II SA/Bd 629/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę D. J. na uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko Prezesa RIO, uznając brak interesu prawnego skarżącego.
Skarżący D. J. zaskarżył uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej w Bydgoszczy dotyczącą ogłoszenia konkursu na stanowisko Prezesa RIO. Twierdził, że narusza to jego interes prawny, ponieważ wygrał poprzedni konkurs i nie powinien być ogłaszany kolejny. Sąd administracyjny odrzucił skargę, stwierdzając, że skarżący nie wykazał interesu prawnego do zaskarżenia uchwały o ogłoszeniu konkursu, gdyż nie rodzi ona bezpośrednich praw ani obowiązków dla kandydata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy rozpoznał skargę D. J. na uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko Prezesa RIO. Skarżący, który wygrał poprzedni konkurs, argumentował, że ogłoszenie nowego konkursu jest bezpodstawne prawnie i narusza jego interes prawny, pozbawiając go prawa do powołania. Podnosił również, że uchwała narusza jego prawo do sprawowania obowiązków do czasu powołania nowego prezesa. Organ skarżony wniósł o odrzucenie skargi z powodu braku właściwości sądu administracyjnego. Sąd, badając dopuszczalność skargi z urzędu, odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Uzasadnił, że skarżący nie wykazał interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. do zaskarżenia uchwały o ogłoszeniu konkursu. Uchwała ta jedynie otwiera możliwość ubiegania się o stanowisko i nie rodzi po stronie obywatela prawa do bycia wybranym ani nie pozbawia go prawa do powołania. Sąd podkreślił, że interes prawny musi wynikać z przepisów prawa materialnego i wiązać się z indywidualnymi prawami lub obowiązkami skarżącego, czego w tym przypadku zabrakło. Podkreślono, że dopiero czynności podejmowane w ramach konkursu, zmierzające do powierzenia stanowiska, podlegają kontroli sądowej. Sąd odwołał się również do art. 16 ust. 11 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, stwierdzając, że nie daje on podstaw do zaskarżenia uchwały o ogłoszeniu konkursu. W konsekwencji, sąd uznał, że skarżący posiada jedynie interes faktyczny, a nie prawny, do zaskarżenia uchwały.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarżący nie wykazał interesu prawnego do zaskarżenia uchwały o ogłoszeniu konkursu, ponieważ uchwała ta nie rodzi po jego stronie żadnych praw ani obowiązków.
Uzasadnienie
Uchwała o ogłoszeniu konkursu jedynie otwiera możliwość ubiegania się o stanowisko i nie wpływa na indywidualne prawa lub obowiązki kandydata. Interes prawny musi wynikać z przepisów prawa materialnego i wiązać się z konkretnymi uprawnieniami lub zobowiązaniami skarżącego, czego w tym przypadku zabrakło.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. z powodu braku przesłanek do jej rozpoznania przez sąd administracyjny, w tym braku interesu prawnego.
p.p.s.a. art. 50 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis określający krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi, w tym osób posiadających interes prawny. Sąd uznał, że skarżący nie wykazał posiadania takiego interesu.
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa prawna odrzucenia skargi z powodu braku legitymacji procesowej (interesu prawnego).
Pomocnicze
Konstytucja RP art. 60
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Przywołany przez skarżącego jako podstawa naruszenia jego praw, jednak sąd uznał, że uchwała o ogłoszeniu konkursu nie narusza tego prawa w sposób uzasadniający skargę.
u.r.i.o. art. 16 § 11
Ustawa o regionalnych izbach obrachunkowych
Przepis dotyczący pełnienia obowiązków przez dotychczasowego prezesa po upływie kadencji. Sąd uznał, że nie stanowi on podstawy do zaskarżenia uchwały o ogłoszeniu konkursu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak interesu prawnego skarżącego do zaskarżenia uchwały o ogłoszeniu konkursu.
Odrzucone argumenty
Uchwała o ogłoszeniu konkursu narusza interes prawny skarżącego, który wygrał poprzedni konkurs. Ogłoszenie nowego konkursu stanowi działanie bez podstawy prawnej. Uchwała narusza prawo skarżącego do bycia powołanym na stanowisko. Uchwała narusza prawo skarżącego do sprawowania obowiązków do czasu powołania nowego prezesa.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie 'interesu prawnego' ... ma charakter obiektywny istnienie interesu prawnego uzasadnia istnienie przepisu prawa i rekonstruowanej z niego normy prawnej Uchwała taka bowiem jedynie otwiera każdemu obywatelowi możliwość ubiegania się o stanowisko w służbie publicznej Sama taka uchwała nie rodzi po stronie jakiegokolwiek obywatela ... prawa, aby być wybranym na wskazane w ogłoszeniu stanowisko Posiada jedynie interes faktyczny
Skład orzekający
Grzegorz Saniewski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie dopuszczalności skargi w sprawach dotyczących konkursów na stanowiska publiczne, zwłaszcza w kontekście braku interesu prawnego do zaskarżenia samego ogłoszenia konkursu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zaskarżenia uchwały o ogłoszeniu konkursu, a nie samego rozstrzygnięcia konkursu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje kluczową kwestię dopuszczalności skargi w postępowaniu administracyjnym, a konkretnie pojęcie interesu prawnego w kontekście konkursów na stanowiska publiczne. Jest to istotne dla prawników procesowych.
“Czy wygrany konkurs to już pewność stanowiska? Sąd wyjaśnia, kiedy można skarżyć samo ogłoszenie.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Bd 629/25 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy Data orzeczenia 2025-10-09 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2025-08-27 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy Sędziowie Grzegorz Saniewski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6199 Inne o symbolu podstawowym 619 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Regionalna Izba Obrachunkowa Treść wyniku odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z art. 50 par. 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 9 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi D. J. na uchwałę Regionalna Izba Obrachunkowa z dnia [...] sierpnia 2025 r., nr [...] w przedmiocie ogłoszenia konkursu na stanowisko Prezesa Regionalnej Izby Obrachunkowej w B. postanawia odrzucić skargę. Uzasadnienie D. J. pismem z dnia [...] sierpnia 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na uchwałę Regionalna Izba Obrachunkowa (dalej – Kolegium RIO) z dnia [...] sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie ogłoszenia konkursu na stanowisko Prezesa Regionalnej Izby Obrachunkowej [...]. Skarżący podniósł, że brał udział w konkursie na Regionalnej Izby Obrachunkowej [...] zainicjowanym uchwałą Kolegium RIO z [...] października 2023 r. nr [...], który wygrał. Ogłoszenie w tej sytuacji następnego konkursu stanowi działanie bez podstawy prawnej, co stanowi naruszenie art. 7 Konstytucji RP. Naruszyło nadto jego interes prawny poprzez nieuprawnione pozbawienie prawa do bycia powołanym na stanowisko Prezesa Regionalnej Izby Obrachunkowej [...]. Skarżący podniósł także podniósł, że zaskarżona uchwała pozbawia go, jako poprzedniego Prezesa RIO, prawa sprawowania (do czasu powołania nowego prezesa) obowiązków prezesa izby, tak jak stanowi art. 16 ust. 11 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 7, zwanej w skrócie "u.r.i.o."). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, jako nie należącej do właściwości sądu administracyjnego, ewentualnie o oddalenie skargi w całości Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Na wstępie podnieść należy, że Sąd zobowiązany jest w pierwszej kolejności do zbadania z urzędu dopuszczalności skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest wykazanie przez skarżącego legitymacji do wniesienia skargi, o której stanowi art. 50 § 1 p.p.s.a., tj. wykazania swojego interesu prawnego. Zgodnie z tym przepisem, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie podkreślano, że pojęcie "interesu prawnego", o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a. ma charakter obiektywny, a jego źródła każdorazowo należy upatrywać w przepisach prawa materialnego (niekiedy również procesowego, czy też nawet ustrojowego), w związku z czym o jego istocie trzeba wnioskować na podstawie związku z konkretną normą prawną, co oznacza, że istnienie interesu prawnego uzasadnia istnienie przepisu prawa i rekonstruowanej z niego normy prawnej stanowiącej źródło (podstawę) wywiedzenia z niej dla danego podmiotu określonych praw lub obowiązków (por. wyrok NSA z 15 maja 2025 r., sygn. II OSK 2531/24, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (w skrócie "CBOSA") dostępnej poprzez stronę internetową http://orzeczenia.nsa.gov.pl/ i w LEX nr 3863676 oraz przywołane tam orzecznictwo). Istotę legitymacji skargowej stanowi uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem, czyli z obiektywnym porządkiem prawnym. W tym ujęciu o istnieniu legitymacji nie decyduje naruszenie interesu prawnego skarżącego, lecz jego posiadanie, którego istotę stanowi "żądanie oceny przez właściwy sąd administracyjny zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z obiektywnym stanem prawnym" (T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie..., 2004, s. 122-123). Jednakże nie wyczerpuje to treści terminu "interes prawny" w rozumieniu komentowanego przepisu. Podmiot skarżący bowiem musi mieć w złożeniu skargi interes prawny pojmowany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem lub czynnością. W ocenie Sądu w analizowanej sprawie Skarżący takiego związku nie wykazał. Należy zauważyć, że zaskarżoną uchwałę należy oceniać w kontekście konstytucyjnego prawa do służby publicznej (art. 60 Konstytucji RP). Jednakże uchwała w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko w służbie publicznej co do zasady nie wkracza w sferę indywidualnych praw i obowiązków obywateli, w szczególności wynikających z art. 60 Konstytucji RP. Uchwała taka bowiem jedynie otwiera każdemu obywatelowi możliwość ubiegania się o stanowisko w służbie publicznej, wskazuje że w konkretnej instytucji została zainicjowana procedura, w której może zrealizować swoje prawa. Sama taka uchwała nie rodzi po stronie jakiegokolwiek obywatela (a więc także Skarżącego) prawa, aby być wybranym na wskazane w ogłoszeniu stanowisko czy też aby być "wybranym kandydatem". Sądowi z urzędu (tj. ze sprawy II SA/Bd 295/25) jest wiadomym, że Skarżący brał udział w konkursie na Prezesa Regionalnej Izby Obrachunkowej w [...] zainicjowanym uchwałą Kolegium RIO z [...] października 2023 r. nr [...]; konkurs ten zakończył się podjęciem przez Kolegium RIO uchwały z [...] grudnia 2023 r. nr [...] w sprawie zaopiniowania i wyboru kandydata na Prezesa Regionalnej Izby Obrachunkowej [...]. W uchwale tej Kolegium pozytywnie zaopiniowało i wybrało Skarżącego jako kandydata na Prezesa RIO [...]. Powyższe nie wpływa na powyższą ocenę Sądu, jako że dopiero czynności i akty podejmowane w ramach ogłoszonego konkursu, w celu powierzenia stanowiska, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. ww. wyrok NSA z 23 marca 2016 r., I OSK 2501/15 oraz przywołane w nim orzecznictwo NSA i Sądu Najwyższego). Poprzez podjęcie tego rodzaju uchwały jak zaskarżona (tj. o ogłoszeniu konkursu) nie następuje "pozbawienie prawa do bycia powołanym" na stanowisko w służbie publicznej. Norma prawna będąca podstawą interesu prawnego Skarżącego nie wynika również z art. 16 ust. 11 u.r.i.o. Przepis ten stanowi wyłącznie, że po upływie kadencji dotychczasowy prezes pełni swoje obowiązki do czasu powołania nowego prezesa. Nie sposób dopatrzeć się w tej regulacji normy administracyjnego prawa materialnego lub procesowego, kształtującej istotę sprawy administracyjnej, w której skarga została wniesiona. Żaden przepis prawa nie daje także podstawy do twierdzenia, że samo zainicjowanie konkursu oznacza ustanie konieczności zapewnienia sprawnego działania RIO w okresie po zakończeniu kadencji poprzedniego prezesa RIO. Ogłoszenie konkursu nie ma tym samym wpływu na realizację praw i obowiązków wynikających z art. 16 ust. 11 u.r.i.o. W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie Skarżący jako potencjalny kandydat na prezesa regionalnej izby obrachunkowej, nie ma interesu prawnego we wniesieniu skargi na ww. uchwałę Kolegium RIO w przedmiocie ogłoszenia konkursu na stanowisko jej prezesa. Posiada jedynie interes faktyczny, bowiem niewątpliwie jest zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy dotyczącym wyboru nowego prezesa; na obecnym etapie postępowania w przedmiotowej sprawie (ogłoszenia konkursu) dla Skarżącego z żadnego przepisu prawa nie wynikają jednakże żadne prawa lub obowiązki. W konsekwencji uznać należy, iż Skarżący nie dysponuje interesem prawnym koniecznym do zaskarżenia przedmiotowej uchwały, bowiem nie kreuje ona w żaden sposób jego uprawnienia lub obowiązku, a ewentualne skutki prawne rodzi dopiero rozstrzygnięcie konkursu, a nie jego ogłoszenie. Należy zaznaczyć, że obecne stanowisko co do zasady odpowiada stanowisku zawartemu w postanowieniu tutejszego Sądu z 30 września 2025 r. sygn. II SA/Bd 295/25, którym to postanowieniem Sąd odrzucił skargę Skarżącego na poprzednią uchwałę Kolegium RIO z [...] kwietnia 2025 r. nr [...] w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko Prezesa Regionalnej Izby Obrachunkowej [...]. Ze względu na powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI