II SA/Bd 355/25

II SA/Bd 355/25 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2025-12-02
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-05-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Jerzy Bortkiewicz
Joanna Janiszewska - Ziołek
Mariusz Pawełczak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Skarżony organ
Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku
uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mariusz Pawełczak (spr.) Sędziowie sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek Protokolant sekretarz sądowy Dominika Matuszewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Rektora [...] z dnia [...] marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Rektora [...] z dnia [...] stycznia 2025 r.; 2. zasądza od Rektora [...] na rzecz M. R. 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
1. Decyzją z dnia 7 stycznia 2025 r. Rektor Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (dalej: "Rektor", "organ I instancji") skreślił M. R. (dalej: "skarżący") z listy studentów szóstego roku, lekarski, jednolite magisterskie, stacjonarne, Wydział Lekarski.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Rektor wskazał, że skarżący decyzją Rektora Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu z dnia 11 grudnia 2024 r. nie został dopuszczony do odbywania i zaliczenia zajęć z przedmiotu Choroby dzieci, co zgodnie z § 60 ust. 1 pkt 1 uchwały nr 39 Senatu UMK z dnia 30 kwietnia 2019 r. Regulamin studiów Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (Biuletyn Prawny UMK z 2023 r., poz. 193 – dalej: "Regulamin studiów") stanowi podstawę do skreślenia z listy studentów. Powyższa decyzja została podjęta w związku z zamieszczeniem danych skarżącego w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym prawomocnym skazaniem za przestępstwo określone w rozdziale XXV kodeksu karnego oraz obowiązkiem powstrzymania się w okresie próby od przebywania w określonych miejscach w postaci placówek opiekuńczych, oświatowych i wychowawczych, zajmujących się opieką, wychowaniem i kształceniem dzieci i młodzieży do lat 15 na terenie całego kraju oraz obowiązku stosowania się do orzeczonego przez sąd zakazu zajmowania wszelkich stanowisk, wykonywania wszelkich zawodów albo działalności, związanych z wychowaniem, edukacją, leczeniem małoletnich lub z opieką nad nimi, do zatarcia się skazania i wykreślenia danych z ww. Rejestru.
2. Wnioskiem z dnia 22 stycznia 2025 r. skarżący zwrócił się do Rektora o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazując, że zawieszenie zgodnie z treścią art. 312 ust. 5 ustawy o szkolnictwie wyższym i nauce dotyczy praw studenta, a nie jego obowiązków. Natomiast w ocenie skarżącego pozbawiono go możliwości wypełnienia obowiązku uczęszczania na zajęcia i przystąpienia do egzaminu. Dalej skarżący wyjaśnił, że zajęcia z przedmiotu "Choroby dzieci" odbywają się na piętrze dydaktycznym, gdzie nie ma łóżek z chorymi dziećmi. Ponadto w aktach uczelnianych znajduje się opinia psychiatry, z której wynika brak wskazań do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, ani zawieszenia w zajęciach oraz niedopuszczenia do zajęć z udziałem dzieci. Skarżący podniósł także, że do zaliczenia szóstego roku kierunku lekarskiego pozostało mu tylko odbycie 4 tygodni po około 5 godzin dziennie zajęć z przedmiotu "Choroby Dzieci", które w normalnym trybie odbywają się hybrydowo – dużą część stanowią seminaria, prezentacje multimedialne i omawianie przypadków klinicznych, zaś mniejsza część to uczestnictwo w wywiadzie i badaniu dzieci. Powołując się na § 21 Regulaminu studiów skarżący wniósł o wyrażenie zgody na alternatywną formę zaliczenia ww. przedmiotu. Podkreślił, że do tej pory był wzorowym studentem.
3. Decyzją z dnia 6 marca 2025 r. Rektor utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Organ podkreślił w uzasadnieniu decyzji, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji i Nauki z dnia 29 września 2023 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie standardów kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty, farmaceuty, pielęgniarki, położnej, diagnosty laboratoryjnego, fizjoterapeuty i ratownika medycznego oraz na podstawie opinii Koordynatora przedmiotu "Praktyczne Nauczanie Kliniczne – Choroby Dzieci", zajęcia na szóstym roku studiów na kierunku lekarskim mają charakter zajęć praktycznych. Nie jest więc możliwe zaliczenie ww. przedmiotu bez wykonywania czynności leczniczych względem osób małoletnich.
4. Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę żądając uchylenia w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy:
- art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm. – dalej: "k.p.a.") przez jego niezasadne zastosowanie i utrzymanie decyzji w mocy w sytuacji, gdy prawidłowe było uchylenie tej decyzji i umorzenie postępowania w przedmiocie skreślenia z listy studentów w całości, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy i kontynuowanie studiów przez skarżącego, tj. zaliczenie ostatniego przedmiotu "Choroby Dzieci" i umożliwienia ukończenia studiów;
- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym całkowite pominięcie, iż:
. brak było podstaw faktycznych i prawnych do zawieszenia w prawach studenta w kwietniu [...] r., jeszcze przed skazaniem i wydaniem orzeczenia przez Komisję Dyscyplinarną;
. zawieszenie w prawach studenta nie oznacza zawieszenia w obowiązkach studenta, czyli obowiązku uczestniczenia w zajęciach;
. wydany wyrok karny nie zabrania uczestnictwa w zajęciach z przedmiotu Choroby Dzieci;
. brak było podstaw faktycznych i prawnych do zakazania w kwietniu [...] r. i grudniu [...] r. uczestnictwa w zajęciach z przedmiotu "Choroby Dzieci";
. brak było podstaw do skreślenia z listy studentów;
. istnieją możliwości zaliczenia przedmiotu "Choroby Dzieci" w inny sposób niż zajęcia bezpośrednie z osobami małoletnimi;
. skarżący wnioskował o udzielenie urlopu dziekańskiego ze względu na ważny powód i szczególne okoliczności;
. skarżący wystąpił do Sądu Rejonowego w K. o dokonanie wykładni pkt 6 wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 4 czerwca [...] r.;
. dotychczasowa postawa oraz osiągnięte wyniki w nauce dawały podstawę do umożliwienia uczestnictwa w zajęciach z przedmiotu "Choroby Dzieci" w inny sposób niż zajęcia bezpośrednie z osobami małoletnimi, zwłaszcza w brakującym wymiarze (4 tygodnie, 20 dni roboczych) oraz ukończenie studiów,
co skutkowało utrzymaniem w mocy decyzji organu I instancji o skreśleniu z listy studentów;
- art. 8 k.p.a. poprzez brak prowadzenia postępowania w sprawie w sposób budzący zaufanie, bez kierowania się zasadami bezstronności i równego traktowania, co przełożyło się na utrzymanie w mocy decyzji o skreśleniu z listy studentów i brak wzięcia pod uwagę, że nie było podstawy do zawieszenia w prawach studenta, zakazania uczestnictwa w zajęciach z przedmiotu "Choroby Dzieci" oraz skreślenia z listy studentów, co skutkowało niemożliwością zaliczenia przedmiotu "Choroby Dzieci" i bezpodstawnym skreśleniem z listy studentów i utrzymaniem w mocy decyzji o skreśleniu z listy studentów;
- art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego zastosowanie, pomimo tego, że organowi wiadome było, że skarżący wystąpił do Sądu Rejonowego w K. z wnioskiem o dokonanie wykładni pkt 6 wyroku z dnia 4 czerwca [...] r., co skutkowało brakiem zawieszenia postępowania oraz wydaniem zaskarżonej decyzji;
- § 60 ust. 2 Regulaminu studiów poprzez jego niezastosowanie, co skutkowało brakiem analizy indywidualnej osiągnięć skarżącego, tj. średniej ocen skarżącego i osiągniętego przez niego wyniku z egzaminu lekarskiego, a także dotychczasowej postawy oraz pozytywnej opinii pracowników dydaktycznych o skarżącym;
- § 82 Regulaminu studiów poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy sprawa wymagała złożenia przez skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a nie odwołania i decyzja o skreśleniu z listy studentów wydana została przez Dziekana działającego z upoważnienia Rektora;
- art. 108 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 1571 ze zm. – dalej "p.s.w.n."), § 9 pkt 3, § 60 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, § 61 i § 84 Regulaminu studiów poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie, w sytuacji, gdy skreślenie z listy studentów było całkowicie bezzasadne w stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy;
- art. 312 ust. 5 p.s.w.n. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i uniemożliwienie skarżącemu udziału w zajęciach "Choroby Dzieci" w sytuacji, gdy na podstawie tego przepisu student może być zawieszony jedynie w prawach, a nie obowiązkach studenta, co skutkowało nieuzasadnioną niemożliwością zaliczenia przeze mnie przedmiotu Choroby Dzieci i ukończenia studiów;
- załącznika nr 1 do Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie standardów kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty, farmaceuty, pielęgniarki, położnej, diagnosty laboratoryjnego, fizjoterapeuty i ratownika medycznego z dnia 26 lipca 2019 r. poprzez jego niezastosowanie i uniemożliwienie skarżącemu zaliczenia przedmiotu Choroby Dzieci w symulowanych warunkach klinicznych;
- § 21 ust. 1, § 23 ust. 3 i § 41 Regulaminu studiów poprzez ich niezastosowanie w sytuacji, gdy w stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy uzasadnione było ich zastosowanie i umożliwienie skarżącemu zaliczenia przedmiotu Choroby Dzieci w sposób inny niż wykonywanie czynności leczniczych względem osób małoletnich oraz ukończeniu studiów.
Jednocześnie skarżący wskazał na błędy w ustaleniach faktycznych przez przyjęcie, iż zawieszenie w prawach studenta już w kwietniu [...] r. – przed wydaniem wyroku przez Sąd Rejonowy w K. i orzeczeniem Komisji Dyscyplinarnej z dnia 14 czerwca [...] r. było możliwe i prawidłowe przyjęcie, że takie zawieszenie uniemożliwia skarżącemu udział w zajęciach z przedmiotu "Choroby Dzieci", a także przyjęcie, że treść wyroku skazującego Sądu Rejonowego w K. z dnia 14 czerwca [...] r. uniemożliwia udział skarżącego w zajęciach Choroby Dzieci i dopuszczenie skarżącego do tych zajęć, a nadto przyjęcie, że nie można na VI roku studiów zaliczyć przedmiotu "Choroby Dzieci" bez wykonywania czynności leczniczych względem osób małoletnich, co skutkowało niemożliwością zaliczenia przedmiotu "Choroby Dzieci" i bezpodstawnym skreśleniem z listy studentów.
Na podstawie art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia 7 styczia 2025 r. oraz skarżonej decyzji z dnia 6 marca 2025 r.
Na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. skarżący wniósł również o przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do skargi tj.:
- Regulaminu studiów w celu wykazania faktu: treści dokumentu, warunków skreślenia z listy studentów, praw i obowiązków studenta, warunków otrzymania urlopu dziekańskiego;
- postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 24 stycznia [...] r., sygn. akt [...] w celu wykazania faktu możliwości uczestniczenia przez skarżącego w zaliczeniu przedmiotu "Choroby Dzieci" w zakresie w jakim praktyki nie wiążą się z wykonywaniem czynności związanych z leczeniem małoletnich, zakresu zakazu orzeczonego w pkt 6 wyroku z dnia 4 czerwca [...] r.;
- karta przedmiotu "Choroby Dzieci" w celu wykazania faktu: możliwości zaliczenia przedmiotu w Centrum Symulacji Medycznych, poprzez metody symulacyjne;
- informacji o złożonym zażaleniu w celu wykazania faktu: złożenia przez Prokuraturę zażalenia w odniesieniu do postanowienia Sadu Rejonowego w K. z dnia 24 stycznia [...] r.
W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił argumentację wspierającą podniesione zarzuty.
5. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
6. Do pism procesowych z dnia 16 maja i 20 lipca 2025 r. zat. "uzupełnienie skargi na decyzję" skarżący dołączył odpisy postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 maja [...] r. sygn. akt [...] utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 4 czerwca [...] r., sygn. akt [...], wnosząc o przeprowadzenie dowodu z tego dokumentu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył co następuje:
7. Na wstępie wskazać należy, że stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a., co oznacza, że jeżeli sąd administracyjny dostrzega naruszenie prawa w zaskarżonej decyzji, to niezależnie od argumentów skarżącego, tenże sąd administracyjny uprawniony jest do uwzględnienia skargi.
Sąd kontrolując w tak zakreślonych granicach legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdził, że wniesiona w sprawie skarga jest zasadna. Przeprowadzona bowiem w niniejszej sprawie przez Sąd kontrola wykazała, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do wyeliminowania z obrotu prawnego.
8. Kontroli sądowej poddana została decyzja Rektora Uniwersytetu Mikołaja Kopera w Toruniu z dnia 6 marca 2025 r. utrzymująca w mocy decyzję Rektora Uniwersytetu Mikołaja Kopera w Toruniu z dnia 7 stycznia 2025 r. w sprawie skreślenia skarżącego z listy studentów szóstego roku, lekarski, jednolite magisterskie, stacjonarne, Wydział Lekarski z powodu niedopuszczenia skarżącego do odbywania i zaliczenia zajęć z przedmiotu "Choroby Dzieci".
Materialnoprawną podstawę kontrolowanego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, w szczególności zaś jej art. 108 ust. 2 pkt 1, który stanowi, że student może być skreślony z listy studentów w przypadku stwierdzenia braku udziału w obowiązkowych zajęciach. Jednocześnie, w myśl ust. 3 ww. przepisu skreślenie z listy studentów następuje w drodze decyzji administracyjnej. Powieleniem ww. regulacji na gruncie Uchwały nr 39 Senatu Uniwersytetu Mikołaja Kopernika z dnia 30 kwietnia 2019 r. – Regulamin studiów Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu jest odpowiednio § 60 ust. 1 pkt 1 i § 61 ww. aktu.
Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 107 p.s.w.n. student jest obowiązany postępować zgodnie z treścią ślubowania i przepisami obowiązującymi w uczelni (ust. 1), a w szczególności do:
1) uczestniczenia w zajęciach zgodnie z regulaminem studiów;
2) składania egzaminów, odbywania praktyk zawodowych i spełniania innych wymagań przewidzianych w programie studiów (ust. 2).
Z cytowanych wyżej przepisów ustawy oraz Regulaminu studiów wynika, że rozstrzygnięcie w przedmiocie skreślenia z listy studiów z powodu stwierdzenia braku udziału w obowiązkowych zajęciach ma charakter fakultatywny i podejmowane jest w ramach tzw. uznania administracyjnego. Sądowa kontrola takich aktów jest ograniczona. Zakres uznania administracyjnego wyznaczony jest zawsze przepisem prawa, a jego ramy określają normy kompetencyjne, przepisy o postępowaniu administracyjnym i przepisy prawa materialnego. Wydając akt o charakterze uznaniowym organ jest związany nie tylko przepisem prawa, ale i celem ustanowionego przepisu. Ustawodawca pozostawił decyzję w tym zakresie do uznania organom uczelni, mając na uwadze zasadę autonomii uczelni. Wskazana regulacja pozostawia decyzję o skreśleniu studenta z listy studentów, w przypadku zaistnienia co najmniej jednej z przyczyn w nim wskazanych, swobodnemu uznaniu kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej w szczególności po to, ażeby mógł on uwzględnić wystąpienie po stronie studenta przyczyn, które usprawiedliwiają niedopełnienie ciążących na nim obowiązków i tym samym przemawiają za odstąpieniem od skreślenia go z listy studentów. W postępowaniu dotyczącym skreślenia z listy studentów organy uczelni powinny ustalić i rozważyć wszystkie inne okoliczności podnoszone przez studenta mogące mieć wpływ na treść decyzji, w tym także ocenić obiektywną możliwość uzyskania tego zaliczenia (por. wyrok NSA z dnia 7 kwietnia 2022 r., sygn. akt III OSK 4974/21).
Skreślenie z listy studentów jest bardzo daleko idącą i dotkliwą sankcją. Organy uczelni obowiązane są zatem zgodnie z art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. szczegółowo i wnikliwie przeprowadzić postępowanie dowodowe, zebrać wyczerpująco materiał dowodowy i wykazać w sposób niebudzący wątpliwości, że student dopuścił się naruszenia obowiązków uzasadniającego wydanie decyzji o skreśleniu z listy studentów (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 27 grudnia 2018 r. sygn. akt III SA/Lu 556/18). W utrwalonym orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie przyjmuje się, że w przypadku, gdy prawo materialne pozostawia rozstrzygnięcie organu uznaniu administracyjnemu, czyli umożliwia organowi wybór rodzaju rozstrzygnięcia, obowiązkiem organu jest załatwić sprawę po dokładnym wyważeniu interesu społecznego i słusznego interesu strony (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 2006/10; wyrok WSA w Olsztynie z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Ol 376/14).
Sądowa kontrola decyzji opartej na uznaniu administracyjnym, jakkolwiek ma ograniczony zakres, to jednak wymaga zbadania, czy zaskarżona decyzja nie nosi cech dowolności, tj. czy organ administracji wybrał prawnie dopuszczalny sposób rozstrzygnięcia sprawy oraz czy wyboru takiego dokonał po ustaleniu i rozważeniu istotnych dla sprawy okoliczności. Sąd bada, czy w takim postępowaniu podjęto kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz czy organ uwzględnił słuszny interes strony. Kontroli sądowej podlega samo uzasadnienie aktu uznaniowego z punktu widzenia powiązania ustaleń faktycznych z rekonstruowaną normą prawną. Ocenie sądu nie podlegają natomiast kryteria słuszności czy celowości podjętego rozstrzygnięcia (por. wyroki NSA: z dnia 20 kwietnia 2010 r. sygn., akt I OSK 130/10; z dnia 6 listopada 2014 r., sygn. akt I OSK1981/14).
9. Odnosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy sąd uznał, że organ dopuścił się naruszenia przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu zarówno zaskarżona decyzja, jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji, nie spełniają powyższych wymogów. Przede wszystkim stwierdzić należy, że słuszny jest zarzut naruszenia w przedmiotowej sprawie art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a.
Sąd zauważa, że stan faktyczny sprawy jest niesporny w tym zakresie, że skarżący faktycznie nie brał udziału w obowiązkowych zajęciach z przedmiotu "Choroby Dzieci" w związku z niedopuszczeniem skarżącego do uczestnictwa oraz zaliczenia ww. przedmiotu zgodnie z pismem Rektora z dnia 11 grudnia [...] r. W ocenie organu skarżący nie mógł uczestniczyć w ww. zajęciach z uwagi na prawomocne skazanie wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia 4 czerwca [...] r., sygn. akt [...], za przestępstwo określone w rozdziale XXV Kodeksu karnego oraz obowiązek powstrzymania się w okresie próby od przebywania w określonych miejscach w postaci placówek opiekuńczych, oświatowych i wychowawczych, zajmujących się opieką, wychowaniem i kształceniem dzieci i młodzieży do lat 15 na terenie całego kraju oraz obowiązek stosowania się do orzeczonego przez sąd zakazu zajmowania wszelkich stanowisk, wykonywania wszelkich zawodów albo działalności związanych z wychowaniem, edukacją, leczeniem małoletnich lub opieką nad nimi, do zatarcia się skazania i wykreślenia danych z Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym. Jak już wcześniej wskazano, brak udziału studenta w obowiązkowych zajęciach stanowi przesłankę skreślenia z listy studentów (art. 108 ust. 2 pkt 1 p.s.w.n. oraz § 60 ust. 1 pkt 1 Regulaminu studiów).
Wyjaśnienia wymaga jednak, że organ wydając zaskarżoną decyzją nie wziął pod uwagę całości materiału dowodowego znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy, w szczególności prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 24 stycznia [...] r., sygn. akt [...] (zażalenie Prokuratora Prokuratury Okręgowej w L. nie zostało uwzględnione – postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 maja [...] r. sygn. akt [...]). Postanowieniem tym Sąd Rejonowy w K. rozstrzygnął wątpliwości co do wykonania punktu szóstego wyroku z dnia 4 czerwca [...] r. wskazując, że orzeczony wobec skarżącego środek karny w postaci zakazu zajmowania wszelkich stanowisk, wykonywania wszelkich zawodów albo działalności związanych z wychowaniem, edukacją, leczeniem małoletnich lub opieką nad nimi nie dotyczy zaliczenia obowiązkowych zajęć z przedmiotu "Choroby Dzieci", odbywanych w ramach studiów medycznych, w zakresie w jakim praktyki te nie wiążą się z wykonywaniem czynności związanych z leczeniem małoletnich.
Co również istotnie, stosownie do art. 68 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 p.s.w.n. w programach studiów przygotowujących do wykonywania zawodu lekarza uwzględnia się standardy kształcenia, które są zbiorem reguł i wymagań w zakresie kształcenia dotyczących sposobu organizacji kształcenia, osób prowadzących to kształcenie, ogólnych i szczegółowych efektów uczenia się, a także sposobu weryfikacji osiągniętych efektów uczenia się. Standard kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu lekarza uregulowany został Rozporządzeniem Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 26 lipca 2019 r. w sprawie standardów kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty, farmaceuty, pielęgniarki, położnej, diagnosty laboratoryjnego, fizjoterapeuty i ratownika medycznego (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 755 ze zm. - dalej). Zgodnie z załącznikiem nr 1 do ww. rozporządzenia, zatytułowanym "Standard kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu lekarza", zajęcia umożliwiające osiągnięcie efektów uczenia się w grupie zajęć H (tj. Praktyczne nauczanie kliniczne na VI roku studiów) mogą być realizowane w symulowanych warunkach klinicznych, jednak w wymiarze nie większym niż 10% godzin tych zajęć.
Tym samym w ocenie Sądu, Rektor nie wyjaśnił w zaskarżonej decyzji czy zajęcia praktyczne prowadzone w ramach przedmiotu "Choroby Dzieci" wiążą się z wykonywaniem czynności związanych z bezpośrednim leczeniem małoletnich. Rektor powinien także po wyważeniu interesu społecznego i słusznego interesu strony wyjaśnić, czy istniała możliwość przeprowadzenia zajęć praktycznych prowadzonych w ramach przedmiotu "Choroby dzieci" w symulowanych warunkach klinicznych, w tym także w zakresie czynności związanych z leczeniem małoletnich, w szczególności, jeśli nie wszystkie zajęcia praktyczne prowadzone w ramach przedmiotu "Choroby Dzieci" wiązały się z wykonywaniem czynności związanych bezpośrednio z leczeniem małoletnich. Organ co prawda w zaskarżonej decyzji powołał się na stanowisko koordynatora przedmiotu "Praktyczne Nauczanie Kliniczne – Choroby Dzieci", który w mailu z dnia 12 lutego [...] r. wskazał, że nie można zrealizować zajęć klinicznych "praktycznych" bez spotkania i rozmowy i zbadania pacjenta. Bez kontaktu z dziećmi nie można zrealizować klinicznych zajęć praktycznych z pediatrii (na 6 roku kierunku lekarskiego). Jednakże wskazania wymaga, że poza przywołaniem powyższego stanowiska w zaskarżonej decyzji oraz ogólnego powołania się na przepisy rozporządzenia organ nie poczynił stosownych wywodów prawnych. Ponadto organ nie ustosunkował się do podnoszonej przez skarżącego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy ewentualnej możliwości zastosowania w przedmiotowej sprawie § 21 Regulaminu studiów.
Tym samym, stwierdzone w niniejszej sprawie nieprawidłowości nie pozwalają na ocenę, że skreślenie skarżącego z listy studentów było uzasadnione i nastąpiło z zachowaniem reguł proceduralnych.
10. Rozpoznając sprawę ponownie organ uwzględni dokonaną przez sąd ocenę prawną i przeprowadzi postępowanie zgodnie z wymogami art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Organ mieć będzie na względzie, że z przepisu art. 108 ust. 2 p.s.w.n. wynika, że decyzja o skreśleniu z listy studentów jest decyzją uznaniową organu. Uznaniowy charakter decyzji nie zwalnia jednak organu z przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego na okoliczność zaistnienia przesłanek skreślenia z listy studentów oraz wyjaśnienia, dlaczego w konkretnym przypadku podjęta została decyzja o skreśleniu, co poprzedzone być powinno dokładnym ustaleniem stanu faktycznego sprawy. Nie jest wystarczające ogólnikowe stwierdzenie niedopuszczenia do odbywania i zaliczenia zajęć z przedmiotu "Choroby Dzieci". Ustalenie, że skarżący, jako student VI roku na kierunku lekarskim, skazany za przestępstwo określone w rozdziale XXV Kodeksy karnego i zobowiązany do powstrzymania się w okresie próby m.in. od wykonywania wszelkich działalności związanych z leczeniem małoletnich, do zatarcia się skazania i wykreślenia danych z Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym, nie mógł uczestniczyć w zajęciach praktycznych prowadzonych w ramach przedmiotu "Choroby Dzieci" wymaga wyjaśnienia, czy całość ww. zajęć ma charakter działalności związanej z bezpośrednim leczeniem małoletnich, a jeśli nie, to czy możliwe było zorganizowanie przedmiotowych zajęć w części w symulowanych warunkach, tak aby umożliwić skarżącemu zaliczenie przedmiotu "Choroby Dzieci".
11. Sąd oddalił wnioski dowodowe zawarte w skardze stwierdzając po pierwsze, że objęty tym wnioskiem dokument – postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 24 stycznia [...] r. znajduje się w aktach administracyjnych sprawy, które stanowiły podstawę orzekania przez Sąd w niniejszej sprawie zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Ponadto Sąd nie przeprowadza dowodu z aktów prawnych oraz zasadniczo w postępowaniu sądowoadministracyjnym Sąd nie ustala stanu faktycznego sprawy, nie prowadzi postępowania dowodowego, a jedynie kontroluje ustalenia faktyczne dokonane przez właściwe organy.
12. Zaskarżona decyzja podlega zatem uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Naruszenie przepisów postępowania mogło mieć bowiem istotny wpływ na wynik sprawy. Zważywszy, że te same uchybienia dotyczą organu I instancji, sąd uchylił także decyzję tego organu na podstawie art. 135 p.p.s.a. uznając, że jest to konieczne dla końcowego załatwienia sprawy. O zwrocie kosztów postępowania w postaci wpisu od skargi (200 zł), opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenia reprezentującego stronę skarżącą pełnomocnika będącego radcą prawnym Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 ze zm.).