II SA/Bd 475/19

II SA/Bd 475/19 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2019-11-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-06-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Jerzy Bortkiewicz
Katarzyna Korycka /sprawozdawca/
Renata Owczarzak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 2585/20 - Wyrok NSA z 2023-07-06
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1202
art. 30 ust. 4 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 28
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz asesor WSA Katarzyna Korycka (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2019 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z [...] grudnia 2018 r. nr [...].
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2017 r. inwestorka J. P. wystąpiła do Starosty [...] o wydanie pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej dobudowę wiatrołapu, tj. odbudowę starego wiatrołapu w związku z przebudową głównego wejścia do budynku mieszkalnego, na działce nr [...], w obrębie ewid. M. L., gmina L..
W następstwie rozpatrzenia ww. wniosku Starosta [...] decyzję z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...], po ponownym rozpatrzeniu sprawy, na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36, art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm., dalej powoływanej jako "prawo budowlane" lub "pb") zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorce pozwolenie na budowę obejmujące dobudowę wiatrołapu, tj. odbudowę starego wiatrołapu w związku z przebudową głównego wejścia do budynku mieszkalnego, na działce nr [...], w obrębie ewid. M. L., gmina L., w odległości 1,50 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną o nr ewid.[...], ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał na spełnienie w sprawie warunków z art. 35 ust. 1 i art. 32 ust. 4 pb, w tym w szczególności na zgodność projektu budowlanego z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] lutego 2017 r., sprostowanej ostatecznym postanowieniem z dnia [...] września 2017 r., m.in. w zakresie warunków określonych w pkt 2 ppkt 5 tej decyzji, a także na zgodność projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno-budowalnymi w zakresie dotyczącym m.in. usytuowania obiektu, przesłaniania i nasłonecznienia pomieszczeń oraz warunków ochrony przeciwpożarowej. Organ powołał się również na brak naruszenia przez inwestycję uzasadnionych interesów osób trzecich. Podkreślił ponadto, że projekt zagospodarowania terenu został opracowany na mapie do celów projektowych, która została wykonana przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje zawodowe, i że organ nie może kwestionować tej mapy w zakresie dotyczącym sąsiedniej działki należącej do skarżącej B. K., gdyż nie jest to przedmiotem wniosku o pozwolenie na budowę.
Od powyższej decyzji skarżąca B. K. wniosła odwołanie, w którym zarzuciła, że organ I instancji nie uwzględnił i nie zweryfikował podnoszonej przez nią okoliczności, że odległość domu na działce inwestorki od granicy działki jest mniejsza niż 3 m, a mapa do celów projektowych zawiera błąd w tym zakresie, że faktyczna odległość domu inwestorki od granicy wynosi 2,8 m, a domu skarżącej od tej granicy 4 m, co wprost rzutuje na niezgodność wykonanych i przedłożonych przez inwestorkę opinii w zakresie nasłonecznienia i ochrony przeciwpożarowej, że w geodezji podjęto działania w zakresie weryfikacji ww. mapy odnoście domu skarżącej, że z uwagi na rzeczywistą odległość domu inwestorki od granicy działki nie ma możliwości po zrealizowaniu inwestycji zachowania wymogu odległości 1,5 m od granicy działki, że w sprawie nie można mówić o odbudowie wiatrołapu, gdyż na działce inwestorki nigdy nie istniał wiatrołap o wnioskowanych wymiarach (istniał wiatrołap o wymiarach 2,65 m x 1,32 m), że w okolicy występują jedynie wiatrołapy o wymiarach znacznie mniejszych, a także że projekt budowlany jest niezgodny z decyzją o warunkach zabudowy przewidującą obiekt o wymiarach 1,5 m x 5,5 m o powierzchni zabudowy 8,25 m˛, gdyż jak wynika z projektu budowlanego zaprojektowano wiatrołap o wymiarach faktycznie 1,5 m x 6,5 m o powierzchni zabudowy 9,75 m˛, w związku z tym, iż ponad długość 5,5 m znajduje się jeszcze zadaszenie ze ścianą i otworem, które samo w sobie tworzy wiatrołap, jaki analogicznie znajduje się na działkach sąsiednich, a poza tym że dach wiatrołapu powinien być jednospadowy, tymczasem jest dwuspadowy. W oparciu o powyższe zarzutu skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie mu sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Po rozpatrzenia ww. odwołania Wojewoda decyzją z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że decyzja organ I instancji odpowiada prawu. Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewoda wskazał, że organ I instancji zaskarżoną decyzję oparł m.in. o mapę do celów projektowych, posiadającą poświadczenie, iż została opracowana w wyniku prac geodezyjnych i kartograficznych, których rezultaty zawiera operat techniczny wpisany do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego na dzień [...] lutego 2016 r., że z mapy tej wynika, iż budynek inwestorki oddalony jest od granicy działki o 3 m, natomiast planowany wiatrołap znajdował się będzie w odległości 1,5 m od granicy działki, że inwestycję w postaci realizacji wiatrołapu traktować należy jako rozbudowę budynku mieszkalnego, że w świetle § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1422 ze zm.; dalej powoływanego jako "rozporządzenie z dnia 12 kwietnia 2002 r.") w wersji obowiązującej w dniu wszczęcia postępowania w sprawie, sporny wiatrołap może być sytuowany 1,5 m od granicy działki, gdyż wynika to z ustaleń decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] lutego 2017 r. sprostowanej w dniu [...] września 2017 r., a także że organ I instancji wykonał zalecenia organu odwoławczego i zobowiązał inwestorkę do przedstawienia linijki słońca i opinii przeciwpożarowej, a następnie dokonał ich analizy stwierdzając, iż projektowana inwestycja nie niesie ze sobą ograniczeń związanych z przesłanianiem obiektów (projektowany wiatrołap rzuca cień tylko częściowo na ścianę budynku zacienianego nie przysłaniając otworów okiennych, a rzucany cień mieści się w obszarze cienia rzucanego przez budynek mieszkalny) i, że w uzupełnionym projekcie zostały spełnione wymogi wynikające z bezpieczeństwa przeciwpożarowego. Odnosząc się natomiast do kwestii zgodności projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy w zakresie podnoszonych przez odwołującą zarzutów dotyczących wymiarów wiatrołapu i formy dachu, organ II instancji wskazując na ich bezzasadność, powołał się na zapisy wydanej dla inwestycji decyzji o warunkach zabudowy, podkreślając że wynika z nich, że wymiary wiatrołapu powinny wynosić "ca" 1,5 m x 5,5 m, przy czym "ca" oznacza tolerancję ±20%, że szerokość elewacji frontowej wiatrołapu winna wynosić "ca" 1,50 m, gdzie również "ca" oznacza ±20%, a odnośnie gzymsu i jego wysokości do okapu, że z decyzji o warunkach zabudowy wynika kąt nachylenia "ca" 8 stopni, przy dachu jednospadowym o kącie nachylenia 6,5 stopni. Oznacza to, jak podsumował organ odwoławczy, że planowana inwestycja jest zgodna z obowiązującymi warunkami zabudowy.
Na powyższą decyzję skarżąca B. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła:
1. naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej powoływanej jako "kpa") w zw. z art. 77 kpa, poprzez brak jakichkolwiek działań w zakresie weryfikacji podnoszonych przez skarżącą nowych istotnych okoliczności, jakie ujawniły się w toku postępowania, a mianowicie, iż odległość nieruchomości na działce inwestorki od granicy działki jest w rzeczywistości mniejsza niż 3 m, zaś mapa dla celów projektowych zawiera błąd, gdyż z jej treści wynika, że odległość ta wynosi 3,5 m, co nie jest prawdą;
2. brak odniesienia się do ustaleń związanych z rozbieżnością między faktycznymi odległościami od granicy zarówno domu skarżącej, która wynosi 4 m (a nie 3,5 m, jak przyjmuje się w toku postępowania) i domu inwestorki, która jest mniejsza niż 3 m (przyjmuje się 3,5 m), co wprost rzutuje na niezgodność w zakresie wykonania wszelkich opinii w zakresie nasłonecznienia i tzw. linijki światła, czy ochrony przeciwpożarowej, gdzie przyjmuje się nieprawidłowe odległości, niezgodne z rzeczywistością, a kuriozum jest, że biegły choćby w opinii z zakresu przeciwpożarowej stwierdza, iż dokonał oględzin, co jednoznacznie świadczy o sporządzeniu opinii w oderwaniu od okoliczności faktycznych, bo gdyby biegły oględzin i pomiarów dokonywał w miejscu położenia nieruchomości, to wiedziałby, że rzeczywiste odległości są inne niż te, na których opiera się w swojej opinii, gdyż odległość 3,5 m od granicy nie istnieje na żadnej z działek, ani na działce nr [...], ani nr [...];
3. uznanie, iż kwestia nieprawidłowego usytuowania na mapie dla celów projektowych domu skarżącej nie ma znaczenia dla sprawy, mimo iż geodezja podjęła działania w zakresie weryfikacji mapy, a we wszystkich opiniach uwzględnia się takie położenie domu skarżącej, jak zostało wskazane na ww. mapie, a więc niezgodne z rzeczywistym położeniem i faktycznymi odległościami, co jest istotne dla wszelkich ustaleń;
4. naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 78 kpa w zw. z art. 84 i 85 kpa, poprzez brak dokonania oględzin i przeprowadzenia pomiarów na działce nr [...] i nr [...] wobec podnoszonych nieprawidłowości i rozbieżności oraz brak dopuszczenia dowodu z opinii biegłego geodety celem sprawdzenia, czy rzeczywiste odległości są zgodne z odległościami wynikającymi z map ewidencyjnych, co skutkuje zatwierdzeniem projektu budowlanego i udzieleniem pozwolenia na budowę w oparciu o ustalenia niezgodne ze stanem faktycznym;
5. naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 7 kpa, poprzez brak przeprowadzenia ustaleń zgodnie ze zgłaszanymi przez skarżącą wnioskami i prowadzenie postępowania w przedmiocie dobudowy wiatrołapu, tj. odbudowy starego wiatrołapu w związku z przebudową głównego wejścia do budynku mieszkalnego na działce nr [...], w sytuacji, gdy w sprawie nie sposób mówić o odbudowie wiatrołapu, bowiem na wskazanej działce nigdy wcześniej nie istniał wiatrołap o wnioskowanych wymiarach, co potwierdzają znajdujące się w aktach sprawy mapki, zdjęcia, a nadto potwierdziła to również informacja, uzyskana pismem z dnia [...] lipca 2018 r. z Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego, gdzie wprost wskazuje się, że na działce inwestorki istniał wiatrołap o wymiarach 2,65 m x 1,32 m, a tym samym inwestorka wszczęła postępowanie w oparciu o nieprawdziwe informacje, gdyż twierdzi, że stary wiatrołap miał rozmiary 1,5 m x 5,5 m;
6. naruszenie art. 36 ust. 3 pb, poprzez brak podjęcia działań zmierzających do dostosowania projektu do stanu zgodnego z decyzją o warunkach zabudowy i zatwierdzenie projektu budowlanego skutkującego wzniesieniem wiatrołapu w odległości mniejszej niż 1,5 m od granicy z nieruchomością skarżącej, a więc w sposób niezgodny z decyzją o warunkach zabudowy;
7. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że na nieruchomościach sąsiednich znajdują się analogiczne wiatrołapy, podczas gdy nie jest to prawdą, albowiem jeśli są wiatrołapy to o wymiarach znacznie mniejszych, max. 2,5 m na 1,5 m, a więc podawane przez organ argumenty, że analogiczna zabudowa na działkach sąsiednich istnieje, nie są zgodne z prawdą;
8. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że przedłożony przez inwestorkę projekt budowlany jest zgodny z decyzją o warunkach zabudowy, bowiem zaprojektowano wiatrołap o wymiarach 1,5 m na 5,5 m, w sytuacji gdy projekt znajdujący się w aktach sprawy zawiera wiatrołap o wymiarach faktycznie 1,5 m na 6,5 m, albowiem ponad długość 5,5 m znajduje się jeszcze zadaszenie ze ścianą i otworem, które już samo w sobie tworzy wiatrołap, jaki analogicznie znajdują się na działkach sąsiednich nr [...] i nr [...], do których odwoływał się organ w toku postępowania, a nadto dach wiatrołapu ma być jednospadzisty, zaś zgodnie z projektem jest dwuspadzisty;
9. uznanie, iż nie ma znaczenia czy mamy do czynienia z odbudową, czy rozbudową w sytuacji, gdy kwestia ta ma kluczowe znaczenie bowiem wprost rzutuje na parametry wiatrołapu, jaki wznieść może inwestorka.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w zakresie wynikającym z treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej powoływanej jako "ppsa"), Sąd stwierdził, iż wniesiona w sprawie skarga zasługuje na uwzględnienie.
Istota przedmiotowej sprawy sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii czy w sprawie zgodnie z prawem zatwierdzono przedmiotowy projekt budowlany i udzielono inwestorce pozwolenie na budowę obejmujące dobudowę wiatrołapu, tj. odbudowę starego wiatrołapu w związku z przebudową głównego wejścia do budynku mieszkalnego, na działce nr [...], w odległości 1,50 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną o nr ewid.[...], ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych.
Projektowanie i budowę obiektów budowlanych reguluje prawo budowlane. Zgodnie z art. 4 pb, każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Przytoczony przepis kreuje zasadę wolności budowanej, której granice wyznacza wymóg zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Zasadnicze wymagania dotyczące projektowania i budowy obiektu budowlanego, z uwzględnieniem przewidywanego okresu użytkowania, określa art. 5 ust. 1 pb, statuując wymóg realizacji tych działań w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej. Odpowiadające tym warunkom projektowanie i budowanie powinno zapewnić zachowanie wymagań wyszczególnionych w pkt 1-10 omawianego przepisu, w tym i wymogu poszanowania, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich (pkt 9).
Szczegółowe unormowania dotyczące sposobu realizacji publicznego prawa podmiotowego zabudowy nieruchomości gruntowej zamieszczone zostały w rozdziale IV i V prawa budowlanego. I tak zgodnie z art. 28 ust. 1 pb roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Przesłanki wydania pozwolenia na budowę określa art. 32 oraz art. 35 pb. W art. 32 ust. 4 pb wyszczególniony został m.in. wymóg złożenia oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (pkt 2). Stosownie zaś do przepisu art. 35 ust. 1 pb przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 5) spełnienie wymagań określonych w art. 60 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości (Dz.U. poz. 1529 i 2161 oraz z 2018 r. poz. 756) - w przypadku inwestycji na nieruchomości wchodzącej w skład Zasobu Nieruchomości, o którym mowa w tej ustawie, oddanej w użytkowanie wieczyste lub sprzedanej w trybie określonym w art. 53 ust. 1 lub 2 tej ustawy, przeznaczonej na wynajem o czynszu najmu określonym zgodnie z przepisami rozdziału 7 tej ustawy. Spełnienie warunków określonych w przytoczonych przepisach (w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4) obliguje organ do wydania pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 4 pb).
Organ w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zobowiązany jest zatem sprawdzić czy spełnione zostały wymagania określone w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 pb, w tym m.in. wymóg zgodności projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. W toku postępowania sprawdzającego należy mieć również na uwadze przywołane wyżej regulacje ogólne prawa budowlanego, które uwarunkowują prawo zabudowy nieruchomości gruntowej wymogiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami prawa, w tym i przewidzianym w art. 5 ust. 1 pkt 9 pb wymogiem projektowania i budowy obiektu budowlanego z poszanowaniem, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich. Uzasadnione interesy osób trzecich to interesy wynikające z obowiązujących przepisów prawa, a nie interesy faktyczne.
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że działka objęta przedmiotowym zamierzeniem budowlanym nie jest objęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, oraz że w związku z tym dla inwestycji ustalone zostały decyzją z dnia [...] lutego 2017 r., sprostowaną postanowieniem z dnia [...] września 2017 r., warunki zabudowy. W ramach zawartych w pkt 2 tej decyzji ustaleń dotyczących warunków i wymagań kształtowania ładu przestrzennego dla zabudowy i zagospodarowania terenu, w ppkt 5 określono szczegółowe ustalenia dla planowanej zabudowy - dobudowy wiatrołapu tj. "odbudowa starego wiatrołapu w odległości 1,5 m od granicy z działką nr ewid.[...], w związku z przebudową głównego wejścia do budynku mieszkalnego" w ramach istniejącej zabudowy mieszkalnej jednorodzinnej, stanowiąc następujące wymagania dla dobudowy wiatrołapu: - budynek parterowy, murowany, bez podpiwniczenia, bez poddasza; - o wymiarach: ca 1,50 m x 5,50 m, powierzchnia zabudowy łączna: ca 8,25 m˛; - szerokość elewacji frontowej: ca 1,50 m; - wysokość do gzymsu-okapu: ca 3,18 m; - geometria dachu planowanego wiatrołapu jedno lub wielospadowy, o nachyleniu połaci dachowych ca 8 stopni, konstrukcji drewnianej, pod pokrycie np. blachodachówką. Jednocześnie w pkt 5 ppkt 6 decyzji wskazano, że zapis przy ustalonych wielkościach (parametrach) "ca" oznacza, że w uzasadnionych przypadkach dopuszcza się zmianę usytuowania projektowanego obiektu (budynku) o tolerancji ± 20%, w ramach terenu objętego liniami rozgraniczającymi przy uwzględnieniu i zachowaniu obowiązujących przepisów odrębnych.
Z powyższych ustaleń decyzji o warunkach zabudowy wynika, że w decyzji tej ustalono warunek dobudowy wiatrołapu w odległości 1,5 m od granicy z działką skarżącej nr [...], a także że określono w niej szczegółowe parametry jak ma posiadać planowany wiatrołapu, w tym m.in. jego wymiar i powierzchnię (1,50 m x 5,50 m, 8,25 m˛), dopuszczając przy tym ich zmianę w ramach tolerancji ± 20%, jednakże wyłącznie w uzasadnionych przypadkach w ramach terenu objętego liniami rozgraniczającymi.
Z przedłożonego i uzupełnionego przez inwestorkę do zatwierdzenia projektu budowalnego wynika, że zaprojektowano w nim budynek o wymiarach: 1,50 m x 5,50 m plus podest przy wejściu głównym 1,60 m x 1,50 m, o powierzchni zabudowy: 8,25 m˛ plus podest przy wejściu głównym o powierzchni 2,40 m˛, wysokości: 3,81 m, z dachem jednospadowym o kącie nachylenia połaci 6,5 stopnia. Z projektów graficznych wiatrołapu załączonych do projektu budowlanego wynika, że część inwestycji określana w projekcie jako podest jest zadaszona i częściowo zabudowana.
Weryfikując pozytywnie zgodność projektu budowalnego z ww. ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy organ I instancji stwierdził jedynie, że w sprawie zaprojektowano wiatrołap o wymiarach 1,50 m x 5,50 m, co jest zgodne z decyzją o warunkach zabudowy, a ponadto przy poszczególnych zaprojektowanych parametrach wiatrołapu wskazał na przewidzianą w decyzji o warunkach zabudowy tolerancję ± 20% ustalonych parametrów. Organ II instancji natomiast odnosząc się do powyższej kwestii oraz zarzutów odwołania dotyczących niezgodności projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, stwierdzając ich niezasadność, powołał się wyłącznie na wynikającą z decyzji o warunkach zabudowy tolerancję ± 20% ustalonych parametrów.
Zdaniem Sądu w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie można uznać, że orzekające w sprawie organy w sposób zgodny z prawem oceniły zgodność projektu budowalnego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy. Przede wszystkim organy obu instancji całkowicie zignorowały zapis decyzji o warunkach zabudowy, że oznaczenie "ca" przy ustalonych parametrach, dopuszczające ich zmianę w ramach tolerancji ± 20%, dotyczy wyłącznie uzasadnionych przypadków. Odstępstwo zatem w projekcie budowlanym od ustaleń decyzji o warunkach zabudowy dotyczących wysokości obiektu do gzmsu-okapu (w projekcie budowlanym przyjęto wartość 3,81 m, a w decyzji o warunkach zabudowy 3,18 m) i nachyleniu połaci dachowych (w projekcie budowlanym przyjęto kąt nachylenia połaci dachowej 6,5 stopnia, a w decyzji o warunkach zabudowy 8 stopni) mogło mieć miejsce wyłącznie w uzasadnionych przypadkach. W sprawie organy w żaden sposób nie wyjaśniły czy w sprawie zachodził taki uzasadniony przypadek odstępstwa od parametrów określonych w decyzji o warunkach zabudowy, i dlaczego uznały, że zasadnym w sprawie jest zaakceptowanie tego uzasadnionego przypadku i zezwolenie na zaprojektowanie wiatrołapu ze zmienionymi parametrami w stosunku do wartości podanych w decyzji o warunkach zabudowy. Organy obu instancji w żaden sposób nie odniosły się również, w kontekście oceny zgodności projektu budowalnego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, do okoliczności, że w projekcie zaprojektowany został nie tylko obiekt o wymiarach: 1,50 m x 5,50 m, ale także połączona z tym obiektem, zadaszona i częściowo zabudowana część, określana w projekcie jako podest o wymiarach 1,60 m x 1,50 m i powierzchni zabudowy 2,40 m˛. Pomimo, że skarżąca podniosła w odwołaniu, że ta dodatkowa cześć stanowi sama w sobie wiatrołap, a także że uwzględnienie tej części oznacza, iż inwestorka zaprojektowała w rzeczywistości wiatrołap o wymiarach 1,50 m x 6,50 m, organ II instancji całkowicie pominął te zarzuty, nie odnosząc się do nich w żaden sposób. Tymczasem biorąc pod uwagę sposób zaprojektowania tej spornej części, jej częściowe zabudowanie, koniecznym w sprawie było dokonanie analizy tego obiektu pod kątem weryfikacji czy stanowi on wyłącznie podest, jak twierdzi inwestorka, czy też wiatrołap jak twierdzi skarżąca. Brak ustaleń w tym zakresie stanowi istotną wadliwość wydanych w sprawie decyzji, zważywszy że – jak podkreślono - odstępstwo w projekcie budowlanym od ustaleń decyzji o warunkach zabudowy dotyczących określonych w niej parametrów wiatrołapu, mogło mieć miejsce jedynie uzasadnionym przypadku, co biorąc pod uwagę bliskie usytuowanie spornego obiektu od granicy działki skarżącej wymagało także oceny tego odstępstwa w kontekście uzasadnionych interesów osób trzecich, tj. interesu skarżącej, czego w sprawie zabrakło.
W przedmiotowej sprawie skarżąca podnosiła również konsekwentnie zarzut niezgodności ze stanem faktycznym zapisów mapy do celów projektowych, na której sporządzony został projekt zagospodarowania działki, w zakresie usytuowania budynków na działce nr [...] i nr [...] i ich odległości od granicy działki, co zdaniem skarżącej rzutuje na brak możliwości zachowania określonego w decyzji o warunkach zabudowy wymogu 1,5 m odległości zaprojektowanego wiatrołapu od granicy z działką nr [...], przy uwzględnieniu parametru szerokości elewacji frontowej wiatrołapu (1,5 m), a także na nieprawidłowość sporządzonych w sprawie opinii w zakresie nasłonecznienia i tzw. linijki światła oraz ochrony przeciwpożarowej. Zdaniem Sądu w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, nie jest co do zasady rolą organów weryfikowanie prawidłowości wykonania i zgodności ze stanem faktycznym mapy do celów projektowych, na której sporządzony został projekt zagospodarowania działki. Niemniej jednak nie można zaakceptować sytuacji, w której, w przypadku realizacji obiektu 1,5 od granicy działki, a więc w warunkach odstępstwa przewidzianego w § 12 ust. 2 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. (w wersji obowiązującej w dniu wszczęcia postępowania w sprawie) od odległości przewidzianych w § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r., w ramach oceny spełnienia wymagań dotyczących warunków ochrony przeciwpożarowej czy naturalnego oświetlenia i nasłonecznienia pomieszczeń, nie poddaje się kontroli przedłożonych przez inwestorkę - opartych m.in. na mapie do celów projektowych i ustaleniach wizji lokalnej (opinia z zakresu ochrony przeciwpożarowej) - opinii w tym zakresie w kontekście przejętych w nich odległości pomiędzy obiektami i granicami, tym bardziej w sytuacji gdy odległości te różnią się od odległości określonych na mapie do celów projektowych. I tak, co należy podkreślić, w przedłożonej opinii z zakresu ochrony przeciwpożarowej, wskazuje się że zarówno budynek na działce nr [...], jak i budynek na działce nr [...] zlokalizowane są w odległości 3,5 m od granicy działki, tymczasem z przedłożonej przez inwestorkę mapy do celów projektowych wynika, że odległość budynku inwestorki od granicy działki wynosi 3 m. Tych rozbieżności orzekające organy również w sprawie nie wyjaśniły, pomimo że mają one istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia o przedmiocie sprawy, w tym o zachowaniu warunków wynikających z decyzji o warunkach zabudowy oraz z przepisów techniczno-budowlanych objętych analizą we ww. opiniach.
Należy podkreślić, że zgodnie z art. 6 kpa organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W myśl natomiast art. 7 kpa w toku postępowania organy stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a stosownie do art. 77 § 1 kpa są one obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Ponadto organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 kpa) oraz obowiązane są do wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu sprawy (art. 11 kpa). Wskazane zasady postępowania administracyjnego, w tym i zasadę przekonywania wyrażoną w art. 11 kpa, organy realizują m.in. poprzez prawidłowe, a więc zgodne z art. 107 § 3 kpa uzasadnienie (faktyczne i prawne) decyzji administracyjnej, stanowiące integralną jej część. Zasady te oraz wymogi wynikające z art. 107 § 3 kpa nie zostaną zrealizowane, gdy organ pominie milczeniem twierdzenia i zarzuty strony oraz nie odniesie się do okoliczności istotnych dla danej sprawy. Obowiązkiem organu przy uzasadnianiu decyzji jest więc ustosunkowanie się do zarzutów podnoszonych przez stronę w trakcie toczącego się postępowania oraz wyjaśnienie istotnych okoliczności danej sprawy (art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 11 kpa). Niewykonanie tego obowiązku stanowi naruszenie prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to z kolei skutkuje koniecznością uchylenia wadliwych w tym zakresie decyzji administracyjnych.
Uznając zatem, że organy obu instancji nie wyjaśniły wskazanych powyżej istotnych okoliczności sprawy dotyczących zgodności przedłożonego do zatwierdzenia projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy oraz jego zgodności (projekt zagospodarowania terenu) z przepisami rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. co do wymagań dotyczących warunków ochrony przeciwpożarowej czy naturalnego oświetlenia i nasłonecznienia pomieszczeń, naruszając w stopniu istotnym przepisy art. 7, art. 77 § 1, art. 11 i art. 107 § 3 kpa, co nie pozwoliło na prawidłowe zastosowanie normy prawa materialnego tj. art. 35 ust. 4 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 28 pb, sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c w zw. z lit. a ppsa orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. Ponownie rozpatrując sprawę organy wezmą pod uwagę wyrażone przez Sąd stanowisko i dokonają niezbędnych ustaleń w zakresie określonym w niniejszym uzasadnieniu, a ponadto jednoznacznie wypowiedzą się czy w sprawie mamy do czynienia z rozbudową poprzez dobudowanie do budynku wiatrołapu, czy też z odbudową wiatrołapu o wymiarach istniejącego wcześniej na działce obiektu, wskazując w takim wypadku czy był on zrealizowany zgodnie z prawem czy w warunkach samowoli budowlanej. Poczynione w tym zakresie ustalenia odniosą organy do treści wniosku inwestorki o wydanie pozwolenia na budowę, w którym wskazuje się jednocześnie na pojęcie dobudowy i odbudowy wiatrołapu, a następnie określą jasno z jakiego rodzaju robotami budowlanymi mamy do czynienia w przypadku przedmiotowej inwestycji.