I OSK 241/05

I OSK 241/05 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2005-05-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-03-02
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Zbigniew Rausz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Sygn. powiązane
II SA/Rz 293/04 - Postanowienie WSA w Rzeszowie z 2004-09-29
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 3 par. 2 pkt 4, art. 53 par. 3, art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Rausz po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Prokuratora Okręgowego w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 września 2004 r., sygn. akt II SA/Rz 293/04 o odrzuceniu skargi Prokuratora Okręgowego w R. na czynność Prezydenta Miasta K. w przedmiocie wydania dowodu rejestracyjnego pojazdu ciężarowego marki Toyota Yaris (...) postanawia oddalić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 września 2004 r., II SA/Rz 293/04 odrzucono skargę Prokuratora Okręgowego w R. na czynność Prezydenta Miasta K. w przedmiocie wydania dowodu rejestracyjnego pojazdu ciężarowego marki Toyota Yaris. W uzasadnieniu podano, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Zaskarżona czynność została podjęta 28 października 1999 r., zaś skargę wniesiono po upływie ponad czterech lat od tego zdarzenia. Tym samym uchybiono terminowi do jej wniesienia, o którym stanowi art. 53 par. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, co czyniło ją niedopuszczalną.
Skargą kasacyjną z dnia 1 grudnia 2004 r. Prokurator Prokuratury Okręgowej w R. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, poprzez obrazę art. 53 par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskutek uznania, że bieg terminu do zaskarżenia przedmiotowej czynności rozpoczął się z dniem dokonania wpisu w dowodzie rejestracyjnym samochodu osobowego marki Toyota Yaris, podczas gdy faktycznie termin ten zaczął biec 20 listopada 2003 r., tj. w dacie doręczenia Prokuraturze Okręgowej w R. decyzji SKO w K. z 11 września 2003 r. o umorzeniu postępowania prowadzonego w sprawie rejestracji tego samochodu. Stąd uznać należy, że wniesienie skargi 29 marca 2004 r. nastąpiło z zachowaniem terminu określonego w powołanym wyżej art. 53 par. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wskazując na powyższe podstawy zaskarżenia wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu podniesiono, że o fakcie, iż nie została wydana decyzja o rejestracji samochodu ciężarowego, który poprzednio był osobowym Prokurator dowiedział się dopiero w dniu 20 listopada 2003 r., po otrzymaniu wskazanej wyżej decyzji SKO w K. Od tej daty należy więc liczyć termin do złożenia skargi o uznanie czynności rejestracyjnej za bezskuteczną. Umorzenie postępowania przez SKO w K. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest tą "inną czynnością" w rozumieniu art. 3 par. 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i na tym przepisie została oparta skarga prokuratora z 29 marca 2004 r. Zaskarżone postanowienie doprowadziło do paradoksalnej sytuacji, że nadal używany jest wydany z rażącym naruszeniem prawa - bez decyzji o rejestracji i bez świadectwa homologacyjnego - dowód rejestracyjny samochodu ciężarowego, który uprzednio został zarejestrowany jako samochód osobowy. taki stan rzeczy nie sposób zaaprobować w aspekcie zasad praworządności.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Prezydent Miasta K. wniósł o jej oddalenie. Podniósł w szczególności, że umorzenie postępowania administracyjnego następuje w drodze decyzji administracyjnej, a więc nie można tego aktu uznać za "inną czynność" w rozumieniu art. 3 par. 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 53 par. 3 zd. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich mogą wnieść skargę w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej wniesienie skargi. Oznacza to, że czynności w rozumieniu art. 3 par. 2 pkt 4 ww. ustawy mogą być zaskarżone przez prokuratora w terminie sześciu miesięcy, który biegnie od daty podjęcia danej czynności. Wprowadzając taki termin ustawodawca w ten właśnie sposób ograniczył w czasie możliwość wzruszania tych czynności. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona w niniejszej sprawie czynność została podjęta 28 października 1999 r. Trafnie więc Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uznał, że jej zaskarżenie przez Prokuratora Okręgowego w R. nastąpiło z uchybieniem terminu przewidzianego do jej wniesienia.
Zupełnie chybiony jest reprezentowany przez Prokuratora Okręgowego pogląd, że umorzenie postępowania przez SKO w K. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest tą "inną czynnością" w rozumieniu art. 3 par. 2 pkt 4 ustawy. Wszak umorzenie postępowania następuje w drodze decyzji administracyjnej, zaś przywołany przepis wyraźnie stanowi, że chodzi w nim o "inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa", a zatem m.in. o inne niż decyzje akty lub czynności z zakresu administracji publicznej w sprawach indywidualnych.
Z tych względów, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 182 par. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę kasacyjną należało oddalić.