II SA/Bd 757/17

II SA/Bd 757/17 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2018-01-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-07-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Anna Klotz
Joanna Brzezińska
Renata Owczarzak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne
Nieruchomości
Sygn. powiązane
I OSK 1483/19 - Wyrok NSA z 2022-09-22
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 2147
art. 124b ust. 1 i 3
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędziowie sędzia WSA Joanna Brzezińska sędzia WSA Anna Klotz Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia nieruchomości oddala skargę.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2016 r. E. - O. S.A. w G., Oddział w T., wystąpiła do Starosty [...] o wydanie, na podstawie art. 124b ustawy z dnia [...] sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, decyzji zobowiązującej M. i R. P. - właścicieli nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka numer [...], położonej w obrębie K., gmina L. K., zapisanej w księdze wieczystej numer [...], do udostępnienia części przedmiotowej nieruchomości, w celu wykonania prac remontowych istniejącej elektroenergetycznej linii napowietrznej, polegających na wymianie słupów wraz z przewodami niskiego napięcia, zgodnie z zakresem opisanym na załączonym do wniosku opisie prac remontowych i mapie. Prace mają obejmować wymianę 7 słupów zlokalizowanych na przedmiotowej nieruchomości i wymianę przewodów na odcinku 335 m.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...] Starosta W. na podstawie art. 124 b ust. 1 - 5 ustawy z dnia [...] sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2016 r., poz. 2147 z późn. zm.) oraz art. 104 i art. 107 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...].12.2016 r. E. - O. SA, zobowiązał właścicieli nieruchomości oznaczonej numerem działki [...], położonej w obrębie K., gmina L. K., dla której w Sądzie Rejonowym we [...], VI Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzona jest księga wieczysta numer KW WL1W/00050301/0, tj. R. P. i M. P. do udostępnienia E. -O. SA części przedmiotowej nieruchomości, w celu wykonania remontu istniejącej elektroenergetycznej linii napowietrznej niskiego napięcia nN-04Kv, polegającego na wymianie istniejących przewodów linii napowietrznej niskiego napięcia wraz ze słupami szt. 7, w celu poprawy niezawodności zasilania, zmniejszenia awaryjności linii oraz zapewnienia zwiększenia bezpieczeństwa odbiorcom energii elektrycznej oraz osób znajdujących się w pobliżu linii.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia orzekający organ wskazał, powołując się na art. 124b ust. 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2016 r., poz. 2147 z późn. zm.), iż w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do zobowiązania właścicieli nieruchomości oznaczonej numerami działki: 133/16, położonej w obrębie K., gmina L. K., do udostępnienia części przedmiotowej nieruchomości E. - O. SA, w celu wykonania remontu istniejącej elektroenergetycznej linii napowietrznej niskiego napięcia nN-04kV, gdyż z dotychczasowej korespondencji prowadzonej pomiędzy pełnomocnikiem E. - O. SA, a właścicielami nieruchomości wynika, że nie wyrażają oni zgody na udostępnienie przedmiotowej nieruchomości w celu przeprowadzenia remontu linii.
W odwołaniu od powyższej decyzji M. P. wniosła o jej uchylenie w całości, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, zarzucając przedmiotowemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami w związku z przepisem art. 3 ust. 8 ustawy - Prawo budowlanie, poprzez ich błędną interpretację w zaistniałym stanie faktycznym i uznanie planowanej inwestycji za remont, nie zaś za przebudowę istniejącej sieci energetycznej.
Odwołująca wskazała, że zakres planowanych prac nie odpowiada legalnej definicji remontu zawartej w art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego, a tym samym nie mieści się w katalogu czynności, o których mowa w art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Wojewoda K. – P. po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r., znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że w przedmiotowej sprawie bezspornym jest brak zgody właścicieli nieruchomości na jej udostępnienie i wątpliwości nie budzi również konieczność wykonania prac remontowych, gdyż jak wynika z oświadczenia inwestora, przedmiotowa linia została wybudowana w 1968 r. i od tego czasu nie była remontowana. Cześć słupów posiada konstrukcję drewnianą i ulegają procesowi gnicia, słupy betonowe kruszeją, a ich zbrojenia ulegają korozji. Oś sporu koncentruje się natomiast wokół charakteru planowanych prac, tzn. oceny czy stanowią one remont, czy też przebudowę.
Po szczegółowej analizie stanu faktycznego sprawy oraz mających zastosowanie przepisów prawa, Wojewoda stwierdził, że w wyniku planowanych prac zmianie (zwiększeniu) nie ulegnie przekrój i ilość przewodów elektrycznych istniejącej linii NN, nie zmieni się zatem napięcie i moc przesyłowa linii, zwiększeniu nie ulegnie także natężenie pola elektromagnetycznego. Natomiast zmiana słupów drewnianych (10 z 13 słupów) na strunobetonowe żerdzie wirowane typu ŻN - 9 ma charakter obiektywny, gdyż ze względu na postęp techniczny i obowiązujące normy techniczne, niedopuszczalne i ekonomicznie nieuzasadnione byłoby zastosowanie słupów o konstrukcji drewnianej. Zmianie nie ulegnie usytuowanie i wysokość konstrukcji wsporczych (słupów).
Wojewoda podkreślił, że ocena, czy nastąpiła zmiana parametrów technicznych lub użytkowych winna odnosić się do linii napowietrznej jako obiektu budowlanego (obiektu liniowego), a nie tylko poszczególnych jej elementów (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 6 maja 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 106/15, wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 5 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Bd 1294/15). W związku z powyższym nawet wymiana 10 słupów drewnianych na danym odcinku na słupy strunobetonowe ŻN-9 w żadnym razie nie spowoduje zmiany parametrów technicznych całej linii niskiego napięcia, podkreślając przy tym, że przedmiotowe prace dotyczą tylko jednego z obwodów linii niskiego napięcia zasilanego ze stacji transformatorowej K. 4 i dotyczą odcinka o łącznej długości 698 m.
Zdaniem Wojewody K. - P. Starosta W. zasadnie zakwalifikował przedmiotowe prace jako remont linii energetycznej, wskazując w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i w odpowiedzi na odwołanie, że w wyniku tych prac zmianie nie ulegną parametry techniczne linii niskiego napięcia NN 0,4 kV, takie jak: napięcie, moc przesyłowa, długość linii, przebieg linii czy natężenie pola elektromagnetycznego. Przedmiotowe prace mieszczą się zatem w definicji remontu, o której mowa w art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego, nie stanowią zaś przebudowy.
Organ odwoławczy dodał też, że wbrew stanowisku przedstawionemu przez stronę odwołującą, w wyniku prac remontowych dopuszczalne jest stosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyte w stanie pierwotnym, pod warunkiem wszak, że nie spowoduje to zmiany parametrów technicznych remontowanego obiektu (linii energetycznej). Celem planowanych prac nie jest natomiast zwiększenie ilości przesyłanej energii elektrycznej, ale poprawa niezawodności zasilania i zapewnienie bezpieczeństwa osób przybywających w pobliżu linii. Przedmiotowa linia ma charakter lokalny i zasila jedynie 3 odbiorców.
Ponadto organ odwoławczy nadmienił, że wymiana poszczególnych elementów linii napowietrznej (przewodów, słupów) nie oznacza całkowitej rozbiórki istniejącego obiektu budowlanego i wznoszenia go od nowa, gdyż w takim przypadku cały obiekt liniowy (linia energetyczna) musiałby przestać istnieć w tym samym czasie. Przedmiotowa zgoda dotyczy natomiast wyłącznie określonego odcinka linii, zlokalizowanego na przedmiotowej nieruchomości. Nie można zatem mówić o całkowitej rozbiórce linii elektrycznej, a co najwyżej o wymianie poszczególnych jej elementów na poszczególnych odcinkach.
W skardze do sądu M. P. wniosła o uchylenie w całości decyzji organu I i II instancji z powodu naruszeń, które miały istotny wpływ na wynik postępowania oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, zarzucając:
. naruszenie art. 3 pkt 6 i 7a ustawy - Prawo budowlane poprzez zakwalifikowanie robót jako remontu w sytuacji, gdy w myśl przepisów prawa budowlanego mamy do czynienia z przebudową,
. naruszenie art. 52 ust 1 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane poprzez jego zastosowanie i obrazę art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. poprzez nie przeprowadzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie ustalenie wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie,
. obrazę przepisów 6, 8 i 12 k.p.a. poprzez uchybienie zasadom pogłębiania zaufania do organów oraz wyjaśniania przesłanek rozstrzygnięcia.
Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zdaniem skarżącej prowadzi do wniosku, że zakres planowanych przez E. O. S.A prac stanowi w istocie określoną w art. 3 pkt 7a ustawy - Prawo budowlane "przebudowę", a nie "remont", który stanowią tylko takie roboty budowlane, które są wykonywane w istniejącym obiekcie budowlanym i ich celem jest odtworzenie stanu pierwotnego, a więc takiego, który istniał w danym obiekcie budowlanym. Przy remoncie nie powinno dochodzić do zmiany położenia obiektu i jego gabarytów. Nie ma przy tym decydującego znaczenia fakt, czy gabaryty te uległy zwiększeniu, czy zmniejszeniu. Prace przedmiotowe w ocenie skarżącej nie mieszczą się w definicji remontu, gdyż w przedmiotowej sprawie (zdemontowanie starych słupów, postawienie nowych słupów o zmienionych parametrach fizycznych z jednoczesną wymianą przewodów o innych właściwościach fizycznych i technicznych) polegać ma na całkowitej lub częściowej rozbiórce obiektu, a następnie jego wznoszeniu od nowa.
Skarżąca wskazała, że w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że w wyniku remontu nie może powstać obiekt budowlany o innych parametrach technicznych lub użytkowych, niż obiekt pierwotny, dlatego jeżeli w wyniku wykonywanych robót budowlanych nastąpi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, to mamy do czynienia z przebudową, gdyż istota remontu polega na odtworzeniu stanu pierwotnego, co w przedmiotowej sprawie nie będzie miało miejsca, gdyż w ramach zamierzonych prac powstanie nowa substancja w obrębie istniejącego na przedmiotowym odcinku obiektu budowlanego, o zmienionych do stanu pierwotnego parametrach i taki stan rzeczy uniemożliwia zakwalifikowanie zamierzonych robót jako remontu, jak nieprawidłowo uczynił to organ I instancji.
Z kolei brak konieczności uzyskania pozwolenia na budowę, zdaniem skarżącej nie świadczy o "remontowo-konserwatorskim" charakterze przedsięwzięcia, a także, że w sprawie nie ma przesądzającego znaczenia okoliczność, iż w wyniku planowanych prac dojdzie do polepszenia efektywności sieci i zwiększenia bezpieczeństwa dostaw energii oraz, że obiekt liniowy nie zmieni trasy przebiegu i długości.
Mając powyższe na względzie, skarżąca uznała, iż zakres prac w ramach planowanej inwestycji, nie odpowiada legalnej definicji remontu, o której mowa w art. 3 pkt 8 ustawy - Prawo budowlane i tym samym nie mieści się w katalogu czynności dotyczących zajęcia nieruchomości, warunkujących możliwość wydania decyzji zobowiązującej do jej udostępnienia.
Ponadto w przekonaniu skarżącej z akt sprawy wynika również, że doszło do naruszenia jej praw procesowych jako strony postępowania, poprzez naruszenie zasad ogólnych procedury administracyjnej (zasady legalności, prawdy obiektywnej, zaufania do organów władzy publicznej, prawa do informacji w postępowaniu).
W odpowiedzi na skargę organ, nie znajdując podstaw do jej uwzględnienia, wniósł o jej oddalenie wskazując, że po ponownej analizie akt sprawy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia, ponieważ zostało ono podjęte zgodnie ze stanem faktycznym oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.
Sąd, uwzględniając skargę na decyzję, uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W świetle powyższych zasad skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu.
Na wstępie należy wyjaśnić, że przedmiotem zaskarżenia uczyniono decyzję Wojewody K. – P. z dnia [...] kwietnia 2017 r., znak: [...] o utrzymaniu w mocy decyzji z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...] Starosty [...], który po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...].12.2016 r. E. - O. SA, zobowiązał właścicieli nieruchomości oznaczonej numerem działki [...], położonej w obrębie K., gmina L. K., tj. R. P. i M. P. do udostępnienia E. - O. SA części przedmiotowej nieruchomości, w celu wykonania remontu istniejącej elektroenergetycznej linii napowietrznej niskiego napięcia nN-04Kv.
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia organu I instancji stanowiły przepisy ustawy z dnia [...] sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r., poz. 2147 ze zm.; dalej: "u.g.n."). W myśl art. 124b ust. 1 tej ustawy, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody.
Decyzja o zobowiązaniu do udostępniania nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności (art. 124b ust. 1 u.g.n.). Zgodnie zaś z art. 124b ust. 3 u.g.n. obowiązek udostępnienia nieruchomości może być ustanowiony na czas nie dłuższy niż 6 miesięcy. Przepis art. 124 ust. 1a i 4 stosuje się odpowiednio.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że właściciele przedmiotowej nieruchomości nie wyrazili zgody na jej udostępnienie celem przeprowadzenia planowanych przez inwestora robót. Z akt administracyjnych sprawy wynika ponadto, że inwestor podjął próbę uzyskania zgody właścicieli na udostępnienie działki nr [...] (pismo z dnia [...].11.2016 r. oraz z dnia [...].11.2016 r.), przedstawiając ofertę odszkodowania, jednak do porozumienia w tej kwestii pomiędzy zainteresowanymi podmiotami nie doszło.
Wszczęte wobec powyższego postępowanie administracyjne w trybie art. 124b ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ujawniło, iż sporna okazała się kwestia, czy planowane przez przedsiębiorstwo energetyczne prace mieszczą się w zakresie czynności wymienionych w art. 124b ust. 1 u.g.n., a w szczególności, czy stanowią "remont" w rozumieniu tego przepisu, bowiem o ile nie budzi wątpliwości konieczność wykonania prac remontowych (przedmiotowa linia została wybudowana w 1968 r. i od tego czasu nie była remontowana), a cześć słupów posiada konstrukcję drewnianą, to oś sporu koncentruje się wokół charakteru planowanych prac, tzn. oceny, czy stanowią one remont, czy też przebudowę, tylko bowiem zakwalifikowanie prac jako remont, konserwację lub usunięcie awarii daje organowi administracji możliwość wydania decyzji zobowiązującej do udostępnienia nieruchomości na podstawie cytowanego przepisu.
Wobec braku w ustawie o gospodarce nieruchomościami definicji terminu "remont", użytego w art. 124b ust. 1 u.g.n., należy sięgnąć do definicji legalnej tego terminu zamieszczonej w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.; dalej: "Pr.bud.") będącej ustawą podstawową dla spraw budowlanych. Zgodnie z art. 3 pkt 8 Pr.bud., przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
Dokonując analizy powyższej definicji, stwierdzić należy, że aby określone czynności zakwalifikować można było jako remont, muszą być one oparte na wskazanych przez ustawodawcę podstawach: prace należy wykonać w obiekcie, który już istnieje i nie mogą one prowadzić do zmiany pierwotnego stanu obiektu. Remont zatem nie może stanowić ani przebudowy, ani rozbudowy, nadbudowy czy zmiany przeznaczenia obiektu. Ustawodawca zezwolił przy tym na stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Co istotne, z omawianej definicji wynika, że pojęcie "remontu" należy odnosić do "obiektu budowlanego" jako całości – a więc, jak wynika z art. 3 pkt 1 i 3 Pr.bud., w szczególności do "obiektu liniowego", przez który zgodnie z art. 3 pkt 3a Pr.bud. należy rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego – a nie do poszczególnych jego elementów.
Stosownie zaś do art. 3 pkt 6 p.b., przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Artykuł 3 pkt 7a p.b. stanowi, że przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji.
Wobec takiego rozumienia budowy, przebudowy i remontu, w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że dopuszczalność kwalifikacji robót budowlanych jako remontu dotyczy sytuacji, gdy w wyniku wykonywanych prac nie dojdzie do zmiany parametrów technicznych takich, jak zmiana napięcia, długości linii napowietrznej, zmiana jej przebiegu, zmiana wysokości, miejsca lub sposobu posadowienia poszczególnych słupów, zwiększenie mocy lub zwiększenie pola elektromagnetycznego (zmiana tych parametrów oznacza, że nie jest to remont, lecz przebudowa w rozumieniu art. 3 pkt 7a p.b.) i gdy zamierzone prace nie dotyczą całego obiektu budowlanego (demontażu całej linii przesyłowej), lecz tylko określonego jego fragmentu (por. wyrok NSA z dnia 6 grudnia 2016 r., sygn. akt I OSK 1509/16, publ. CBOSA).
Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy zauważyć, że ze znajdującej się w aktach sprawy materiału dowodowego, w szczególności zaś z załączonych do wniosku "Wytycznych programowych na wymianę linii napowietrznej NN zasilanej ze stacji transformatorowej K. 4 OBW 200 (NN 3-0346-02) gm. L. K." wynika, że zakres planowanych prac będzie obejmował:
. wymianę przewodów: AL4x50 mm˛ na AsXSn 4x50 mm˛ - od stacji do stanowiska 213 - długość 598 m. i AL4x25 mm˛ na AsXSn 4x25 mm˛ - od stanowiska 204 do stanowiska 204/2 - długość 100 m.;
. wymianę stanowisk słupowych: z drewniaka 9m na ŻN - 9 stan. Nr [...] - 9 szt.; z ŻN - 9 na E-9/6 - stan. 204, 204/2, 205 - 3 szt. i z drewniaka 9m na E-9/10 - stan. nr [...] - 1 szt.;
. wymianę ograniczników przepięć typu ASA 500-10BO na stanowiskach słupowych nr [...].
Prace na przedmiotowej nieruchomości będą natomiast obejmowały wymianę 7 słupów i przewodów elektrycznych na odcinku 335 m. W wyniku planowanych prac zmianie (zwiększeniu) nie ulegnie przekrój i ilość przewodów elektrycznych istniejącej linii NN, nie zmieni się zatem napięcie i moc przesyłowa linii, zwiększeniu nie ulegnie także natężenie pola elektromagnetycznego. Natomiast zmiana słupów drewnianych (10 z 13 słupów) na strunobetonowe żerdzie wirowane typu ŻN - 9 ma charakter obiektywny, gdyż ze względu na postęp techniczny i obowiązujące normy techniczne niedopuszczalne i ekonomicznie nieuzasadnione byłoby zastosowanie słupów o konstrukcji drewnianej. Zmianie nie ulegnie usytuowanie i wysokość konstrukcji wsporczych (słupów).
W niniejszej sprawie inwestor określił jakie prace zamierza wykonać, a orzekające w sprawie organy administracji słusznie doszły do przekonania, że mieszczą się one w katalogu prac wymienionych w art. 124b ust. 1 u.g.n., a tym samym mieszczą się w pojęciu remontu oraz bieżącej konserwacji. Większość z tych prac polega na wymianie zużytych elementów, mającej na celu przywrócenie linii do stanu pierwotnego. Oceny tej nie zmienia fakt, że wnioskodawca przewidział zmianę słupów drewnianych na strunobetonowe żerdzie wirowane typu ŻN - 9. Remont ma również zapobiegać w przyszłości degradacji fizycznej i technicznej, nadmiernemu i zbyt szybkiemu zużyciu, a takim celom służy użycie lepszych materiałów do remontu. Ulepszenia i unowocześnienia nie stanowią o tym, że nie jest to remont. W wyniku wykonania tych prac nie zmienią się parametry charakterystyczne linii napowietrznej, w tym jej długość, jej przebieg, a także miejsce i sposób posadowienia słupa.
W ocenie Sądu, użycie nowych materiałów, pozwalających na bezpieczniejsze korzystanie z linii elektroenergetycznej, nie pozostaje w sprzeczności z definicją remontu, w której wprost dopuszczono zastosowanie innych materiałów, niż wykorzystane w stanie pierwotnym. Inwestor wykazał przy tym, że celem planowanych prac nie jest zwiększenie ilości przesyłanej energii elektrycznej, ale poprawa niezawodności zasilania i zapewnienie bezpieczeństwa osób przybywających w pobliżu linii, która ma charakter lokalny i zasila jedynie 3 odbiorców.
Z akt wynika, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z obiektem liniowym – linią napowietrzną elektroenergetyczną. Niewątpliwie determinuje to pewną specyfikę rozumienia remontu w stosunku do takich obiektów. Specyfika ta znalazła swoje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, w którym przyjmuje się, że roboty budowlane polegające nawet na wymianie słupów stanowiących część takiej linii elektroenergetycznej, na wykonane z innego materiału w sytuacji, gdy nie następuje zmiana przebiegu trasy owej linii, mogą być zakwalifikowane jako remont. W konsekwencji sama wymiana słupów i lin na części linii czy trakcji elektrycznej będzie spełniała definicję remontu, o ile nie dojdzie do zmiany parametrów technicznych takich jak zmiana napięcia, długości linii napowietrznej, zmiana jej przebiegu, zmiana wysokości, miejsca lub sposobu posadowienia poszczególnych słupów, zwiększenie mocy lub zwiększenie pola elektromagnetycznego. Jakakolwiek zmiana tych parametrów oznaczać będzie, że nie jest to remont, lecz przebudowa w rozumieniu art. 3 pkt 7a p.b. (por. np. wyrok NSA z dnia 6 grudnia 2016 r., I OSK 1509/16, publ. CBOSA).
W niniejszej sprawie organ odwoławczy, a wcześniej również organ I instancji, dokonując w toku postępowania analizy parametrów przewodów istniejących i projektowanych oraz parametrów istniejącego i planowanego słupa, bezspornie ustalił, że na skutek przeprowadzanych zmian nie dojdzie do zmiany: napięcia, długości i przebiegu linii, zwiększenia mocy oraz zwiększenia pola magnetycznego. Kierując się tymi ustaleniami oraz zakresem planowanych przez inwestora robót, organ przyjął, że intencją inwestora nie jest przebudowa, ani odbudowa, czy wykonanie nowej sieci, a jej remont.
Zdaniem Sądu poczynione przez organ ustalenia uznać należy za prawidłowe. Niewątpliwie potwierdzają one konieczność remontu, a nie przebudowy. Zamiarem inwestora jest doprowadzenie istniejącej konstrukcji do stanu zgodnego z aktualnymi standardami. Podkreślić należy, że w przypadku remontu odtworzenie stanu pierwotnego wymaga naprawy, czy też wymiany albo odnowienia jedynie części obiektu budowlanego. Odbudowa zaś, czy ewentualnie przebudowa, posiada niewątpliwie szerszy zakres.
Sąd podziela w pełni stanowisko, że linię elektroenergetyczną napowietrzną rozpatrywać należy jako całość, a w niniejszej sprawie remontem objęty jest jedynie jej fragment. Planowane przez inwestora prace - co należy podkreślić – mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa, a także poprawę pewności zasilania odbiorców.
Z przepisu art. 124b ust. 1 u.g.n. wynika, że właściwy organ zobowiązany jest do wydania decyzji zobowiązującej do udostępnienia nieruchomości, gdy spełnione są łącznie trzy warunki:
- nieruchomość udostępniana jest na cel związany z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii urządzeń wymienionych w ww. przepisie, bądź na ich usunięcie z gruntu;
- właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do przedmiotowej nieruchomości, nie wyraża zgody na jej udostępnienie dla ww. celów;
- ww. urządzenia nie stanowią części składowych nieruchomości.
W przedmiotowej sprawie wszystkie ww. przesłanki zostały spełnione wobec czego należało zobowiązać stronę skarżącą do udostępnienia części nieruchomości w trybie art. 124b u.g.n.
W ocenie Sądu, orzekające w sprawie organy administracji nie naruszyły przepisów postępowania, gdyż prawidłowo ustalono istnienie okoliczności faktycznych określonych w hipotezie art. 124b ust. 1 u.g.n.
Podsumowując, wszystkie wskazane wyżej okoliczności dowodzą trafności podjętego w sprawie rozstrzygnięcia. Mając na uwadze treść art. 124b ust.1 u.g.n., w kontekście ustalonego stanu faktycznego, prawidłowo uznano, że prace inwestora będą miały charakter remontu, że właściciel nieruchomości nie wyraża zgody na jej udostępnienie, a także, że przedmiotowe urządzenia nie stanowią części składowych nieruchomości strony skarżącej.
W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji odpowiada prawu, zaś skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.).