II SA/BD 564/23

II SA/Bd 564/23 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2023-07-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-05-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Jarosław Wichrowski
Joanna Brzezińska
Leszek Tyliński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia
Sygn. powiązane
III OSK 1524/24 - Wyrok NSA z 2025-11-25
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 1029
art. 71 ust. 2 pkt 4, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 84 ust. 1, art. 85 ust. 2
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Tyliński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Wichrowski Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 lipca 2023 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2022 r., Nr [...], wydaną po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Wójt Gminy B., po rozpoznaniu wniosku Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o. z siedzibą w B. , stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn. "wykonanie studni głębinowej nr 4 na terenie miejskiego ujęcia wód podziemnych w K. , gm. B.", na działce nr [...] obręb K. , gm. B.. Ponadto organ I instancji określił istotne warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, w tym określając maksymalny dopuszczalny pobór wody.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, wskazując na wydane w sprawie rozstrzygnięcia organów administracji oraz wyrok sądu administracyjnego. Organ przedstawił stan faktyczny sprawy wskazując na wzajemne uwarunkowania między projektowanym ujęciem wód podziemnych, a istniejącymi studniami głębinowymi wskazując, że zgodnie
z zatwierdzoną dokumentacją hydrogeologiczną, rzeczywisty zasięg oddziaływania otworu studziennego nr 4, przy ustalonej wydajności eksploatacyjnej, będzie miał promień około 28 m i obejmie fragmenty działek nr [...] Teoretyczny zasięg leja depresji ma promień 195 m, jednak zasięg ten nie jest tożsamy
z rzeczywistym oddziaływaniem ujęcia. Wskazał również, że otwór studzienny na działce nr [...] wykonany w roku 2006, który ma ustaloną wydajność eksploatacyjną w wysokości Q=42,3 m3, nie może być traktowany jako ujęcie wód podziemnych, gdyż nie posiada zatwierdzonych zasobów eksploatacyjnych. Organ zwrócił uwagę na fakt, że właściciel gospodarstwa rolnego eksploatujący otwór nr 1 odmówił wejścia na jego teren i prowadzenia jakichkolwiek pomiarów w jego studni. Ponadto, powołując się na zastosowaną metodę badania wzajemnego oddziaływania studni wskazał, że kumulacja lejów depresji spowoduje zwiększenie depresji o około 0,13 m w otworze nr 4 i o około 0,15 m w otworze nr 1 przy zachowaniu ustalonych wydajności eksploatacyjnych. Obliczona wielkość obniżenia jest nieznaczna. Praca studni nr 4 z ustaloną wydajnością eksploatacyjną obniży zwierciadło wody
w otworze gospodarstwa rolnego o około 15 cm lecz nie będzie to miało wpływu na jego wydajność i w żadnym wypadku nie spowoduje jego "wysuszenia". Organ wskazał na uzyskane w sprawie stanowisko organów współdziałających. Przedstawił również nowe dowody uzyskane w związku z zaleceniami wynikającymi z wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 23 marca 2021 r., sygn. akt: II SA/Bd 561/20,
w szczególności na złożone przez wnioskodawcę uzupełnienie karty informacyjnej przedsięwzięcia oraz opinii hydrogeologicznej, zawierającą analizę pod względem hydrogeologicznym przedłożonej karty informacyjnej przedsięwzięcia. Przedstawione zostały również uwarunkowania przyrodnicze związane z realizacją przedsięwzięcia oraz zapotrzebowanie na wodę i energię elektryczną. Oceniając zgromadzone
w sprawie dowody organ uznał, że realizacja oraz eksploatacja przedsięwzięcia nie wpłynie na ryzyko nieosiągnięcia celów środowiskowych zawartych w Planie gospodarowania wodami dorzecza Wisły. Inwestycja nie będzie oddziaływać na poszczególne komponenty środowiska.
W odwołaniu od powyższej decyzji J. W. (zwany dalej skarżącym) podniósł, że stanowi ona podważenie wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 23 stycznia 2021 r., który był oparty na faktach i wiedzy biegłych sądowych. Ponadto wskazał, że pobór wody ze studni nr 4 MPWiK może spowodować brak wody w jego studni, ponieważ lej depresji w/w studni to 198 metrów, a odległość od jego studni wynosi
83 metry, a jej lej depresji to 84,5 m. Skarżący podniósł, że brak wody z własnego ujęcia to brak możliwości rozwoju gospodarstwa i utrzymania budynków wpisanych do rejestru zabytków.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) decyzją z dnia
[...] marca 2023 r., nr [...] utrzymało decyzję organu I instancji w mocy.
W uzasadnieniu SKO przytoczywszy przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2022 r., poz. 1029 dalej u.i.o.ś.) zwróciło uwagę, że w sprawie zastosowanie znajdą przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71), gdyż zgodnie z § 4 Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839) do przedsięwzięć, w przypadku których przed dniem wejścia w życie rozporządzenia wszczęto i nie zakończono przynajmniej jednego
z postępowań w sprawie decyzji, zgłoszeń lub uchwał, o których mowa w art. 71
ust. 1 oraz art. 72 ust. 1-1b ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, stosuje się przepisy dotychczasowe. SKO wskazało, że rozporządzenie to weszło w życie 26 września 2019 r. Jak wynika z akt sprawy wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla opisanego na wstępie przedsięwzięcia wpłynął do organu I instancji dnia [...] września 2019 r. Wniosek ten wszczął postępowanie w sprawie. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania z dnia [...] października 2019 r. ma wyłącznie charakter informacyjny w stosunku do stron postępowania.
Na podstawie akt sprawy SKO stwierdziło, że planowana inwestycja, z uwagi na planowany rozmiar poboru wody, zaliczona jest do przedsięwzięć potencjalnie znacząco oddziałujących na środowisko, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 73 przywołanego rozporządzenia.
SKO zwróciło uwagę na to, że sprawa była przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który po rozpoznaniu skargi skarżącego uchylił decyzję SKO z dnia [...] kwietnia 2020 r., znak [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia [...] stycznia 2020 r.,
nr [...].
SKO wskazało, że ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji uzyskał od inwestora -Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o.
z siedzibą w B. uzupełnienie karty informacyjnej przedsięwzięcia, opinię hydrogeologiczną oraz wyjaśnienia do uzupełnienia karty informacyjnej przedsięwzięcia. Ponadto w toku postępowania, w wyniku wezwania przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B., inwestor przedłożył ujednolicony tekst KIP, uwzględniający nowo uzyskane wyjaśnienia. Organ I instancji wystąpił do organów współdziałających -Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B., Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Zarząd Zlewni w T. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. o wydanie opinii, czy dla opisanego na wstępie przedsięwzięcia koniecznym jest przeprowadzenie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. SKO podało, że organy współdziałające stwierdziły brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.
W ocenie SKO materiał zgromadzony w aktach sprawy pozwala na stwierdzenie, że planowane przedsięwzięcie nie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko. Nie będzie ono również wywoływać negatywnego oddziaływania na możliwość korzystania ze studni głębinowej przez skarżącego. Przede wszystkim, jak wynika z uzupełnienia karty informacyjnej przedsięwzięcia oraz opinii hydrogeologicznej studnia stanowiąca własność skarżącego zlokalizowana jest na kierunku dopływu wód do ujęcia komunalnego. Ponadto SKO zwróciło uwagę na fakt, że wybudowanie studni nr 4 na terenie Miejskiego Ujęcia Wód Podziemnych
w K. , nie spowoduje zwiększonego poboru wody, wykraczającego poza zakres określony obowiązującym pozwoleniem wodnoprawnym. Studnia nr 4 ma zastąpić jedną ze studni funkcjonujących w granicach ujęcia wody. Eksploatacja wody z planowanego otworu nr 4 nie wpłynie negatywnie na możliwość poboru wody z otworu zlokalizowanego na nieruchomości stanowiącej własność skarżącego. Obniżenie zwierciadła lustra wody wywołane wyłącznie eksploatacją otworu nr 4 wyniesie około 0,15 m. Według SKO jest to wielkość mniejsza niż naturalne zmiany położenia zwierciadła wód podziemnych. Z opracowań znajdujących się w aktach sprawy wynika ponadto, że planowana studnia nr 4 mająca wchodzić w skład Miejskiego Ujęcia Wód Podziemnych, przy ustalonej wydajności w wysokości 45 m3/h, oddziaływać będzie na fragmenty działek nr [...] Rzeczywisty lej depresji będzie miał promień około 28 m. Studnia skarżącego znajduje się poza jego granicami. Zdaniem SKO brak jest podstaw do uznania, że dowody zgromadzone przez organ I instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy, nie dają podstaw do określenia wpływu planowanej inwestycji na środowisko oraz na możliwość korzystania ze studni należącej do skarżącego. Dowody te sporządzone zostały przez osoby posiadające niezbędną wiedzę legitymujące się uprawnieniami
z zakresu geologii oraz budownictwa. Z faktu, że opracowania te sporządzone zostały na zlecenie inwestora nie można wywodzić, że zawarte w nich ustalenia nie zasługują na uwzględnienie.
Na marginesie niniejszej sprawy SKO zauważyło, iż uzasadnione wątpliwości budzi zgodność z prawem korzystania przez skarżącego ze studni znajdującej na jego nieruchomości bowiem skarżący nie figuruje w rejestrach podmiotów korzystających ze środowiska w zakresie poboru wód podziemnych, nie ponosi również należnych z tego tytułu opłat. Z akt sprawy wynika również, że studnia na nieruchomości skarżącego wybudowana została po tym, jak powstało komunalne ujęcie wody w K. . Ponadto w aktach sprawy znajduje się decyzja Dyrektora Zarządu Zlewni w T. z dnia [...] maja 2022 r., którą odmówiono skarżącemu ustalenia kolejnego okresu obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego udzielonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] listopada 2007 r., które obejmowało wyłącznie ilość pobieranej wody, a nie wykonanie urządzenia wodnego - studni głębinowej do poboru wody podziemnej. W decyzji tej wskazano również, że studnia skarżącego zlokalizowana jest na terenie oddziaływania wcześniej udokumentowanego oraz czynnego ujęcia komunalnego. Zwrócono również uwagę na fakt pobierania wód podziemnych niezgodnie z treścią operatu wodnoprawnego.
Skarżący złożył skargę na powyższą decyzję, wnosząc o jej o uchylenie, wskazując, że odnośnie swojej studni posiada pozwolenie wodnoprawne wydane przez Starostę Powiatu B. . Skarżący podał, że odmówił wejścia na swój teren pracownikom MPWiK w B. , ponieważ w jego ocenie nie posiadali oni kwalifikacji i uprawnień do weryfikacji posiadanej dokumentacji hydrologicznej jego studni. Poza tym skarżący w skardze zanegował argumentację SKO dotyczącą mi.in. tego, że jego studnia nie jest ujęta w rejestrach podmiotów korzystających ze środowiska. Ponadto skarżący wskazał, że złożył odwołanie od decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni w T. z dnia [...] maja 2022 r.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
Na wstępne wyjaśnić należy, iż sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs? ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2021 r., poz. 2095).
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca poddała kontroli sądowej decyzję SKO z dnia [...] marca 2023 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] maja 2022 r., Nr [...] w przedmiocie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn. "wykonanie studni głębinowej nr 4 na terenie miejskiego ujęcia wód podziemnych
w K. , gm. B.", na działce nr [...] obręb K. , gm. B..
Ze względu na okoliczność, że niniejsza sprawa zawisła przed tutejszym sądem po raz drugi istotna jest treść przepisu art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 – dalej p.p.s.a.), który stanowi, że ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem ponownego rozpoznania przez ten sąd oraz organ administracji publicznej, będą one obowiązane podporządkować się ocenie prawnej i wskazaniom wyrażonym w uzasadnieniu poprzednio wydanego wyroku, jeżeli nie zostanie on uchylony, nie ulegnie istotnej zmianie stan faktyczny sprawy lub zmianie nie ulegną przepisy prawa. W wyroku z dnia 10 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 1328/10, Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że związanie oceną prawną oznacza, że ani organ administracji, ani sąd administracyjny, nie mogą w przyszłości formułować innych, nowych ocen prawnych, które pozostawałyby w sprzeczności z poglądem wcześniej wyrażonym
w uzasadnieniu wyroku i mają obowiązek podporządkowania się mu w pełnym zakresie. Ocena prawna traci moc wiążącą tylko w przypadku zmiany prawa, zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy, (ale tylko zaistniałych po wydaniu wyroku, a nie w wyniku odmiennej oceny znanych i już ocenionych faktów i dowodów) oraz
w wypadku wzruszenia we właściwym trybie orzeczenia zawierającego ocenę prawną. Kontrola legalności przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji, wydanej w ramach związania wynikającego z art. 153 p.p.s.a., sprowadza się, zatem
w głównej mierze do oceny, czy organy podporządkowały się ocenie prawnej
i wskazaniom wyrażonym w poprzednim wyroku, gdyż jest to główne kryterium poprawności nowowydanej decyzji.
Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia
27 czerwca 2014 r., sygn. II FSK 1889/12 (LEX nr 1518953) uregulowanie zawarte
w art. 153 p.p.s.a. oznacza, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, bo jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w danej sprawie. Z kolei, związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania
w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania.
Między oceną prawną a wskazaniami, co do dalszego postępowania zachodzi ścisły związek, ponieważ ocena prawna dotyczy dotychczasowego postępowania organu administracji publicznej w sprawie, a wskazania określają sposób postępowania w przyszłości (wyr. NSA z dnia 6 kwietnia 2006 r. I GSK 2395/05 Legalis). Wskazania stanowią konsekwencję oceny prawnej przebiegu postępowania przed organami administracyjnymi. Celem wskazań jest zapobieżenie w przyszłości błędom stwierdzonym przez sąd administracyjny w trakcie kontroli zaskarżonego orzeczenia i wytyczenie kierunku działalności organów przy ponownym rozpatrywaniu sprawy. (Komentarz do p.p.s.a. pod red. prof. Romana Hausera i prof. Marka Wierzbowskiego, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2013, str. 593).
Niniejsza sprawa była przedmiotem kontroli przeprowadzanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 561/20.
W wyroku tym Sąd stwierdził, że informacje zawarte w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, stanowiącej podstawę ustaleń organów współdziałających oraz organów rozpoznających sprawę co do istoty w obu instancjach, w zakresie, w jakim dotyczyły spornej kwestii nieobjęcia zasięgiem oddziaływania inwestycji żadnych czynnych ujęć wód podziemnych, winny podlegać weryfikacji. Do wniosku takiego
w sposób oczywisty doprowadziła Sąd zarówno sama istota podniesionego
w odwołaniu (i podtrzymanego w skardze) zarzutu, jak i okoliczność niedostatecznego wyjaśnienia tej kwestii przez organy obu instancji (organu I instancji w piśmie przekazującym odwołanie, organu odwoławczego zaś –
w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji).
Sąd w wyroku z dnia 23 marca 2021 r. podkreślił, że szczególną uwagę,
w kontekście niniejszej sprawy, należy zwrócić na obowiązek przedstawiania w tejże karcie informacji o przedsięwzięciach realizowanych i zrealizowanych, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem (art. 62a ust. 1 pkt 11 u.i.o.ś.).
Sąd zauważył, że jak wynika z akt sprawy, i co stoi w sprzeczności ze stanowiskiem inwestora i organów obu instancji, na nieruchomości sąsiedniej działa już czynne ujęcie wód podziemnych, na którego zrealizowanie właściciel uzyskał odpowiednie pozwolenie wodnoprawne. Skarżący załączył do odwołania wydaną na swoją rzecz decyzję Starosty [...] z [...] listopada 2007 r., nr [...],
z której wynika, że na działce wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego (nr [...]) legalne było zrealizowanie studni o głębokości 71 m i wydajności 43 mł/h. Jak podniósł skarżący, znajduje się ona w odległości ok. 80 m od przedmiotowej studni nr 4. W oczywistą wątpliwość poddaje to twierdzenia zawarte w karcie informacyjnej, podtrzymane potem w oświadczeniach składanych na wezwanie RDOŚ, jakoby najbliższe czynne ujęcie znajdowało się w odległości 5 km na południowy zachód,
i było nim ujęcie komunalne w B. .
Sąd w swym wyroku wskazał, że niewątpliwym pozostaje, iż w przy wydaniu rozstrzygnięć obu instancji organy kierowały się informacjami zawartymi w karcie informacyjnej przedsięwzięcia. Stanowisko tam zawarte nie było weryfikowane przez organ rozstrzygający, wyjaśnienia w zakresie jego treści inwestor składał zaś wezwanie organów współdziałających, przede wszystkim RDOŚ. Nie było w toku postępowania pierwszoinstancyjnego kwestionowane, że na obszarze oddziaływania inwestycji nie ma czynnych ujęć wód podziemnych (jak wynika z pisma inwestora
z [...] listopada 2019 r. kierowanego do RDOŚ, obszar ten wynosi 194 m, a nie - jak przyjęto w karcie - 28 m).
Sąd w wyroku z dnia 23 marca 2021 r. uznał, że zarzut odwołania oraz skargi dotyczący istnienia w odległości około 80 m od studni nr 4 innej czynnej studni głębinowej – wskazanej przez skarżącego, jest nader istotną okolicznością mogącą zasadniczo wpłynąć na sposób rozstrzygnięcia w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań oraz braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Sąd zważył, że z treści dołączonej do odwołania decyzji Starosty [...] z [...] listopada 2007 r. wynika, że skarżący uzyskał pozwolenie wodnoprawne na pobór wód podziemnych z ujęcia zlokalizowanego na działce nr [...] wchodzącej w skład Gospodarstwa Rolnego w K. , ze studni wierconej Nr 1 o głębokości 71 m i wydajności Q -43 m3/h . Pozwolenie udzielono na czas oznaczony do dnia [...].12.2022 r.
Mając zatem powyższe na uwadze zalecenia organy administracji obu instancji winny je wypełnić. W pierwszej kolejności winna zostać uzupełniona karta informacyjna przedsięwzięcia, którą składa wnioskodawca.
Pismem z dnia [...] grudnia 2021r. Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów
i Kanalizacji Sp. z o.o. w B. przedłożyło uzupełnienie karty informacyjnej przedsięwzięcia, "dalej zwaną kip" (opracowanie z listopada 2021r., opracowanie ujednolicone w październiku 2021 r./styczeń 2022 r.) opinię hydrologiczną dot. uzupełnienia karty informacyjnej przedsięwzięcia wraz z wyjaśnieniem.
W sporządzonej dokumentacji wyjaśniono, iż w odległości ok. 83 m na wschód od otworu nr 4 na działce nr [...] znajduje się jednootworowe ujęcie wody, które
w pierwotnej wersji karty informacyjnej przedsięwzięcia nie zostało uwzględnione. Wyżej wymienione ujęcie nie jest naniesione na mapach geoportalu prowadzonego przez Starostwo Powiatowe w B. .
W kip wskazano, że zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją hydrogeologiczną, rzeczywisty zasięg oddziaływania otworu studziennego nr 4, przy ustalonej wydajności eksploatacyjnej, będzie miał promień około 28 m. Zasięg ten obejmie fragmenty działek nr [...] Teoretyczny zasięg leja depresji ma promień 195 m. Zasięg ten nie jest tożsamy z rzeczywistym zasięgiem oddziaływania ujęcia.
Poza tym w kip podano, że uwzględniając jednak hipotetyczną eksploatację obu otworów z ustalonymi wydajnościami eksploatacyjnymi, wzajemne oddziaływanie określono metodą Leibenzona. Metoda ta polega na wykorzystaniu współczynnika interferencji, który jest stosunkiem wielkości leja depresji do odległości między współpracującymi otworami. Wyliczono i ustalono, iż kumulacja lejów depresji spowoduje zwiększenie depresji o około 0,13 m w otworze nr 4 i o około 0,15 m
w otworze nr 1 przy zachowaniu ustalonych wydajności eksploatacyjnych. Obliczona wielkość obniżenia jest nieznaczna, a doświadczenia hydrogeologiczne pozwalają na stwierdzenie, że naturalne wahania wód podziemnych są bardzo często większe niż omawiane. Praca studni nr 4 z ustaloną wydajnością eksploatacyjną obniży zwierciadło wody w otworze Gospodarstwa Rolnego o około 15 cm lecz nie będzie to miało wpływu na jego wydajność i w żadnym wypadku nie spowoduje jego "wysuszenia".
Lokalizacja otworu na terenie Gospodarstwa Rolnego znajduje się też
w zasięgu leja depresji istniejącej studni nr 3, której lej depresji wynosi 340 m przy wydajności 100,0 m3/h lub 225 m przy wydajności 80 m3/h. W treści dokumentacji
z 2006 r. brak jest jakiejkolwiek wzmianki, że otwór jest zlokalizowany na terenie objętym zasięgiem oddziaływania studni ujęcia komunalnego. W konsekwencji nie jest więc wiadomo czy i w jakim stopniu eksploatacja studni w Gospodarstwie ogranicza zasoby zatwierdzone dla ujęcia.
Zwrócić należy również uwagę, że dnia [...] grudnia 2021 r. Wójt Gminy B. prowadząc postępowanie administracyjne w tej sprawie zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B., Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. oraz Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, Zarząd Zlewni w T. z pismami znak: [...] o wyrażenie opinii, czy dla planowanego przedsięwzięcia zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny o odziaływaniu inwestycji na środowisko.
Ww. organy wydały opinie, że dla ww. przedsięwzięcia nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.
Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w B. w postanowieniu
z dnia [...] marca 2022 r., nr [...] stwierdził, że planowana inwestycja jest przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, wymienionym w § 3 ust. 1 pkt 73 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, tj.: "urządzenia lub zespoły urządzeń umożliwiające pobór wód podziemnych lub sztuczne systemy zasilania wód podziemnych, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 37, o zdolności poboru wody nie mniejszej niż 10 m3 na godzinę".
Poza tym RDOŚ odstąpił od oceny zgodności przedmiotowego zamierzenia
z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ponieważ analizowana inwestycja dotyczy publicznych urządzeń służących do zaopatrzenia ludności w wodę, które w myśl art. 80 ust. 2 u.i.o.ś. nie wymagają stwierdzenia zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami ww. planu, jeżeli został on uchwalony.
Przed wydaniem niniejszej opinii RDOŚ przeanalizował rodzaj i charakter planowanego przedsięwzięcia, jego usytuowanie oraz rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozpatrując uwarunkowania wskazane w art. 63 ust. 1 u.i.o.ś., w tym skalę przedsięwzięcia i możliwe zagrożenia dla środowiska przy istniejącym użytkowaniu terenu, z uwzględnieniem wielkości, prawdopodobieństwa, czasu trwania i zasięgu oddziaływania.
W oparciu o powyższe należy stwierdzić, że organy obu instancji wypełniły zalecenia zawarte w wyroku tut. Sądu z dnia 23 marca 2021 r. zaś zarzuty zawarte
w skardze mają charakter polemiczny. a nie merytoryczny. Oczywiście rację ma
np. skarżący, który dysponuje decyzją Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. Państwowego Gospodarstwa Wodnego z dnia [...] kwietnia 2023 r., w której ustalono kolejny okres obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego dla niego do dnia [...] marca 2053 r., na pobór wód podziemnych z ujęcia zlokalizowanego na działce nr [...], jednakże nie ma to znaczenia dla rozpatrzenia niniejszej sprawy.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł
o oddaleniu skargi.