II SA/Bd 431/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę na postanowienie Wojewody dotyczące zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, uznając, że na takie postanowienie nie przysługuje skarga.
Sprawa dotyczyła skargi Hipolita C. na postanowienie Wojewody, które rozpatrywało zażalenie na niezałatwienie w terminie sprawy o odszkodowanie za mienie za granicą. Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie jest incydentalne i nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Zgodnie z przepisami, na takie postanowienie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W związku z tym, sąd odrzucił skargę.
Przedmiotem skargi wniesionej przez Hipolita C. było postanowienie Wojewody z dnia [...] 2004 r., które rozpatrywało zażalenie na niezałatwienie w terminie sprawy dotyczącej wydania decyzji w przedmiocie odszkodowania za mienie pozostawione za granicami państwa polskiego. Sąd administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 37 § 2 i art. 123 Kp.a. i nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty, będąc postanowieniem incydentalnym. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola sądowa obejmuje skargi na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo które kończą postępowanie, lub rozstrzygają sprawę co do istoty. Ponieważ na postanowienie wydane w trybie art. 37 § 2 Kp.a. nie przysługuje zażalenie, skarga do sądu administracyjnego nie była dopuszczalna. Sąd wskazał, że zarzuty dotyczące terminu rozpatrzenia sprawy mogą być podnoszone w skardze na bezczynność, jednak wymaga to wyczerpania trybu zażaleniowego. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga została odrzucona.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, na takie postanowienie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że postanowienie wydane w trybie art. 37 § 2 Kp.a. jest postanowieniem incydentalnym, które nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola sądowa obejmuje skargi na postanowienia, na które służy zażalenie albo które kończą postępowanie lub rozstrzygają sprawę co do istoty. Ponieważ na postanowienie w trybie art. 37 § 2 Kp.a. nie przysługuje zażalenie, skarga do sądu nie jest dopuszczalna.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 3 § par. 2 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi w przypadku braku dopuszczalności jej wniesienia.
Pomocnicze
k.p.a. art. 37 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy rozpatrzenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie.
k.p.a. art. 123
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis ogólny dotyczący postępowania.
k.p.a. art. 37 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Wskazuje na konieczność wyczerpania trybu zażaleniowego przed wniesieniem skargi na bezczynność.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zaskarżone postanowienie nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie ani które kończy postępowanie lub rozstrzyga sprawę co do istoty, a zatem skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna.
Godne uwagi sformułowania
Jest postanowieniem incydentalnym. Na postanowienie to nie służy zażalenie. Z powyższego wynika, że na postanowienie wydane w trybie art. 37 § 2 Kp.a. skarga do sądu nie przysługuje.
Skład orzekający
Wiesław Czerwiński
przewodniczący sprawozdawca
Grażyna Malinowska-Wasik
członek
Mirella Łent
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na postanowienia incydentalne w postępowaniu administracyjnym, w szczególności te dotyczące zażaleń na niezałatwienie sprawy w terminie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej wynikającej z przepisów Kp.a. i p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym w 2004 roku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy dopuszczalności skargi, co jest istotne dla prawników procesowych, ale nie przedstawia szczególnych walorów dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Bd 431/04 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy Data orzeczenia 2004-08-25 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-05-21 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy Sędziowie Grażyna Malinowska-Wasik Mirella Łent Wiesław Czerwiński /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6079 Inne o symbolu podstawowym 607 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 3 par. 2 pkt 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński, Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik, Asesor WSA Mirella Łent,, Protokolant Mariusz Pstruś, po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2004 na rozprawie sprawy ze skargi Hipolita C. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] 2004 Nr [...] w przedmiocie wydania decyzji w sprawie określenia odszkodowania za mienie pozostawione za granicami państwa polskiego p o s t a n a w i a odrzucić skargę Uzasadnienie II SA/Bd 431/04 Uzasadnienie. Przedmiotem skargi Hipolita C. jest postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] 2004 r., nr [...] stanowiące rozpatrzenie zażalenia na niezałatwienie w terminie sprawy dotyczącej wydania decyzji w sprawie określenia odszkodowania za mienie pozostawione za granicami państwa polskiego. Zostało ono wydane na podstawie art. 37 § 2 i art. 123 Kp.a. Zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty. Jest postanowieniem incydentalnym. Na postanowienie to nie służy zażalenie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Z powyższego wynika, że na postanowienie wydane w trybie art. 37 § 2 Kp.a. skarga do sądu nie przysługuje. Informacyjnie tylko należy wyjaśnić, że rozpatrzenie zarzutów co do terminu rozpatrzenia sprawy może nastąpić w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi na bezczynność. Jednakże niezbędnym warunkiem wniesienia skargi na bezczynność jest wyczerpanie trybu zażaleniowego (art. 37 § 1 Kp.a.). W tej sytuacji skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cyt. ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało odrzucić.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI