II SA/Bd 623/15

II SA/Bd 623/15 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2015-08-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2015-06-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Jarosław Wichrowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2013 poz 1409
art. 34  ust. 4
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Piechowiak sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant referent – stażysta Aleksandra Pietruczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi J.R. na decyzję Wojewody K-P z dnia (...) 2015 r. nr (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) 2015 r. nr (...), 2. zasądza od Wojewody K-P na rzecz J.R. kwotę 500 (pięćset) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia ... 2015 r. Prezydent Miasta W. na podstawie art. 28, art. 32 ust. 1, art. 33 ust. 1 i 4, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r. poz. 1409, dalej zwana P.b.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, dalej zwana k.p.a.), zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla J. O. i A. O. - wspólników "A" s.c. J. O., A. O. na rozbiórkę istniejącego budynku mieszkalnego wraz z garażem oraz budowę budynku "B" wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą (kat. XI) na terenie działki nr ... obręb W. ... ... przy ul. O. ... we W...
W uzasadnieniu organ wskazał, że inwestor dołączył do wniosku wymagane zgodnie z art. 33 ust. 2 P.b. dokumenty, a mianowicie cztery egzemplarze projektu budowlanego, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz uzgodnienia wynikające z przepisów szczególnych. W wyniku sprawdzenia projektu budowlanego stwierdzono, że zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta W. oraz przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Projekt został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane.
Uwagi do zamierzenia inwestycyjnego zgłosił J. R.. Dotyczyły one lokalizacji nowego wjazdu na teren inwestycji poprzez część działki nr ... oraz usytuowania nowych i likwidacji istniejących miejsc postojowych. Pismem z ...2015 r. Miejski Zarząd Dróg we W. poinformował, że wskazywany przez J. R. parking stanowi w rzeczywistości pas drogowy drogi krajowej - a konkretnie zjazd publiczny, którego zadaniem jest obsługiwanie przylegających do drogi nieruchomości. Komisja do spraw organizacji ruchu pozytywnie zaopiniowała likwidację obecnego zjazdu indywidualnego bezpośrednio od strony ulicy O. (obsługującego budynek mieszkalny przy ulicy O. ...) i obsługę komunikacyjną projektowanego budynku poprzez omawiany powyżej istniejący zjazd publiczny. Dla zwiększenia bezpieczeństwa w ruchu kołowym zezwolono na wprowadzenie oznakowania poziomego na wyżej wymienionym zjeździe poprzez wymalowanie białą farbą kierunków ruchu na parking zlokalizowany na działce nr .... Wprowadzenie oznakowania poziomego i pionowego na istniejącym zjeździe publicznym nie wymaga wydawania odrębnej decyzji, ani tym bardziej nie wymaga uzyskania zgody właścicieli sąsiednich nieruchomości. Ponadto Miejski Zarząd Dróg we W. wskazał, że istniejące od strony pawilonu handlowego "C" utwardzenie kostką nie ma znaczenia dla nowego zagospodarowania działki inwestora. W aktach sprawy znajduje się pismo Miejskiego Zarządu Dróg we W. z ...2014 r. uzgadniające projektowane zagospodarowanie terenu w zakresie możliwości włączenia do drogi publicznej – ul. O., poprzez wymalowanie na istniejącym zjeździe publicznym pasa szerokości nie mniejszej niż 5,0 m. Powyższe uzgodnienie wydane zostało na podstawie zapisów art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2013 r. poz. 260).
Pełnomocnik inwestora przedłożył pismem z ...2015 r. nowy projekt zagospodarowania terenu uwzględniający lokalizację planowanych miejsc postojowych wyłącznie na terenie działki nr ... przy ul. O. ....
Pismem z ...2015 r. J. R. wniósł o wykonanie dodatkowego wjazdu na nieruchomość objętą zakresem inwestycji z drogi krajowej nr ... poprzez działki nr ... i ..., stanowiące własność Skarbu Państwa. Podniósł również problem zwiększenia uciążliwości komunikacyjnych dla jego nieruchomości położonej przy ul. O. .... Działka nr ... nie stanowi (wbrew twierdzeniom J. R.) własności Skarbu Państwa, lecz firmy "C" sp. z o.o. Ponadto organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może zobowiązać inwestora do realizacji dodatkowego wjazdu, jeżeli takowy nie jest wymagany obowiązującymi przepisami w tym zakresie.
Organ uznał zatem, że uwagi J. R. nie zasługują na uwzględnienie. Zatwierdzony niniejszą decyzją projekt budowlany nie przewiduje bowiem budowy nowego zjazdu, a obsługa komunikacyjna projektowanego obiektu odbywać się będzie istniejącym zjazdem publicznym, co zostało uzgodnione przez Miejski Zarząd Dróg we W.. Wprowadzenie na tym zjeździe oznakowania poziomego, poprzez wymalowanie białą farbą kierunków ruchu, nie będzie kolidować z obsługą komunikacyjną nieruchomości J. R.. Brama wjazdowa na jego działkę znajduje się bowiem poza obszarem wskazanego powyżej oznakowania poziomego. Miejsca parkingowe obsługujące projektowaną inwestycję zostały zlokalizowane wyłącznie na działce inwestora.
Zgodnie z zapisami art. 5 ust. 1 P.b., obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy projektować w sposób zapewniający m.in. poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania uzasadnionych interesów osób trzecich, które w oparciu o orzecznictwo naruszone są jedynie wtedy, gdy naruszone zostały w tym względzie konkretne przepisy. Organ administracji architektoniczno- budowlanej dokonując sprawdzenia projektu budowlanego przeanalizował zapewnienie poszanowania interesów osób trzecich uznając, że projektowane zamierzenie inwestycyjne nie narusza obowiązujących przepisów prawa.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że jeżeli planowana inwestycja nie wskazuje żadnej sprzeczności z obowiązującymi przepisami prawa, to spowodowane jej realizacją dolegliwości dla otoczenia nie mogą zostać zakwalifikowane jako naruszające uzasadnione interesy osób trzecich. Nie chodzi bowiem o wszelkie utrudnienia, jakie może przynieść planowane przedsięwzięcie, a jedynie o takie, które dotyczyć mogą naruszeń interesów prawnych, a nie interesów faktycznych, innych osób. Ochrona takich interesów w procesie inwestycyjnym nie może prowadzić do sytuacji, w której to osoby trzecie, a nie inwestorzy, decydowali będą o dopuszczalności wybudowania obiektów budowlanych, miejscu posadowienia takich obiektów, rodzaju obiektu budowlanego i to nawet z naruszeniem ogólnego interesu społecznego (wyrok NSA z 16.11.2005 r., II OSK 672/05).
Na skutek odwołania złożonego przez J. R. Wojewoda K.-P. decyzją nr ... z dnia ... 2015 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 3 P.b., stosownie do potrzeb projekt budowlany powinien zawierać: a) z zastrzeżeniem art. 33 ust. 2 pkt 6, oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych; b) oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych.
Projekt budowlany inwestora spełnia powyższe wymagania. Zarządca drogi pismem z ...2014 r. wyraził inwestorowi zgodę na dysponowanie gruntem dla potrzeb wykonania uzgadnianego obiektu oraz w trakcie postępowania pismami z ...2014 r. i ...2015 r. potwierdził zgodę na dostęp do drogi publicznej poprzez istniejący zjazd na działce nr .... Zarządca drogi wyjaśnił, że działka nr ... na wysokości działki odwołującego nie jest parkingiem, a zjazdem publicznym mającym za zadanie obsługiwanie przylegających nieruchomości. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b., zapewnienie dostępu do drogi publicznej musi mieć miejsce z poszanowaniem interesów osób trzecich. Organ pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że planowany dojazd do działki inwestora przez zjazd publiczny nie będzie kolidować z obsługą komunikacyjną nieruchomości odwołującego. Uniemożliwi tylko parkowanie na części zjazdu, jednak nie takie jest przeznaczenie zjazdu publicznego.
Zastrzeżenia odwołującego dotyczące zgodności z prawem uzgodnienia zarządcy drogi nie są przedmiotem postępowania administracyjnego i nie były rozpatrywane.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. złożył J. R. wnosząc o jej uchylenie.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że inwestor powinien uzyskać pozwolenie na budowę zjazdu. Zgodnie z wydanym przez Wojewodę K.-P. pozwoleniem na budowę z ...2008 r., w projekcie budowlanym między posesją nr ... i nr ... znajduje się chodnik. Zjazd z drogi publicznej został określony w ustawie Prawo budowlane jako obiekt budowlany. Zgodnie z ww. pozwoleniem na budowę nieruchomość zlokalizowana na ul. O. ... posiada istniejący zjazd od ul. O. Organ I instancji nie nakazał rozbiórki tego zjazdu, nie ma też informacji o budowie chodnika i ścieżki rowerowej w miejscu istniejącego zjazdu.
Wniosek inwestora został złożony niezgodne z uzgodnieniem Miejskiego Zarządu Dróg we W., który uzgodnił lokalizację nowego zjazdu szerokości 4,50 m, a w projekcie zagospodarowania terenu został zaprojektowany zjazd szerokości 3,00 m, co jest oczywistym naruszeniem warunków w wydanego uzgodnienia.
Przedmiotowa nieruchomość posiada dostęp do drogi publicznej poprzez istniejący zjazd od ul. O., czyli został spełniony warunek art. 34 ust. 3 pkt 3, tj. możliwości połączenia działki z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych. Dodatkowo nieruchomość posiada zjazd od strony parkingu "C".
Zarządca drogi pismem z ...2014 r. nie miał prawa na wyrażenie zgody inwestorowi na dostęp do drogi publicznej poprzez zjazd na działce nr ..., ponieważ chodnik między posesją nr ... i ... uniemożliwia wyrażenie tej zgody. Dlatego organ I instancji powinien wymagać o inwestora pozwolenia na budowę zjazdu na działce nr ....
Planowany dojazd koliduje z obsługą komunikacyjną nieruchomości skarżącego. Nieruchomość zlokalizowana przy ul. O. nr ..., posiada zjazd publiczny szerokości 5,60 m wybudowany na podstawie zatwierdzonego projektu budowlanego przez Wojewodę W. z ...1996 r. Pozostała część zabudowanej działki pasa drogowej drogi krajowej nr ... stanowi od kilkunastu lat część parkingu, a nie zjazd. Powyższe jest zgodne rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U Nr 43 poz. 430), ponieważ maksymalna szerokość zjazdu może wynosić 7,00 m, tj. tyle ile wynosi szerokość jezdni w tym miejscu (zgodnie z § 78.2 pkt 1 ppkt a). Miejski Zarząd Dróg we W. nigdy nie kwestionował użytkowania części działki ... jako parkingu.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
Skarga podlegała uwzględnieniu, aczkolwiek głównie z innych przyczyn, niż w niej wskazane.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub naruszenia innych przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd ma możliwość uwzględnienia skargi także ze względu na inne uchybienia, niż podniesione przez stronę w skardze, ponieważ sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Wychodząc z tych przesłanek Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę, gdyż stwierdził, że zaskarżona oraz poprzedzająca ją decyzja pierwszej instancji naruszają przepisy prawa materialnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 135 p.p.s.a. stanowi podstawę do ich uchylenia.
Nie będąc związany zarzutami skargi Sąd dostrzegł, że z projektu budowlanego branża – zagospodarowanie terenu pkt 4.5 układ komunikacyjny wynika, iż projektuje się dwa pojedyncze miejsca parkingowe przyległe do działki inwestora. W tym zakresie nastąpiła w trakcie postępowania zmiana, bowiem do pisma z ...2015 r. (k. 51 akt adm.) inwestor dołączył nowy projekt zagospodarowania terenu z nową lokalizacją dwóch miejsc parkingowych. Zmiana ta zlikwidowała ww. dwa miejsca parkingowe przyległe do działki inwestora i w to miejsce powstały dwa miejsca parkingowe na terenie samej działki. Tym samym pomiędzy częścią tekstową i rysunkową projektu istnieje rozbieżność, która prowadzi do konieczności uchylenia decyzji, z uwagi na naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 3 P.b., zgodnie z którym, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń (...). Niewątpliwie stwierdzona rozbieżność prowadzi do tego, że projekt budowlany jest wewnętrznie sprzeczny, a w konsekwencji nie jest kompletny.
Ponadto organ nie dostrzegł, że znajdująca się projekcie zagospodarowania terenu mapa zagospodarowania terenu posiada sprzeczne informacje dotyczące skali, w jakiej została sporządzona. Z jej górnej części wynika, że zastosowano skalę 1:500, natomiast u dołu znajduje się zapis, że użyto skali 1:200. Również ta wada dyskwalifikuje prawidłowość projektu budowlanego.
Odnosząc się do zarzutów skarżącego stwierdzić trzeba, że w większości nie są one zasadne.
Skarżący podnosił, że inwestor winien uzyskać pozwolenie na budowę zjazdu. Z uwagi na to, że, jak wynika z akt sprawy, zjazd już istnieje, zarzut ten był oczywiście bezzasadny. Nie ma zatem potrzeby budowania nowego zjazdu, a jedynie istnieje konieczność oznakowania już istniejącego poprzez pomalowanie pasów.
Odnośnie zarzutu związanego z istniejącym już zjazdem powstałym na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z ...2008 r. wskazać należy, że okoliczność dalszego losu tego zjazdu nie ma znaczenia dla sprawy. Zjazd ten istnieje poza terenem inwestycji i sposób jego dalszego zagospodarowania nie ma znaczenia dla niniejszej sprawy.
Odnośnie rozbieżności między uzgodnieniem Miejskiego Zarządu Dróg we W. a projektem zagospodarowania nieruchomości, Sąd stwierdził, że z uwagi na to, iż uzgodnienie to obejmowało projekt zagospodarowania terenu sprzed dokonania w nim zmiany związanej z przestawieniem miejsc parkingowych i w aktach sprawy brak jest poprzedniego projektu zagospodarowania terenu, to pismo MZD we W. z ...2014 r. nie może być uznane za prawidłowe uzgodnienie, skoro dotyczyło ono innego projektu niż ostatecznie stanowiący załącznik decyzji organu I instancji. Wskazać jednak trzeba, że ze znajdującego się w aktach sprawy projektu zagospodarowania terenu nie wynika, aby spełniał on określony w uzgodnieniu parametr wymalowania pasa szerokości nie mniejszej niż 5 m.
Okoliczność, że nieruchomość posiada już dostęp do drogi publicznej z innego zjazdu, w żaden sposób nie wyklucza innej możliwości skomunikowania jej z tą drogą. Nie jest rolą organu ocena racjonalności projektowanego zjazdu, o ile oczywiście nie zagraża on bezpieczeństwu w ruchu drogowym i nie jest sprzeczny z przepisami, w szczególności z art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b.
Nie można też zgodzić się ze skarżącym odnośnie kwestii istnienia chodnika pomiędzy nieruchomością jego i inwestora, skoro z akt sprawy nie wynika w ogóle, aby taki chodnik tam się znajdował.
W końcu kwestia kolidowania projektowanego zjazdu z obsługą komunikacyjną nieruchomości skarżącego nie może mieć znaczenia dla oceny zaskarżonej decyzji. Nie ulega wątpliwości to, że skarżący ma zapewniony zjazd do swojej nieruchomości i do tej pory korzystał z niego również jako z parkingu dla pojazdów dojeżdżających do jego przedsiębiorstwa. Zarządca drogi musi brać pod uwagę interes każdego właściciela nieruchomości, który chce skorzystać z istniejącego przyległego do niej zjazdu. Inny dotychczasowy sposób wykorzystania zjazdu nie powoduje, że zmienił on swoje przeznaczenie. Dalsze wykorzystywanie go w innym celu jest możliwe pod warunkiem, że nie koliduje to z głównym celem jego istnienia, tj. skomunikowaniem nieruchomości z drogą publiczną. Z akt sprawy wynika ponadto, że skarżący w dalszym ciągu będzie mógł wykorzystywać część zjazdu jako parking, choć w mniejszym zakresie niż dotychczas, a przede wszystkim ma zapewniony dostęp do drogi publicznej ze swojej nieruchomości.
Ponowne rozpoznanie sprawy winno nastąpić z uwzględnieniem poczynionych przez Sąd uwag. Organ zatem zobowiąże inwestora do wyeliminowania rozbieżności pomiędzy częścią opisową a rysunkową projektu budowlanego w zakresie zagospodarowania terenu oraz do dołączenia mapy w prawidłowo ustalonej skali, a także do prawidłowego uzgodnienia tegoż projektu w zakresie możliwości włączenia do drogi publicznej. Mając powyższe na uwadze, w oparciu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 p.p.s.a. z uwzględnieniem uiszczonego przez skarżącego wpisu w kwocie 500 zł (§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 221, poz. 2193).