II SA/Bd 935/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA uchylił postanowienia organów nadzoru budowlanego dotyczące egzekucji obowiązku wyegzekwowania lokali zamiennych, uznając, że obowiązek ten spoczywał na Prezydencie Miasta.
Skarżąca Iwona B. wniosła skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które utrzymało w mocy postanowienie PINB odmawiające uwzględnienia zarzutów do postępowania egzekucyjnego. Zarzuty dotyczyły braku wymagalności obowiązku z powodu niezapewnienia lokali zamiennych przez Gminę Miasto W. oraz braku nakazu opróżnienia budynku. WSA uchylił zaskarżone postanowienia, stwierdzając, że obowiązek zapewnienia lokali zamiennych spoczywał na Prezydencie Miasta, a pozostałe obowiązki zostały wykonane.
Sprawa dotyczyła skargi Iwony B. na postanowienia organów nadzoru budowlanego dotyczące postępowania egzekucyjnego w przedmiocie wyegzekwowania obowiązku wynikającego z decyzji ostatecznej Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżąca podnosiła zarzuty dotyczące braku wymagalności obowiązku z powodu niezapewnienia lokali zamiennych przez Gminę Miasto W. oraz braku wydania nakazu opróżnienia budynku. Organy egzekucyjne nie uwzględniły tych zarzutów, uznając je za bezpodstawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, powołując się na własny wcześniejszy wyrok w podobnej sprawie (sygn. akt II SA/Bd 936/05), uznał, że obowiązek zapewnienia lokali zamiennych spoczywał na Prezydencie Miasta, a nie na skarżącej. W związku z tym, WSA uchylił zaskarżone postanowienia organów obu instancji, stwierdzając, że egzekwowany obowiązek powinien być spełniony przez inny podmiot, co wyklucza zastosowanie art. 119 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Sąd zasądził również koszty postępowania od organu na rzecz skarżącej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, brak zapewnienia lokali zamiennych przez gminę może stanowić podstawę do uchylenia postanowień organów egzekucyjnych, jeśli obowiązek ten spoczywał na innym podmiocie.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że obowiązek zapewnienia lokali zamiennych należał do Prezydenta Miasta, a nie do skarżącej. Skoro ten obowiązek nie został spełniony przez właściwy podmiot, nie można skutecznie egzekwować obowiązku od skarżącej w tym zakresie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (5)
Główne
u.p.e.a. art. 119 § § 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Grzywna w celu przymuszenia może być nakładana, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku znoszenia lub zaniechania albo obowiązku wykonania czynności, a w szczególności czynności, której z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego. W tej sprawie obowiązek zapewnienia lokali zamiennych miał spełnić inny podmiot.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a)
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis określający podstawy uchylenia zaskarżonej decyzji lub postanowienia przez sąd administracyjny.
Pomocnicze
u.p.e.a. art. 33
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Przepis wymieniający podstawy zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym, w tym art. 33 pkt 2 dotyczący braku wymagalności obowiązku z innego powodu.
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obowiązek zapewnienia lokali zamiennych spoczywał na Prezydencie Miasta, a nie na skarżącej. Brak zapewnienia lokali zamiennych przez Gminę Miasto W. stanowił podstawę do uwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Odrzucone argumenty
Argumenty organów egzekucyjnych, że niewymagalność obowiązku tożsama jest z jego wykonaniem, uchyleniem aktu lub utratą bytu przez przedmiot obowiązku, a sytuacja braku wydania decyzji ułatwiającej wykonanie nie mieści się w tej kategorii. Argument organu II instancji, że drugi ze współwłaścicieli akceptuje postępowanie egzekucyjne.
Godne uwagi sformułowania
obowiązek zapewnienia lokali zamiennych w budynku podlegającym rozbiórce należy do Prezydenta Miasta W. egzekwowany obowiązek winien spełnić za skarżącą inny podmiot, co nie wyczerpuje dyspozycji art. 119 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Skład orzekający
Wiesław Czerwiński
przewodniczący sprawozdawca
Renata Owczarzak
członek
Małgorzata Włodarska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących postępowania egzekucyjnego w administracji, w szczególności w kontekście obowiązku zapewnienia lokali zamiennych i stosowania grzywny w celu przymuszenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy obowiązek zapewnienia lokali zamiennych spoczywa na innym podmiocie niż zobowiązany do wykonania decyzji nadzoru budowlanego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawidłowe ustalenie podmiotu odpowiedzialnego za wykonanie obowiązku w postępowaniu egzekucyjnym, co może prowadzić do uchylenia niezasadnie nałożonych sankcji.
“Nadzór budowlany chciał wyegzekwować lokale, których nie zapewnił prezydent miasta. WSA stanął po stronie obywatela.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Bd 936/05 - Wyrok WSA w Bydgoszczy Data orzeczenia 2006-01-12 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-09-29 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy Sędziowie Małgorzata Włodarska Renata Owczarzak Wiesław Czerwiński /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601 638 Sprawy egzekucji administracyjnej; egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym Hasła tematyczne Egzekucyjne postępowanie Sygn. powiązane II OSK 1083/06 - Wyrok NSA z 2007-07-19 Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Uchylono postanowienie I i II instancji Powołane przepisy Dz.U. 1966 nr 24 poz 151 art. 119 par. 1 Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2006r. na rozprawie sprawy ze skargi Iwony B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2005r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów do prowadzenia postępowania egzekucyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta W. z dnia [...] 2005r. znak [...], 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącej kwotę 340 zł (trzysta czterdzieści) tytułem kosztów postępowania sądowego. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] 2005 r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta W. postanowił nie uwzględnić zgłoszonych przez Iwonę B. zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne w sprawie wyegzekwowania obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta W. z dnia [...] 2004 r., nr [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, iż zgodnie z art. 33 pkt 1-10 ustawy z dnia 17.06.1996 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podstawą zarzutu mogą być tylko okoliczności określone w tym przepisie. Zdaniem organu zarzut dotyczący "braku wymagalności obowiązku z innego powodu" (art. 33 pkt 2 cyt. ustawy) jest bezpodstawny, gdyż z samego zażalenia wynika jednoznacznie, że budynek przy ul. [...] nie został wyłączony z użytkowania, do czego zostali zobowiązani właściciele posesji decyzją ostateczna z dnia [...] 2004 r., nr [...]. Odnosząc się do zarzutu, iż Gmina Miasto W. nie zapewniła lokali zamiennych, organ wskazał, iż jego obowiązkiem jest jedynie przesłanie decyzji o wyłączeniu z użytkowania zobowiązanemu do zapewnienia lokali zamiennych, czego dokonał. Jeśli zaś chodzi o zarzuty związane z wykonywaniem obowiązków wynikających z ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2004 r., organ podniósł iż postępowanie egzekucyjne nie dotyczy w/w decyzji lecz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2004 r., nr [...]. Na powyższe postanowienie Iwona B. złożyła zażalenie, wskazując, iż przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego nie został wydany nakaz opróżnienia budynku mieszkalnego i przydział uprawnionym osobom lokali zamiennych. Nie wydanie tych decyzji powoduje, iż zachodzi brak wymagalności obowiązku z innego powodu (art. 33 pkt 2 cyt. ustawy). Ponadto skarżąca podniosła, iż nieuzasadnionym jest nałożenie tak wysokiej grzywny w sytuacji, gdy niewykonanie decyzji w sprawie wyłączenia z użytkowania budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul [...] we W. nie nastąpiło z winy zobowiązanych, lecz z powodu nie zapewnienia przez Gminę Miasto W. lokali zamiennych rodzinom zamieszkującym w przedmiotowym budynku. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] 2005 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ, odnosząc się do zarzutu niewymagalności obowiązku z innej przyczyny (art. 33 pkt 2 cyt. ustawy) wskazał, iż niewymagalność obowiązku tożsama jest albo z jego wykonaniem, albo uchyleniem aktu administracyjnego, z którego obowiązek wynika albo z utraty bytu przez przedmiot, na którym obowiązek ma być wykonany. Żadna z opisanych sytuacji nie występuje w niniejszej sprawie. Do wyżej wymienionej kategorii nie można zaliczyć sytuacji, gdy organ administracyjny nie wydał jeszcze decyzji, która teoretycznie mogłaby ułatwić wykonanie nałożonego obowiązku. Ponadto organ podkreślił, iż skarżąca mogła kontynuować procedurę odwoławczą lub wystąpić o przedłużenie terminu do wykonania obowiązku. Wskazał również, iż zarzuty i zażalenie wniosła tylko jedna zobowiązana, co oznacza, iż drugi ze zobowiązanych akceptuje fakt prowadzenia egzekucji zmierzającej do wykonania przedmiotowego obowiązku. Ponadto zaznaczył, iż brak jest podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego w administracji i anulowania nałożonej grzywny. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego w administracji nastąpiło zgodnie z przepisami ww. ustawy i nie występują żadne formalne i merytoryczne przeszkody do jego prowadzenia. Na powyższe postanowienie Iwona B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, powtarzając argumentację zawartą w zażaleniu. Ponadto skarżąca zakwestionowała stwierdzenie organu II instancji, iż współwłaściciel nieruchomości Andrzej C. akceptuje fakt prowadzenia postępowania egzekucyjnego, wskazując, iż organ powinien był ustalić powody nie wniesienia odwołania przez wyżej wymienionego zapoznając się dokładnie z aktami sprawy zanim sformułował taki wniosek. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 119 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku znoszenia lub zaniechania albo obowiązku wykonania czynności, a w szczególności czynności, której z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 12 stycznia 2006r. sygn. akt II SA/Bd 935/05 uznał za trafne zarzuty egzekucyjne uznając, że obowiązek zapewnienia lokali zamiennych w budynku podlegającym rozbiórce należy do Prezydenta Miasta W. Natomiast pozostałe obowiązki wskazane w ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] 2004r. zostały wykonane. W świetle wskazanego wyroku tut. Sądu należy uznać, że egzekwowany obowiązek winien spełnić za skarżącą inny podmiot, co nie wyczerpuje dyspozycji art. 119 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przesądza to o konieczności uznania skargi za słuszną i skutkuje, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchyleniem zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI