stron w postępowaniu oraz zasady zaufania do władzy publicznej, nie mogły doprowadzić do uchylenia zaskarżonych decyzji.
Jak wynika akt administracyjnych zawiadomieniem z dnia 26 czerwca 2023r. PINB PG zawiadomił właściciela działki nr [...] – W. Sp. zo.o. w B., że w dniu 26 lipca 2023r. zostaną przeprowadzone oględziny dwóch wolno stojących, trwale z gruntem związanych - tablic reklamowych. W ocenie Sądu informację o terminie planowanych oględzin uzyskał też Skarżący, albowiem w doręczonym osobiście do PINB PG w dniu 24 lipca 2023r. - podaniu poinformował organ, że nie może w nich uczestniczyć ze względu na wyjazd zagraniczny i jednocześnie zaproponował termin ich przeprowadzenia na październik. PINB zawiadomieniem z dnia 3 sierpnia 2023r. skierowanym do Skarżącego poinformował o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej budowy dwóch wolno stojących trwale związanych z gruntem tablic reklamowych i odrębnym pismem datowanym na dzień 3 sierpnia 2023r. poinformował o braku możliwości przesunięcia terminu oględzin ze względu na cyt. "niemożność skutecznego poinformowania zawiadomionej strony o odwołaniu czynność dowodowych". Do w/w pisma dołączona została też kopia protokołu oględzin przeprowadzonych w dniu 26 lipca 2023r. - czynności dowodowych. Skarżący jako strona postępowania na żadnym etapie nie ustosunkował się jednak do doręczonego protokołu, jak również nie kwestionował ustaleń w nim zawartych. Ponadto, co należy podkreślić, Skarżący poinformował o braku możliwości uczestnictwa w oględzinach tuż przed tymi czynnościami tj. na dwa dni przed wyznaczonym terminem. Jak wynika też z akt postępowania administracyjnego PWINB, na etapie rozpatrywania zażalenie od postanowienia PINB z dnia 3 sierpnia 2023r., zawiadomił pełnomocnika Skarżącego, że w dniu 14 września 2023r. przeprowadzone zostaną oględziny spornych tablic reklamowych, tymczasem Skarżący w dniu 13 września 2023r. (a zatem przeddzień planowanych oględzin) zawiadomił organ telefonicznie że nie będzie na oględzinach i zawnioskował o ich kolejne przesunięcie na następny tydzień. Takie działanie, biorąc pod uwagę, że Skarżący już na tym etapie postępowania był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, który mógł uczestniczyć w wyznaczonych oględzinach, może świadczyć o chęci przedłużenia prowadzonego postępowania administracyjnego.
Z zestawienia powyższych okoliczności wynika bezsprzecznie, że brak udziału Skarżącego w przeprowadzonych w dniu 26 lipca 2023r. i 14 września 2023r. – oględzinach nie był spowodowany działaniami organów nadzoru budowlanego, ale był raczej świadomym wyborem Skarżącego. Ponadto, co zostało już wyżej zaakcentowane, Skarżący po otrzymaniu protokołu z oględzin przeprowadzonych w dniu 26 lipca 2023r. w żaden sposób ustosunkował się do ustaleń w nim zawartych, a tym bardziej ich nie zakwestionował. Z tych też względów niezasadny jest zarzut naruszenia art. 10 k.p.a., gdyż czynny udział w toczącym się postępowaniu, w tym także odwoławczym jest uprawnieniem strony z którego może, ale nie musi skorzystać. W okolicznościach przedmiotowej sprawy nie doszło zatem do naruszenia powyższego przepisu skoro Skarżący miał informację o terminie oględzin, mógł w nich uczestniczyć osobiście lub przez swojego pełnomocnika, ale na skutek własnej decyzji - w nich nie uczestniczył.
Sąd nie uwzględnił też zarzutu wskazującego na naruszenie art. 7 i 8 k.p.a. (wedle których organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania). Postępowanie administracyjne w kontrolowanej sprawie prowadzone było bowiem transparentnie i w sposób, który – obiektywnie rzecz biorąc – nie przeczył zasadzie pogłębiania zaufania do władzy publicznej, a poczynione ustalenia faktyczne i dokonane na ich podstawie oceny znajdują oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym.
Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę to Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), orzekł jak w sentencji wyroku.
| | |