II SA/Bd 368/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję odmawiającą umorzenia nienależnie pobranego dodatku mieszkaniowego, uznając brak podstaw prawnych do umorzenia w sytuacji, gdy wierzytelność nie jest nieściągalna.
Skarżąca Danuta C. domagała się umorzenia kwoty nienależnie pobranego dodatku mieszkaniowego, powołując się na trudną sytuację materialną i utratę alimentów. Organy administracji obu instancji odmówiły umorzenia, wskazując na brak podstaw prawnych w uchwale Rady Miasta Bydgoszczy, która dopuszcza umorzenie jedynie w przypadku nieściągalności wierzytelności lub gdy jej ściągnięcie zagraża egzystencji dłużnika. WSA w Bydgoszczy oddalił skargę, podzielając stanowisko organów administracji.
Sprawa dotyczyła skargi Danuty C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. odmawiającą umorzenia części nienależnie pobranego dodatku mieszkaniowego w kwocie 10200 zł. Prezydent Miasta pierwotnie uchylił wcześniejsze decyzje przyznające dodatek mieszkaniowy, korygując ich wysokość lub odmawiając przyznania, z uwagi na nieujawnienie przez wnioskodawczynię dochodu z alimentów. W konsekwencji D. C. została wezwana do zwrotu nienależnie pobranej kwoty 12992,64 zł. Na prośbę skarżącej, Prezydent rozłożył należność na 65 rat. Następnie, po kolejnych wnioskach o umorzenie, Prezydent odmówił umorzenia, wskazując na brak podstaw prawnych w uchwale Rady Miasta Bydgoszczy. Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy, podzielając ustalenia organu pierwszej instancji. Skarżąca podtrzymała swoje stanowisko w skardze do WSA, podkreślając trudną sytuację materialną i utratę alimentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę, stwierdzając, że organy administracji nie naruszyły przepisów prawa. Sąd podkreślił, że nie jest uprawniony do umarzania należności, a jedynie do kontroli legalności decyzji administracyjnych. Zgodnie z uchwałą Rady Miasta, umorzenie jest możliwe tylko w ściśle określonych przypadkach, m.in. gdy wierzytelność jest nieściągalna lub jej ściągnięcie zagraża egzystencji dłużnika. W ocenie Sądu, sytuacja D. C. nie spełniała tych przesłanek, a jej dochód nie dawał podstaw do zaliczenia jej do osób uprawnionych do świadczeń z pomocy społecznej. Sąd wskazał również, że po uprawomocnieniu się wyroku uchylającego obowiązek alimentacyjny, skarżąca będzie mogła wystąpić z kolejnym wnioskiem o umorzenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organ administracji nie ma podstaw prawnych do umorzenia nienależnie pobranego dodatku mieszkaniowego, jeśli wierzytelność nie jest nieściągalna i jej ściągnięcie nie zagraża egzystencji dłużnika, zgodnie z przepisami uchwały Rady Miasta.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że umorzenie należności jest możliwe tylko w ściśle określonych przypadkach, w tym gdy wierzytelność jest nieściągalna lub jej ściągnięcie zagraża ważnym interesom dłużnika. W sytuacji skarżącej, która posiadała stałe dochody i nie spełniała kryteriów pomocy społecznej, brak było podstaw do umorzenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (14)
Główne
u.d.m. art. 7 § ust. 9
Ustawa o dodatkach mieszkaniowych
Zobowiązuje do zwrotu nienależnie pobranych kwot w podwójnej wysokości.
Uchwała Nr LXIX/1309/06 Rady Miasta Bydgoszczy art. 3 § ust. 1 pkt 6, 7, 8 i 9
Określa przesłanki umorzenia należności pieniężnych, w tym gdy ściągnięcie wierzytelności zagraża ważnym interesom dłużnika lub jego egzystencji.
Pomocnicze
u.d.m. art. 7 § ust. 1 i 5
Ustawa o dodatkach mieszkaniowych
u.d.m. art. 6 § ust. 1 i 10
Ustawa o dodatkach mieszkaniowych
u.d.m. art. 17
Ustawa o dodatkach mieszkaniowych
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie dodatków mieszkaniowych art. 2 § ust. 1 pkt 2
k.p.a. art. 151 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 145 § § 1 pkt 5
Kodeks postępowania administracyjnego
Uchwała Nr LXIX/1309/06 Rady Miasta Bydgoszczy art. 6 § pkt 1
Uchwała Nr LXIX/1309/06 Rady Miasta Bydgoszczy art. 8 § pkt 1
p.u.s.a. art. 1
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
p.p.p.s.a. art. 3 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa zakres spraw, w których orzekają sądy administracyjne, w tym skargi na decyzje administracyjne.
p.p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Reguluje orzekanie przez sąd w przedmiocie oddalenia skargi.
p.u.n.
Prawo upadłościowe i naprawcze
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak podstaw prawnych do umorzenia nienależnie pobranego dodatku mieszkaniowego w sytuacji, gdy wierzytelność nie jest nieściągalna i jej ściągnięcie nie zagraża egzystencji dłużnika. Sąd administracyjny nie jest organem właściwym do merytorycznego rozstrzygania o umorzeniu należności.
Odrzucone argumenty
Trudna sytuacja materialna i życiowa skarżącej uzasadnia umorzenie pozostałej kwoty zadłużenia. Utrata dochodu z alimentów od byłego męża.
Godne uwagi sformułowania
Sąd administracyjny nie jest uprawniony do umorzenia lub odmowy umorzenia pozostałej kwoty nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego. Jest to uprawnienie organów administracji. Sądy administracyjne oceniają natomiast legalność zaskarżonej decyzji i innych aktów poddanych właściwości sądów administracyjnych. W przedmiotowej sprawie dla oceny prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia zasadniczego znaczenia nabierają postanowienia § 3 uchwały Rady Miasta B. Nr LXIX/1309/06 podjętej dniu 31 maja 2006 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania oraz udzielania innych ulg w spłacie należności pieniężnych...
Skład orzekający
Jerzy Bortkiewicz
przewodniczący
Elżbieta Piechowiak
członek
Krzysztof Gruszecki
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących umarzania należności administracyjnych, w szczególności dodatków mieszkaniowych, oraz zakresu kontroli sądów administracyjnych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów uchwały Rady Miasta Bydgoszczy i może mieć ograniczoną stosowalność w innych jurysdykcjach. Koncentruje się na braku podstaw do umorzenia w sytuacji braku nieściągalności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest spełnienie formalnych przesłanek do umorzenia należności, nawet w trudnej sytuacji życiowej. Pokazuje też rolę sądów administracyjnych w kontroli decyzji administracyjnych.
“Trudna sytuacja materialna nie zawsze wystarczy do umorzenia długu wobec miasta.”
Dane finansowe
WPS: 10 200 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Bd 368/07 - Wyrok WSA w Bydgoszczy Data orzeczenia 2007-07-04 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2007-04-20 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy Sędziowie Elżbieta Piechowiak Jerzy Bortkiewicz /przewodniczący/ Krzysztof Gruszecki /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6210 Dodatek mieszkaniowy Hasła tematyczne Dodatki mieszkaniowe Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2001 nr 71 poz 734 art. 7 ust. 9 Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak sędzia WSA Krzysztof Gruszecki (spr.) Protokolant Agnieszka Jagiełłowicz po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 lipca 2007 r. sprawy ze skargi Danuty C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia części nienależnie pobranej kwoty dodatku mieszkaniowego oddala skargę Uzasadnienie Prezydent Miasta B. na podstawie art. 151 § 1 pkt 2, w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 kpa oraz art. 7 ust. 1 i 5 w zw. z art. 6 ust. 1 i 10, art. 17 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 2001 r. Nr 71, poz. 734) oraz § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U. Nr 156, poz. 1817), po wznowieniu postępowania w sprawach o przyznanie D. C. dodatku mieszkaniowego uchylił następujące decyzje: - nr [...] z dnia [...] 2003r. na kwotę 253,46 zł miesięcznie przyznanego na okres od 01.02.2003 r. do 13.07.2003 r. i przyznał w niższej, skorygowanej w wysokości 66,61 zł, - nr [...] z dnia [...] 2003r. na kwotę 240,23 zł miesięcznie przyznanego na okres od 01.08.2003 r. do 31.01.2004 r. i odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego, - nr [...] z dnia [...]2004r. na kwotę 251,58 zł miesięcznie przyznanego na okres od 01.02.2004 r. do 31.07.2004 r. i przyznał w niższej, skorygowanej w wysokości 73,36 zł, - nr [...] z dnia [...] 2004r. na kwotę 221,09 zł miesięcznie przyznanego na okres od 01.08.2004 r. do 31.01.2005 r. i odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego, - nr [...] z dnia [...] 2005r. na kwotę 234,06 zł miesięcznie przyznanego na okres od 01.02.2005 r. do 31.07.2005 r. i przyznał w niższej, skorygowanej w wysokości 84,59 zł, - nr [...] z dnia [..] 2005r. na kwotę 213,72 zł miesięcznie przyznanego na okres od 01.08.2005 r. do 31.01.2006 r. i odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego. Uzasadniając swoje stanowisko we wszystkich wskazanych wyżej decyzjach Prezydent wskazał, iż w wyniku wznowienia postępowania ustalono, że wnioskodawczyni składając wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego na zajmowany lokal mieszkalny nie wykazała dochodu z tyt. Otrzymywanych alimentów od byłego męża. W tej sytuacji dodatek mieszkaniowy został przyznany na podstawie niepełnych danych wskazanych przez wnioskodawcę. Następnie w związku z wyżej wskazanymi decyzjami D. C. została wezwana do wpłacenia w terminie 14 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania kwoty 12992,64 zł z tytułu nienależnie pobranego dodatku mieszkaniowego. W związku z wezwaniem do zapłaty nienależnie pobranego dodatku mieszkaniowego D. C. zwróciła się do Prezydenta Miasta B. z prośbą o umorzenie tej kwoty. W odpowiedzi na wniosek strony Prezydent Miasta B. pismem z 14 listopada 2005 r. wyjaśnił, iż brak jest podstaw prawnych umożliwiających odstąpienie od żądania zwrotu tej kwoty, jednakże istnieje możliwość rozłożenia na raty kwoty podlegającej zwrotowi. Biorąc pod uwagę trudną sytuację skarżącej Prezydent wyraził zgodę na spłacenie kwoty zadłużenia w wys. 12992, 64 zł w 65 ratach, które powinny być płacone do końca każdego kolejnego miesiąca. W dniu 29 marca 2006 r. D. C. ponownie wystąpiła do Prezydenta z wnioskiem o umorzenia pozostałej do spłacenia kwoty nienależnie pobranego dodatku mieszkaniowego wskazując na swoją trudną sytuację materialną. W odpowiedzi na pismo z 29 marca 2006 r. Prezydent Miasta B. po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego wskazał, iż brak jest podstaw prawnych umożliwiających odstąpienie od żądania zwrotu tej kwoty. Z informacji uzyskanej z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wynika, iż źródłem utrzymania strony jest emerytura, dodatek pielęgnacyjny oraz świadczenie alimentacyjne od byłego małżonka. D.C. ponownie pismem z 4 grudnia 2006 r. zwróciła Się do Prezydenta o umorzenie w całości pozostałej do zapłaty kwoty nienależnie pobranego dodatku mieszkaniowego wskazując, iż nie ma, z czego spłacić przedmiotowej zaległości, gdyż jej sytuacja materialna i życiowa jest bardzo ciężka, a ponadto były małżonek wystąpił do sądu cywilnego o pozbawienie na Jej rzecz alimentów. Decyzją z [...] 2007 r., Nr [...] Prezydent Miasta B. na podstawie § 6 pkt 1, § 8 pkt 1 w związku z § 3 ust. 1 pkt 6, 7, 8 i 9 uchwały Nr LXIX/1309/06 Rady Miasta Bydgoszczy z dnia 31 maja 2006r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania oraz udzielania innych· ulg w spłacie należności pieniężnych będących wierzytelnościami Miasta B. oraz jego jednostek organizacyjnych i wskazania organów do tego uprawnionych (Dz.Urz. Woj. [...]. Nr 92 poz. 1440), odmówił D. C. umorzenia części nienależnie pobranej kwoty 10200 zł dodatku mieszkaniowego. Uzasadniając swoje stanowisko organ pierwszej instancji wskazał, iż wnioskodawczyni nie spełnia wymogów uzasadniających umorzenie w części nienależnie pobranych kwot, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 6 uchwały Rady Miasta Nr LXIX/1309/06 z dnia 31.05.2006r. Zgodnie z jego treścią należności pieniężne mogą być umorzone w części jedynie w przypadku, gdy ściągnięcie wierzytelności zagraża ważnym interesom dłużnika, a w szczególności jego egzystencji. Nie zachodzą także okoliczności pkt 7, 8 i 9 cytowanego wyżej przepisu uchwały, brak jest, bowiem podstaw do przypuszczenia, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów dochodzenia i egzekucji lub postępowanie egzekucyjne okaże się bezskuteczne. Udzielona ulga rozłożona na tak dogodne raty zapewnia spłatę zobowiązania jak również koszty dochodzenia nie przewyższą należności. Wnosząc odwołanie od powyższej decyzji D. C. podniosła, że jest ona dla niej bardzo krzywdząca, ponieważ jej sytuacja życiowa i materialna jest bardzo ciężka. Wskazała, że po zapłaceniu rachunków, w tym zaległości z tytułu nienależnie pobranego dodatku mieszkaniowego, nie wystarcza jej środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb takich jak zakup żywności czy niezbędnych leków. Dodała także, że nie prawomocnym wyrokiem sądu utraciła dochód w postaci alimentów od byłego męża. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., po rozpoznaniu odwołania D. C. decyzją z [..] 2007 r., Nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Kolegium uzasadniając swoje stanowisko podzieliło ustalenia faktyczne i prawne organu pierwszej instancji wskazując jednocześnie, że ściągnięcie wierzytelności nie zagraża ważnym interesom oraz egzystencji strony. Dochód odwołującej nie daje podstaw do zaliczenia jej do osób uprawnionych do korzystania ze świadczeń z pomocy społecznej, gdyż przekracza kryterium dochodowe dla samotnej osoby. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. skarżąca podniosła identycznie jak w odwołaniu wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wskazała, ze wymaganej kwoty nie jest w stanie uiścić, bowiem jej sytuacja finansowa jest niezwykle trudna. Jej emerytura w kwocie 573 zł miesięcznie ledwie wystarcza na pokrycie opłat zawiązanych z utrzymaniem mieszkania. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o oddalenie skargi powołując się na tożsame argumenty jak w zaskarżonym orzeczeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, gdyż rozstrzygając sprawę dotyczącą umorzenia części nienależnie pobranej kwoty dodatku mieszkaniowego, zarówno organ I jak i II instancji, nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego ani też przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Na wstępie należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do umorzenia lub odmowy umorzenia pozostałej kwoty nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego. Jest to uprawnienie organów administracji. Sądy administracyjne oceniają natomiast legalność zaskarżonej decyzji i innych aktów poddanych właściwości sądów administracyjnych. I tak stosownie do treści przepisu, art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W przedmiotowej sprawie jest bezsporne, że strona nie powinna otrzymywać we wskazanych okresach dodatku mieszkaniowego w przyznanej wysokości i dlatego zgodnie z art. 7 ust.9 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) zobowiązana jest do zwrotu nienależnie pobranych kwot w podwójnej wysokości. Organ na prośbę strony rozłożył należność na 65 rat uwzględniając sytuacje materialną. W wyniku kolejnego wniosku strony Prezydent wydał decyzję odmawiającą umorzenia pozostałej do spłacenia należności, gdyż nie zachodzą przesłanki do umorzenia zarówno całości, jak części kwoty. W rozpoznawanej sprawie dla oceny prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia zasadniczego znaczenia nabierają postanowienia § 3 uchwały Rady Miasta B. Nr LXIX/1309/06 podjętej dniu 31 maja 2006 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania oraz udzielania innych ulg w spłacie należności pieniężnych będących wierzytelnościami Miasta Bydgoszczy oraz jego jednostek organizacyjnych i wskazania organów do tego uprawnionych. W § 3 tej uchwały wskazano, że należności pieniężne mogą być umarzane w całości lub w części, w przypadku ich całkowitej nieściągalności, jeżeli wystąpi jedna z następujących przesłanek: 1. dłużnik - osoba fizyczna zmarł, nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości nie podlegające egzekucji na podstawie odrębnych przepisów; 2. dłużnik - osoba prawna został wykreślony z właściwego rejestru osób prawnych przy jednoczesnym braku majątku, z którego można by egzekwować należność, a odpowiedzialność z tytułu należności nie przechodzi z mocy prawa na osoby trzecie; 3. sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika lub umorzył postępowanie upadłościowe z przyczyn, określonych w ustawie z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 60, poz. 535 z późn. zm.); w toku zakończonego postępowania likwidacyjnego lub upadłościowego nie ściągnięto należności z powodu braku majątku i środków na zaspokojenie tych wierzytelności; 4. nie można ustalić osoby dłużnika, jego miejsca zamieszkania bądź siedziby; 5. ściągnięcie wierzytelności zagraża ważnym interesom dłużnika, a w szczególności jego egzystencji; 6. zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty wyższej od kosztów dochodzenia i egzekucji tej należności lub postępowanie egzekucyjne okazało się nieskuteczne; 7. w szczególnie uzasadnionych przypadkach, jeżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że udzielenie innej ulgi nie zapewni spłaty tej należności; 8. koszty dochodzenia przewyższają należność; 10. wierzytelność uległa przedawnieniu lub okazała się nienależna. Z postanowień tego przepisu wynika, że podejmowane na Jego podstawie rozstrzygnięcie ma charakter uznaniowy, gdyż ustawodawca posłużył się w nim zwrotem "mogą być". Uznaniowość działania w tym zakresie ma jednak charakter ograniczony może, ona znajdować zastosowanie dopiero po spełnieniu przez wnioskodawcę jednej z przesłanek wymienionych w § 3 cytowanej uchwały Rady Miasta Bydgoszczy. Uchwałodawca jednoznacznie określa, bowiem, iż umorzenie może mieć miejsce dopiero w przypadku wystąpienia nieściągalności wierzytelności oraz stwierdzenia jednej z okoliczności wymienionych w tym przepisie. W przedmiotowej sprawie organ administracji prawidłowo ustalił stan faktyczny, z którego w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że zobowiązanie D. C. nie ma charakteru nieściągalnego gdyż ma ona stałe źródło dochodów. W związku z tym w jej przypadku ściągnięcie wierzytelności nie zagraża ważnym interesom oraz egzystencji strony. Dochód odwołującej nie daje podstaw do zaliczenia jej do osób uprawnionych do korzystania ze świadczeń z pomocy społecznej, gdyż przekracza kryterium dochodowe dla samotnej osoby. Zważywszy na powyższe należy stwierdzić, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. właściwie interpretując wymienione wyżej przepisy trafnie orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji odmawiającej umorzenia nienależnie pobranej kwoty dodatku mieszkaniowego, gdyż skoro wierzytelność nie miała charakteru nieściągalnego to brak było podstaw do jej umorzenia. Odnosząc się do zarzutu skarżącej wskazać należy, iż po uprawomocnieniu się wyroku uchylającego obowiązek alimentacyjny męża skarżącej będzie ona miała możliwość wystąpienia z kolejnym wnioskiem o umorzenie, który będzie stanowił przedmiot nowego postępowania. Biorąc pod uwagę powyższe, w oparciu o przepis art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI