I SA/Gd 1139/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Gdańsku przyznał radcy prawnemu wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną w postępowaniu zażaleniowym.
Wnioskodawca, radca prawny M. Ł., złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu D. T. w postępowaniu zażaleniowym dotyczącym podatku VAT. Sąd, powołując się na przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych, przyznał wnioskodawcy wynagrodzenie w kwocie 147,60 zł, uwzględniając stawkę podatku VAT.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał wniosek radcy prawnego M. Ł. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu D. T. w postępowaniu zażaleniowym. Sprawa dotyczyła wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług. Po oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, skarżący wniósł zażalenie wraz z wnioskiem o prawo pomocy. Referendarz sądowy przyznał prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, ale odmówił zwolnienia od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, wskazując WSA jako właściwy do rozpoznania wniosku o wynagrodzenie. Sąd, opierając się na art. 250 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, ustalił należne wynagrodzenie za postępowanie zażaleniowe na 120 zł, które po podwyższeniu o 23% VAT dało kwotę 147,60 zł.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Wynagrodzenie dla radcy prawnego ustanowionego z urzędu w postępowaniu zażaleniowym przed sądem administracyjnym powinno być przyznane zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych, z uwzględnieniem stawki podatku VAT.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 250 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, określające stawki minimalne w postępowaniu zażaleniowym, a także § 2 ust. 3 tego rozporządzenia, który nakazuje podwyższenie opłat o stawkę VAT.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (3)
Główne
PPSA art. 250
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis regulujący zasady przyznawania wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną.
Rozp. MS ws. opłat art. 14 § ust. 2 pkt 2 lit. d
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu
Określa stawkę minimalną wynagrodzenia za czynności radcy prawnego w postępowaniu zażaleniowym przed sądami administracyjnymi.
Pomocnicze
Rozp. MS ws. opłat art. 2 § ust. 3
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu
Reguluje podwyższenie opłat o stawkę podatku od towarów i usług.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej jest zasadny w świetle obowiązujących przepisów. Sąd właściwym do rozpoznania wniosku o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne jest sąd wojewódzki.
Godne uwagi sformułowania
przyznać wnioskodawcy od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług
Skład orzekający
Monika Hennig
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Ustalenie wysokości wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną w postępowaniu zażaleniowym przed WSA."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnych stawek i przepisów obowiązujących w dacie orzekania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to rutynowe postanowienie dotyczące przyznania kosztów zastępstwa procesowego, bez szerszych implikacji prawnych czy faktycznych.
Dane finansowe
WPS: 147,6 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SA/Gd 1139/10 - Postanowienie WSA w Gdańsku Data orzeczenia 2011-09-30 Data wpływu 2010-11-05 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku Sędziowie Monika Hennig /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6110 Podatek od towarów i usług Hasła tematyczne Prawo pomocy Sygn. powiązane I FSK 7/12 - Wyrok NSA z 2013-01-09 I FZ 179/11 - Postanowienie NSA z 2011-07-07 Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Przyznano wnioskodawcy wynagrodzenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 250 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 30 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. Ł. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi D. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: maj, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień 2006 r. postanawia przyznać wnioskodawcy od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w kwocie 147,60 zł /sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy/ za postępowanie zażaleniowe. Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 3 grudnia 2010 r. oddalił wniosek D. T. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...]. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 2 marca 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego oraz odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Okręgowa Izba Radców Prawnych [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu radcę prawnego M. Ł. Pełnomocnik skarżącego w dniu 5 maja 2011 r. uzupełniła treść wniesionego przez skarżącego zażalenia na postanowienie WSA z dnia 3 grudnia 2010 r. Wniosła także o przyznanie kosztów nieopłaconej udzielonej z urzędu pomocy prawnej. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 lipca 2011 r., sygn. akt I FZ 179/11 oddalił zażalenie. W piśmie z dnia 26 września 2011 r. pełnomocnik ponownie wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej udzielonej skarżącemu z urzędu pomocy prawnej w postępowaniu zażaleniowym. Podniosła, że NSA w postanowieniu z dnia 7 lipca 2011 r. wskazał, że sądem właściwym do rozpoznania wniosku o przyznanie wynagrodzenia za wykonane zastępstwo prawne jest wojewódzki sąd administracyjny. Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym 120 zł. W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wobec powyższego należne wnioskodawcy wynagrodzenie za czynności dokonane w postępowaniu zażaleniowym przysługuje w wysokości 120 zł, co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 147,60 zł. Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI