II SA/BD 979/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Wojskowej Komisji Lekarskiej z powodu braków formalnych w aktach sprawy, a nie z powodu merytorycznych zarzutów skarżącego.
Skarżący M. I. wniósł skargę na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej dotyczące jego zdolności do służby wojskowej, domagając się uchylenia decyzji i uznania kategorii "D". Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, ale z powodu istotnego naruszenia przepisów postępowania administracyjnego – braku w aktach sprawy dowodu doręczenia orzeczenia organu I instancji, co uniemożliwiło weryfikację terminowości wniesienia odwołania.
Skarżący M. I. zaskarżył orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B., która uznała go czasowo niezdolnym do czynnej służby wojskowej na okres dwunastu miesięcy (kategoria zdrowia "B"). Skarżący domagał się uchylenia decyzji, argumentując, że nie uwzględniono istotnych schorzeń, takich jak uraz kolana prawego, które powinny skutkować przyznaniem kategorii "D". Sąd, rozpoznając skargę, stwierdził, że choć zarzuty skarżącego nie były podstawą rozstrzygnięcia, to w aktach sprawy brakowało dowodu doręczenia orzeczenia organu pierwszej instancji. Ten brak uniemożliwił sądowi ocenę, czy organ odwoławczy prawidłowo rozpoznał odwołanie, w tym czy zostało ono wniesione w terminie. Naruszenie to, zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., mogło skutkować nieważnością decyzji organu odwoławczego. W związku z tym, sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdzając jednocześnie, że decyzja nie podlega wykonaniu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, brak dowodu doręczenia orzeczenia organu I instancji uniemożliwia jednoznaczne stwierdzenie przez sąd, czy organ odwoławczy rozważył dopuszczalność odwołania, co w przypadku naruszenia terminu do jego wniesienia stanowiłoby podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonego orzeczenia.
Uzasadnienie
Sąd, orzekając na podstawie stanu faktycznego i prawnego wynikającego z akt sprawy, zwrócił uwagę na brak dowodu doręczenia orzeczenia organu I instancji. Umożliwia to organowi odwoławczemu rozstrzyganie sprawy zakończonej decyzją ostateczną, co skutkuje nieważnością decyzji organu II instancji (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (9)
Główne
p.p.s.a. art. 133 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 134
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 156 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.o.o.rp. art. 29
Ustawa z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej
Ustawa z dnia 29 października 2003r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP oraz o zmianie niektórych ustaw
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak w aktach sprawy dowodu doręczenia orzeczenia organu I instancji, co uniemożliwia weryfikację terminowości wniesienia odwołania i może prowadzić do nieważności decyzji organu odwoławczego.
Odrzucone argumenty
Argumenty skarżącego dotyczące nieprawidłowego ustalenia kategorii zdrowia i pominięcia istotnych schorzeń (uraz kolana, inne schorzenia).
Godne uwagi sformułowania
sąd zwrócił uwagę na uchybienie, które nie było objęte zarzutami strony skarżącej naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego w stopniu, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy brak w aktach administracyjnych dowodu doręczenia stronie orzeczenia organu I instancji uniemożliwia jednoznaczne stwierdzenie przez sąd, czy organ odwoławczy rozważył dopuszczalność odwołania
Skład orzekający
Jan Grzęda
przewodniczący-sprawozdawca
Grażyna Malinowska-Wasik
członek
Anna Klotz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ważność dowodu doręczenia orzeczenia organu I instancji w kontekście oceny legalności decyzji organu odwoławczego oraz konsekwencji jego braku."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania przed sądami administracyjnymi i wymogów formalnych dotyczących akt sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, jak istotne są formalne aspekty postępowania administracyjnego i jak błędy proceduralne mogą prowadzić do uchylenia decyzji, nawet jeśli zarzuty merytoryczne nie zostały uwzględnione.
“Brak jednego dokumentu w aktach sprawy doprowadził do uchylenia decyzji wojskowej komisji lekarskiej.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Bd 979/04 - Wyrok WSA w Bydgoszczy Data orzeczenia 2004-12-01 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-10-22 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy Sędziowie Anna Klotz Grażyna Malinowska-Wasik Jan Grzęda /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6249 Inne o symbolu podstawowym 624 Hasła tematyczne Powszechny obowiązek obrony Skarżony organ Wojskowa Komisja Lekarska Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 133 par. 1, art. 134 par. 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dz.U. 1960 nr 30 poz 168 art. 134, art. 156 par. 1 pkt 2 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA: Jan Grzęda (spr.) Sędzia WSA: Grażyna Malinowska-Wasik Asesor WSA: Anna Klotz Protokolant: Magdalena Gadecka po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi M. I. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] 2004 r., nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Uzasadnienie Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. orzeczeniem z dnia [...] 2004r., wydanym na podstawie art. 29 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst Dz.U. Nr 21 z 2002r., poz.205 z późn.zm.), ustawy z dnia 29 października 2003r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 210, poz.2036), Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie utworzenia wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz.U. Nr 151, poz.1594) oraz Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. Nr 151, poz.1595), po rozpoznaniu odwołania od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w S. z dnia [...] 2004r. w sprawie uznania M. I. za zdolnego do służby wojskowej- kategoria zdrowia "A" uchyliła zaskarżone orzeczenie i postanowiła rozpoznać: - Zapalenie gruczołu krokowego do diagnostyki - § 51, - Zaburzenia osobowości do diagnostyki - § 68, - Bóle głowy naczynioruchowe, - Niewielkiego stopnia żylaki lewego powrózka nasiennego - § 51 p.1, - Astygmatyzm krótkowzroczny obu oczu z zezem rozbieżnym naprzemiennym leczonym operacyjnie - § 11 p.2, - Blizna po operacyjnym leczeniu zapalenia wyrostka robaczkowego - § 3 p.1, - Wzrost 188cm - § 1 p.1. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. na podstawie art. 30a ustawy z dnia 29 października 2003r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 210, poz.2036) uznała M. I. czasowo niezdolnego do czynnej służby wojskowej na okres dwunastu miesięcy - kat. zdr. "B". W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, iż orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w S. zostało uchylone ze względu na fakt, iż wydane zostało w oparciu o przepisy już nie obowiązujące. Podstawą do orzekania w tym przypadku jest od 1 lipca 2004r. Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie utworzenia wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz.U. Nr 151, poz.1594) oraz Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz,U, Nr 151, poz.1595) oraz ustawa z dnia 29 października 2003, o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 210, poz.2036). Podkreślono również, iż w ramach wniesionego odwołania RWKL wezwała poborowego na dodatkowe badania. Specjalista neurolog rozpoznał zespół piramiodowy prawostronny i wobec powyższego skierowała poborowego na obserwację szpitalną w Klinice Neurologii [...] w B. Z niniejszej obserwacji wynika, że u poborowego w badaniu ogólnym i neurologicznym nie stwierdzono istotnych odchyleń od stanu prawidłowego, rozpoznano jedynie bóle głowy naczynioruchowe. RWKL, uwzględniając wyniki konsultacji urologicznej i psychiatrycznej, uważa za zasadne uznanie poborowego za czasowo niezdolnego do czynnej służby wojskowej na okres 12-tu miesięcy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy M. I. wniósł o uchylenie orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej ponieważ nie dokonano istotnych badań i nie wykazano urazu kolana prawego oraz innych schorzeń, które dają podstawę prawną o uznania kategorii "D". W odpowiedzi na skargę Rejonowa Komisja Lekarska w B. wniosła o oddalenie skargi. W uzasadnieniu swojego stanowiska powołała się na argumenty tożsame z argumentami zawartymi w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż wskazane przez skarżącego. Nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi, zgodnie z art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) Sąd zwrócił uwagę na uchybienie, które nie było objęte zarzutami strony skarżącej, a związane z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego w stopniu, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W myśl przepisu art.133 § 1 wskazanej wyżej ustawy sąd orzeka na podstawie stanu faktycznego i prawnego wynikającego z akt sprawy. W niniejszej sprawie organ przedstawił sądowi akta niekompletne, gdyż brak w nich zwrotnego poświadczenia odbioru przez skarżącego orzeczenia organu I instancji. Ma to istotne znaczenie dla ustalenia legalności zaskarżonego orzeczenia organu odwoławczego z uwagi na wynikający z art.134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., nr 98, poz.1071 z późn.zm.), obowiązek ustalenia przez ten organ, czy odwołanie zostało wniesione w terminie. Uchybienie bowiem przez stronę terminowi do złożenia odwołania skutkuje tym, że decyzja organu I instancji staje się ostateczna. W takiej sytuacji organ odwoławczy rozstrzygałby sprawę zakończoną decyzją ostateczną organu I instancji, co skutkowałoby nieważnością decyzji organu II instancji (art.156 § 1 pkt 2 kpa). W konsekwencji brak w aktach administracyjnych dowodu doręczenia stronie orzeczenia organu I instancji uniemożliwia jednoznaczne stwierdzenie przez sąd, czy organ odwoławczy rozważył dopuszczalność odwołania, czy też pominął tę okoliczność, co w przypadku naruszenia przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania stanowiłoby podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonego orzeczenia. Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art.145 § 1 pkt 1 lit. c, art, 152 oraz art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI