II SA/Bd 886/24

II SA/Bd 886/24 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2025-04-23
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-10-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Grzegorz Saniewski
Jerzy Bortkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Joanna Brzezińska
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 725
art. 66 ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi R. K. i M. S. na decyzję [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2024 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu w Grodzkiego w T., w związku ze stwierdzeniem nieodpowiedniego stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w T., nakazał R. K., M. S. i J. K. (dalej jako: "skarżący") współwłaścicielowi budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul [...] w T. (dz. [...] w obr. [...]) usunięcie nieprawidłowości stwierdzonych w wyżej wymienionym obiekcie w terminie do [...] 2024 r.:
1. Naprawę poprzez wzmocnienie nadproży okiennych i drzwiowych;
2. Iniekcję rys i spękań elewacji frontowej;
3. Otynkować, oczyścić i zabezpieczyć antykorozyjnie skorodowane dolne stopki belek stalowych stropu piwnicznego;
4. Uzupełnić ubytki tynku na kominkach, pobiałkować, wymienić lub oczyścić i pomalować drzwiczki wyczystkowe;
5. Luźne tynki skuć na ścianach zewnętrznych i wewnętrznych;
6. Uzupełnić wszystkie tynki na ścianach zewnętrznych i wewnętrznych;
7. Naprawić spękania ścian wewnętrznych i zewnętrznych;
8. Wymienić wadliwie zamontowane obróbki blacharskie tarasu;
9. Wymienić wyeksploatowaną stolarkę okienną; zamontować nowe parapety zewnętrzne i wewnętrzne;
10. Uszczelnić przepust odwodnienia tarasu, jak również zapewnić właściwa izolację płyty tarasu na styku płyty ze ścianami tarasu nad płytą tarasu;
11. Zabezpieczyć środkiem grzybobójczym wszelkie zawilgocenia ścian;
12. Uszczelnić opływ wody opadowej.
W odwołaniu od powyższej decyzji pełnomocnik skarżących zarzucił jej naruszenie szeregu przepisów prawa:
I. przepisów prawa procesowego - kodeksu postępowania administracyjnego mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie tj.:
1) art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. przez nierozpoznanie istoty sprawy oraz dowolną ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy w szczególności w zakresie:
a) wadliwego ustalenia, że w przedmiotowy stanowi zabudowę wielorodzinną wolnostojącą wzniesioną na dwóch działkach, gdyż z dokumentacji archiwalnej oraz poprzednio obowiązujących przepisów z zakresu prawa budowlanego, jak również dokumentacji dotyczącej podziału terenu działki nr [...], jednoznacznie wynika, że budynek usytuowany na działce nr [...] jest segmentem bliźniaczym, częściowo podpiwniczonym o dwu kondygnacjach z poddaszem użytkowym wysokim użytkowanym jako strych;
b) wadliwego ustalenia, że w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym, podczas gdy z dokumentacji archiwalnej oraz przepisów obowiązujących w dacie budowy obiektu, jak również obecnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]" dla obszaru położonego pomiędzy ulicami: [...] i [...] w T.) jednoznacznie wynika, że dla ww. obszaru przewidziano budowę obiektu budowlanego w zabudowie jednorodzinnej;
c) wadliwym przyjęciu, że w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym, bowiem, według organu obiekty posiadają wspólną konstrukcję dachu i wspólną ścianę pomiędzy budynkami, podczas gdy z dokumentacji archiwalnej, z przepisów obowiązujących w dacie budowy oraz ze stanu faktycznego jednoznacznie wynika, że w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z zabudowa jednorodzinną w układzie bliźniaczym;
d) wadliwym przyjęciu, ze skoro w rozpatrywanej sprawie obiekty posiadają wspólną konstrukcję dachu i wspólną ścianę pomiędzy budynkami, to mamy do czynienia z budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym, podczas gdy istnienie wspólnego dachu nie wyklucza możliwości zakwalifikowania budynku jako samodzielnej całości, jeśli jego konstrukcja nie powoduje istnienia części wspólnych poddasza;
e) wadliwym ustaleniu, ze stwierdzone, na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane nieprawidłowości w budynku [...] powstały podczas użytkowania obiektu budowlanego, w związku z niewłaściwym jego użytkowaniem, podczas gdy rysy, pęknięcia i zawilgocenia powstały w trakcie prowadzonych robót budowlanych, czego dowodzą ekspertyzy autorstwa prof. dr hab. Inż. A. P. oraz E. Sp. z o.o. z siedzibą we W. – stąd zasadnym było zastosowanie przepisów art. 51 i art. 52 ustawy Prawo budowlane;
f) wadliwym przyjęciu, że w rozpatrywanej sprawie z uwagi na trwające roboty budowlane w budynku [...] oraz trwające przed PINB postępowanie naprawcze celowym i zasadnym jest nałożenie obowiązków na właścicieli budynku [...] i właściciela [...], podczas gdy stwierdzone nieprawidłowości powstały w trakcie prowadzonych robót budowlanych w budynku [...], a trwające tak roboty budowlane, jak i wynik postępowania naprawczego, czy też postępowania w przedmiocie zabezpieczeń [...], w istotny sposób oddziaływać będzie na budynek [...], co przesądza o tym, że wykonanie ww. obowiązków na tym etapie jest całkowicie bezcelowe, a ewentualne obowiązki powinny być nałożone po zakończeniu inwestycji [...] i postępowań, po części także z uwagi na uwarunkowania techniczne następujących po sobie robót oraz ich wzajemnego wpływu – oddziaływania;
g) wadliwym przyjęciu, że ekspertyza sporządzona przez E. sp. z o.o. zawiera wszystkie podstawowe zagadnienia wyszczególnione w postanowieniu z [...].2020 r. w zakresie bezpieczeństwa konstrukcji i użytkowania obiektu oraz nieuwzględnieniu, ze opinia ta zawiera odmienne ustalenia z dokonanymi przez geodetę D. L. w przedłożonym przez stronę operacie
2) sprzeczność istotnych ustaleń organu z treścią zebranego w sprawie materiały dowodowego:
a) przez przyjęcie, że charakter prowadzonych robót budowlanych w budynku [...] oraz wynik postępowania naprawczego i postępowania w sprawie zabezpieczeń w żaden sposób nie będzie wpływać na budynek [...] i zasadnym jest nałożenie obowiązków na tym etapie, podczas gdy z ekspertyzy autorstwa prof. dr. hab. inż. A.. P. oraz E. sp. z o.o. we W. jednoznacznie wynika, ze prowadzone roboty budowlane w istotny sposób oddziaływały i oddziałują na sąsiedni budynek, m.in. z uwagi na stwierdzone wadliwości projektu budowlanego, jak i sposób wykonania robót na etapie realizacji inwestycji;
b) przez przyjęcie, że stwierdzone nieprawidłowości w budynku [...] są następstwem niewłaściwego użytkowania obiektu budowlanego, podczas gdy rysy, pęknięcia i zawilgocenia powstały w trakcie prowadzonych robót budowlanych w budynku [...], czego dowodzą ekspertyza autorstwa prof. dr. hab. inż. A.. P. oraz E. sp. z o.o., protokoły kontroli, inne opinie przedłożone przez strony;
3) art. 80 k.p.a. przez dokonanie dowolnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie przez przyjęcie, że:
a) pomimo że zarówno z protokołu oględzin, protokołu nr [...] z dnia [...].2019 r. z kontroli pięcioletniej stanu technicznego elementów, instalacji i urządzeń, jak i zeznań świadka W.. B. oraz przywołanych wyżej ekspertyz wynika, że nieodpowiedni stan budynku nie stanowi podstaw do ingerencji organu nadzoru budowlanego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, lecz powinien stanowić podstawę do ingerencji w oparciu o przepis art. 51 i art. 52 ustawy Prawo budowlane.
b) pomimo że ekspertyzy nie zawierają wszystkich zagadnień określonych w postanowieniu z [...].2020 r., materiał dowodowy i stan faktyczny, w szczególności uzasadnia nałożenia na strony obowiązku niesprecyzowanych w sposób prawidłowy, w trybie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy prawo budowlane, co uniemożliwia ich wykonania;
4) art. 7 w zw. z art. 75 i art. 77 § 1 k.p.a. przez zaniechanie wyjaśnienia, czy nieodpowiedni stan techniczny obiektu budowlanego usytuowanego na [...] jest wynikiem robót budowlanych wykonanych w budynku [...], czy też nieprawidłowości powstałych podczas użytkowania budynku przez właścicieli nieruchomości [...], co skutkowało wadliwym zakwalifikowaniem przedmiotu sprawy;
5) art. 107 § 3 w zw. z art. 8, art. 9 i art. 11 k.p.a. przez wadliwe sporządzenie uzasadnienie decyzji oraz niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego i w konsekwencji naruszenie zasad postępowania administracyjnego;
6) art. 6 k.p.a. przez naruszenie zasad praworządności, polegające na dokonaniu wykładni przepisów art. 51 lub art. 52 oraz art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane,
II. Przepisy prawa materialnego tj.;
1) art. 61 w zw. z art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane przez błędną wykładnie i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że nieodpowiedni stan techniczny budynku [...] jest wynikiem nieprawidłowości powstałych podczas użytkowania budynku przez właścicieli nieruchomości [...], a nie prowadzonych robót budowlanych wykonanych w budynku [...],
2) art. 61 w zw. z art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawy budowlane przez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie polegające na niewykazaniu, którym wymaganiom wynikającym z obowiązujących przepisów nie odpowiada stan techniczny obiektu budowlanego;
3) art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. – przez określenie wykonania obowiązków w sposób niewykonalny z przyczyn prawnych i technicznych, polegające na nieprecyzyjnym wykazaniu nieprawidłowości;
4) art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawa Prawa budowlane przez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie polegające na niewykazaniu, którym wymaganiom wynikającym z obowiązujących przepisów nie odpowiada stan techniczny obiektu budowlanego;
5) art. 51 i art. 52 ustawy Prawo budowlane przez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, polegające na zaniechaniu zastosowania ww. przepisów, podczas gdy materiał dowodowy w postaci protokołów oraz ekspertyz potwierdzających wadliwości w projekcie budowlanym, jak i nieprawidłowości w toku wykonywanych robót budowlanych, jednoznacznie dowodzi, że nieprawidłowości budynku [...] powstały w toku prowadzonych robót budowlanych i organ powinien wydać stosowny nakaz w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem.
Decyzją z dnia [...] 2024 r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu I instancji i nakazał R. K. i M. S. – współwłaścicielom budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w T. usunięcie wskazanych przez niego nieprawidłowości stwierdzonych w w/w obiekcie w terminie do dnia [...] 2025 r.:
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że niewłaściwy stan techniczny budynku usytuowanego przy ul. [...] w T. potwierdzono podczas kontroli PINB w dni [...].2018 r. Ze sporządzonego protokołu kontroli wynika, że stwierdzono na zewnątrz ubytki tynku na elewacji frontowej, niestabilną nieprzymocowaną rurę spustową odprowadzającą wodę z dachu rozbudowy.
Ustalono organ I instancji potwierdza również ekspertyza techniczna, sporządzona przez E. sp. z o.o. W wyżej wskazanym opracowaniu wskazano m.in. na elewacji frontowej oraz od strony wewnętrznej widoczne są rysy i zarysowania, nadproża okienne w poziomie poddasza w stanie złym, stropy piwniczne w części ceramicznej, otynkowanie bez ubytku cegieł. Dolne stopki belek stalowych skorodowane, nieotynkowane. Stan techniczny stropów oceniono jako średni. Wskazano na ubytki tynku; brak szczelności przepustu odwodnienia tarasu, jak również brak właściwej izolacji płyt tarasu na styku płyty ze ścianami tarasu nad płytą tarasu; kominy w stanie technicznym średnim; tynki na kominkach, malatura, drzwiczki wyczystek w stanie złym. Ponadto stwierdzono miejscowo brak szczelności parapetów zewnętrznych w nadprożach okien, w wyniku tego widoczne zawilgocenia.
W ocenie organu odwoławczego z dokonanych ustaleń wynika jednoznacznie, że zaistniały przesłanki obligujące organ I instancji do wydania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane.
WINB wskazał, że przedmiotowy budynek o nr [...] stanowi odrębną nieruchomość w stosunku do budynku o nr [...] położonego na działce o nr ewid.[...] (wyburzonego, a następnie wzniesionego) – oddzielone są dylatacją; więźba dachowa należąca do budynku mieszkalnego o nr [...] została oparta na odrębnej belce; budynki posiadają odrębne wejścia i instalacje. Biorąc pod uwagę powyższe, obowiązki wynikające z art. 66 Prawa budowlane być nałożone wyłącznie na właścicieli przedmiotowego obiektu budowlanego, w którym stwierdzono zły stan techniczny – tj. na Panią R. K. i Panią M. S.. W związku z powyższym organ odwoławczy niniejszą decyzją skorygował błędnie wskazane przez organ I instancji podmioty zobowiązane do usunięcia nieprawidłowości.
Organ odwoławczy, odnosząc się do zarzutów skarżący, wskazał, że organ nie bada przyczyn stwierdzonych nieprawidłowości i tego kto odpowiada za istniejący stan techniczny budynku. Dodał, że jeśli podmiot zobowiązany w decyzji do wykonania robót budowlanych, wykaże, że odpowiedzialność za szkodę ponosi inny podmiot, ma prawo na drodze cywilnej domagać się odszkodowania.
WINB wyjaśnił, że wskazanie w decyzji I instancji jedynie robót jakie mają zostać wykonane bez narzucania sposobu ich wykonania, techniki, materiałów czy norm, jest korzystniejsze dla strony skarżącej i ma na celu umożliwienia adresatowi decyzji dobór takiego sposobu wykonania robót, aby był ona dla adresata jak najbardziej korzystny.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na powyższą decyzję R. K. i M. S. ponowiły zarzuty zawarte w odwołaniu, a także wskazał na:
1. naruszenia przepisów prawa procesowego:
- art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. przez dokonanie dowolnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego;
- art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 7 w zw. z art. 75 i art. 77 § 1 i art. 136 k.p.a. poprzez zaniechanie wyjaśnienia czy nieodpowiedni stan techniczny obiektu budowlanego jest wynikiem robót wykonanych w budynku [...] 50, czy też nieprawidłowości powstałych podczas użytkowania budynku przez właścicieli nieruchomości [...] 48;
- art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 107 § 3 w zw. z art. 8, art. 9 i art. 11 k.p.a. przez wadliwe sporządzenie uzasadnienie decyzji oraz niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego, lakoniczne odniesienie się do zarzutów skarżących;
2. przepis prawa materialnego tj.;
- art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 369 k.c. oraz art. 3 ust. 3 ustawy z dnia [...] czerwca 1994 r. o własności lokali przez jej niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że organ w decyzji nakładającej obowiązki usunięcia nieprawidłowości w zakresie stanu technicznego budynku mieszkalnego może je nałożyć w sposób solidarny;
- art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 3 ust. 2 ustawy o własności lokali przez ich błędną wykładnie i przyjęcie, że tarasy/balkony, jak i ściany wewnętrzne, parapety wewnętrzne na parterze oraz I piętrze w przedmiotowym budynku stanowią część wspólną budynku, podczas tarasy (balkony) na parterze oraz I piętrze budynku kwalifikować należy jako służące do wyłącznego użytku właścicieli przylegających lokali, związane konstrukcyjne z przylegającymi do nich lokalami i nie będące częściami wspólnymi;
- art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 3 ust. 2 ustawy o własności lokali przez błędną wykładnie i przyjęcie, że okna i drzwi, ściany wewnętrzne oraz parapety zewnętrzne i wewnętrzne na parterze budynku stanowią część wspólną budynku.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując jednocześnie dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
Skarga okazała się niezasadna.
Przeprowadzając ocenę legalności zaskarżonej decyzji należało wziąć pod uwagę, że podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowił art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz.U z 2024, poz. 725 ze zm.), zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym - organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. W świetle treści tego przepisu do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych w obiekcie budowlanym nieprawidłowości wystarczające jest ustalenie, nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu. Decyzja podejmowana na jego podstawie ma charakter związany. Oznacza to, że jeżeli wystąpią przesłanki ustawowe, to organ nadzoru budowlanego zobligowany jest do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.
Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. W jej realiach, zebrany przez organ nadzoru budowlanego materiał dowodowy wskazuje na nieodpowiedni stan techniczny budynku. Organ powołał się w szczególności na protokół kontroli PINB z dnia [...].2018 r., a także ekspertyzę techniczną sporządzoną przez E. sp. z o.o., w której szczegółowo wskazano na liczne uszkodzenia budynku dotyczące m.in. elewacji frontowej, nadproży okiennych i drzwiowych, stropów, tynków zewnętrznych i wewnętrznych, tarasu, kominów, parapetów zewnętrznych.
Wskazać w tym miejscu należy, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej wyżej wskazana ekspertyza odnosi się do wszystkich zagadnień wymienionych w postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2020 r.
Strona skarżąca nie kwestionuje stanu technicznego budynku. Zwraca uwagę natomiast, że w związku z robotami budowlanymi prowadzonymi w budynku przy ul. [...] doszło do uszkodzeń przedmiotowego budynku, którego skarżący są właścicielami. Zdaniem skarżących w tej sytuacji organ administracji powinien był prowadzić postępowanie w trybie art. 51 i 52 ustawy Prawo budowlane - postępowanie naprawcze.
Zwrócić należy w związku z tym uwagę, że nałożenie obowiązku doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem na podstawie art. 51 ustawy Prawo budowlane związane jest z prowadzonymi w tym obiekcie bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia robotami budowlanymi. Organ dążąc do legalizacji wykonanych samowolnie robót budowlanych, nie może objąć zakresem postępowania innych obiektów budowlanych, nie objętych robotami budowlanymi, ale dotkniętymi ich skutkami, zobowiązując inwestora do naprawy szkód powstałych w wyniku przeprowadzonych robót budowlanych. W związku z tym organ administracji nie mógł w trybie art. 51 ustawy Prawo budowlane zobowiązać Inwestora robót budowlanych w budynku przy ul. [...] do doprowadzenia budynku przy ul [...] (do którego inwestor nie posiada tytułu prawego) do stanu zgodnego z prawem/do stanu poprzedniego.
W ocenie Sądu organy nadzoru budowlanego zasadnie przyjęły, że istniały podstawy do zastosowania w sprawie art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Możliwość podjęcia ingerencji organu nadzoru budowlanego na podstawie wyżej wymienionego przepisu ma związek z przepisem art. 61 pkt 1 Prawa budowlanego, mocą którego nałożony został na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązek utrzymania go i użytkowania zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego. Z tego ostatniego przepisu wynika, że obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1-7 Prawa budowlanego. W piśmiennictwie zasadnie wskazuje się, że obowiązki właściciela lub zarządcy obiektu w tym względzie polegają głównie na przeprowadzaniu, w czasie użytkowania obiektu, okresowych przeglądów i ocen jego stanu technicznego oraz podejmowaniu działań związanych z wykonywaniem niezbędnych robót konserwacyjnych i remontowych, zapewniających utrzymanie właściwego stanu technicznego i bezpieczeństwa eksploatowanego obiektu budowlanego (por. Prawo budowlane. Komentarz, pod red. Z. Niewiadomskiego, Warszawa 2018, s. 623).
Wbrew twierdzeniom strony skarżącej, nałożenie na nich obowiązku usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości nie wynikało z przyjęcia przez organy, że skarżący jako właściciele nieruchomości niewłaściwie ją użytkują (nie przeprowadzają remontów czy konserwacji budynku). Jak już wyżej wskazano nałożenie obowiązku usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości nie jest powiązane z przyczynami powodującymi powstanie przesłanek zastosowania nakazu. Organ nadzoru budowlanego nie ma uprawnień do badania przyczyn powstania nieodpowiedniego stanu technicznego budynku. Na zastosowanie nakazu nie wpływa też okoliczność, czy i w jakim stopniu adresat decyzji jest winny powstania przesłanek zobowiązujących organ nadzoru budowlanego do wszczęcia postępowania i zakończenia go odpowiednim nakazem.
Obciążający właścicieli nieruchomości obowiązek wykonania określonych robót budowlanych dotyczy świadczenia niepodzielnego, dlatego obowiązek ten należało nałożyć solidarnie na wszystkich właścicieli budynku.
Dodać należy, że rozstrzyganie sporów związanych z rozliczeniem kosztów poniesionych w związku z wykonaniem robót będących wynikiem zastosowania art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego należy do sądów powszechnych w postępowaniu cywilnym (por. wyrok NSA z dnia 2 grudnia 2015 r. sygn. akt II OSK 838/14, LEX nr 1989248). Stąd podnoszona przez skarżących okoliczność, że niewłaściwy stan techniczny należących do nich budynku jest spowodowany działaniami na sąsiedniej nieruchomości, pozostaje bez znaczenia, dla oceny prawidłowości nałożonego obowiązku doprowadzenia budynku do odpowiedniego stanu technicznego.
Odnosząc się do twierdzeń skarżący, że niecelowe jest nakładanie na nich obowiązków przed zakończeniem postępowania dotyczącego budynku przy ul. [...] z uwagi na prawdopodobieństwo wzajemnego oddziaływania na siebie robót budowlanych, stwierdzić należy, że organ nadzoru budowlanego nie miały podstaw prawnych do wstrzymania wykonania nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości czy też zawieszenia postępowania do czasu zakończenia postępowania dotyczącego budynku przy ul. [...].
W ocenie Sądu w sposób wystarczający zostały określone w niniejszej sprawie czynności naprawcze w przedmiotowym budynku mieszkalnym wielorodzinnym poprzez wzmocnienie nadproży okiennych i drzwiowych; iniekcję rys i spękań elewacji frontowej; otynkowanie, oczyszczenie i zabezpieczenie antykorozyjne skorodowanych dolnych stopek belek stalowych stropu piwnicznego; uzupełnienie ubytku tynku na kominach, pobiałkowanie, wymianę lub oczyszczenie i pomalowanie drzwiczek wyczystkowych; skucie luźnych tynków na ścianach zewnętrznych i wewnętrznych; naprawienie spękań ścian wewnętrznych i zewnętrznych; wymianę wadliwie zamontowanej obróbki blacharskiej tarasu, wymianę wyeksploatowane stolarki okiennej; zamontowanie nowych parapetów zewnętrznych i wewnętrznych; uszczelnienie przepustu odwodnienia tarasu, jak również zapewnienie właściwej izolacji płyty tarasu na styku płyty ze ścianami tarasu nad płytą tarasu; zabezpieczenie środkiem grzybobójczym wszelkich zawilgoceń ścian; uszczelnienie odpływu wody opadowej.
Określony w zaskarżonej decyzji zakres robót jest adekwatny do poczynionych przez organy ustaleń a zarazem konieczny do doprowadzenia budynku do odpowiedniego stanu technicznego.
Niecelowe byłoby zbyt szczegółowe zakreślanie sposobu planowych prac naprawczych w przedmiotowej sprawie. Nie w każdym przypadku organ nadzoru budowlanego stwierdzając podstawy do zastosowania art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane pozostaje także zobligowany do wskazania naruszonych norm rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (zob. wyrok NSA z 29 I 2016 r., II OSK 1123/14 - publ. CBOSA).
Podsumowując przyjąć należy, że brak jest podstaw dla uznania zasadności zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego, jak również przepisów procesowych. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, co uzasadnia oddalenie skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.).