II SA/BD 727/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, uznając, że kluczowe jest ustalenie, czy sprzeciw wobec oddania lokalu do użytku został doręczony skarżącemu w ustawowym terminie.
Sprawa dotyczyła sprzeciwu wobec zamiaru oddania do użytku lokalu mieszkalnego, który został wydany po tym, jak pierwotne pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję organu odwoławczego, wskazując na konieczność dokładnego ustalenia daty doręczenia sprzeciwu skarżącemu, aby sprawdzić, czy zachowano 14-dniowy termin wynikający z Prawa budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy rozpoznał skargę Piotra B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy sprzeciw Starosty Powiatowego wobec zamiaru oddania do użytku lokalu mieszkalnego. Problem prawny wynikał z faktu, że decyzja Burmistrza Miasta C. z 1997 r., na podstawie której Piotr B. dokonał adaptacji strychu na lokal mieszkalny, została później stwierdzona nieważnością. W związku z tym, organy nadzoru budowlanego uznały, że nie ma podstaw do stwierdzenia zgodności wykonanych robót z decyzją zezwalającą na ich prowadzenie. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, podkreślając, że kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy jest ustalenie, czy sprzeciw organu został doręczony skarżącemu w ustawowym 14-dniowym terminie od zgłoszenia zakończenia robót. Sąd zwrócił uwagę na brak precyzyjnych danych w aktach sprawy dotyczących daty doręczenia decyzji, co uniemożliwiło weryfikację zachowania terminu. Dodatkowo, sąd wskazał na potrzebę wyjaśnienia statusu skargi złożonej do NSA na decyzję stwierdzającą nieważność pierwotnego pozwolenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Sprzeciw organu administracji jest skuteczny tylko wtedy, gdy zostanie doręczony stronie w ustawowym terminie. Doręczenie decyzji jest momentem, od którego zaczyna ona wywoływać skutki prawne.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że 14-dniowy termin dla organu na zgłoszenie sprzeciwu jest terminem materialnoprawnym, a decyzja administracyjna wywołuje skutki prawne dopiero z chwilą doręczenia. Brak dowodu doręczenia w aktach sprawy uniemożliwia ustalenie, czy termin został zachowany.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (7)
Główne
p.p.s.a. art. 145 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
pr. bud. art. 54 § 1
Prawo budowlane
Pomocnicze
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
pr. bud. art. 81 § 1
Prawo budowlane
pr. bud. art. 83 § 2
Prawo budowlane
p.p.s.a. art. 133 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niezachowanie przez organ 14-dniowego terminu na doręczenie decyzji o sprzeciwie od dnia doręczenia zawiadomienia o zakończeniu robót budowlanych.
Godne uwagi sformułowania
Decyzja taka nie wywiera żadnych prawnych skutków: ani organ, ani strona nie są nią związani. Trzeba zatem stwierdzić, że decyzję której materialnoprawną podstawę stanowi przepis art. 54 ust 1 prawa budowlanego z dnia 7 lipca 1994r. należy uznać za wydaną ( a więc i sprzeciw za zgłoszony) dopiero z dniem doręczenia jej stronie a nie z dniem wydania decyzji. Rzeczą organu było natomiast dokładne ustalenie daty doręczenia sprzeciwu w formie decyzji i ustaleniu czy doręczono go skarżącemu przed upływem terminu wskazanego w art. 54 § 1 ww. ustawy Prawo budowlane.
Skład orzekający
Małgorzata Włodarska
przewodniczący
Renata Owczarzak
członek
Wojciech Jarzembski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja terminu do wydania sprzeciwu przez organ nadzoru budowlanego w kontekście Prawa budowlanego oraz znaczenie doręczenia decyzji dla wywołania skutków prawnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany sposobu użytkowania lokalu i procedury sprzeciwu, ale ogólne zasady dotyczące terminów i doręczeń są szeroko stosowalne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowe mogą być procedury i terminy w postępowaniu administracyjnym, nawet gdy pierwotna podstawa prawna została zakwestionowana. Pokazuje też, jak ważne jest dokładne dokumentowanie doręczeń.
“Czy sprzeciw urzędnika może być nieważny, jeśli nie dotrze na czas?”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Bd 727/05 - Wyrok WSA w Bydgoszczy Data orzeczenia 2005-10-25 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-07-26 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy Sędziowie Małgorzata Włodarska /przewodniczący/ Renata Owczarzak Wojciech Jarzembski /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz Hasła tematyczne Budowlane prawo Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 145 par. 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Protokolant Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 25 października 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi Piotra B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia. [...] 2005r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru oddania do użytku lokalu mieszkalnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Uzasadnienie Starosta Powiatowy w C. decyzją z [...] 2002r. - [...] na podstawie art. 54 ust. 1 oraz art. 81 ust 1 pkt 2 - ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane ( Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126, z późn. zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeksu postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) kpa po rozpoznaniu zawiadomienia o zakończeniu robót budowlanych zmierzających do zmiany sposobu użytkowania strychu na lokal mieszkalny w budynku mieszkalnym wielorodzinnym w C. przy ul. [...] dokonanego przez Piotra B. wniósł sprzeciw wobec zamiaru oddania do użytku lokalu mieszkalnego nr 7 w budynku mieszkalnym wielorodzinnym w C. przy ul [...]. Uzasadniając decyzję wskazano, że roboty budowlane wykonywane były na podstawie decyzji Burmistrza Miasta C. znak: [...] z dnia [...] 1997r. o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania. Do zawiadomienia dołączono wymagane art. 57 ust 1 - Prawa budowlanego dokumenty. Jednakże, na skutek prowadzonego przez Wojewodę [...] postępowania, wszczętego na wniosek Małgorzaty i Dariusza P. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta C. decyzją znak: [...] z dnia [...] 2002r. stwierdzono nieważność decyzji Burmistrza Miasta C. z dnia [...] 1997r. znak: [...] udzielającej Piotrowi B. pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego, wielorodzinnego na lokal mieszkalny w C. przy ul. [...]. Wyeliminowana została więc z obrotu prawnego decyzja, na podstawie której B. realizował roboty budowlane. Wobec powyższego nie istnieje podstawa prawna do stwierdzenia zgodności wykonania robót budowlanych z warunkami decyzji zezwalającej na ich prowadzenie. Od powyższej decyzji Piotr B. złożył odwołanie. Podniósł w nim, że przedmiotowa decyzja została mu doręczona w dniu [...] 2002r. Ponieważ właściwy organ nie dostarczył w ustawowym terminie decyzji wyrażającej sprzeciw do użytkowania obiektu, w świetle obowiązujących przepisów prawa decyzja jest nieważna. Wskazał także, że odwołał się od decyzji Wojewody z [...] 2002r. Powyższe odwołanie jako organ drugiej instancji wskazany w wyniku rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] 2005r. rozstrzygnął [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. Na podstawie art. 104 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 81 ust 1 pkt 2 w związku z art.83 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( tekst jednolity Dz. U. Nr 207 z 2003r., poz.2016, z późn. zm.) decyzją z [...] 2005r. znak: [...] utrzymał on w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Odnosząc się do wniesionego odwołania organ odwoławczy uznał, iż z uwagi na brak ostatecznej decyzji udzielającej pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania części poddasza na rzeczony lokal mieszkalny jak i na wykonanie robót budowlanych adaptacyjnych, brak jest podstaw do przyjęcia zgłoszenia zakończenia robót i przystąpienia do użytkowania. Z uwagi na taki stan prawny, w sprawie należy przeprowadzić postępowanie naprawcze, w oparciu o obowiązującą procedurę wynikającą z przepisów Prawa budowlanego, przez właściwy organ - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. Takie rozstrzygnięcie wynika z faktu wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Burmistrza Miasta C. z dnia [...] 1997r. i [...] 1998r. Odnosząc się do terminu doręczenia zaskarżonej decyzji, to skarżący nie udokumentował rozbieżności, między wykazanym przez organ a swoim ustaleniem. Skarga na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Piotr B. Skarżący zarzucał niezgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa. Decyzja Starosty Powiatowego w C. nr [...] wnosząca sprzeciw wobec oddania do użytku lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w C. została doręczona w dniu [...] 2002r. Ponieważ właściwy organ nie dostarczył w ustawowym terminie decyzji wyrażającej sprzeciw do użytkowania obiektu, w świetle obowiązujących przepisów prawa decyzja nr [...] jest nieważna. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że zaskarżone rozstrzygnięcie wynika z aktualnego stanu prawnego tj., iż decyzja udzielająca pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania części poddasza na rzeczony lokal mieszkalny, wydana przez Burmistrza Miasta C. w dniu [...] 1997r. znak: [...], utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] 1998r. znak: [...] została wyeliminowana z obrotu prawnego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku z dnia 4 października 2001r. sygn.akt II SA/Gd 2101/98 ( karta 8 II inst. WINB). Niezależnie od powyższego, po wszczęciu stosownego postępowania nadzwyczajnego, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] 2002r. znak: [...] stwierdził nieważność cytowanej wyżej decyzji Burmistrza Miasta C. Decyzja Wojewody [...] została utrzymana w mocy decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] 2003r. znak: [...] ( karta 3 II inst. UW). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Rozstrzygnięcia obu organów administracyjnych dotyczyły uprawnień przysługujących organowi administracyjnemu z mocy art. 54 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane ( Dz. U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126 z późn. zm.). W chwili wydania decyzji będącej przedmiotem rozpoznania zaskarżonej decyzji przepis ten przewidywał możliwość zgłoszenia przez właściwy organ sprzeciwu który można było zgłosić w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi zawiadomienia o zakończeniu budowy. Ów 14 - dniowy termin jest terminem dla organu, co oznacza że tylko w tak zakreślonych ramach czasowych organ administracji jest upoważniony do korzystania ze swych kompetencji w sytuacji wypełniającej hipotezę wskazanej normy prawnej. Taka decyzja, jak każda decyzja administracyjna, jest aktem zewnętrznym zawierającym władcze rozstrzygnięcie organu administracji w konkretnej sprawie konkretnej osoby. Zawiera oświadczenie woli organu o zakazie dokonania czynności generalnie dozwolonej. Dopiero ujawnienie tego oświadczenia na zewnątrz organu i umożliwienie adresatowi zapoznania się z jego treścią kończy proces decyzyjny. Sprawa administracyjna, w której postępowanie zostało wszczęte zawiadomieniem o zakończeniu budowy, jest załatwiona albo milczeniem organu albo jego negatywną wypowiedzią oznaczającą zakaz przystąpienia do użytkowania, przy czym ta negatywna wypowiedź przybiera formę decyzji. Nie można uznać za załatwioną w rozumieniu art. 104 kpa sprawy, w której decyzja o której mowa w art. 54 ust. 1 Prawa budowlanego została sporządzona zgodnie z wymaganiami określonymi art. 107 § 1 kpa, ale nie została jeszcze doręczona. Decyzja taka nie wywiera żadnych prawnych skutków: ani organ, ani strona nie są nią związani. Jest zaś rzeczą oczywistą, że w art. 54 ust 1 Prawa budowlanego określony jest termin do załatwienia sprawy, a nie do sporządzenia decyzji. Trzeba zatem stwierdzić, że decyzję której materialnoprawną podstawę stanowi przepis art. 54 ust 1 prawa budowlanego z dnia 7 lipca 1994r. należy uznać za wydaną ( a więc i sprzeciw za zgłoszony) dopiero z dniem doręczenia jej stronie a nie z dniem wydania decyzji. Zgodnie z art. 133 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) sąd administracyjny rozstrzyga sprawę na podstawie akt sprawy. Z akt postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie wynika, że zawiadomienie skarżącego o zakończeniu budowy wpłynęło do organu 23 września 2002r. Z akt tych wynika też, że decyzję będącą sprzeciwem wydano 30 września 2002r.. Z akt nie wynika natomiast kiedy doręczono skarżącemu tę decyzję. Co prawda w aktach tych jest dowód jej doręczenia. Brak jednak na nim adnotacji dotyczącej daty jej doręczenia. Nie można więc w obecnym stanie sprawy i danych zawartych w aktach postępowania administracyjnego ustalić czy doręczenia tego dokonano przed upływem 14 - dniowego terminu wynikającego z art. 54 ust 1 ww. ustawy Prawo budowlane a liczonego od 23 września 2002r. Zagadnienie to było poza zainteresowaniem organu pierwszej instancji. Organ drugiej instancji - mimo iż na tę kwestię zwrócił uwagę skarżący już w odwołaniu - odniósł się do tego zarzutu bardzo lakonicznie i ogólnikowo stwierdzając tylko expressis verbis " Odnosząc się do terminu doręczenia zaskarżonej decyzji, to skarżący nie udokumentował rozbieżności między wskazanym przez organ a swoimi ustaleniami". Rzeczą organu było natomiast dokładne ustalenie daty doręczenia sprzeciwu w formie decyzji i ustaleniu czy doręczono go skarżącemu przed upływem terminu wskazanego w art. 54 § 1 ww. ustawy Prawo budowlane. Na marginesie należy dodatkowo zaznaczyć że z akt sprawy wynika także że na wskazaną w zaskarżonej decyzji decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z [...] 2003r. znak: [...] złożono skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego która została zarejestrowana pod sygnaturą IV SA 589/03. Z akt nie wynika czy i jak została ta skarga załatwiona. Jest to istotne zważywszy że ww. decyzja z [...] 2003r. utrzymała w mocy decyzję wojewody [...] z dnia [...] 2002r. znak: [...] stwierdzającą nieważność decyzji Burmistrza Miasta C. z dnia [...] 1997r. znak: [...], udzielającej skarżącemu pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania części poddasza budynku mieszkalnego wielorodzinnego na lokal mieszkalny w C. przy ul. [...]. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzono zaś, że powodem zawartego w niej ( tj. zaskarżonej decyzji) rozstrzygnięcie właśnie było wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji Burmistrza Miasta C. z [...] 1997r. W tym stanie rzeczy należało w oparciu o art. 145 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002r. orzec jak w sentencji. Prowadząc ponownie postępowanie organ administracyjny ustali kiedy doręczono skarżącemu decyzję organu pierwszej instancji, a w szczególności czy i jak zachowano14 dniowy termin z art. 54 ust 1 ww. ustawy Prawo budowlane oraz czy i jak załatwiono skargę na ww. decyzję WINB z [...] 2003r.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI