II SA/Bd 849/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSkarżący P. F. wniósł o zgodę na zajęcie pasa drogowego w celu ustawienia reklam. Prezydent Miasta zezwolił na umieszczenie słupów reklamowych o łącznej powierzchni 21,56 m2 i ustalił opłatę. Skarżący odwołał się, zarzucając naruszenie przepisów dotyczących sposobu obliczania powierzchni i opłaty, a także zmianę utrwalonej praktyki organu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) uchyliło decyzję organu I instancji i zezwoliło na zajęcie pasa drogowego, ustalając jednak inne powierzchnie reklamowe i opłaty. SKO argumentowało, że wcześniejsza praktyka organu była niezgodna z prawem, a powierzchnia reklamy jest kategorią obiektywną, którą należy ustalić zgodnie z przepisami ustawy o drogach publicznych, a nie na podstawie umów cywilnoprawnych. SKO powołało się na orzecznictwo NSA wskazujące na konieczność uwzględniania łącznej powierzchni informacji wizualnej. Skarżący zaskarżył decyzję SKO, podtrzymując zarzuty dotyczące naruszenia art. 8 k.p.a. i niewyczerpującego zebrania materiału dowodowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uznał skargę za zasadną, ale z innych powodów. Sąd stwierdził, że organ nie wykazał, czy decyzja zezwalająca na lokalizację reklam stała się ostateczna, ani czy miejsce jej realizacji jest zgodne z wnioskiem. Brak ten uniemożliwiał weryfikację zgodności z prawem zajęcia pasa drogowego. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję z powodu naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art. 7 i 77 § 1 k.p.a., i nakazał organowi uzupełnienie postępowania dowodowego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących zezwoleń na zajęcie pasa drogowego na cele reklamowe, w szczególności relacji między decyzją lokalizacyjną a decyzją o zajęciu pasa drogowego oraz obowiązków organów w zakresie zbierania materiału dowodowego.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej i nie rozstrzyga merytorycznie kwestii ustalania opłat za zajęcie pasa drogowego.
Zagadnienia prawne (3)
Czy organ administracji publicznej prawidłowo ustalił powierzchnię reklamy i wysokość opłaty za zajęcie pasa drogowego, uwzględniając utrwaloną praktykę rozstrzygania spraw?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ nie zebrał wyczerpująco materiału dowodowego, a kwestia ustalenia powierzchni reklamy i opłaty wymaga dalszych wyjaśnień, w tym weryfikacji ostateczności decyzji lokalizacyjnej i zgodności miejsca realizacji z wnioskiem.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ nie wykazał, czy decyzja zezwalająca na lokalizację reklam stała się ostateczna i czy miejsce jej realizacji jest zgodne z wnioskiem, co uniemożliwiało prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy. Brak ten stanowił naruszenie przepisów postępowania.
Czy organ administracji może odstąpić od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w analogicznym stanie faktycznym i prawnym, powołując się na zgodność z prawem?
Odpowiedź sądu
Tak, organ jest zobowiązany do zmiany praktyki niezgodnej z prawem, nawet jeśli prowadzi to do odstąpienia od dotychczasowego sposobu rozstrzygania, jednak musi to być uzasadnione i oparte na prawidłowo zebranym materiale dowodowym.
Uzasadnienie
SKO argumentowało, że zasada utrwalonej praktyki (art. 8 § 2 k.p.a.) nie może sankcjonować działań sprzecznych z prawem. Sąd nie odniósł się bezpośrednio do tej kwestii, skupiając się na brakach proceduralnych.
Jaki jest związek między decyzją zezwalającą na lokalizację reklamy a decyzją zezwalającą na zajęcie pasa drogowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Decyzja zezwalająca na lokalizację jest pierwotna względem decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego i warunkuje możliwość jej wydania.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że decyzja o lokalizacji określa sposób, miejsce i warunki umieszczenia reklamy, a decyzja o zajęciu pasa drogowego dotyczy legalności trwania obiektu. Bez ostatecznej decyzji lokalizacyjnej nie można wydać decyzji o zajęciu pasa drogowego.
Przepisy (21)
Główne
u.d.p. art. 39 § 3
Ustawa o drogach publicznych
u.d.p. art. 40 § 1
Ustawa o drogach publicznych
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.d.p. art. 39 § 1
Ustawa o drogach publicznych
u.d.p. art. 40 § 2
Ustawa o drogach publicznych
u.d.p. art. 40 § 3
Ustawa o drogach publicznych
u.d.p. art. 40 § 6
Ustawa o drogach publicznych
u.d.p. art. 40 § 11
Ustawa o drogach publicznych
k.p.a. art. 8 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 15
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 133 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 14 § 1
Uchwała Rady Miasta B.
w sprawie wysokości stawek opłat za zajęcie 1 m2 pasa drogowego dróg publicznych na terenie B.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przez organ art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego. • Brak wykazania przez organ, czy decyzja zezwalająca na lokalizację reklam stała się ostateczna. • Brak wykazania przez organ, czy miejsce usytuowania słupów reklamowych objęte zezwoleniem na lokalizację jest tym samym miejscem, które wskazał skarżący we wniosku.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia art. 8 § 1 i 2 k.p.a. (zmiana utrwalonej praktyki) oraz art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 15 k.p.a. (uchylenie decyzji organu I instancji i orzeczenie merytorycznie).
Godne uwagi sformułowania
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. • Decyzja o zezwoleniu na lokalizację (umieszczenie) w pasie drogowym obiektów budowlanych lub urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzenia drogą lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam jest rozstrzygnięciem pierwotnym względem zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. • Dopóty, dopóki decyzja o zezwoleniu na lokalizację (umieszczenie) w pasie drogowym reklamy nie wejdzie do obrotu prawnego (nie stanie się decyzją ostateczną) – nie jest możliwe wydanie decyzji zezwalającej na zajęcia pasa drogowego przez tą reklamę. • Organ nie wywiązał się z ciążącego na nim na mocy art. 7 i 77 § 1 k.p.a. obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego niezbędnego do załatwienia sprawy.
Skład orzekający
Grzegorz Saniewski
przewodniczący-sprawozdawca
Joanna Janiszewska-Ziołek
członek
Katarzyna Korycka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zezwoleń na zajęcie pasa drogowego na cele reklamowe, w szczególności relacji między decyzją lokalizacyjną a decyzją o zajęciu pasa drogowego oraz obowiązków organów w zakresie zbierania materiału dowodowego."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej i nie rozstrzyga merytorycznie kwestii ustalania opłat za zajęcie pasa drogowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotne są formalne aspekty postępowania administracyjnego i jak błędy proceduralne mogą prowadzić do uchylenia decyzji, nawet jeśli kwestie merytoryczne (jak wysokość opłat) są złożone.
“Reklamy w pasie drogowym: kluczowa jest ostateczna decyzja lokalizacyjna, a nie tylko zgoda na zajęcie terenu.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.