II SA/Bd 607/04

II SA/Bd 607/04 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2004-11-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-07-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Elżbieta Piechowiak /przewodniczący/
Grażyna Malinowska-Wasik
Mirella Łent /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne
Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 77
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Asesor WSA Mirella Łent (spr.) Protokolant Agnieszka Jagiełłowicz po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Henryka G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] 2004 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu
Uzasadnienie
II SA/Bd 607/04
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z dnia [...] 2004r., Nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T., utrzymało w mocy decyzję z [...] 2004r., Nr [...], podpisaną przez osobę działającą z upoważnienia Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie, który odmówił Henrykowi G. przyznania dodatku mieszkaniowego.
U podstaw decyzji legło to, że powierzchnia 67,54 m² lokalu mieszkalnego, położonego w G. przy ul. [...], najmowanego przez wnioskodawcę przekracza powierzchnię normatywną o więcej niż 30 %, gdyż powierzchnia ta dla trzech osób – żony, córki oraz syna wnioskodawcy - wynosi 45 m². Organy wskazały, że nie ujęły w swoich wyliczeniach Henryka G., ponieważ zamieszkuje pod innym adresem. Jako dowód swych twierdzeń, wskazały na oświadczenie złożone przez Henryka G. z [...] 2004r. o tym, że mieszka wraz z konkubiną w lokalu położonym w G. przy ul. [...] oraz jego podpis na formularzu potwierdzenia odbioru decyzji z [...] 2004r. nadanej do niego na adres zgodny z tym oświadczeniem. Ponadto organ drugiej instancji powziął wątpliwość czy w ogóle można rozważać przyznanie dodatku mieszkaniowego dla gospodarstwa domowego wieloosobowego, skoro lokator nie zamieszkuje w lokalu.
W skardze, Henryk G. zarzucił decyzji, że zapadła na podstawie nieprawidłowo ustalonego stanu faktycznego, ponieważ nie jest stanem zgodnym z rzeczywistym ustalenie, że nie mieszka w lokalu objętym postępowaniem w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego. Wskazując na swoje zaburzenia psychiczne, stwierdził, że oświadczenie złożone [...] 2004r. jest właśnie w okresie nasilenia choroby. Wskazał na pisemną informację zamieszczoną na kopercie, w której przesyłano decyzję organu pierwszej instancji, o tym, że nie ma takiego numeru ul. [...]. Dodał, że bezskutecznie prosił pracownika pomocy społecznej o ustalenie tego gdzie mieszka na podstawie oświadczeń sąsiadów.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna gdyż organ naruszył przepisy postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy i tym samym zaskarżoną decyzję należało uchylić (art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Stosownie do art. 5 ust. 1 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71, poz.734 ze zm.), wyliczenia dotyczące istotnej kwestii, jaką jest w sprawie o przyznanie dodatku mieszkaniowego, kwestia powierzchni normatywnej, zależą od ilości osób wspólnie z lokatorem stale zamieszkujących i gospodarujących, które swoje prawa do zamieszkiwania w lokalu wywodzą z jego prawa.
Takie zapisy niewątpliwie wskazują na to, że istotną kwestią w postępowaniu o przyznanie dodatku mieszkaniowego jest ustalenie ile osób faktycznie zamieszkuje wraz z lokatorem w lokalu wskazanym we wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego – dofinansowania opłat za to mieszkanie.
Natomiast w sprawie, zarówno z odwołania przez lokatora swojego oświadczenia o miejscu zamieszkania innym, niż lokal objęty postępowaniem, jak i niejednoznaczności zapisów powstałych w trakcie doręczania decyzji (mających ponadto za zadanie jedynie dowodzenie samego faktu doręczenia, a nie tego gdzie mieszka skarżący), wynikają wątpliwości, co do tego, gdzie rzeczywiście mieszka najemca lokalu mieszkalnego.
Z zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 i 77 § 1 kpa wynika obowiązek organu podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Skoro zatem powstały wątpliwości dotyczące tego gdzie mieszka wnioskodawca, w danym wypadku, postępowanie wymagało poczynienia dalszych kroków, jak chociażby właśnie przeprowadzenia dowodu z przesłuchania sąsiadów skarżącego, a było to obowiązkiem organu, wynikającym z powołanych wyżej przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Nie można zatem zgodzić się ze stanowiskiem organów, że w sprawie nie należy się dodatek mieszkaniowy, gdyż oceniając dowody przedstawione w sprawie, organ wykroczył poza to, co jednoznacznie ustalono w sprawie i taka decyzja organu została podjęta przedwcześnie i jako taką należało uchylić.
Zważywszy konieczność ponownego rozpoznania sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał za wymagające wskazanie, że dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy z wniosku Henryka G. o przyznanie dodatku mieszkaniowego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze ponownie przeprowadzi postępowanie, w szczególności w celu wyjaśnienia, gdzie skarżący faktycznie zamieszkuje.
Mając na względzie powyższe okoliczności, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) oraz 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., orzeczono jak w sentencji.