II SA/Gd 447/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę D. Ł. na decyzję Wojewody Pomorskiego w sprawie świadczenia wychowawczego z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Skarżąca D. Ł. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Wojewody Pomorskiego dotyczącą świadczenia wychowawczego. Sąd administracyjny, badając dopuszczalność skargi, ustalił, że skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, ponieważ nie wniosła odwołania od decyzji Wojewody, która stała się ostateczna. W związku z tym, skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał skargę D. Ł. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 19 marca 2025 r. w sprawie świadczenia wychowawczego. Sąd, działając z urzędu, zbadał dopuszczalność skargi zgodnie z art. 58 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Kluczową przesłanką do merytorycznego rozpoznania skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, co oznacza, że stronie nie przysługuje już żaden środek odwoławczy przewidziany w postępowaniu administracyjnym. W analizowanej sprawie decyzja Wojewody Pomorskiego z dnia 19 marca 2025 r. zawierała pouczenie o możliwości wniesienia odwołania do Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Decyzja została odebrana przez skarżącą w dniu 26 marca 2025 r., a termin do wniesienia odwołania upłynął 2 kwietnia 2025 r. Skarżąca nie wniosła odwołania, co spowodowało, że decyzja stała się ostateczna. Ponieważ skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, jej skarga do sądu administracyjnego była niedopuszczalna. W konsekwencji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił odrzucić skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, chyba że dotyczy to prokuratora, RPO lub RPD. Wyczerpanie środków zaskarżenia oznacza brak możliwości dalszego podważania rozstrzygnięcia organu administracji. W analizowanej sprawie skarżąca nie wniosła odwołania od decyzji Wojewody, która stała się ostateczna, co czyni skargę niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa przesłanki odrzucenia skargi, w tym niedopuszczalność jej wniesienia.
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wskazuje na art. 58 § 1 pkt 6 jako podstawę odrzucenia skargi z innych przyczyn, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne.
p.p.s.a. art. 52 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia.
p.p.s.a. art. 52 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Definiuje wyczerpanie środków zaskarżenia jako sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia.
Pomocnicze
p.u.s.a. art. 1 § 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.u.s.a. art. 1 § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga niedopuszczalna z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Godne uwagi sformułowania
sąd administracyjny w pierwszej kolejności jest obowiązany zbadać z urzędu jej dopuszczalność nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi wyczerpanie środków zaskarżenia (...) stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi Sąd nie wyręcza organów administracji i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania
Skład orzekający
Dariusz Kurkiewicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Podstawowe zasady dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, w szczególności wymóg wyczerpania środków zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy skarżący nie skorzystał z przysługującego mu odwołania od decyzji administracyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 2/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy podstawowego wymogu dopuszczalności skargi, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Gd 447/25 - Postanowienie WSA w Gdańsku Data orzeczenia 2025-07-15 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-06-16 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku Sędziowie Dariusz Kurkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6329 Inne o symbolu podstawowym 632 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 par. 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. Ł. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 19 marca 2025 r. nr 000633/SW/03/2025 w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie D. Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę z 12 kwietnia 2025 r. zatytułowaną "pozew". Pismo zarejestrowano pod sygn. I DK/Gd 3/25 i przekazano według właściwości Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w Kartuzach, o czym poinformowano Skarżącą. Pismem z 18 kwietnia 2025 r. Skarżąca przesłała poprawioną skargę z 12 kwietnia 2025 r., tym razem zatytułowaną "Skarga". Następnie, D. Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę z 6 maja 2025 r. zatytułowaną "Uzupełnienie do skargi z dnia 12. kwietnia 2025 r.", z której wynika, że sprawa dotyczy decyzji Wojewody Pomorskiego nr 000633/SW/03/2025 z 19 marca 2025 r. Pismo zarejestrowano pod sygn. II DK/Gd 25/25 i przekazano według właściwości Wojewodzie Pomorskiemu, o czym poinformowano Skarżącą. W dniu 12 maja 2025 r. Skarżąca złożyła kolejne pismo w sprawie, które również zostało przekazane Wojewodzie Pomorskiemu w ślad za przesłaną skargą z 6 maja 2025 r. Skarżąca złożyła w siedzibie Sądu kolejne pisma: z 19 maja 2025 r., z 20 maja 2025 r. oraz z 22 maja 2025 r. W związku z treścią pisma Skarżącej z 20 maja 2025 r. akta sprawy o sygn. I DK/Gd 3/25 dołączono do sprawy o sygn. II DK/Gd 25/25. Pismem z 11 czerwca 2025 r. Wojewoda Pomorski przekazał odpowiedź na skargę wnosząc o jej odrzucenie. Sprawę zarejestrowano pod sygn. II SA/Gd 447/25. Postanowieniem z 11 czerwca 2025 r. sygn. I SA/Gd 377/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę D. Ł. na zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia za pracę z 7 kwietnia 2025 r. wystawione przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kartuzach. Skarżąca złożyła w siedzibie Sądu kolejne pisma: z 26 czerwca 2025 r., z 2 lipca 2025 r. oraz z 8 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności jest obowiązany zbadać z urzędu jej dopuszczalność, a zatem czy zachodzą okoliczności umożliwiające rozstrzyganie w danym przedmiocie. Innymi słowy sąd jest obowiązany ustalić, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, które ustawodawca wymienił enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) – dalej jako p.p.s.a. Do przesłanek tych zalicza się m.in. brak właściwości sądu administracyjnego, wniesienie skargi po terminie, nieuzupełnienie braków formalnych skargi bądź też jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z woli ustawodawcy dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny kontrola działalności administracji publicznej rozpoczyna się dopiero w momencie, kiedy strona wyczerpie możliwość podważenia rozstrzygnięć organów administracji przy pomocy środków zaskarżenia przewidzianych w toku procedowania przed tymi organami, a więc kiedy w sprawie administracyjnej wypowiedziały się organy obu instancji. Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 2 p.p.s.a. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego, merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez organy administracyjne różnych instancji. W niniejszej sprawie Skarżąca uczyniła przedmiotem swojej skargi decyzję Wojewody Pomorskiego z 19 marca 2025 r. nr 000633/SW/03/2025 w przedmiocie zmiany decyzji z 25 lipca 2024 r. nr 000726/SW/07/2024 w sprawie świadczenia wychowawczego na dzieci. Jak wynika z akt sprawy (k. nr 434-432) decyzja zawierała pouczenie o przysługującym stronie prawie do wniesienia odwołania do Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej za pośrednictwem Wojewody Pomorskiego w terminie 14 dni od odbioru decyzji bez żadnych opłat. Decyzja została odebrana przez Skarżącą w dniu 26 marca 2025 r., a zatem 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 2 kwietnia 2025 r. Wobec niezaskarżenia decyzji stała się ona ostateczna. Wobec powyższego, skoro Skarżąca nie wniosła środka zaskarżenia (odwołania) od decyzji będącej przedmiotem jej skargi do tutejszego Sądu, to czyni skargę niedopuszczalną i uniemożliwia Sądowi jej merytoryczne rozstrzygnięcie. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI