II SA/Bd 702/25
Podsumowanie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę na decyzję Nadleśniczego w sprawie odszkodowania za szkodę w użytkach zielonych, uznając sprawę za należącą do właściwości sądu powszechnego.
Skarżący złożył skargę do WSA w Bydgoszczy na decyzję Nadleśniczego odmawiającą przyznania odszkodowania za szkodę w użytkach zielonych. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a właściwy jest sąd powszechny zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji. Sąd, powołując się na przepisy Prawa łowieckiego i orzecznictwo, przychylił się do stanowiska organu i odrzucił skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy rozpoznał skargę L. S. na decyzję Nadleśniczego Nadleśnictwa T. z dnia [...] lipca 2025 r. znak: [...] w przedmiocie odszkodowania za szkodę w użytkach zielonych. Skarżący domagał się naprawienia szkody. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a właściwy jest sąd powszechny, zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji. Decyzja Nadleśniczego została wydana na podstawie art. 46e ustawy Prawo łowieckie, a zawierała pouczenie o możliwości wniesienia powództwa do sądu właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkody w terminie trzech miesięcy. Sąd administracyjny, analizując przepisy art. 3 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 46e ustawy Prawo łowieckie, stwierdził, że choć kontrola aktów poprzedzających wydanie decyzji należy do sądów administracyjnych, to po wydaniu decyzji o ustaleniu wysokości odszkodowania (lub jego braku), właściwym do rozstrzygnięcia sprawy jest sąd powszechny. Sąd powołał się na orzecznictwo NSA (sygn. akt I OSK 1896/21) oraz innych sądów administracyjnych, które potwierdzają tę linię orzeczniczą. W konsekwencji, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na decyzję Nadleśniczego w przedmiocie odszkodowania za szkodę w użytkach zielonych, wydaną na podstawie Prawa łowieckiego, nie podlega kognicji sądu administracyjnego, lecz sądu powszechnego.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny jest właściwy do kontroli aktów i czynności poprzedzających wydanie decyzji o odszkodowaniu, jednak po wydaniu samej decyzji ustalającej wysokość odszkodowania (lub jego brak), właściwość do rozstrzygnięcia sprawy przechodzi na sąd powszechny, zgodnie z przepisami Prawa łowieckiego i utrwalonym orzecznictwem.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (11)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 58 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Prawo łowieckie art. 46 § 1
Ustawa z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie
Prawo łowieckie art. 46a § 4
Ustawa z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie
Prawo łowieckie art. 46c § 5
Ustawa z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie
Prawo łowieckie art. 46d § 8
Ustawa z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie
Prawo łowieckie art. 46e § 1
Ustawa z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie
Prawo łowieckie art. 46e § 2
Ustawa z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie
Prawo łowieckie art. 46e § 4
Ustawa z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a właściwy jest sąd powszechny.
Godne uwagi sformułowania
właściwość sądu powszechnego na podstawie art. 46e ust. 4 ustawy z 13 października 1995 r. Prawo łowieckie kontrola aktów i czynności poprzedzających wydanie decyzji, o której mowa w art. 46e Prawa łowieckiego, należy do sądów administracyjnych. Po wydaniu decyzji o której mowa w art. 46e Prawa łowieckiego, właściwym do rozstrzygnięcia sprawy, jest więc nie sąd administracyjny, a sąd powszechny
Skład orzekający
Joanna Janiszewska - Ziołek
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości sądu w sprawach o odszkodowania za szkody łowieckie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej wynikającej z Prawa łowieckiego i interpretacji właściwości sądu po wydaniu decyzji administracyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej, jaką jest właściwość sądu, co jest kluczowe dla prawników procesowych. Choć nie zawiera nietypowych faktów, jej rozstrzygnięcie ma praktyczne znaczenie.
“Kiedy sąd administracyjny nie jest właściwy? Kluczowe rozstrzygnięcie w sprawie odszkodowań łowieckich.”
Sektor
rolnictwo
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
II SA/Bd 702/25 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy Data orzeczenia 2025-12-08 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2025-09-17 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy Sędziowie Joanna Janiszewska - Ziołek /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6166 Łowiectwo Hasła tematyczne Inne Skarżony organ Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego Treść wyniku odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 par. 1 pkt 1,par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na decyzję Nadleśniczego Nadleśnictwa T. z dnia [...] lipca 2025 r. znak: [...] w przedmiocie odszkodowania za szkodę w użytkach zielonych postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie II SA/Bd 702/25 Uzasadnienie L. S. (dalej jako: "skarżący") złożył pismem z dnia [...] sierpnia 2025 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Nadleśniczego Nadleśnictwa T. z dnia [...] lipca 2025 r. znak: [...] w przedmiocie odszkodowania za szkodę w użytkach zielonych wydaną w oparciu o m.in. art. 46e ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz.U. z 2025 r. poz. 539 ze zm.). Skarżący w skardze wniósł o naprawienie szkody. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, jako skargi jako niedopuszczalnej, bowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Organ zaprezentował stanowisko, że wywiedziona skarga nie jest właściwym środkiem zaskarżenia jego decyzji, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest w sprawie właściwy, a sądem właściwym pozostaje sąd powszechny na podstawie art. 46e ust. 4 ustawy z 13 października 1995 r. Prawo łowieckie, zgodnie z zawartym w decyzji pouczeniem. W objętej skargą decyzji zawarto pouczenie, że "właściciel albo posiadacz gruntów rolnych, na których zostały wyrządzone szkody o których mowa w art. 46 ust. 1, a także dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego niezadowolony z decyzji, o której mowa w ust. 1, może, w terminie trzech miesięcy od dnia jej doręczenia, wnieść powództwo do sądu właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkody". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli przeprowadzanej przez sądy administracyjne objęte zostały przede wszystkim formy władczej i jednostronnej działalności organów administracji publicznej wymienione w art. 3 § 2 tej regulacji. Kontrola ta obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym oraz inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie Nadleśniczy Nadleśnictwa T. na podstawie art. 46e ustawy Prawo łowieckie wydał decyzję o nieprzyznaniu odszkodowania za szkodę w użytkach zielonych, ponieważ wartość odszkodowania w przeliczeniu na 1 hektar powierzchni nie przekracza wartości 1q żyta. Zgodnie z art. 46e ustawy Prawo łowieckie, Nadleśniczy Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkód ustala wysokość odszkodowania, w drodze decyzji, biorąc w szczególności pod uwagę ustalenia zawarte w protokołach, o których mowa w art. 46a ust. 4, art. 46c ust. 5 i art. 46d ust. 8. W myśl natomiast art. 46e ust. 4 przywołanej ustawy właściciel albo posiadacz gruntów rolnych, na których zostały wyrządzone szkody, o których mowa w art. 46 ust. 1, a także dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego niezadowolony z decyzji, o której mowa w ust. 1, może, w terminie trzech miesięcy od dnia jej doręczenia, wnieść powództwo do sądu właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkody. Należy przyjąć, że powyższe regulacje znajdują zastosowanie również do decyzji o nieprzyznaniu odszkodowania wydanej przez nadleśniczego na podstawie art. 46e ustawy Prawo łowieckie – odzwierciedla to bowiem ustalenie odszkodowania w wysokości 0,00 zł. Zgodnie z Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 maja 2022 r., sygn. akt I OSK 1896/21 kontrola aktów i czynności poprzedzających wydanie decyzji, o której mowa w art. 46e Prawa łowieckiego, należy do sądów administracyjnych. Po wydaniu decyzji o której mowa w art. 46e Prawa łowieckiego, właściwym do rozstrzygnięcia sprawy, jest więc nie sąd administracyjny, a sąd powszechny właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkody (por: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 września 2021 r., I OSK 133/21 – wydane w sprawie, której przedmiotem było odrzucenie skargi na decyzję Nadleśniczego orzekającą o odmowie przyznania odszkodowania za szkody wyrządzone przez zwierzynę łowną; a także m.in. postanowienia: WSA w Szczecinie z dnia 8 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Sz 1172/19 - prawomocne; WSA w Warszawie z 17 lutego 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 2772/19 - prawomocne, WSA w Białymstoku z dnia 12 marca 2020, sygn. akt II SA/Bk 157/20 - prawomocne dostępne na stronie: CBOiS). Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę