II SA/Bd 578/22

II SA/Bd 578/22 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2022-10-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-06-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Grzegorz Saniewski
Joanna Brzezińska /przewodniczący sprawozdawca/
Mariusz Pawełczak
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 450
art. 130
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - t.j.
Dz.U. 2021 poz 1212
art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska (spr.) Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Saniewski asesor WSA Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 października 2022 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z [...] grudnia 2021 r. Prezydent Miasta Bydgoszczy, na skutek wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w Bydgoszczy skierował J. P. na egzamin kontrolny sprawdzające kwalifikacje kierowcy w zakresie kat. B prawa jazdy, w związku z przekroczeniem 24 punktów za wielokrotne naruszenie przepisów i zasad ruchu drogowego.
W odwołaniu skarżący, reprezentowany przez adwokata, zarzucił naruszenie przepisów art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym, art. 99 ust. 1 pkt 1 i art. 99 ust. 2 pkt 2 ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, poprzez błędne uznanie, że przekroczył 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego oraz brak wskazania w decyzji które okoliczności w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy i podstawę prawną wskazują na przekroczenie liczby 25 punktów. Podniósł m.in. nieuwzględnienie okoliczności uchylenia prawomocności wyroku Sądu Rejonowego w Świeciu Wydział II Karny sygn. II W 81/20, co stanowi o braku podstaw do wszczęcia postepowania przez Prezydenta Miasta Bydgoszczy.
Decyzją z 25 marca 2022 r. znak SKO-4203/16/2022, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy utrzymało w mocy zaskarżoną odwołaniem decyzję. W uzasadnianiu organ odwoławczy wskazał stan faktyczny sprawy ustalony na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, stwierdzając, że w okresie od 8 lutego do 23 kwietnia 2020 r. skarżący uzyskał 25 punktów za wielokrotne naruszenie przepisów i zasad ruchu drogowego. Skutkuje to obowiązkiem skierowania przez organ I instancji na sprawdzenie kwalifikacji – po myśli art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca1997 r. Prawo o ruchu drogowym. Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium stwierdziło między innymi, że nie może mieć wpływu na wynik sprawy odbycie przez skarżącego kursu reedukacyjnego w dniu 3 czerwca 2020 r.
W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy J. P., reprezentowany przez adwokata, zarzucił organowi:
1. błędne zastosowanie i interpretację przepisów prawa materialnego, tj. art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 VI 1997 r. Prawo o ruchu drogowym i art. 99 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 99 ust. 2 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami, poprzez błędne uznanie, iż skarżący przekroczył 25 punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego, co stanowi podstawę do wydania decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego,
2. brak wskazania w zaskarżonej decyzji, które to okoliczności w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy i stosowną podstawę prawną wskazują na przekroczenie przez skarżącego 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, co stanowi sprzeczność ustaleń organu I instancji z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez pominięcie oraz błędne przyjęcie wbrew treściom zawartym w materiale dowodowym okoliczności związanych z uchyleniem prawomocności wyroku wydanego przez Sąd Rejonowy Wydział II Kamy w Świeciu o sygn. akt II W 81/20, a stanowiących brak podstawy do wszczęcia przedmiotowego postępowania przez Prezydenta Miasta Bydgoszczy w sprawie o sygn. III.5430.5.35.2020,
3. brak rozpoznania i przeprowadzenia zawnioskowanego dowodu z dokumentu - zaświadczenia z wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Bydgoszcz nr NP/110/2020 z dnia 3 VI 2020 r. na okoliczność dokonanej korekty punktów karnych oraz akt sprawy prowadzonej przez SR w Świeciu na okoliczność prowadzenia dwóch postępowań w sprawie o jedno wykroczenie drogowe z dnia 8 II 2020 r. w Pruszczu w stosunku do skarżącego o sygn. akt II W 81/20, i II W 244/20 i konieczność weryfikacji ilości punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego, które zdaniem skarżącego nie przekroczyły liczby 24, ze względu na uchylenie prawomocności wyroku wydanego w przedmiotowej sprawie i dokonaną korektę punktów karnych, przy uchyleniu dwóch decyli wydanych przez Samorządowe Kolegi Odwoławcze w Bydgoszczy w sprawach o sygn. akt SKO-4203/17/2022 i SKO-4203 1802022 dotyczących skierowania skarżącego na badania psychologiczne oraz zwrocie prawa jazdy kategorii B i umorzeniu postępowania pierwszej instancji w całości.
Na tej podstawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko w sprawie. Organ za niezasadne uznał zarzuty skargi, w tym wskazał okoliczności faktyczne i prawne, które stanowiły podstawę uchylenia w innych postepowaniach decyzji dotyczących skierowania skarżącego na badania psychologiczne oraz orzeczenia o zwrocie zatrzymanego prawa jazdy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlegała oddaleniu, albowiem zakażona decyzja odpowiada prawu.
Materialnoprawną podstawę decyzji, wydanych przez organy administracji publicznej w niniejszej sprawie, stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2021 r. poz. 450 ze zm.), dalej "p.r.d" oraz ustawy z dnia 25 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2021 r. poz. 1212 ze zm.)
Zgodnie z przepisem art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. ustawy, kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty, na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1.
Wskazać należy, że przepis ten został uchylony mocą art. 125 pkt 10 lit. g ustawy o kierujących pojazdami. Zgodnie jednak z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 957 ze zm.), w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie, do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa – 100aq, art. 125 pkt 10 lit. g i pkt 16 ustawy o kierujących pojazdami nie stosuje się. Nadto w myśl art. 16 ust. 1 ustawy zmieniającej, przepis art. 130 ustawy Prawo o ruchu drogowym , w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 ustawy zmienianej w art. 1.
Zgodnie z ust. 2 minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. Przy czym w stanie faktycznym objętym niniejszym postępowaniem administracyjnym, przedmiotowe rozwiązania techniczne nie zostały jeszcze wprowadzone.
Sąd zważył nadto, że w dniu wydania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z 25 marca 2022 r. jedynie częściowo obowiązywały już przepisy ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2328). Zgodnie z art. 20 tej ustawy (który wszedł w życie 1 stycznia 2022 r.), do postępowań w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, o cofnięcie uprawnienia do kierowania pojazdami, a także szkoleń kierowców, o którym mowa odpowiednio w art. 114 ust. 1 pkt 1, art. 130 ust. 3 i art. 140 ust. 1 pkt 3, 3a i pkt 4 lit. a ustawy p.r.d. w brzmieniu dotychczasowym, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że przepis art. 14 ww. ustawy wprowadzający zmiany w ustawie nowelizującej z 9 maja 2018 r., w tym skreślenie w art. 14 ust. 1 wyrazów "art. 125 pkt 10 lit. g i pkt 16" oraz uchylenie art. 16 – weszły w życie dopiero z dniem 17 września 2022 r. (por. art. 23 pkt 3).
Należy zatem stwierdzić, że Kolegium utrzymując w mocy decyzję Prezydenta Miasta Bydgoszczy z 2 grudnia 2021 r. w sprawie skierowania skarżącego na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy, zastosowało właściwy stan prawny.
Z analizy akt administracyjnych sprawy i uzasadnienia wydanych w sprawie rozstrzygnięć organów administracji wynika również, że w sprawie nie doszło do takiego naruszenia przepisów postępowania, które miałoby jakikolwiek wpływ na wynik sprawy.
Sąd podziela przy tym ocenę organu odwoławczego wyrażoną w uzasadnianiu skarżonej decyzji, co do wad w uzasadnianiu decyzji pierwszoinstancyjnej. Należy jednak stwierdzić, że organ odwoławczy w niniejszej sprawie, prawidłowo wywiązując się z obowiązku ponownego rozpoznania sprawy w jej całokształcie konwalidował stwierdzone uchybienia. Decyzja tego organu została wydana z uwzględnieniem zasad i przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7, art. 8 ust. 1, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3.
Na podstawie analizy akt sprawy prawidłowo organy powołały niesporne okoliczności, że w dniu 18 maja 2020 r. wpłynął do Prezydenta Miasta Bydgoszczy wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Bydgoszczy z 12 maja 2020 r. (R-ZW.5380.4.146/2020.AP) o skierowanie na sprawdzenie kwalifikacji J. P. w związku z przekroczeniem liczby 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego popełnione w okresie od 8 lutego do 23 kwietnia 2020 r. Na tej podstawie organ I instancji wszczął postępowanie administracyjne (znak WUK-III.5430.5.35.2020) o czym zawiadomił strony pismem z 20 maja 2020 r.
28 maja i 1 czerwca 2020 r. wpłynęły do organu wnioski pełnomocnika skarżącego oraz KWP o zawieszenie postępowania w związku z uchyleniem przez Sąd Rejonowy w Świeciu prawomocności wyroku nakazowego (sygn. akt IIW 81/20) dotyczącego wykroczenia skarżącego z 8 lutego 2020 r. Postanowieniem z 12 czerwca 2020 r. organ zawiesił postępowanie, do czasu zakończenia stosownych czynności wyjaśniających przez KWP w sprawie zasadności wniosku o sprawdzenie kwalifikacji.
Nadto postanowieniem z tego samego dnia organ odmówił przeprowadzenia, na wniosek pełnomocnika skarżącego, dowodu z akt sprawy karnej prowadzonej przez SR w Świeciu nad Wisłą sygn. II W 81/20.
Pismem z 15 października 2021 r. KWP poinformował Prezydenta Miasta Bydgoszczy, że Sąd Rejonowy w Świeciu nad Wisłą II Wydział Karny prawomocnym wyrokiem z 30 sierpnia 2021 r. (sygn. II W 244/20 uznał J. P. winnym popełnionych wykroczeń z 8 lutego 2020 r. – wyprzedzania na przejściach dla pieszych, bezpośrednio przed nimi oraz niestosowania się do znaków P-8a do P-8c "strzałka kierunkowa" w miejscowości Z.. Mając na uwadze, że ww. w okresie od 8 lutego do 23 kwietnia 2020 r. przekroczył liczbę 25 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego KWP wskazał, że wnioski o sprawdzenie kwalifikacji oraz skierowania na badania psychologiczne są zasadne. Na tej podstawie organ podjął zawieszone postępowanie postanowieniem z 21 października 2021 r.
W takich okolicznościach sprawy, decyzją z 2 grudnia 2021 r. znak WUK-III.5430.5.35.2020 organ I instancji, na podstawie wniosku KWP i art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d. orzekł o skierowaniu skarżącego na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie kat. B prawa jazdy.
Decyzje tę, na skutek odwołania skarżącego, utrzymało w mocy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy decyzją z 25 marca 2022 r., uzasadniając ją szczegółowo zarówno w zakresie stanu faktycznego jak i prawnego niniejszej sprawy.
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Organy w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Prawidłowo został ustalony stan faktyczny sprawy, organy podjęły w zakresie swej właściwości wszelkie czynności niezbędne do jego wyjaśnienia oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwolił na ustalenie, że skarżący, za wielokrotne naruszenia przepisów i zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego we wskazanym we wniosku KWP okresie (niespełna 3 miesięcy) - uzyskał ostatecznie 25 punktów.
Prawidłowo Kolegium wskazało, że art. 130 p.r.d., który znajduje zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, stanowił, że Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego oraz określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednia liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Przypisywanie punktów za konkretne naruszenia, dokonywanie wpisów do ewidencji i ich usuwanie należy do wyłącznej kompetencji Policji. Czynności te nie mogą być dokonane ani przez starostę, ani przez samorządowe kolegium odwoławcze jako organy administracji publicznej. Starosta (tu prezydent miasta) wydając na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów karnych za przekroczenie przepisów ruchu drogowego, decyzję o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, nie ma uprawnienia do badania prawidłowości postępowania, w związku z którym naliczone zostały określonemu kierowcy punkty karne. Decyzja wydawana na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d. ma charakter decyzji związanej, a nie uznaniowej, co wynika m.in. z kategorycznego brzmienia tego przepisu.
Prawidłowo również Kolegium oceniło, że nie było potrzeby stosowania w tej sprawie art. 99 ust. 1 pkt 1 w zw. z ust. 2 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami.
We wniosku z 12 maja 2020r. na podstawie prowadzonej ewidencji KWP wskazał, że skarżący w okresie od 8 lutego do 23 kwietnia 2020 r. za naruszenia przepisów ruchu drogowego otrzymał łącznie 25 punktów tj. 8 lutego – 15 punktów, 23 kwietnia – 10 punktów. Tych okoliczności zasadniczo skarżący nie kwestionuje. W takiej sytuacji prawidłowo organy orzekające w sprawie stwierdziły, że tych okoliczności w zakresie objętym ewidencją prowadzoną przez organy Policji nie mogą kontrolować ani podważać.
Skoro bowiem ewidencję kierowców naruszając przepisy ruchu drogowego prowadzi komendant wojewódzki Policji i organ ten dokonuje wpisów do ewidencji, a stosownie do § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, wpisu ostatecznego do ewidencji dokonuje się na podstawie prawomocnych wyroków, mandatów i orzeczeń, które mogą zostać uchylone tylko w odrębnym postępowaniu. Zatem właściwy w przedmiotowej sprawie organ administracji jest związany wnioskiem w tym sensie, że nie ma uprawnień do badania prawidłowości postępowania, w związku z którym naliczone zostały określonemu kierowcy punkty. Sąd podziela również stanowisko wyrażone w tej kwestii w przywołanych w skarżonej decyzji Kolegium judykatach dostępnych pod adresem elektronicznym: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
Zasadnie Kolegium wskazało, że ewentualne zarzuty dotyczące ilości posiadanych punktów czy okoliczności naruszenia przepisów ruchu drogowego mogłyby być podważane w postępowaniu przed organami Policji, a następnie przed sądem administracyjnym w odrębnej skardze na czynność lub bezczynność w przedmiocie wpisu do ewidencji (vide wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 22 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Bd 645/17, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 26 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 545/18). W istocie wskazanych w decyzji powodów organy nie mogły odmówić zastosowania obowiązujących przepisów i wpisów figurujących w ewidencji prowadzonej przez KWP.
Przechodząc do oceny zarzutów skargi w pierwszej kolejności, wskazać należy, że próba podważenia stanowiska organów orzekających w sprawie opiera się na błędnym założeniu, że w niniejszym postępowaniu organy administracji mogły dokonać sprawdzenia i weryfikacji naliczonych skarżącemu punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Jak wyżej wskazano starosta (prezydent miasta na prawach powiatu) w ramach postępowania wyjaśniającego nie jest uprawniony do tego, aby podważać skuteczność wpisów w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Kwestia prawidłowości dokonanych wpisów może być podnoszona przez osobę naruszającą przepisy ruchu drogowego w postępowaniu prowadzonym przed organami Policji. Inny organ administracyjny, w toku prowadzonego przez siebie postępowania, takich kompetencji nie posiada i jest związany treścią danych zawartych w ewidencji. Natomiast wysokość wpisu punktów karnych w ewidencji i prawidłowość ich usunięcia może być kwestionowania w odrębnym postępowaniu, a wydana w tym postępowaniu czynność podlega odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Kwestia ta nie może natomiast być rozpatrywana ani w postępowaniu administracyjnym, w którym ilość punktów uwidocznionych w prowadzonej przez Policję ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, jest przesłanką rozstrzygnięcia, ani też w postępowaniu sądowym kontrolującym decyzje wydane w takich sprawach. Przyjęcie poglądu, że organ administracji jest uprawniony do samodzielnego weryfikowania liczby punktów karnych prowadziłoby w rezultacie do tego, że to ten organ, a nie właściwy organ Policji, ustalałby ilość przypisanych danemu kierowcy punktów karnych. Tym samym brak było podstaw do dokonania w kontrolowanym postępowaniu oceny okoliczności podnoszonych w powyższym zakresie przez skarżącego kasacyjnie. Z tego względu twierdzenia podnoszone przez skarżącego w kwestii postępowania prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Świeciu nad Wisłą (sygn. akt II W 81/20, a następnie II W 244/20) dotyczącego zdarzenia z 8 lutego 2020 r., nie miały wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.
Należy również wyjaśnić, że wbrew stanowisku skarżącego punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego są przypisywane konkretnemu wykroczeniu lub przestępstwu i wywierają one skutek z dniem dokonania naruszenia przepisów prawa przez kierującego pojazdem. Dla konsekwencji prawnych wynikających z dokonanych przez skarżącego naruszeń przepisów ruchu drogowego istotne znaczenie ma w tym przypadku data popełnienia naruszeń, a nie data wpisu do ewidencji, wszczęcia postępowania administracyjnego czy też data wydania decyzji. Tym samym argumentacja w zakresie punktów przypisanych skarżącemu za zdarzenie z 8 lutego 2020 r., w tym pierwotnego uchylenia prawomocności wyroku z 5 marca 2020 r. nakazowego, a następnie orzeczenia stwierdzającego popełnienie tych wykroczeń dopiero późniejszym prawomocnym wyrokiem z 30 sierpnia 2021 r. - nie mogła odnieść zamierzonego skutku.
Nie ulega zatem wątpliwości, że decydujące znaczenie ma data dopuszczenia się naruszenia, a nie to, kiedy w rzeczywistości wprowadzono dane do ewidencji, czy też kiedy ostatecznie zapadło orzeczenie skazujące za popełnione naruszenie przepisów ruchu drogowego. Argumentacja ta jest wzmocniona wyraźną wolą ustawodawcy, by kierowca w każdym czasie troszczył się o przestrzeganie prawa, a nie mógł – przez inicjowanie szeroko rozumianych postępowań odwoławczych – uchylać się od przewidzianych przez prawo sankcji. Wobec tego, punkty wpisane jako tymczasowe, które wskutek wydania przez uprawnione podmioty jednego z rozstrzygnięć wymienionych w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego, na mocy których stały się one wpisami ostatecznymi, ocenia się przez pryzmat daty popełnionego naruszenia, a nie wydania aktu potwierdzającego je w określonej dacie przeszłej. Rozstrzygnięcia takie mają bowiem charakter deklaratywny, a nie konstytutywny.
Z tych też względów nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty skarżącego dotyczące braku właściwej weryfikacji dokonanych naliczeń punktów karnych przypisanych skarżącemu i oparcia się jedynie na treści wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji. Decyzja wydawana bowiem w niniejszym postępowaniu na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z art. 14 ust.1 ustawy zmieniającej była decyzją o charakterze związanym, a organ je prowadzący nie ma uprawnień do weryfikacji przypisanej kierowcy liczby punktów, jest natomiast informacją o liczbie punktów związany. Powyższy pogląd jest ugruntowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. wyroki NSA: z 4 kwietnia 2013 r., sygn. I OSK 127/13, z 6 luty 2018 r. sygn. I OSK 1811/17, z 8 lutego 2018 r. sygn. I OSK 1931/17, z 26 stycznia 2021 r., sygn. I OSK 2159/20, z 11 sierpnia 2022 r. sygn. I OSK 1743/19).
Stosownie do art. 130 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Natomiast zgodnie z ust. 2 tego przepisu, punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 - 20 punktów.
Szczegółowe regulacje dotyczące sposobu punktowania i liczby punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego, warunków i sposobu prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego oraz trybu występowania z wnioskami o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji; programu szkolenia i jednostek upoważnionych do prowadzenia szkolenia; liczby punktów odejmowanych z tytułu odbytego szkolenia; podmiotów uprawnionych do uzyskiwania informacji zawartych w ewidencji, zawarte zostały w rozporządzeniu wydanym na podstawie delegacji określonej w art. 130 ust. 4 powołanej ustawy – rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego.
Zgodnie z § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia wpisu ostatecznego do ewidencji dokonuje się, jeżeli naruszenie zostało stwierdzone prawomocnym: wyrokiem sądu, postanowieniem sądu o warunkowym umorzeniu postępowania, mandatem karnym albo orzeczeniem organu orzekającego w sprawie o naruszenie w postępowaniu dyscyplinarnym. Z kolegi zgodnie z ust. 2 § 4 rozporządzenia, przed wydaniem rozstrzygnięcia, o którym mowa w ust. 1, do ewidencji wprowadza się, niezwłocznie po ujawnieniu naruszenia, wpis tymczasowy. Wpis tymczasowy zawiera informację o liczbie punktów, które zostaną ostatecznie przypisane w przypadku potwierdzenia naruszenia tym rozstrzygnięciem. Natomiast wpis tymczasowy staje się wpisem ostatecznym po stwierdzeniu naruszenia rozstrzygnięciem, o którym mowa w ust. 1 (§ 4 ust. 4 rozporządzenia).
Wobec tego, jak wskazano już wyżej, punkty wpisane jako tymczasowe, które wskutek wydania przez uprawnione podmioty jednego z rozstrzygnięć wymienionych w § 4 ust. 1 rozporządzenia, na mocy których stały się one wpisami ostatecznymi, ocenia się przez pryzmat daty popełnionego naruszenia, a nie wydania aktu je potwierdzającego w określonej dacie przeszłej. Rozstrzygnięcia takie mają bowiem charakter deklaratywny, a nie konstytutywny.
Reasumując z powyższych unormowania wynika, że nie usuwa się z ewidencji punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, jeżeli w ciągu 1 roku od dnia naruszenia kierowca dopuści się naruszeń, za które przypisana liczba punktów przekroczy 24 punkty, przy czym prawomocność rozstrzygnięć może zostać stwierdzona w późniejszym okresie niż 1 rok od dnia pierwszego naruszenia. Istotna jest przy tym data dopuszczenia się naruszenia, która musi mieć miejsce w okresie 1 roku od dnia pierwszego naruszenia, a nie data prawomocności rozstrzygnięcia wydanego w sprawie tego naruszenia. Przepis art. 130 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym ustanawia zatem ogólną zasadę zgodnie z którą punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia. Przepis ten wprowadza jednak opisany wyżej wyjątek, znajdujący zastosowanie w niniejszej sprawie. Mianowicie, punktów nie usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, jeżeli przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty. Nie ulega zatem wątpliwości, że decydujące znaczenie ma data dopuszczenia się naruszenia, a nie to, kiedy w rzeczywistości wprowadzono dane do ewidencji, czy też kiedy ostatecznie zapadło orzeczenie skazujące za popełnione naruszenie przepisów ruchu drogowego.
Sąd orzekający w sprawie podziela również stanowisko Kolegium, oparte na orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym z dobrodziejstwa zmniejszenia liczby punktów karnych w drodze szkolenia może skorzystać tylko i wyłącznie kierowca, który przed rozpoczęciem szkolenia nie dopuścił się naruszeń, za które suma przypisanych mu punktów karnych nie przekroczyła 24. Wobec powyższego odbycie szkolenia po przekroczeniu liczby 24 punktów karnych nie może skutkować zmniejszeniem liczby tych punktów (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 lipca 2016 r., sygn. I OSK 2587/14, także wyroki WSA w Szczecinie z 14 marca 2018 r., sygn. II SA/Sz 9/18, WSA w Łodzi z 17 maja 2018 r., sygn. III SA/Łd 241/18, WSA w Bydgoszczy z 22 listopada 2017 r., sygn. II SA/Bd 645/17; http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
W okolicznościach przedmiotowej sprawy Komendant Wojewódzki Policji w Bydgoszczy wskazał na przekroczenie przez J. P. liczby 24 punktów karnych w związku z naruszeniami przepisów popełnionymi w okresie od dnia 8 lutego 2020 r. do 23 kwietnia 2020 r. Nie budzi wobec tego wątpliwości Sądu, że przedłożone przez skarżącego zaświadczenie Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w Bydgoszczy z dnia 3 czerwca 2020 r. Nr NP/110/2020 o odbytym w tym dniu szkoleniu, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, nie mogło już skutkować zmniejszeniem ilości 25 punktów uzyskanych wcześniej. Przekroczenie liczby 24 punktów karnych nastąpiło bowiem 23 kwietnia 2020 r.
W związku z tym należało podzielić stanowisko Kolegium, że według stanu prawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji, w okolicznościach niniejszej sprawy, organ miał obowiązek skierować skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji.
Z tych powodów skarga podlegała oddaleniu, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.