IV SA 5150/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2004-05-28
NSAbudowlaneŚredniawsa
pozwolenie na budowęprawo budowlaneprawo administracyjnewznowienie postępowaniazgoda właścicielanieruchomościinteres prawnystrona postępowania

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Wojewody utrzymującą w mocy pozwolenie na budowę, uznając, że organ odwoławczy nie zbadał należycie zarzutów skarżących dotyczących braku zgody na dysponowanie ich nieruchomością.

Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Wojewody, która utrzymała w mocy pozwolenie na budowę linii energetycznej, mimo że skarżący twierdzili, iż inwestor nie uzyskał ich zgody na dysponowanie ich działkami. Sąd uchylił decyzję Wojewody, wskazując na naruszenie przepisów kpa, w szczególności art. 7 i 77 § 1, przez brak należytego wyjaśnienia sprawy i nieuwzględnienie istotnych zarzutów skarżących dotyczących przebiegu inwestycji przez ich własność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Wojewody z dnia 28 listopada 2002 r., która utrzymywała w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 28 sierpnia 2002 r. stwierdzającą naruszenie prawa przy wydawaniu pozwolenia na budowę linii energetycznej, ale odmawiającą uchylenia tej decyzji. Skarżący, Z.L., H.R. i H.Z., zarzucali, że inwestor nie uzyskał ich zgody na dysponowanie ich działkami nr [...] i [...] na cele budowlane, przez które miała przebiegać linia. Sąd uznał, że organ odwoławczy naruszył przepisy kpa, w szczególności art. 7 i 77 § 1, poprzez brak wyczerpującego zebrania materiału dowodowego i nieuwzględnienie istotnych zarzutów skarżących. Sąd podkreślił, że organ odwoławczy powinien był ponownie przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, a nie tylko weryfikować decyzję organu pierwszej instancji. Brak jasnego stanowiska organu w kwestii przebiegu linii przez działkę skarżących oraz nieczytelność mapy projektowej uniemożliwiły rozstrzygnięcie sprawy. W związku z tym, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, organ odwoławczy naruszył przepisy kpa, w szczególności art. 7 i 77 § 1, poprzez brak wyczerpującego zebrania materiału dowodowego i nieuwzględnienie istotnych zarzutów skarżących.

Uzasadnienie

Organ odwoławczy nie przeprowadził należytego postępowania wyjaśniającego w zakresie zarzutu braku zgody na dysponowanie nieruchomością, co było jego obowiązkiem. Nie ustosunkował się do istotnych zarzutów skarżących, co stanowiło naruszenie przepisów prawa procesowego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (12)

Główne

k.p.a. art. 145 § § 1 pkt 1c

Kodeks postępowania administracyjnego

Podstawa do uchylenia decyzji z powodu naruszenia przepisów prawa procesowego.

Pomocnicze

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek organu do wyczerpującego zebrania materiału dowodowego.

k.p.a. art. 8

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 10

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek organu do wyczerpującego zebrania materiału dowodowego.

k.p.a. art. 15

Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada dwuinstancyjności.

k.p.a. art. 151 § § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Utrzymanie w mocy decyzji mimo stwierdzenia naruszenia prawa, gdy w wyniku wznowienia zapadłaby decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

k.p.a. art. 146 § § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Utrzymanie w mocy decyzji mimo stwierdzenia naruszenia prawa, gdy w wyniku wznowienia zapadłaby decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

P.b. art. 35 § ust. 4

Prawo budowlane

Obowiązek wydania pozwolenia na budowę w razie spełnienia wymagań.

Ustawa – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1

Przejście spraw do właściwości WSA.

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 152

Niemożność wykonania zaskarżonej decyzji.

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 200

Zasądzenie kosztów postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ odwoławczy nie zbadał należycie zarzutów skarżących dotyczących braku zgody na dysponowanie ich nieruchomością. Organ odwoławczy nie przeprowadził wyczerpującego postępowania wyjaśniającego.

Godne uwagi sformułowania

organ odwoławczy całkowicie pominął zarzuty podniesione przez skarżących to na organie, a nie na stronie postępowania, spoczywa obowiązek wyczerpującego zebrania materiału dowodowego zgodnie z art. 77 § 1 kpa brak podjęcia przez organ czynności zmierzających do należytego wyjaśnienia sprawy, stanowiło naruszenie przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy

Skład orzekający

Krystyna Borkowska

przewodniczący

Bogusław Cieśla

członek

Elżbieta Zielińska-Śpiewak

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów kpa dotyczących obowiązku organu odwoławczego do ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, zwłaszcza w kontekście zarzutów dotyczących prawa do dysponowania nieruchomością."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wznowienia postępowania i zarzutów braku zgody na dysponowanie nieruchomością w kontekście pozwolenia na budowę.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest dokładne badanie zarzutów stron przez organy administracji, nawet w pozornie rutynowych sprawach o pozwolenie na budowę. Podkreśla obowiązek organu do wyjaśniania faktów.

Nawet przy pozwoleniu na budowę, brak zgody właściciela gruntu może doprowadzić do uchylenia decyzji.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA 5150/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-05-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-12-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Cieśla
Elżbieta Zielińska-Śpiewak /sprawozdawca/
Krystyna Borkowska /przewodniczący/
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Borkowska, Asesor WSA Bogusław Cieśla,, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr), Protokolant Małgorzata Kuskowska, po rozpoznaniu w dniu 28.05.2004 sprawy ze skarg Z.L., H.R. i H.Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2002 Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w trybie wznowienia postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz Z.L., H.R. i H. Z. kwotę po 10 zł. (dziesięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r., wydaną na podstawie art. 151 § 2 w zw. z art. 146 § 2 kpa, po rozpatrzeniu odwołania Z.L., H.R. i H.Z. od decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2002 r. stwierdzającej, że decyzja o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] czerwca 1997 r. wydana została z naruszeniem prawa, gdyż strony bez własnej winy nie brały udziału w postępowaniu, jednocześnie odmawiająca uchylenia tej decyzji, gdyż w wyniku wznowienia postępowania zapadłaby decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej
- utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ II instancji podał, iż Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 lutego 2002 r. w sprawie IV SA 981/00 uchylił decyzje I i II instancji odmawiające wznowienia postępowania na wniosek Z.L., H.R. i H.Z., którą odmówiono im przymiotu strony w toczącym się postępowaniu.
W związku z orzeczeniem Sądu Prezydent Miasta [...] wznowił postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę linii kablowych SN oś. P. – oś. P. w R. i po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego ustalił, iż inwestor – Zakład Energetyczny Okręgu [...] do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę przedłożył wymagane zgody właścicieli działek nr [...] i [...], przez które przebiegać miała linia energetyczna, na dysponowanie terenem oraz projekt budowlany z żądanymi uzgodnieniami.
Projektowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego [...], wobec czego w myśl art. 35 Prawa budowlanego nie można było odmówić udzielenia pozwolenia na budowę.
Skarżących, jako właścicieli działek sąsiednich, nie uznano za strony w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę, jednakże przebieg inwestycji nie naruszał ich własności, ani w niczym nie utrudniał zagospodarowania ich działek.
W związku z powyższymi ustaleniami organ I instancji uznał, iż decyzja z dnia [...] czerwca 1997 r. zezwalająca na budowę wydana została z naruszeniem prawa, jednakże jej nie uchylił uznając, iż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.
Stanowisko to podzielił w pełni organ II instancji.
Skargę na powyższą decyzję złożyli Z.L., H.R. i H.Z. wskazując, iż decyzja Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2002 r. narusza przepisy art. 7, art. 8, art. 10 i art. 77 kpa i wnieśli o jej uchylenie.
Wskazali, że decyzja z dnia [...] czerwca 1997 r. udzieliła inwestorowi – Zakładowi Energetycznemu pozwolenia na budowę linii kablowej SN, mającej przebiegać przez działki nr [...] i [...], które stanowią ich własność. Inwestor nie uzyskał od nich zgody na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane, a zatem nie powinien uzyskać pozwolenia na budowę.
Organ także nie powiadomił ich o toczącym się postępowaniu, a następnie odmówił wznowienia postępowania – odmawiając im przymiotu strony.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 lutego 2002 r. uchylił decyzje obu instancji odmawiającą wznowienia postępowań.
Po wyroku Sądu Prezydent [...] nie przeprowadził w sposób właściwy i zgodny z prawem postępowania wznowieniowego. Zdaniem skarżących brak było podstaw do wydania decyzji na podstawie art. 146 § 2 i art. 151 § 2 kpa, w sprawie nie został bowiem zebrany cały materiał dowodowy. We wznowionym postępowaniu nie dano im możliwości wypowiedzenia się, a przedstawione przez nich dowody nie zostały wzięte pod uwagę.
Organ wydając skarżoną decyzję nie odniósł się do zarzutów podnoszonych przez nich w odwołaniu, a dotyczących przebiegu linii energetycznej przez działki o nr ewid. [...] i [...], które stanowią ich własność. Fakt przebiegu linii energetycznej przez ich działki jest oczywisty, co potwierdzają dodatkowo kopie map geodezyjnych załączone do skargi.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż przebieg trasy kabla energetycznego nie narusza własności skarżących. W pozostałym zakresie podtrzymał swoje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Skarga zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja podjęta została z naruszeniem przepisów art.7, art. 77 § 1 kpa.
Prezydent Miasta [...] po wznowieniu i przeprowadzeniu postępowania odmówił uchylenia dotychczasowej decyzji o pozwoleniu na budowę, stwierdzając jednocześnie, że decyzja ta wydana została z naruszeniem prawa, gdyż strony bez własnej winy nie brały udziału w postępowaniu ale w wyniku wznowionego postępowania zapadłaby decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.
Organ uznał, iż inwestor składając wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę spełnił wszystkie wymogi określone przez prawo, a w szczególności wylegitymował się prawem do dysponowania gruntem na cele budowlane, bowiem posiadał wymagane zgody właścicieli działek, przez które ma przebiegać projektowana linia energetyczna.
W związku z tym, zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w przepisach prawa budowlanego, nie można odmówić wydania decyzji pozwolenia na budowę.
Utrzymując w mocy decyzję I instancji organ odwoławczy całkowicie pominął zarzuty podniesione przez skarżących. W złożonym odwołaniu skarżący wskazali, że linia energetyczna przebiegać ma, zgodnie z przedłożoną dokumentacją projektową, przez działkę nr ewid. [...], której są współwłaścicielami, a oni nie udzielili zgody inwestorowi na zajęcie ich nieruchomości.
W związku z tym przyjęcie przez organ, że inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, jest co najmniej przedwczesne, gdyż organ nie przeprowadził w tym zakresie żadnego postępowania wyjaśniającego, co było jego obowiązkiem w związku z podniesionym zarzutem.
Rozpatrując złożone odwołanie, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności wyrażoną w art. 15 kpa, organ odwoławczy powinien ponownie przeprowadzić postępowanie wyjaśniające i wydać rozstrzygniecie. Celem bowiem postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie sprawy administracyjnej, a nie weryfikacja wydanej przez organ I instancji decyzji.
Zarzuty podniesione przez skarżących są istotne i wymagały jasnego stanowiska ze strony organu. Organ odwoławczy nie tylko nie ustosunkował się do zarzutu przebiegu projektowanej linii energetycznej przez działkę nr [...], stanowiącą własność skarżących, ale także nie dokonał żadnych ustaleń mających na celu ewentualne wykazanie jego bezzasadności.
Wskazać w tym miejscu należy, iż to na organie, a nie na stronie postępowania, spoczywa obowiązek wyczerpującego zebrania materiału dowodowego zgodnie z art. 77 § 1 kpa.
Dodatkowo podnieść należy, iż w aktach sprawy znajduje się załączona do dokumentacji projektowej mapa lokalizacji (przebiegu) projektowanego kabla energetycznego aktualna na dzień 16.09.1996 r., która jednak jest tak nieczytelna, że nie można w sposób rozstrzygający przesadzić, czy linia energetyczna przebiega przez działkę nr ewid. [...].
Reasumując uznać należy, iż brak podjęcia przez organ czynności zmierzających do należytego wyjaśnienia sprawy, stanowiło naruszenie przepisów prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzeczono, jak w sentencji.
Orzeczenie w pkt 2 i 3 sentencji wyroku znajduje swoje umocowanie w art. 152 i art. 200 przywołanej wyżej ustawy.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI