II SA/Bd 742/05

II SA/Bd 742/05 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2006-04-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-07-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Grzegorz Saniewski
Renata Owczarzak /przewodniczący/
Wojciech Jarzembski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne
Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 71 poz 734
art. 3
Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.
Sentencja
Dnia 25 kwietnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia WSA Wojciech Jarzembski ( spr) Asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant: Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2006 roku na rozprawie sprawy ze skargi H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2005 nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2002r. Prezydent Miasta B. przyznał H. P. dodatek mieszkaniowy w okresie od 1 października 2002r. do 31 marca 2003r. w kwocie 256,27 złotych miesięcznie. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, iż wnioskodawca spełnia warunki wymagane do przyznania dodatku mieszkaniowego. Wskutek ujawnienia się nowych okoliczności nieznanych organowi, które mogły mieć wpływ na prawo do dodatku mieszkaniowego, postanowieniem z dnia 30 maja 2005r. wznowiono postępowanie z urzędu.
W dniu [...] 2005r. Prezydent Miasta B. wydał decyzję [...], w której uchylił na podstawie art. 151 par. 1 pkt 2, w związku z art. 145 par. 1 pkt 5 K.p.a. oraz na podstawie art. 7 ust. 1 i 5 w związku z art. 6 ust. 1 i 10, art. 17 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2001r. nr 71, poz. 734) oraz par. 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. nr 156, poz. 1817) własną decyzję z dnia 2 grudnia 2002r. o przyznaniu dodatku mieszkaniowego i przyznał H. P. niższy dodatek w ww. okresie w kwocie 231,93 zł miesięcznie. W uzasadnieniu podano, iż w wyniku wznowienia postępowania ustalono, że wnioskodawca składając wniosek w dniu 30 września 2002r. nie wykazał dochodu z tytułu posiadanych gruntów rolnych.
W odwołaniu od powyższej decyzji strona podniosła, że we wskazanym czasie nie osiągała dochodów z posiadanych gruntów rolnych, gdyż ziemia była odłogowana bądź wydzierżawiana nieodpłatnie. Wskazano także, że jest to ziemia V i VI klasy uniemożliwiająca osiąganie wysokich przychodów.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z [...]2005r. – znak [...]na podstawie art. 3 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z 2001r. z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu swej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżona decyzja została podjęta zgodnie z obowiązującym prawem, w związku z czym brak jest podstaw do jej uchylenia.
Stosownie do art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się dodatków dla sierot zupełnych, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń w naturze z pomocy społecznej oraz dodatku mieszkaniowego. Zgodnie z tym artykułem do dochodów należy też zaliczyć dochód z prowadzenia gospodarstwa rolnego.
Natomiast na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy dochód z prowadzenia gospodarstwa rolnego ustala się na podstawie powierzchni gruntów w hektarach przeliczeniowych i przeciętnego dochodu z 1 hektara przeliczeniowego, ostatnio ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie art. 18 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (Dz.U. z 1993r. Nr 94, poz. 431, z późn. zm.). Nie ma tu znaczenia rzeczywiście osiągany dochód z gospodarstwa rolnego. Do obliczeń przyjmuje się teoretycznie dochód ustalony na podstawie powyższego artykułu ustawy. Ten teoretyczny dochód uwzględnia zarówno potencjalne koszty jak i zróżnicowaną klasę ziemi. Organ administracji nie ma obowiązku i nie ustala rzeczywistej dochodowości danego gospodarstwa.
Na powyższą decyzję H. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy podnosząc, że decyzja organu odwoławczego jest dla niego krzywdząca i nie odzwierciedla rzeczywistych dochodów i kosztów dotyczących jego działalności rolniczej. Dodał, że nie osiągnął z rolnictwa żadnych dochodów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, stwierdzając, że zarzuty strony ze skargi nie mogą być uwzględnione, gdyż nie ma tu znaczenia rzeczywiście osiągany dochód z gospodarstwa rolnego. Dotyczy to też sytuacji, gdy jak twierdzi strona nie osiągnięto w ogóle dochodu. Organy administracji są zobowiązane do wydawania decyzji w oparciu o obowiązujące przepisy prawa.
Na rozprawie skarżący wskazał, że w okresie od sierpnia 2001r. do końca sierpnia 2003r. grunty jego były oddane w dzierżawę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja podjęta została zgodnie z obowiązującym prawem i brak jakichkolwiek podstaw do uwzględnienie skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji.
Przepisy dotyczące dodatków mieszkaniowych zawarte są w ustawie z 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71 poz. 734 ze zm.). Ustawa ta reguluje zasady i tryb przyznawania, ustalania wysokości i wypłacania dodatków mieszkaniowych oraz właściwość organu w tych sprawach. W art. 3 ustawa ta wprowadza tzw. kryterium dochodowe stanowiąc, że za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się dodatków dla sierot zupełnych, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej oraz dodatku mieszkaniowego. Zgodnie z tym przepisem do dochodów należy też zaliczyć dochód z prowadzenia gospodarstwa rolnego.
Natomiast na podstawie art. 3 ust. 4 tejże ustawy dochód z prowadzenia gospodarstwa rolnego ustala się na podstawie gruntów w hektarach przeliczeniowych i przeciętnego dochodu z 1 hektara przeliczeniowego , ostatnio ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie art. 18 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (DZ. U. z 1993r. Nr 94, poz. 431, z późn. zm.). Nie ma więc żadnego znaczenia rzeczywiście osiągany dochód faktyczny z gospodarstwa rolnego. Dokonując obliczeń dochodu przyjmuje się teoretyczny dochód ustalony na podstawie powyższych przepisów . Tak ustalony dochód uwzględnia wg. litery prawa zarówno potencjalne koszty jak i zróżnicowaną klasę ziemi. Organ administracji nie ma obowiązku ustalania rzeczywistej dochodowości danego gospodarstwa i nie jest do tego uprawniony jakimkolwiek przepisem obowiązującego prawa. Wprost przeciwnie – dokonywanie przez organ takich ustaleń stanowiłoby właśnie naruszenie obowiązującego prawa.
Pozbawiona jest też znaczenia prawnego podnoszona przez skarżącego okoliczność, iż nie miał dochodu z gospodarstwa rolnego, bowiem oddał grunty w dzierżawę. Organ nie mógł uwzględnić tego faktu. Żaden bowiem przepis prawa nie zezwala i nie nakazuje przy ustaleniu dochodu z gospodarstwa rolnego osoby ubiegającej się o dodatek mieszkaniowy wyłączenia dochodu z gruntów oddanych w dzierżawę. Gdyby tak było ustawodawca uczyniłby to expressis verbis jak np. w art. 5 ust. 8a ustawy z 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255).
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji.