II SA/Bd 545/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę w sprawie prawa do ekwiwalentu za prowadzenie uprawy leśnej, uznając, że nabycie gruntu w drodze darowizny nie uprawnia do tego świadczenia.
Sprawa dotyczyła prawa do miesięcznego ekwiwalentu z tytułu prowadzenia uprawy leśnej na zalesionej działce. Skarżący nabył działkę w drodze sprzedaży od ojca, który wcześniej otrzymał ją w darowiźnie. Organy administracji odmówiły przyznania ekwiwalentu, powołując się na przepis ustawy o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia, który przewiduje przejście uprawnień tylko w przypadku sprzedaży gruntu. Sąd administracyjny zgodził się z tą interpretacją, uznając, że darowizna przerywa ciągłość uprawnień do ekwiwalentu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy rozpoznał skargę D. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., która utrzymała w mocy decyzję Starosty R. odmawiającą przyznania skarżącemu prawa do miesięcznego ekwiwalentu z tytułu prowadzenia uprawy leśnej na działce o powierzchni 1,1922 ha. Prawo do ekwiwalentu pierwotnie zostało przyznane K. R., który następnie przeniósł własność działki na syna W. P. R. w drodze darowizny, a następnie sprzedał ją drugiemu synowi, D. R. Organy administracji uznały, że nabycie gruntu w drodze darowizny przez K. R. spowodowało utratę prawa do ekwiwalentu, a w konsekwencji D. R., nabywając działkę w drodze sprzedaży od K. R., nie nabył prawa do tego świadczenia. Sąd administracyjny, analizując art. 7 ust. 6a ustawy o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia, stwierdził, że przepis ten jednoznacznie wskazuje na sprzedaż jako formę przeniesienia własności, która pozwala na zachowanie uprawnień do ekwiwalentu. Uznano, że darowizna przerywa ciągłość uprawnień, a tym samym decyzja odmawiająca przyznania ekwiwalentu skarżącemu była zgodna z prawem.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, nabycie własności zalesionego gruntu rolnego w drodze darowizny przerywa ciągłość uprawnień do ekwiwalentu, a przepis ustawy jednoznacznie wskazuje na sprzedaż jako formę przeniesienia własności, która pozwala na zachowanie tych uprawnień.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 7 ust. 6a ustawy o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia, używając sformułowania 'sprzedaż', precyzyjnie określił warunek przejścia uprawnień do ekwiwalentu. Darowizna, jako inna forma przeniesienia własności, nie spełnia tego warunku, co skutkuje utratą prawa do ekwiwalentu przez kolejnych nabywców.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (2)
Główne
u.p.g.r.d.z. art. 7 § ust. 6a
Ustawa o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia
Przepis ten stanowi, że w przypadku sprzedaży gruntu, na którym znajduje się uprawa leśna, obowiązki związane z prowadzeniem uprawy leśnej oraz ekwiwalent przechodzą na nabywcę gruntu. Użycie słowa 'sprzedaż' jest kluczowe i wyklucza inne formy przeniesienia własności, takie jak darowizna, jako podstawę do zachowania uprawnień.
Pomocnicze
u.w.r.o.w. art. 14 § ust. 2
Ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Interpretacja art. 7 ust. 6a ustawy o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia, zgodnie z którą tylko sprzedaż gruntu, a nie darowizna, pozwala na przejście uprawnień do ekwiwalentu.
Odrzucone argumenty
Argument skarżącego, że prawo do ekwiwalentu jako prawo podmiotowe przechodzi na następcę prawnego bez względu na formę przeniesienia własności (sprzedaż czy darowizna).
Godne uwagi sformułowania
W myśl art. 7 ust. 6a ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia (...) w przypadku sprzedaży gruntu, na którym znajduje się uprawa leśna, obowiązki związane z prowadzeniem uprawy leśnej oraz ekwiwalent przechodzą na nabywcę gruntu. W powyższym przepisie ustawodawca używając określenia 'sprzedaż' wyraźnie wskazał, w jakiej formie winno nastąpić przeniesienie własności zalesionego gruntu na nowonabywcę, by ten zachował uprawnienia swego poprzednika w zakresie otrzymywania ekwiwalentu. Gdyby ustawodawcy chodziło o identyczne potraktowanie osoby obdarowanej, zawarłby w cyt. przepisie sformułowanie ' w przypadku przeniesienia własności gruntu'.
Skład orzekający
Wiesław Czerwiński
przewodniczący
Grażyna Malinowska-Wasik
sprawozdawca
Renata Owczarzak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa do ekwiwalentu z tytułu prowadzenia upraw leśnych na gruntach rolnych, w szczególności w kontekście różnych form przeniesienia własności (sprzedaż vs. darowizna)."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego przepisu ustawy o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia i może być mniej bezpośrednio stosowalne do innych sytuacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, jak precyzyjne sformułowania w ustawach mogą mieć istotne konsekwencje finansowe dla obywateli, a interpretacja jednego słowa ('sprzedaż') decyduje o prawie do świadczenia.
“Darowizna zamiast sprzedaży: czy stracisz prawo do dopłat?”
Sektor
rolnictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Bd 545/06 - Wyrok WSA w Bydgoszczy Data orzeczenia 2006-08-01 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-06-01 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy Sędziowie Grażyna Malinowska-Wasik /sprawozdawca/ Renata Owczarzak Wiesław Czerwiński /przewodniczący/ Symbol z opisem 6169 Inne o symbolu podstawowym 616 Hasła tematyczne Lasy Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2001 nr 73 poz 764 art. 7 ust. 6a Ustawa z dnia 8 czerwca 2001 r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia. Dz.U. 2003 nr 229 poz 2273 art. 14 ust. 2 Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędziowie WSA: Grażyna Malinowska-Wasik (spr.) Renata Owczarzak Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2006r. sprawy ze skargi D. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2006r. nr [...] w przedmiocie prawa do ekwiwalentu z tytułu prowadzenia uprawy leśnej oddala skargę Uzasadnienie II SA/Bd 545/06 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] 2006r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymało w mocy wydaną w dniu 16 stycznia 2006 r. przez Starostę R. na podstawie art. 7 ust. 6a ustawy z dnia 8 czerwca 2001r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia (Dz. U. nr 73, poz. 764 z późn. zm.) w związku z art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. 229 poz. 2273) decyzję odmawiającą przyznania Dariuszowi Romanowskiemu prawa do miesięcznego ekwiwalentu z tytułu prowadzenia uprawy leśnej na działce nr [...] o powierzchni 1,1922 ha położonej w L. gm. W.. W świetle uzasadnienia powyższej decyzji stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: Uwzględniając wniosek K. R. Starosta R. decyzją z dnia [...] 2003r. wyraził zgodę na przeznaczenie przez niego do zalesienia gruntów rolnych o pow. 1,36 ha stanowiących działkę nr [...], a kolejną decyzją z dnia [...] 2003r., po stwierdzeniu prowadzenia przez wyżej wymienionego uprawy leśnej, ustalił z tego tytułu na jego rzecz ekwiwalent miesięczny w kwocie 204,00 zł. Obydwie decyzje wydane zostały w oparciu o przepisy ustawy z dnia 8 czerwca 2001r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia (Dz. U. poz. 764). W związku z nabyciem aktem notarialnym z dnia [...] 2005r. przez W. P. R. od K. R. gospodarstwa rolnego obejmującego m.in. zalesioną działkę nr [...] o powierzchni 1,1922 ha powstałą z podziału działki nr [...], Starosta R. dwiema odrębnymi decyzjami z dnia [...] 2005r. orzekł o utracie przez K. R. prawa do niniejszego ekwiwalentu oraz przeniesieniu na W. P. R. praw i obowiązków, w tym prawa do ekwiwalentu w nowej wysokości (stosownie do powierzchni nabytej zalesionej działki) – 190,11 zł miesięcznie. W dniu [...] 2005r. W. P. R. darował aktem notarialnym działkę nr [...] swemu ojcu – K. R., który tym samym aktem sprzedał ją drugiemu synowi – D. R. W związku z tym organ wydał w dniu [...] 2005r. decyzję pozbawiającą go przyznanego prawa do ekwiwalentu. Pismem z dnia [...] 2005r. D. R. wystąpił do Starosty R. o ustalenie dla niego ekwiwalentu z tytułu prowadzenia na obszarze 1,1922 ha stanowiącym sprzedaną mu działkę nr [...], uprawy leśnej. Odmawiając decyzją z dnia 16 stycznia 2006r. przyznania D. R. ekwiwalentu Starosta R. powołał się na przepis art. 7 ust. 6a wyżej wymienionej ustawy z dnia 8 czerwca 2001r. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że zgodnie ze wskazanym przepisem osoba, która nabyła zalesiony w trybie ustawy grunt od właściciela, który nie uzyskał prawa do ekwiwalentu, gdyż właścicielem stał się w drodze darowizny, nie nabywa prawa do ekwiwalentu za wyłączenie gruntów z upraw rolnych i prowadzenie uprawy leśnej. W odwołaniu od powyższej decyzji D. R. zarzucił, iż ekwiwalent winien być mu przyznany, bowiem uzyskał własność zalesionej działki i nie ma znaczenia, czy następstwo prawne wynika z umowy sprzedaży, czy też darowizny – obydwie umowy powodują przeniesienie własności oraz sytuacji faktycznych uprawniających do nabycia ekwiwalentu leśnego. Uzasadniając decyzję z dnia [...]2006r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wskazało, że rozstrzygnięcie organu I instancji jest prawidłowe, gdyż w świetle powołanego przez tenże organ przepisu art. 7 ust. 6a ustawy uzyskanie nieruchomości przez K. R. w drodze darowizny, wyłączyło go z możliwości korzystania z ekwiwalentu, zaś nie mając w tym zakresie prawa, nie może go tym samym przekazać nabywcy – D. R. Decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. D. R. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy ponawiając zamieszczony wcześniej w odwołaniu zarzut, iż prawo do ekwiwalentu jako prawo podmiotowe przechodzi na następcę prawnego osoby, która je posiadała bez względu na to, czy następstwo to wynika z umowy sprzedaży, czy też darowizny, w związku z czym decyzja organu odwoławczego narusza prawo materialne. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 7 ust. 6a ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia (Dz. U. nr 73, poz. 764 ze zm.) który z uwagi na treść art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. nr 229, poz. 2273 ze zm.) należało w niniejszej sprawie zastosować, w przypadku sprzedaży gruntu, na którym znajduje się uprawa leśna, obowiązki związane z prowadzeniem uprawy leśnej oraz ekwiwalent przechodzą na nabywcę gruntu. W powyższym przepisie ustawodawca używając określenia "sprzedaż" wyraźnie wskazał, w jakiej formie winno nastąpić przeniesienie własności zalesionego gruntu na nowonabywcę, by ten zachował uprawnienia swego poprzednika w zakresie otrzymywania ekwiwalentu. Gdyby ustawodawcy chodziło o identyczne potraktowanie osoby obdarowanej, zawarłby w cyt. przepisie sformułowanie " w przypadku przeniesienia własności gruntu". Uznając za prawidłowy tok rozumowania skarżącego możnaby dalej rozszerzając krąg osób uprawnionych do ekwiwalentu, zaliczyć do nich przykładowo nowego użytkownika zalesionego terenu, względnie osobę dysponującą zobowiązaniowym tytułem prawnym do gruntu (dzierżawcę). Jednak nie pozostawiająca żadnych wątpliwości treść art. 7 ust. 6 a ustawy nie pozwala na taką jego interpretację. Stąd stwierdzając, iż skoro K. R.i po raz wtóry stał się właścicielem zalesionej działki nr [...], ale w drodze darowizny, to nie nabył prawa do ekwiwalentu, przerywając tym samym kontynuację przekazywania uprawnień w tym przedmiocie dalszym nowym właścicielom tejże działki, organ w ocenie Sądu wyraził w sposób właściwy wolę ustawodawcy. Tym samym też trafnie wydał rozstrzygnięcie odmawiające przyznania prawa do ekwiwalentu skarżącemu jako nabywcy od wyżej wymienionego wskazanej działki, mimo iż forma uzyskania przez niego własności gruntu była już zgodna z art. 7 ust. 6a ustawy. Rozpoznając skargę na decyzję organu administracji publicznej sąd administracyjny stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 153, poz. 1269) ogranicza się wyłącznie do skontrolowania jej zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego. Uznając zatem, wbrew zarzutowi skargi, iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku nie narusza prawa, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270) orzekł o jej oddaleniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI