II SA/Kr 859/21

II SA/Kr 859/21 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2022-03-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-07-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Agnieszka Nawara-Dubiel /sprawozdawca/
Małgorzata Łoboz
Paweł Darmoń /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 2259/22 - Wyrok NSA z 2025-04-15
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1333
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Darmoń SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) SWSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. i K. K. na decyzję Wojewody z dnia 7 maja 2021 r., znak [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę, pozwolenia na budowę oraz zatwierdzenia projektu budowlanego skargę oddala.
Uzasadnienie
Prezydent Miasta Krakowa decyzją Nr [...].[...] z 22 września 2020 r., znak: [...] [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił Firma A pozwolenia na rozbiórkę istniejącego budynku mieszkalnego i likwidację kolidującego przyłącza elektrycznego i gazowego na działce nr [...], obręb 7 Śródmieście przy ul. [...] w Krakowie oraz zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego pn.: Budowa budynku usługowego o funkcji biurowej z jednokondygnacyjnym garażem podziemnym i hydroforem p.poż., zbiornikiem p.poż., instalacjami wewnętrznymi w budynku: wody, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej ze zbiornikiem retencyjnym, elektryczną, niskoprądową, wentylacji mechanicznej, klimatyzacji oraz ogrzewania, budową wewnętrznej linii zasilającej 15 kV, instalacji oświetlenia terenu na działce nr [...], obręb 7 Śródmieście przy ul. [...] w Krakowie.
Po rozpoznaniu odwołań wniesionych od tej decyzji przez K. K., Z. M., M. N. i M. S. Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 7 maja 2021 r., znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, jako podstawę prawną wskazując art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U.2021.735) - zwanej dalej kpa oraz art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U.2020.1333 ze zm.) - zwanej dalej Pb, oraz art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2020.471).
W jej uzasadnieniu organ odwoławczy szczegółowo przedstawił stanowiska stron i wskazał, że na terenie przedmiotowej inwestycji od 14 stycznia 2013 r. obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "Osiedle Oficerskie", przyjęty uchwałą Rady Miasta Krakowa nr LXII/888/12 z 5 grudnia 2012 r. (Dz.U. Woj. Małop. 2012.7281 z dnia 2012.12.14)-zwany dalej MPZP. Przytoczono § 67 MPZP, w którym wskazano szczegółowe zasady zagospodarowania terenu na którym zaprojektowano przedmiotowy obiekt budowlany.
Po przeprowadzeniu analizy materiału dowodowego Wojewoda Małopolski stwierdził, że projekt budowlany został opracowany w oparciu o ustalenia MPZP (części opisowej i części rysunkowej) i spełnia wszystkie jego wymagania, co wykazano poniżej.
Skarżący zarzucają niezgodność planowanej inwestycji z MPZP, w szczególności w zakresie: linii zabudowy, wysokości planowanego budynku, formy dachu oraz ładu przestrzennego, a także zakwalifikowania terenu inwestycji od strefy zabudowy śródmiejskiej.
Stwierdzić należy, że rysunek projektu zagospodarowania terenu sporządzono na kopii mapy do celów projektowych, wpisanej do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Prezydenta Miasta Krakowa 14 maja 2020 r. Uprawniony geodeta naniósł na ww. mapę obowiązującą linię zabudowy zgodnie z rysunkiem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodność kopii ww. mapy z jej oryginałem potwierdził projektant własnoręcznym podpisem.
Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 13 MPZP przez obowiązującą linię zabudowy należy rozumieć linię, na której wymaga się obowiązkowo usytuowania elewacji frontowych nowo realizowanych budynków; linia ta nie dotyczy: usytuowania okapu, gzymsu, balkonu lub daszku nad wejściem, a także takich części budynku jak galeria, taras, schody zewnętrzne, pochylnia lub rampa - poza tą linią z uwzględnieniem przepisów odrębnych lub zapisów zawartych w ustaleniach szczegółowych planu.
Projektowany budynek usytuowano w taki sposób, że jego elewacja frontowa pokrywa się z ww. linią. W związku z powyższym ww. warunek MPZP został spełniony.
Zgodnie z § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (zwanego dalej Rozporządzeniem) - sytuowanie budynku zwróconego ścianą bez okien i drzwi w stronę tej granicy dopuszcza się bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli plan miejscowy przewiduje taką możliwość. Zgodnie z § 12 ust. 3 Rozporządzenia: Dopuszcza się, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, jeżeli będzie on przylegał swoją ścianą do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce oraz jego wysokość będzie zgodna z obowiązującym na danym terenie planem miejscowym lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Usytuowanie budynku na działce budowlanej w sposób, o którym mowa w ww. przepisach powoduje objęcie sąsiedniej działki obszarem oddziaływania obiektu w rozumieniu art. 3 pkt 20 Pb (§ 12 ust. 5 Rozporządzenia).Lokalizację budynku usługowego w granicy działki [...] dopuszczają ustalenia szczegółowe MPZP dla terenu U.4 (§ 67 ust. 3 pkt 2 MPZP). W § 67 ust. 3 pkt 3 MPZP dopuszczono zastosowanie dachów płaskich, a w § 67 ust 3 pkt 4 MPZP ustalono maksymalną wysokość budynku usługowego do 12 m - liczoną od poziomu istniejącego terenu. Projektowany budynek ma wysokość 12 m, liczoną od poziomu istniejącego terenu 208,75 m n.p.m. (rysunek elewacji - karta 174 projektu budowlanego) i jest niższy od bezpośredniego sąsiadującego z nim budynku przy ul. [...].
Wskazać należy, iż ogólne ustalenia opisane w § 6 ust. 1 pkt 1 podpunkt f MPZP, na które powołują się skarżący, nakazują co prawda, że: przy realizacji budynku nowego - należy nawiązać do geometrii dachów budynków na działkach sąsiednich: w przypadku sąsiedztwa z budynkiem zabytkowym - do geometrii dachu tego budynku oraz w przypadku realizacji w granicy działki - forma dachu powinna być zgodna z geometrią dachu budynku usytuowanego w granicy, o tej samej wysokości - jednakże szczegółowe zasady zagospodarowania terenu U.4. określają maksymalną wysokość budynku usługowego: do 12 m od poziomu istniejącego terenu oraz dopuszczają możliwość lokalizacji budynku w granicy działki i zastosowanie dachu płaskiego.
Zgodnie ze szczegółowymi zapisami MPZP dla terenu U.4, nie ustalono obowiązku nawiązania do sąsiedniej zabudowy. Sąsiedni budynek Nr [...] nie jest wpisany do rejestru zabytków (oznaczonego na rysunku MPZP symbolem R) ani do gminnej ewidencji zabytków (oznaczonej na rysunku MPZP symbolem E). Nie jest zatem dla niego przewidziana jakakolwiek ochrona stylistyczna określona w ustaleniach MPZP, czy w przepisach odrębnych. W związku z powyższym wymagania MPZP w powyższym zakresie również zostały spełnione.
W § 67 pust. 4 MPZP wpisano, że teren inwestycji znajduje się w strefach ochrony sanitarnej 50 m od granic Cmentarza [...] jednakże nie wprowadzono jakichkolwiek odrębnych ograniczeń w związku z powyższym. Projektowany budynek spełnia wymagania MPZP w tym zakresie.
Przedmiotowy budynek zlokalizowano zgodnie z przepisami odrębnymi - tj.: ustawą z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych oraz rozporządzeniem Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 25 sierpnia 1959 r. w sprawie określenia, jakie tereny pod względem sanitarnym są odpowiednie na cmentarze. Planowane zamierzenie budowlane nie spowoduje naruszenia art. 5 ust. 1 ww. ustawy, gdyż teren Cmentarza [...] jest ogrodzony i odpowiednio zabezpieczony pod względem sanitarnym. Planowana inwestycja nie wpłynie na powyższe. Pozostanie również w zgodzie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, który stanowi, że odległość cmentarza od zabudowań mieszkalnych, od zakładów produkujących artykuły żywności, zakładów żywienia zbiorowego bądź zakładów przechowujących artykuły żywności oraz studzien, źródeł i strumieni, służących do czerpania wody do picia i potrzeb gospodarczych, powinna wynosić co najmniej 150 m; odległość ta może być zmniejszona do 50 m pod warunkiem, że teren w granicach od 50 do 150 m odległości od cmentarza posiada sieć wodociągową i wszystkie budynki korzystające z wody są do tej sieci podłączone - ponieważ przepis ten nie dotyczy lokalizacji projektowanego budynku usługowego o funkcji biurowej.
Wskazać należy, że z uwagi na powyższe, nieruchomości będące w zarządzie Zarządu Cmentarzy Komunalnych w Krakowie, nie znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji, gdyż projektowany budynek nie tworzy w swoim otoczeniu obszaru wprowadzającego ograniczenia w zagospodarowaniu i zabudowie dla Cmentarza [...]
W związku z powyższym organ i instancji prawidłowo uznał, że Zarząd Cmentarza [...] nie posiada przymiotu strony w przedmiotowym postępowaniu, tym samym ww. zarzut Skarżących nie znajduje uzasadnienia.
Odnosząc się do zarzutu, że teren inwestycji nie leży w zabudowie śródmiejskiej należy wskazać, że zgodnie z § 3 pkt 1 Rozporządzenia przez zabudowę śródmiejską rozumie się zgrupowanie intensywnej zabudowy na obszarze śródmieścia, określonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku planu miejscowego - w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. O tym, czy mamy do czynienia z zabudową śródmiejską, decydują zatem wyłącznie postanowienia planu miejscowego, a w przypadku braku planu - studium.
Zgodnie z § 1 pkt 3 MPZP - Obszar położony jest w Śródmieściu Krakowa na [...] od Starego Miasta i ograniczony jest ulicami: [...]. Określenie szczegółowego przebiegu granicy obszaru objętego MPZP - wg części graficznej MPZP.
Zgodnie z § 9 pkt 3 MPZP - W zakresie ochrony przed hałasem, wskazuje się: jako "Tereny w strefie śródmiejskiej miast powyżej 100 tysięcy mieszkańców" dla następujących rodzajów terenów przeznaczonych: 1) pod zabudowę mieszkaniową:
a) tereny zabudowy mieszkaniowej niskiej (N) - MN(N). 1 - MN(N). 7,
b) tereny zabudowy mieszkaniowej niskiej (N) - willowej - MN(Nw).8 - MN(Nw).35,
c) tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej wysokiej MW(W).1 - MW(W). 2,
d) tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej niskiej MW(N). 1 - MW(N).10,
e) teren zabudowy usługowej U. 7 z dopuszczoną funkcją mieszkaniową.
Nieruchomości skarżących znajdują się w terenach: MN(N).1 i MN(N).2 - w terenach zabudowy mieszkaniowej niskiej, zatem znajdują się w terenie strefy śródmiejskiej.
Wojewoda Małopolski stwierdził, że powyższe zapisy MPZP są zgodne z ustaleniami "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa" -Uchwała Nr CXII/1700/14 z dnia 9 lipca 2014 r. w sprawie uchwalenia zmiany "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa" - Załącznik nr 4 - Tom II "Zasady i kierunki polityki przestrzennej": Śródmieście - zasięg obszaru śródmieścia został wyznaczony z uwzględnieniem: morfologii tkanki miejskiej, uwarunkowań historycznych, geograficznych, krajobrazowych oraz parametrów takich jak np. intensywność zabudowy. Dlatego dla potrzeb Studium przyjęto, że obszar śródmieścia wyznaczają - w przybliżeniu - ul. Piastowska - ul. Bartosza Głowackiego, ul. Walerego Eliasza - Radzikowskiego - ul. Józefa Wybickiego, wewnętrzna obwodnica kolejowa (do ul. Mogilskiej), rzeka Białucha, ul. Stoczniowców, al. Powstańców Wielkopolskich, ul. Saska, otoczenie Stawu Płaszowskiego, przebieg projektowanej trasy tunelu tramwajowego w sąsiedztwie fabryki "Kabel", ul. Henryka Kamieńskiego, ul. Marlborska, ul. Walerego Sławka, ul. księdza Józefa Tishnera, ul. Jana Brożka, ul. Kapelanka, ul. Adolfa Nowaczyńskiego, linia od rzeki Rudawy -do ul. Piastowskiej. Na rysunku nr 8 pn.: "Granica obszaru Śródmieścia i Centrum" oznaczono granice Śródmieścia.
Przytoczono poglądy sądów administracyjnych na pojęcie zabudowy śródmiejskiej, i wskazano, że stwierdzić należy, że teren inwestycji mieści się w granicach obszaru Śródmieścia. Ta prawidłowa kwalifikacja pozwala na zastosowanie w projekcie budowlanym możliwości zmniejszenia o połowę minimalnej odległości między budynkami (§ 13 ust. 4 Rozporządzenia) oraz zmniejszenia o połowę minimalnego nasłonecznienia lokali mieszkalnych w sąsiednich budynkach (§ 60 Rozporządzenia).
Dodatkowo, odnosząc się do zarzutu Stron, że obszar zabudowy śródmiejskiej w Krakowie nie jest wskazany w poleceniu nr [...] Prezydenta Miasta Krakowa z 22.01.2015 r. stwierdzić należy, że ww. dokument nie stanowi aktu prawa miejscowego i nie może być stosowany jako uzupełnienie MPZP. Oznaczenie zabudowy śródmiejskiej powinno wynikać wprost z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - tak jest w omawianym przypadku. Ww. polecenie z 22.01.2015 r. miało na celu doprecyzowanie gdzie znajdują się obszary zabudowy śródmiejskiej, które nie zostały wskazane wprost w planach zagospodarowania przestrzennego miasta Krakowa. Dokument ten był opracowany przed zmianą przepisów Prawa budowlanego z 2020 roku, gdzie nie było jeszcze zapisu, iż zabudowa śródmiejska powinna wynikać wprost z zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Biorąc pod uwagę powyższe tut. organ stwierdził, że nie potwierdziły się zarzuty Skarżących dotyczące niezgodności projektowanej inwestycji z MPZP.
Uwzględniając fakt, że teren inwestycji znajduje się w obszarze zabudowy śródmiejskiej organ odwoławczy rozpatrzył zarzuty Skarżących dotyczące niespełnienia wymogów § 13, § 57 i § 60 Rozporządzenia.
Pełnomocnik Inwestora w pismach z: 29 grudnia 2020 r., 22 stycznia 2021 r. i 15 kwietnia 2021 r. odpowiedział na zarzuty Skarżących dotyczące nie spełnienia ww. przepisów. Przytoczono szczegółowo wyjaśnienia projektanta.
Kamienice sąsiadujące z terenem inwestycji zlokalizowane są w obszarach: MN(N).1 oraz MN(N).2, które zgodnie z obowiązującym na terenie MPZP znajdują się w zabudowie śródmiejskiej. Projektant oświadczył, że analiza nasłonecznienia została wykonana zgodnie z § 60 Rozporządzenia w dniach równonocy wiosennej i jesiennej (20.03.2020 r. i 22.09.2020 r.) W dniu 20.03.2020 r. obowiązywał "czas zimowy", oznaczony w analizie nasłonecznienia jako UTC +1, natomiast w dniu 22.09.2020 r. obowiązywał "czas letni", oznaczony w analizie nasłonecznienia jako UTC +2. Analizowane budynki spełniają wymagania nasłonecznienia powyżej 3 godzin, pomimo iż zgodnie z § 60 Rozporządzenia w zabudowie śródmiejskiej dopuszcza się ograniczenie nasłonecznienia pokoi mieszkalnych do 1,5 godziny, a dla mieszkań jednopokojowych czasu nasłonecznienia nie określa się. Projektant poinformował, że przeprowadził wizję terenową i sporządził ww. analizę nasłonecznienia stanu istniejącego analizowanych lokali mieszkalnych, a nie czasu budowy kamienicy i przedłożył rzuty analizowanych budynków sąsiednich, pokazujące ile pokoi mieszkalnych mają omawiane lokale i gdzie znajdują się te pokoje (od strony wschodniej, czy zachodniej). Fakt istnienia mieszkań wielopokojowych oraz lokalizacji pokoi zarówno od strony ogrodowej i strony ulicy projektant potwierdził wizją lokalną w niektórych mieszkaniach stron, oraz materiałami z Archiwum Miejskiego. Jednocześnie z uwagi na ograniczenia związane z dostępem do poszczególnych jednostek lokalowych Projektant nie posługuje się numeracją administracyjną, lecz wprowadza swoje definicje oznaczeń umożliwiające zidentyfikowanie analizowanych lokali. Oznaczenia te są konsekwentne w całym opracowaniu więc nie wprowadzają w błąd oraz nie dezinformują czytelnika.
Wskazano, że skarżący powołuje się na analizy nasłonecznienia z dokumentacji projektowej wykonanej przez inną pracownię projektową w roku 2017. Dokumentacja ta została uchylona wraz z pozwoleniem na budowę przez Wojewódzki Sąd Administracyjny i następnie umorzona z uwagi na liczne błędy powyższego opracowania. (...) poprzednia analiza z projektu uchylonego zawierała bardzo lakoniczne wnioski z opisanych analiz nie poparte wynikami obliczeń w programie do symulacji oświetlenia).
Wojewoda Małopolski przeprowadził analizę dostarczonych dokumentów pod kątem spełnienia przepisów § 13, § 57 i § 60 Rozporządzenia i stwierdził co następuje.
Projektowany budynek usługowy przy ul. [...] (działka nr [...]) ma 12 m wysokości. Budynek ten zaprojektowano w granicy z działką nr [...], bezpośrednio przy budynku mieszkalnym wielorodzinnym ul. [...]. Po drugiej stronie ul. [...] znajdują się budynki mieszkalne (wielorodzinne i jednorodzinny) oddalone od 13,4 m do 13,7 m od projektowanego budynku (wg. wymiarów na rysunku projektu zagospodarowania terenu - karta 166). Do projektu budowlanego załączono rysunek pn.: "Analiza zacieniania. Oznaczenie lokali budynków sąsiednich" - karta 163. Przytoczono treść § 13 ust. 1, 2 i 4 oraz § 60 Rozporządzenia.
Wojewoda stwierdził, że budynki mieszkalne sąsiadujące z terenem inwestycji zlokalizowane są w obszarach: MN(N).1 oraz MN(N).2 - które zgodnie z obowiązującym na tym terenie MPZP znajdują się w zabudowie śródmiejskiej. Przedstawiona przez Inwestora analiza nasłonecznienia została wykonana zgodnie z § 60 Rozporządzenia w dniach równonocy wiosennej i jesiennej (odpowiednio: 20.03.2020 r. i 22.09.2020 r.) i jest załączona do projektu budowlanego (karty od 121 do 162). Analizę przeprowadzono dla nieruchomości objętych obszarem oddziaływania przedmiotowej inwestycji - dla budynków mieszkalnych zlokalizowanych przy ul. [...]: 30 (działka nr [...]), [...] (działka nr [...]), [...] (działka nr [...]), [...] (działka nr [...]), [...] (działka nr [...]) - wielorodzinnych i [...] (działka nr [...]) -jednorodzinnego. Stwierdzono, że analiza ta jest bardzo szczegółowa. Dodatkowo Projektant przedłożył uzupełniające wyjaśnienia do tej analizy i rysunki (między innymi przedstawiające rozkład analizowanych lokali mieszkalnych), z których wynika, że sąsiednie lokale mieszkalne mają zgodnie z wymogiem § 60 Rozporządzenia zapewniony wymagany dla terenów śródmiejskich minimalny czas nasłonecznienia 1,5 godz.
Dostarczona przez Skarżących analiza zacieniania kamienicy przy ul. [...] wykazuje, że ani w dniu równonocy wiosennej, ani w dniu równonocy jesiennej w lokalu mieszkalnym na parterze (najbliższym projektowanego budynku) żaden z pokoi nie spełnia § 60 Rozporządzenia, bo nasłonecznienie okien tego lokalu wynosi: od strony południowo-zachodniej: 2 godz. 35 min, a od strony południowo wschodniej: 2 godz. 22 min - w dniu równonocy wiosennej oraz od strony południowo-zachodniej: 1 godz. 45 min, a od strony południowo wschodniej: 2 godz. 46 min - w dniu równonocy jesiennej. W analizie tej stwierdzono, że od strony ul. [...] pokoje są zacieniane przez istniejącą zabudowę tej ulicy, a od strony ogrodu budynek ten nie jest zacieniany przez istniejąca zabudowę. Wojewoda Małopolski stwierdził, że omawiana analiza jest niespójna, gdyż we wnioskach wskazano, że istniejąca zabudowa na działce inwestycyjnej (przeznaczona do rozbiórki) nie zacienia okien lokalu mieszkalnego na parterze przy ul. [...], a z załączonych szkiców wynika, że zacienia, bo narysowano kąt padania promieni słonecznych o godz. 15.15 (równonoc jesienna) i o godz. 14.25 (równonoc wiosenna) - kąty te oznaczono bez uwzględnienia istniejącego ww. budynku do rozbiórki. Jednocześnie stwierdzić należy, iż powyżej wskazany czas nasłonecznienia udowadnia spełnienie § 60 Rozporządzenia dla zabudowy śródmiejskiej obszaru MN(N).1 MPZP, w którym znajduje się budynek mieszkalny wielorodzinny przy ul. [...], bo czas nasłonecznienia pokoi mieszkalnych wynosi ponad 1,5 godz. W tym miejscu dodać należy, że ww. przepis nie reguluje czasu nasłonecznienia ogrodu, zatem zarzut Skarżących dotyczący zacieniania części ogrodowej nieruchomości nr [...] nie może być uznany za skuteczny.
Badając dostarczoną przez pana M. S.: "Analizę dotycząca warunków nasłonecznienia i przesłaniania projektowanego budynku usługowego-biurowego na dz. nr [...] przy ul. [...] w Krakowie oraz dla budynków sąsiednich przy ul. [...], [...] Krakowie" z grudnia 2017 r., tut. organ stwierdził, że ww. dokument jest kopią analizy przedłożonej do projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Prezydenta Miasta Krakowa Nr [...].[...] z 18 kwietnia 2018 r., znak: [...], udzielającą pozwolenia na rozbiórkę istniejącego budynku mieszkalnego i likwidację kolidującego przyłącza elektroenergetycznego przy ul. [...] w Krakowie, na działce nr [...], obr. 7, j. ewid. Śródmieście oraz zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego: Budowa budynku usługowego o funkcji biurowej z jednokondygnacyjnym garażem podziemnym, hydroforem ppoż.. zbiornikiem p.poż., instalacjami wewnętrznymi w budynku: wody, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej ze zbiornikiem retencyjnym, elektryczną, teletechniczną, wentylacji mechanicznej, klimatyzacji oraz ogrzewania, budową instalacji oświetlenia terenu przy ul. [...] w Krakowie, na działce nr [...], obr. 7, j. ewid. Śródmieście (sprostowanej postanowieniem Prezydenta Miasta Krakowa z 23 lipca 2018 r., znak: [...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie 15 lutego 2019 r. wyrokiem Sygn. akt II SA/Kr 1480/18 (prawomocnym od dnia 30 kwietnia 2019 r.) uchylił decyzję Wojewody Małopolskiego z 11 września 2018 r., znak: [...], utrzymującą ww. zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta Krakowa w mocy. Inwestor 21 lutego 2020 r. złożył do organu odwoławczego pismo, którym wycofał wniosek o wydanie pozwolenia na budowę w ww. sprawie, wnosząc o umorzenie tego postępowania. 26 lutego 2020 r. Wojewoda Małopolski postanowieniem znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta Krakowa w całości i orzekł o umorzeniu tego postępowania.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że ww. analiza dotyczyła innego obiektu budowlanego, który charakteryzował się innymi parametrami (takimi jak: pow. całkowita, kubatura, wygląd zewnętrzny) - zatem niedopuszczalne jest dopuszczenie ww. materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie.
Przedłożona przez projektanta analiza zacieniania budynku mieszkalnego przy ul. [...] jest bardzo szczegółowa. Jak wskazuje Pełnomocnik projektowany budynek usługowy został umyślnie tak zaprojektowany (obniżenie centralnej części budynku), aby spełnić wymogi § 60 Rozporządzenia dla okien pokoi mieszkalnych w ww. sąsiednim budynku. Na karcie 123 w projekcie budowlanym szczegółowo rozpisano godziny nasłonecznienia poszczególnych lokali w kamienicy przy ul. [...], co zobrazowano na załączonych do projektu rysunkach (karty 158 i 159).
Wojewoda Małopolski stwierdził, że z przedstawionego przez Projektanta materiału dowodowego wynika spełnienie § 60 Rozporządzenia dla zabudowy śródmiejskiej obszaru MN(N).2 MPZP, w którym znajduje się budynek mieszkalny wielorodzinny przy ul. [...], bo czas nasłonecznienia pokoi mieszkalnych wynosi ponad 1,5 godz.
Ponadto stwierdzono spełnienie ww. przepisu dla pozostałych analizowanych budynków mieszkalnych przy ul. [...] nr: [...] - projektowany obiekt nie pogarsza warunków nasłonecznienia ww. budynków mieszkalnych.
Reasumując podkreślić należy, że niespełnienie warunku nasłonecznienia lokali mieszkalnych analizowanych budynków w stanie istniejącym wynika z usytuowania ich względem stron świata oraz zacieniania przez istniejącą sąsiednią ścisłą zabudowę śródmiejską ul. [...]. Nie można wymagać od Projektanta, aby zwiększył czas nasłonecznienia, którego ilość wynika z zacieniania tych lokali przez inne budynki przy ul. [...]. Projektowany budynek nie może pogarszać warunków już istniejących, ale nie może też zwiększyć czasu nasłonecznienia poszczególnych pokoi, które są w stanie istniejącym zacieniane przez sąsiednie budynki na działkach nieobjętych zakresem przedmiotowej inwestycji.
Wojewoda stwierdził, że nie potwierdziły się zarzuty Skarżących dotyczące niespełnienia wymogów § 13, § 57 i § 60 Rozporządzenia.
Odnośnie zarzutów Skarżących dotyczących zabezpieczenia dylatacji, obróbek i fundamentów budynku przy ul. [...], Projektant odpowiedział w sposób następujący. Na styku projektowanego budynku i budynku przy ul. [...] zostanie wykonane dodatkowe ocieplenie i dylatacja ze styropianu grubości 5-10 cm oraz zabezpieczenie w postaci obróbek blacharskich. Dylatacja oraz jej wypełnienie pokazano na rysunkach rzutów w projekcie budowlanym branży architektonicznej i konstrukcyjnej. Sposób wykonania obróbek blacharskich na styku budynku projektowanego z budynkiem Skarżących będzie przedmiotem projektu wykonawczego, który zostanie opracowywany po uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji. Inwestor planuje wykonać na swój koszt inwentaryzację kamienic sąsiednich, wykonaną przez Naczelną Organizację Techniczną w Krakowie (zwaną dalej NOT), jako niezależną profesjonalną instytucję. Raport NOT stanowi podstawę dla ubezpieczyciela budowy w przypadku wystąpienia ewentualnych rys na obiekcie sąsiednim czy innych drobnych uszkodzeń. Do projektu budowlanego załączono ekspertyzę stanu konstrukcyjnego budynków sąsiednich oraz obliczenia posadowienia budynku projektowanego w granicy działki. Zaprojektowane rozwiązanie zabezpieczenia fundamentów nie przewiduje konieczności przekraczania granicy działki, a tym samym nie wymaga dysponowania na cele budowlane nieruchomością sąsiednią. Projekt zawiera ekspertyzy konstrukcyjne potwierdzające brak wpływu projektowanej inwestycji na sąsiednie obiekty istniejące. Wskazany jest również sposób postępowania przed rozpoczęciem prac związanych z realizacją inwestycji, polegający na wykonaniu odkrycia ściany fundamentowej zlokalizowanej wzdłuż granicy z inwestycją, zinwentaryzowaniu jej stanu technicznego i poziomu posadowienia. Zapisano również zakaz podkopywania fundamentów istniejącego budynku. Po wykonaniu ww. czynności możliwy będzie dobór najwłaściwszej i najbezpieczniejszej metody zabezpieczenia wykopu.
Wojewoda Małopolski stwierdził, że do projektu budowlanego załączono projekt rozbiórki istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego znajdującego się na działce inwestycyjnej przy ul. [...] (karty od 176 do 191), w którym opisano sposób prowadzenia robót rozbiórkowych z zachowaniem szczególnej ostrożności w prowadzeniu prac przy istniejących budynkach sąsiednich: Wykonywane prace nie mogą spowodować ich uszkodzenia.
Do projektu budowlanego załączono ekspertyzę techniczną Dotyczącą oceny wpływu inwestycji polegającą na budowie budynku usługowego (...) przy ul. [...] na stan bezpieczeństwa i przydatność do użytkowania budynków sąsiednich oraz ocena zagrożeń dla bezpieczeństwa ich użytkowników (karty od 197 do 208), sporządzoną przez uprawnionych konstruktorów. Ekspertyza ta zawiera między innymi analizę wpływu inwestycji na poszczególne budynki i budowle znajdujące się w zasięgu oddziaływania konstrukcyjnego przedmiotowej inwestycji, w tym budynek przy ul. [...]. Zalecono zabezpieczenie fundamentów ww. budynku, na czas prowadzenia robót budowlanych związanych z realizacją przedmiotowej inwestycji oraz docelowo na czas użytkowania tej inwestycji. Roboty budowlane mają być prowadzone tak, by nie została naruszona stateczność konstrukcji sąsiedniego budynku.
Projekt budowlany zawiera również opinię geotechniczną, dokumentację badań podłoża gruntowego i projekt geotechniczny (karty od 52 do 79), sporządzone przez uprawnionego geologa-geotechnika - zgodnie z którymi zaliczono przedmiotową inwestycję do II kategorii geotechnicznej w prostych warunkach gruntowych.
Biorąc pod uwagę powyższe tut. organ stwierdził, że do projektu budowlanego załączono wszystkie wymagane przepisami prawa dokumenty, które sporządzone zostały przez osoby do tego uprawnione.
Granice przedmiotowej inwestycji oznaczono na rysunku projektu zagospodarowania terenu literami: A-B-C-D-E (karta 166) - teren ten pokrywa się z granicami działki nr [...]. Projektowana inwestycja nie obejmuje terenu działki nr [...].
Projekt budowlany przewiduje wykonanie obróbek blacharskich ściany sąsiadującej z budynkiem przy ul. [...], a co do zasady mają one na celu zabezpieczenie przed przenikaniem wilgoci do elementów budynku, w przypadku budynków oddylatowanych, przenikaniem w przestrzeń dylatacji.
Biorąc pod uwagę powyższe, nie potwierdziły się zarzuty Skarżących dotyczące wejścia w teren działki sąsiedniej, ewentualnego uszkodzenia budynku przy ul. [...] oraz braku zabezpieczenia dylatacji i obróbek blacharskich na styku ww. budynku z projektowanym.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 10 kpa poprzez brak umożliwienia stronom postępowania zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym i wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji, stwierdzić należy iż w aktach organu I instancji znajdują się dowody zawiadomienia stron postępowania o wszczęciu tego postępowania (pismo z 11.08.2020 r.) oraz zapoznania się stron postępowania z zebranym w sprawie materiałem dowodowym (protokoły - karty: 109-115 akt organu I instancji).
W trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego zawiadamiano strony o wszystkich podejmowanych czynnościach w sprawie, a przed wydaniem decyzji umożliwiono stronom zapoznanie się ze zgromadzonym materiałem dowodowym i wypowiedzenie co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (zawiadomieniem z 3.03.2021 r.). Skarżący skorzystali z przysługującego prawa i zapoznali się z zebraną w sprawie dokumentacją oraz złożyli swoje zastrzeżenia (opisane powyżej). Dowody potwierdzające powyższe znajdują się w aktach tut. organu. Zatem stwierdzić należy, że ww. zarzut nie znalazł potwierdzenia
Reasumując, tut, organ nie znalazł uzasadnienia dla podniesionych przez Skarżących zarzutów.
Niezależnie od powyższego, organ odwoławczy zobowiązany jest do zbadania prawidłowości wydanej decyzji i nie może ograniczać się jedynie do sprawdzenia zasadności argumentów odwołania lecz sprawdzić również, czy spełnione zostały wymogi art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 Pb. Bowiem dopiero w sytuacji spełnienia wskazanych przepisami ustawy wymagań organ uprawniony jest do udzielenia pozwolenia na budowę.
Zgodnie z art. 35 ust. 1 Pb: Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:
1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego MPZP, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b. oraz zaświadczenia, o którym mowa wart. 12 ust. 7;
4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.
Organy administracji nie badają prawidłowości przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań, jeżeli nie dotyczą zakresu wynikającego z cyt. przepisu. Organ architektoniczno-budowlany nie jest uprawniony do badania zgodności projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub z innymi przepisami prawa poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. Wynika to także z treści art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego i faktu uchylenia przepisu art. 35 ust. 2 Prawa budowlanego (Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2010 r. sygn. akt II OSK 1517/09).
Na terenie przedmiotowej inwestycji obowiązuje MPZP. Przedmiotowa inwestycja jest zlokalizowana w terenie zabudowy usługowej oznaczonej symbolem U.4 o podstawowym przeznaczeniu pod usługi biurowe (§ 67 MPZP). W zakresie sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy terenu oraz zasad kompozycji ustalono: 1) nakaz lokalizacji budynków w wyznaczonej obowiązującej linii zabudowy (warunek spełniony); 2) dopuszczenie lokalizacji budynków w granicy działki (budynek zaprojektowano przy granicy z działką nr [...]); 3) dopuszczenie zastosowania dachów płaskich (zastosowano dachy płaskie); 4) maksymalną wysokość budynku usługowego - do 12 m od poziomu istniejącego terenu (budynek ma 12 m wysokości); 5) zakaz lokalizacji budynków garażowych i gospodarczych (warunek spełniony); 6) wskaźniki urbanistyczne: a) maksymalny wskaźnik powierzchni zabudowy: 75% (wskaźnik zabudowy projektowanej inwestycji wynosi: 71,59 % - warunek spełniony), b) minimalny wskaźnik powierzchni terenu biologicznie czynnego: 15% (zaprojektowana pow. Biologicznie czynna zajmuje: 17,70 % - warunek spełniony). W garażu podziemnym zaprojektowano 16 miejsc postojowych i dodatkowo 1 miejsce dla osoby niepełnosprawnej, zatem zgodnie z wymogiem § 11 ust. 5 pkt 1 lit d) MPZP zaprojektowano 1 miejsce na 5 zatrudnionych (budynek jest przeznaczony na 80 zatrudnionych). Spełnienie powyższych i pozostałych warunków MPZP opisano w projekcie budowlanym (karty 94-97 ). Stwierdzono zgodność projektu budowlanego z MPZP.
Ponadto stwierdzono, że projekt budowlany jest zgodny z wymaganiami ochrony środowiska. Przedmiotowa inwestycja nie należy do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego też nie jest wymagane przeprowadzenie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Inwestycja posiada dostęp do drogi publicznej gminnej (ul. Rakowicka), poprzez zjazd, na lokalizację którego uzyskano decyzję znak: [...](2) z 6 listopada 2017 r. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, nie narusza przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz zachowuje ustalenia MPZP. Od strony ul. [...] zachowano obowiązującą w MPZP linię zabudowy znajdującą się w najmniejszej odległości 2 m od granicy z działką nr [...] (działka drogowa) i zaprojektowano przedmiotowy budynek w granicy z działką 127. Pozostałe ściany projektowanego budynku znajdują się w odległości ponad 4 m od granic z działkami [...] i [...]. Spełniono warunki z zakresu ochrony przeciwpożarowej - zgodność projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej stwierdził rzeczoznawca do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych inż. D. P. (zgodnie z klauzulą z 27.02.2020 r. na rysunku projektu zagospodarowania terenu). Nie stwierdza się naruszenia przepisów § 13 i § 60 rozporządzenia (opisano powyżej). Projekt budowlany zawiera niezbędne opinie (w tym: opinię geotechniczną z dokumentacją badań podłoża gruntowego i projektem geotechnicznym oraz zaświadczenie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 17.02.2020 r., znak: [...] o braku sprzeciwu do zgłoszenia wodnoprawnego zamiaru odprowadzenia wód z wykopu budowlanego przedmiotowej inwestycji), jego zawartość jest kompletna, został opracowany w czytelnej grafice, oprawiony w okładkę przystosowaną do formatu A4, trwale zszyty i posiada numerację zgodną ze spisem zawartości projektu. Załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (karty 118-120). Został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu wpisem do izby samorządu zawodowego, potwierdzonym zaświadczeniami, o których mowa w art. 12 ust. 7 Pb (załączone do projektu budowlanego -karty 7-26). Ponadto, zgodnie z wymogiem art. 20 ust. 4 Pb, do projektu budowlanego załączono oświadczenie projektantów o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (karta 6).
Inwestorzy złożyli wniosek o pozwolenie na budowę oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, które nie budzą wątpliwości.
Zatem, stwierdzono spełnienie wymogów określonych art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 Pb.
Badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta Krakowa Nr [...] z 22 września 2020 r., znak: [...] BLE, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, organ odwoławczy stwierdził, że czyni ona zadość innym wymogom prawa oraz, że brak jest podstaw do jej zakwestionowania. W trakcie prowadzonego przez organ I instancji postępowania zawiadomiono strony o wszczęciu tego postępowania oraz o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Strony brały czynny udział w postępowaniu (opisano powyżej).
W tym miejscu dodatkowo przywołać należy art. 4 Pb, który stanowi: Każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami.
Oczywiste jest, że realizowanie obiektów budowlanych, w zabudowie śródmiejskiej, szczególnie w pobliżu istniejących budynków należących do Skarżących, musi się wiązać z oddziaływaniem na sąsiednie działki i budynki (zbliżenie do granicy z sąsiednią działką, zanieczyszczenia, komunikacja, immisje). W trakcie procesu budowlanego dochodzi do kolizji interesów różnych podmiotów o zróżnicowanym charakterze. Aby jednak oddziaływanie projektowanej inwestycji można było uznać za sprzeczne z prawem, muszą być naruszone konkretne przepisy prawa materialnego. Nie każde oddziaływanie może skutkować powstrzymaniem procesu inwestycyjnego, w oparciu o ochronę interesów osób trzecich udzieloną w art. 5 ust. 1 pkt 9 Pb. Ważne by projekt zawierał rozwiązania minimalizujące ewentualne niedogodności dla ludzi i otoczenia.
Opisaną wyżej decyzję zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. S. (sygn. akt II SA/Kr 859/21) i K. K. (sygn. akt II SA/Kr 891/21). Obie te sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. II SA/Kr 859/21 postanowieniem z 7 października 2021 r.
Obaj skarżący zaskarżonej decyzji zarzucili:
I. naruszenie przepisów prawa materialnego, a to:
1) art. 35 ust. 1 pkt 1) ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020r. poz.1333 z późn. zm.) - zwanej dalej "Prawem budowlanym" - w związku z § 1 pkt 3) oraz § 9 pkt 3) uchwały nr LXII/888/12 Rady Miasta Krakowa z dnia 5 grudnia 2012r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Osiedle Oficerskie" (Dz. U. Woj. Małop. z dnia 14.12.2012r. poz. 7281) w związku z pkt II.3.2.1. załącznika nr 4 Tom II "Zasady kierunki polityki przestrzennej do uchwały Nr CXII/1700/14 Rady Miasta Krakowa z dnia 9 lipca 2014r. w sprawie uchwalenia zmiany "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa" poprzez błędną wykładnię skutkująca niewłaściwym ich zastosowaniem i przyjęciem, że budynki na ul. Rakowickiej nr [...], i [...], w tym projektowany budynek, są w strefie zabudowy śródmiejskiej w rozumieniu § 3 pkt 1) rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019r. poz. 1065 z późn. zm.) - zwanego dalej "rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych (...)"- co skutkuje dopuszczeniem zmniejszenia odległości od innych budynków o połowę oraz ograniczeniem wymaganego czasu nasłonecznienia, określonego ustawowo do 1,5 godziny;
2) art. 35 ust. 1 pkt 1) Prawa budowlanego w związku z § 3 pkt 1) oraz § 13 ust. 4 i § 60 ust. 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (...) poprzez błędną wykładnię skutkująca niewłaściwym ich zastosowaniem i przyjęciem, że budynki na ul. [...] nr [...], i [...], w tym projektowany budynek, są w strefie zabudowy śródmiejskiej, co uzasadnia dopuszczenie zmniejszenia odległości od innych budynków o połowę oraz ograniczenie wymaganego czasu nasłonecznienia, określonego ustawowo do 1,5 godziny;
3) art. 35 ust. 1 pkt 1) i art. 81ust. 1 pkt 1 lit c) Prawa budowlanego w związku załącznikiem nr 2 do polecenia służbowego nr [...] Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 19.02.2016r. poprzez jego pominięcie;
4) naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 2) w związku ust. 3 Prawa budowlanego w związku z § 13 ust. 1 pkt 2), § 57 i § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych poprzez ich niezastosowanie, powodujące utrzymanie w mocy pozwolenia na budowę budynku w odległości powodującej przesłanianie okien w mieszkaniach w budynku przy ul. [...] oznaczonych nr 1 - które posiada wyłącznie pokoje od strony zachodniej (od ulicy), tj. planowanej inwestycji - co skutkuje, że czas nasłonecznia tych pokoi, wynoszący będzie krótszy od normy ustawowej wynoszącej 3 godziny;
II. rażące naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.-.
1) art. 6 k.p.a. poprzez wydanie decyzji naruszającej postanowienia planu zagospodarowania przestrzennego, uchwały Nr CXII/1700/14 Rady Miasta Krakowa z dnia 9 lipca 2014r. w sprawie uchwalenia zmiany "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa" oraz §§ 13, 57 i 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (...);
2) art. 7 k.p.a. - tj. naruszenie zasady praworządności poprzez niepodjęcie z urzędu żadnych czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli poprzez brak przeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego, w szczególności przeprowadzenia dowodów z opinii biegłego sądowego w zakresu architektury na okoliczność spełniania przez projektowany budynek ustawowego warunku odpowiedniego nasłonecznienia dla lokali mieszkalnych położonych w budynku sąsiednich, tj. przy ul. [...], [...] wnioskowanych przez strony, co skutkowało niewłaściwą interpretacją-przepisów i błędnymi ustaleniami faktycznymi prowadzącymi do powielenia stanowiska organu I instancji
3) art. 7 w związku z art. 77 k.p.a. poprzez niezebranie w sposób wyczerpujący i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego w sprawie, w szczególności brak przeprowadzenia dowodów z opinii biegłego sądowego w zakresu architektury na okoliczność spełniania przez projektowany budynek ustawowego warunku odpowiedniego nasłonecznienia dla lokali mieszkalnych położonych w budynku sąsiednich, tj. przy ul. [...], [...] wnioskowanych przez strony skutkującą niekompletnością materiału dowodowego stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia organu II instancji, a także dokonanie nieprawidłowych ustaleń stanu faktycznego i niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności stanu faktycznego istotnych dla rozstrzygnięcia oraz błędną ocenę zebranych dowodów;
4) art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej, nieuwzględnienie zasad proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania poprzez selektywne dokonywanie ustaleń i dowodów, które miało na celu wykazanie spełniania przez inwestora wymogów prawa budowlanego oraz dokonanie nieprawidłowych ustaleń stanu faktycznego i niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności stanu faktycznego oraz dopuszczenie się błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydania decyzji polegających na bezpodstawnym przyjęciu, że projektowany budynek nie powoduje przesłaniania okien w mieszkaniu w budynku przy ul. [...] oznaczonym nr 1 - które posiada wyłącznie pokoje od strony zachodniej (od ulicy), tj. planowanej inwestycji;
5) art. 10 k.p.a. w związku z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego poprzez niezawiadomienie o postępowaniu wszystkich stron, które winny uczestniczyć w postępowaniu polegające na niezawiadomieniu Gminy Miasta Krakowa - Zarząd Cmentarzy Komunalnych o wszczęciu i prowadzeniu przedmiotowego postępowania;
6) art. 10 k.p.a. poprzez niezawiadomienie o zebraniu dodatkowego materiału dowodowego po zakończeniu zbierania dowodów (postępowania dowodowego) i uniemożliwienie tym samym stronie wypowiedzenia się co do zebranych dodatkowych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań;
7) art. 80 k.p.a. - polegające na przekroczeniu granic dowolnej oceny zebranego materiału dowodowego i wydaniu zaskarżonej decyzji na podstawie nieprawidłowych ustaleń stanu faktycznego i błędnej oceny prawnej tego stanu faktycznego.
Na podstawie tych zarzutów obaj skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
K. K. dodatkowo wniósł o przeprowadzenie dowodów:
< z przesłuchania świadków A. N. (adres do korespondencji ul [...]) oraz B. M. (ul. [...] - dla wykazania faktu układu mieszkań nr [...], rozmieszczenia pokoi w tych mieszkaniach oraz warunków nasłonecznienia; analizy zacienia budynku przy ul. [...] sporządzonej przez Inwestora i zrzutów animacji z ekranu - dla wykazania faktu braku spełniania norm nasłonecznienia w mieszkaniach nr [...] w tym budynku przez projektowany budynek;
< animacji komputerowych zacienia budynku przy ul. [...] sporządzonej przez Inwestora - dla wykazania faktu braku spełniania norm nasłonecznienia w mieszkaniach nr [...] w tym budynku przez projektowany budynek.
W odpowiedziach na obie skargi Wojewoda Małopolski wniósł o ich oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Uczestnik postępowania Firma A w K. w piśmie z dnia 5 października 2021 r. wniosła o oddalenie skargi i przedstawiła swoje stanowisko w zakresie zarzutów skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Na wstępie należy wyjaśnić, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. poz. 491 z późn. zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Do dnia wyrokowania stan epidemii nie został odwołany. Zgodnie z art. 15zzs4 ust.2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zmianami) w brzmieniu obowiązującym od dnia 3 lipca 2021 r., wprowadzonym art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 28 maja 2021 r. (Dz.U.2021.1090), w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID -19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich, wojewódzkie sądy administracyjne przeprowadzają rozprawę wyłącznie przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających prowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym, że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. W myśl art. 15zzs4 ust.3 ustawy Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.
Wobec braku możliwości technicznych przeprowadzenia rozprawy zdalnej z uwagi na znaczną liczbę stron postępowania (20), Przewodniczący zarządził przeprowadzenie w sprawie posiedzenia niejawnego.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 137 z późn. zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.), dalej zwana p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku.
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że Sąd nie przeprowadził dowodów z przesłuchania świadków oraz animacji komputerowych zacienia budynku przy ul. [...] wnioskowanych przez skarżącego K. K.. Na podstawie bowiem art. 106 § 3 p.p.s.a. w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym dopuszczalne jest przeprowadzenie tylko uzupełniającego dowodu z dokumentów, ale wyłącznie w sytuacji, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych dla rozstrzygnięcia wątpliwości. Postępowanie przed sądem administracyjnym nie może zmierzać do dokonania nowych ustaleń faktycznych, bowiem sąd administracyjny nie przeprowadza postępowania dowodowego, a jedynie kontroluje prawidłowość postępowania przeprowadzonego przez organy administracyjne. Wnioskowane dowody nie były dowodami z dokumentów.
Zasadniczy spór w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy teren inwestycji i jej otoczenie stanowią "zabudowę śródmiejską" w rozumieniu § 3 pkt. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1065 z późn. zm.) dalej zwane rozporządzeniem. Od ustalenia tej okoliczności zależy to, czy planowana inwestycja w całości spełnia warunki opisane w § 13 oraz § 60 tego rozporządzenia tj. czy dopuszczalne jest zmniejszenie odległości planowanego budynku od innych budynków o połowę oraz ograniczenie wymaganego czasu nasłonecznienia, określonego ustawowo do 1,5 godziny.
Zgodnie z § 3 pkt. 1 rozporządzenia zabudowa śródmiejska to zgrupowanie intensywnej zabudowy na obszarze śródmieścia, określonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku planu miejscowego w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, z definicji tej wynika szerokie rozumienie zabudowy śródmiejskiej, która obejmuje nie tylko jeden, centralny teren miasta, lecz także wielość "terenów centrotwórczych" w dzielnicach miast. W szczególności akcentuje się, że dla oceny tej istotny jest nie tylko stan faktyczny istniejący w terenie (intensywność zabudowy typowa dla charakteru, wielkości i cech zabudowy danego miasta) ale również przeznaczenie "planistyczne" terenu, które zgodnie z przeznaczeniem określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (lub studium) będzie stanowić centrum miasta lub centrum dzielnicy miasta.
W tomie II obecnie obowiązującego Studium Miasta Krakowa pkt. II.3.2. pt. "Elementy strukturalne" zapisano, że kierunki zmian w strukturze przestrzennej gminy Kraków ustala się w odniesieniu do 7 następujących kategorii elementów strukturalnych przestrzeni urbanistycznej: pierwszym z nich jest Centrum Miasta i Śródmieście. Centrum miasta Krakowa wyznacza między innymi południowa granica Cmentarza [...] (czyli w uproszczeniu – przeciwna strona Cmentarza w stosunku do usytuowania terenu inwestycji) . Natomiast określając zasięg Śródmieścia wskazano, że "zasięg obszaru Śródmieścia został wyznaczony z uwzględnieniem morfologii tkanki miejskiej, uwarunkowań historycznych, geograficznych, krajobrazowych oraz parametrów takich jak intensywność zabudowy". Obszar Śródmieścia wyznaczają między innymi rzeka Białucha, a zatem zarówno teren inwestycji jak i jej otoczenie znajdują się wewnątrz tak nakreślonego w studium obszaru Śródmieścia. Jako przeciwieństwo "Centrum i Śródmieścia", jako drugi z elementów strukturalnych (pkt. 2), wskazano w studium tzw. "Zabudowę miejską i podmiejską": tereny mieszkaniowo – usługowe o skoncentrowanej strukturze.
Natomiast zgodnie z § 1 pkt 3 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru Osiedle Oficerskie: "Obszar położony jest w Śródmieściu Krakowa na północny- wschód od Starego Miasta i ograniczony jest ulicami: Mogilską, Płk. Beliny Prażmowskiego (wraz z przyległą zabudową), Olszańską, Rakowicką (terenem cmentarza Rakowickiego), Na Wiankach, rzeką Prądnik (Białuchą) oraz ulicami; Wilka-Wyrwińskiego, Supniewskiego i Rymarską."
Dla tak określonego terenu, w § 9 planu ("Zasady ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego") w pkt. 3 ("W zakresie ochrony przed hałasem") ustalono obszar planu jako "Tereny w strefie śródmiejskiej miast powyżej 100 tysięcy mieszkańców".
Należy przy tym podkreślić, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Osiedle Oficerskie przyjęty został uchwałą Rady Miasta Krakowa z 2012 r., natomiast studium uchwałą z 2014 r. – zatem ów plan nawiązywał do studium Miasta Krakowa obecnie już nieobowiązującego, jednak teren ten w kolejnych aktach planistycznych miasta Krakowa konsekwentnie wskazywany jest jako jego śródmiejska część.
Również § 3 pkt. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych otrzymał obecne brzmienie dopiero z dniem 1 stycznia 2018 r. (zmieniony przez § 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia z dnia 14 listopada 2017 r., Dz.U.2017.2285), natomiast w poprzednim brzmieniu, według stanu na dzień uchwalania planu miejscowego, przepis ten definiował zabudowę śródmiejską jako zgrupowanie intensywnej zabudowy na obszarze funkcjonalnego śródmieścia, który to obszar stanowi faktyczne lub przewidywane w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego centrum miasta lub dzielnicy miasta. Nie ulega wątpliwości, że choć zabudowa w otoczeniu planowanej inwestycji jest średnio wysoka, za to jest zdecydowanie intensywna – zabudowa ta w przeważającej części tworzy wzdłuż ulic zwarte pierzeje budynków wielorodzinnych. Obiektywnie rzecz ujmując, trudno byłoby tego rodzaju zabudowie, umiejscowionej w tym obszarze miasta Krakowa, nie przypisać charakteru "zabudowy śródmiejskiej".
W tej sytuacji organy prawidłowo oceniły, że inwestor przedłożył projekt budowlany spełniający wszystkie wymagania rozporządzenia, a zarzuty skargi w tym zakresie są nieuzasadnione. W szczególności podkreślenia wymaga, że organ odwoławczy, w związku z zarzutami skarżących przeprowadził uzupełniające postępowanie dowodowe związane z analizą nasłoneczniania i zacieniania sąsiednich budynków. Oprócz analizy przesłaniania, nasłonecznienia i zacieniania obiektów, znajdującej się w projekcie budowlanym (str. 121- 163 projektu), w aktach sprawy znajdują się także wyjaśnienia projektanta z dnia 22 stycznia 2021 r. wraz z załącznikami (k.102-109 akt adm.) oraz z dnia 15 kwietnia 2021 r.(k. 216 – 213 akt adm.)
W szczególności z wyjaśnień tych, w połączeniu z analizą zawarta w projekcie budowlanym wynika, że co do budynku przy ul. [...] – czyli położonego na działce bezpośrednio przyległej do terenu inwestycji - elewacja ogrodowa (zachodnia) jest w cieniu do godz. 14:30 (zacienia się sama). Słońce oświetla tę elewację dopiero od godz. 14.30 do 17:00. Projektowany budynek rzuca cień na okna na parterze i piętrze lokali ww. kamienicy bezpośrednio przylegających do działki inwestycyjnej w godz. od 15:30 do 16:30, ale wszystkie mieszkania tego budynku są mieszkaniami dwustronnymi i mają przynajmniej jeden pokój mieszkalny od strony ul. [...] i okna tej kamienicy są oświetlone światłem słonecznym powyżej 3 godzin od strony ul. [...].
W odpowiedzi na zarzut nieuwzględnienia niektórych lokali, Projektant wskazał, że Skarżący pomija fakt, iż część mieszkań w tym budynku zlokalizowanych jest po przeciwnej stronie klatki schodowej względem działki Inwestora, na które projektowany budynek w ogóle nie oddziałuje, a część lokali w budynku przy ul. [...] jest użytkowana jako lokale biurowe. Projektant przeprowadził analizę dla mieszkań, na które budynek projektowany oddziałuje. Nie stwierdzono konieczności przeprowadzenia analiz dla lokali usługowych oraz tam gdzie oddziaływania nie ma.
Natomiast co do nasłonecznienia kamienicy przy ul. [...] (działka nr [...]) została przeprowadzona szczegółowo dla wszystkich okien tej kamienicy i załączona do projektu budowlanego. Elewacja projektowanego budynku została "wycięta", tak aby możliwe było zapewnienie nasłonecznienia kamienicy przy [...] w sposób zgodny z Rozporządzeniem:
Lokal nr [...] (2 okna na parterze po prawej stronie elewacji zachodniej - od ulicy) - analiza nasłonecznienia w dniu 03.20.2020 r. (czas "zimowy" UTC +1) wykazuje, że: w stanie istniejącym: prawe okno lokalu ma nasłonecznienie w godzinach 14:00-16:20, a lewe okno lokalu ma nasłonecznienie w godzinach 14:00-16:10 - zatem lokal jest nasłoneczniony w godzinach 14:00-16:20, tj. przez 2 godz. i 20 min; w stanie projektowanym: prawe okno lokalu ma nasłonecznienie w godzinach 14:00-15:45 oraz 16:25-17:00, a lewe okno lokalu ma nasłonecznienie w godzinach 14:00-17:00 - zatem lokal jest nasłoneczniony w godzinach 14:00-17:00, tj. przez 3 godz.
Lokal nr [...] (2 okna na parterze po lewej stronie elewacji zachodniej - od ulicy) - analiza nasłonecznienia w dniu 03.20.2020 r. (czas zimowy UTC +1) wykazuje, że: w stanie istniejącym prawe okno lokalu ma nasłonecznienie w godzinach 14:00-16:10, a lewe okno lokalu ma nasłonecznienie w godzinach 14:00-15:45 - zatem lokal jest nasłoneczniony w godzinach 14:00-16:10, tj. przez 2 godz. i 10 min; w stanie projektowanym: prawe okno lokalu ma nasłonecznienie w godzinach 14:00-16:10, a lewe okno lokalu ma nasłonecznienie w godzinach 14:00-15:45 - zatem lokal jest nasłoneczniony w godzinach 14:00-16:10, tj. przez 2 godz. i 10 min. Projektowany budynek nie zacienia okien lokalu nr [...].
Lokal nr [...] (wszystkie 5 okien na I piętrze elewacji zachodniej, od ulicy) - analiza nasłonecznienia w dniu 03.20.2020 r. (czas zimowy UTC +1) wykazuje, że: w stanie istniejącym pierwsze okno od lewej (od strony ulicy) ma nasłonecznienie w godzinach 14:00-16:10, drugie okno ma nasłonecznienie w godzinach 14:00-16:25, trzecie okno ma nasłonecznienie w godzinach 14:00-16:50, czwarte okno ma nasłonecznienie w godzinach 14:00-17:00, piąte okno ma nasłonecznienie w godzinach 14:00-17:00 - zatem w stanie istniejącym lokal jest nasłoneczniony w godzinach 14:00-17:00, tj. przez 3 godz.; w stanie projektowanym: pierwsze okno od lewej (od strony ulicy) ma nasłonecznienie w godzinach 14:00-16:00, drugie okno ma nasłonecznienie w godzinach 14:00-16:15, trzecie okno ma nasłonecznienie w godzinach 14:00-16:40, czwarte okno ma nasłonecznienie w godzinach 14:00-17:00, piąte okno ma nasłonecznienie w godzinach 14:00-17:00 - zatem w stanie projektowanym lokal jest nasłoneczniony w godzinach 14:00-17:00, tj. przez 3 godz.
Wyjaśnienia projektanta i analiza zawarta w projekcie (w tym także model graficzny), są wyjątkowo szczegółowe, zrozumiałe i nie budzą wątpliwości Sądu co do ich rzetelności i prawidłowości oraz jednoznacznie wskazują, że spełnione są wymogi rozporządzenia w zakresie zapewnienia wymaganego prawem nasłonecznienia.
Nie są też uzasadnione zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 1 i art. 81ust. 1 pkt 1 lit c Prawa budowlanego w związku załącznikiem nr 2 do polecenia służbowego nr [...] Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 19.02.2016r. poprzez jego pominięcie. "Polecenie służbowe" nie jest powszechnie obowiązującym źródłem prawa i ani dla organów administracyjnych, ani dla sądu nie ma żadnego znaczenia w procesie stosowania prawa.
Zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. w związku z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego poprzez niezawiadomienie o postępowaniu Gminy Miasta Krakowa - Zarządu Cmentarzy Komunalnych jest oczywiście nieuzasadniony, bo nie może być podnoszony przez inny podmiot, niż sama zainteresowana strona. Jest to pogląd od wielu lat powszechnie utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych.
Nie są też uzasadnione pozostałe zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania, w szczególności art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez brak przeprowadzenia dowodów z opinii biegłego sądowego w zakresu architektury na okoliczność spełniania przez projektowany budynek ustawowego warunku odpowiedniego nasłonecznienia dla lokali mieszkalnych położonych w budynku sąsiednich, wnioskowanego przez strony.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 78 Kpa, żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy (§1). Organ administracji publicznej może nie uwzględnić żądania (§ 1), które nie zostało zgłoszone w toku przeprowadzania dowodów lub w czasie rozprawy, jeżeli żądanie to dotyczy okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami, chyba że mają one znaczenie dla sprawy. (§2) Po wtóre zaś, konstrukcja art. 35 ustawy prawo budowlane przewiduje obowiązek organu administracji architektoniczno-budowlanej sprawdzenia projektu budowlanego, między innymi w zakresie zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami w tym techniczno – budowlanymi. Organy administracyjne są ustrojowo zróżnicowane co do kompetencji i tym samym wyspecjalizowane w zakresie zadań im ustawowo powierzonych. Dlatego bez potrzeby powoływania biegłego, organy administracji architektoniczno – budowlanej są w stanie samodzielnie ocenić (sprawdzić) projekt zagospodarowania terenu czy inne elementy projektu budowlanego pod kątem jego zgodności z prawem. Nie są do tego konieczne wiadomości specjalne, przynależne biegłym. Nadto w sprawach pozwoleń na budowę, ustawa prawo budowlane kwestie odpowiedzialności za merytoryczną stronę projektu powierzyła osobom wykonującym samodzielne funkcje techniczne w budownictwie (w rozumieniu art. 12 ustawy prawo budowlane), które wykonywane są wyłącznie przez osoby posiadające odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową. Ustawa prawo budowlane poświęca ich uprawnieniom i kompetencjom istotną część (art. 12-16 oraz art. 20 i 21) Osoby te pełnią zatem w procedurze postępowania administracyjnego o udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego, funkcję osób posiadających wiadomości specjalne w wyznaczonych zakresach, choć oczywiście nie są biegłymi. Dlatego właśnie organ administracji architektoniczno – budowlanej sprawdza projekt i ewentualnie w razie wątpliwości żąda od projektanta wyjaśnień, nie zastępując go w jego kompetencjach poprzez prowadzenie postępowania dowodowego polegającego na powoływaniu biegłego.
Nie jest też uzasadniony zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. poprzez niezawiadomienie o zebraniu dodatkowego materiału dowodowego po zakończeniu zbierania dowodów (postępowania dowodowego) i uniemożliwienie tym samym stronie wypowiedzenia się co do zebranych dodatkowych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Niesporne w orzecznictwie sadow administracyjnych jest pogląd, że zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. ocenić należy z punktu widzenia uniemożliwienia stronie podjęcia konkretnie wskazanej czynności procesowej oraz wpływu tego uchybienia na wynik sprawy. W tym zakresie skarżący nie złożyli żadnych konkretnych wyjaśnień czy zarzutów.
Wobec powyższego skarga jako nieuzasadniona została oddalona na zasadzie art. 151 p.p.s.a.