II SA/Bd 48/05

II SA/Bd 48/05 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2005-05-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-01-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Anna Klotz /sprawozdawca/
Grażyna Malinowska-Wasik
Wiesław Czerwiński /przewodniczący/
Symbol z opisem
6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 110 poz 968
art. 33 pkt 10, art. 27
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity
Tezy
Tytuł wyknawczy jest dokumentem urzędowym warunkującym wszczęcie postępowania egzekucyjnego i powinien zawierać wszystkie elementy, o których jest mowa w art. 27 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. jedn. Dz. U. z 2002r. Nr 110, poz. 968).
Brak tytułów wykonawczych w aktach administracyjnych sprawy stanowi podstawę do uznania zarzutów za uzasadnione, gdyż stosownie do art. 33 pkt 10 cyt. ustawy, niespełnienie wymogów określonych w art. 27 może stanowić podstawę zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Asesor WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant Magdalena Gadecka po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Mariusza J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2004 r. nr [...] w przedmiocie zarzutu dotyczącego tytułu wykonawczego za nieuiszczenie opłaty za parkowanie 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
II SA/Bd 48/05
UZASADNIENIE
Mariusz J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2004r. Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Zarządu Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej w B. z dnia [...] 2004r., sygn. akt [...] w sprawie uznania zarzutów za bezzasadne.
Organ II instancji przywołał w podstawie prawnej rozstrzygnięcia art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( tekst jednolity Dz. U z 2002r. Nr 110, poz. 968) oraz art. 138 § 1 kpt. 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks Postępowania Administracyjnego ( tekst jednolity: Dz. U z 1980r. Nr 9, poz. 26 z późn. zm.).
Postanowieniem z dnia [...] 2004r. w sprawie stanowiska wierzyciela wobec zarzutów z dnia [...] 2004 zobowiązanego Mariusza J. do tytułów wykonawczych Nr [...] organ I instancji działając jako wierzyciel uznał zarzuty wniesione przez dłużnika tj. skarżącego, jako nieuzasadnione.
Stanowisko swoje oparł na podstawie następującego stanu faktycznego.
Samochód, stanowiący własność skarżącego, był parkowany w strefie płatnego parkowania. Kontrolerzy Obszaru Płatnego Parkowania stwierdzili brak ważnych biletów parkingowych. Z powodu powyższego naruszenia obowiązku sporządzili w trzech przypadkach zawiadomienia o nałożeniu kar pieniężnych i umieścili je za wycieraczką pojazdu.
Organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia powołał się na art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zgodnie z którym egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia.
Następnie organ przywołał art. 33 ustawy określający, co może stanowić podstawę zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.
Organ powołał się na art. 2 powyższej ustawy, który daje podstawę do prowadzenia postępowania egzekucyjnego w oparciu o tytuł wykonawczy wydany przez uprawniony organ.
W związku z tym, że skarżący - właściciel pojazdu samochodowego - parkował pojazd w tzw. strefie płatnego parkowania i nie uiścił opłaty za postój samochodu w tej strefie, to zdarzenie to, dało podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego, w którym za zobowiązanego uznano właściciela pojazdu w osobie skarżącego.
W skardze do Sądu skarżący kwestionuje podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego za niezapłacenie opłaty za postój samochodu w strefie płatnego parkowania. Skarżący nie zauważył za wycieraczką szyby pojazdu żadnego zawiadomienia. Zdaniem skarżącego fakt niedoręczenia zawiadomienia czyni niemożliwym prawo do obrony polegające na możliwości skorzystania z pkt 3a regulaminu parkowania, który umożliwia anulowanie zawiadomienia w przypadku, gdy kierowca dostarczy w dniu otrzymania zawiadomienia do Biura Obszaru Płatnego Parkowania bilet parkingowy z miejsca parkowania określonego w zawiadomieniu z godziną na bilecie pokrywającą się w zakresie +/- 5 minut z godziną wystawienia zawiadomienia.
Skarżący nadto kwestuje pkt 3b powyższego regulaminu parkowania. Punkt ten stanowi kolejny przypadek dający podstawę do anulowania zawiadomienia, gdy kierowca dostarczy w dniu otrzymania zawiadomienia do Biura Obszaru Płatnego Parkowania wykupiony bilet parkingowy z przekroczonym czasem parkowania. Zawiadomienie oraz wykupiony bilet 5 godzinny zakupiony w czasie nie dłuższym niż 1 godzina licząc od końca czasu wcześniej opłaconego. Skarżący nie rozumie tego, że zawiadomienie jest wymienione jako jeden z potrzebnych dokumentów do możliwości dokonania anulowania, a nagle staje się dokumentem zbędnym.
Skarżący podstawę do uchylenia zaskarżonego postanowienia upatruje w tym, iż zawiadomienie nie zostało jemu dostarczone skutecznie, gdyż Zarząd nie dopełnił tego obowiązku.
W udzielonej odpowiedzi na skargę organ w całości podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, lecz z innych względów niż zostały zawarte w jej treści.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej dokonywaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Katalog spraw przewidzianych do kontroli sądowej zawarty został w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm) - dalej P.p.s.a.,
Podkreślenia wymaga to, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. ( art. 134 § 1 P.p.s.a.). W świetle powyższego kontrola legalności działalności administracji publiczne sprowadza się do jego oceny pod kątem zgodności z przepisami prawa, ale tylko w granicach danej sprawy.
Podstawą rozstrzygnięcia zawartego w wyroku jest to, że Sąd stosownie do art. 133 §1 P.p.s.a. wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, chyba że organ nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2, a więc nie przekazał skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie akta administracyjne sprawy zostały przesłane do Sądu, jednak okazały się niekompletne.
W postanowieniu Zarządu Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej z dnia [...] 2004r. wierzyciel zaprezentował stanowisko wobec zarzutów z dnia 1 września 2004r. zobowiązanego Mariusza J. do tytułów wykonawczych Nr [...].
W aktach administracyjnych zarówno organu I instancji jak i II instancji Sąd stwierdził brak wyżej wymienionych tytułów wykonawczych.
Powyższe uchybienie jest w ocenie Sądu wystarczającym powodem do uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Stosownie do art. 33 pkt 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być niespełnienie wymogów określonych w art. 27., a więc wymogów odnośnie tytułu wykonawczego, gdyż akt ten musi spełniać szereg wymogów formalnych. Poszczególne elementy tytułu wykonawczego nie wymagają komentarza, gdyż brzmienie przepisu jest zrozumiałe i nie nasuwa żadnych wątpliwości.
Brak tytułów wykonawczych i potwierdzeń ich doręczenia udaremniał również ocenę, czy zarzuty z dnia [...] 2004r. przez zobowiązanego zostały wniesione w terminie.
W związku z powyższym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. nie mogło bez tytułów wykonawczych ocenić zasadności zarzutów.
Wydając zaskarżone orzeczenie organ naruszył art. 77 §1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
W rozpoznawanej przez Sąd sprawie materiał dowodowy był niekompletny. Brak najistotniejszych dokumentów w aktach administracyjnych nie daje pewności, czy wyżej wymienione tytuły wykonawcze były w posiadaniu organu odwoławczego przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia.
Tytuł wykonawczy jest dokumentem urzędowym warunkującym wszczęcie postępowania egzekucyjnego i powinien zwierać wszystkie elementy, o których jest mowa w art. 27 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. z 2002r. Nr 110, poz. 968).
Brak tytułów wykonawczych w aktach administracyjnych sprawy stanowi podstawę do uznania zarzutów za uzasadnione, gdyż stosownie do art. 33 pkt 10 wyżej cytowanej ustawy, nie spełnienie wymogów określonych w art. 27 może stanowić podstawę zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uznał skargę za całkowicie uzasadnioną i działając na mocy art.145 §1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznał, że zaskarżonym postanowieniem organ odwoławczy naruszył przepisy postępowania i to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy .
Nadto Sąd stosownie do art. 152 cyt. wyżej ustawy stwierdził, że zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu i na podstawie art. 200 zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego.