II SA/Bd 275/24

II SA/Bd 275/24 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2025-03-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-04-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Jerzy Bortkiewicz
Katarzyna Korycka /przewodniczący/
Renata Owczarzak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OZ 724/24 - Postanowienie NSA z 2024-12-17
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 682
art. 48
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Korycka Sędziowie: sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 4 marca 2025 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] stycznia 2024 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania budowy hali oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...].12.2023 r., znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu T. , działając na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1, ust. 3 i 4, art. 83 ust. 1 ustawy z [...].07.1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2023 r., poz. 682 ze zm. - dalej pr. bud)., art. 123 ustawy z [...].06.1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.), orzekł o wstrzymaniu budowy hali konstrukcji stalowej na terenie działki o nr geod. 3/12 w m. G. gm. O., o wym. zewnętrznych
39,40 m x 18,09 m i wys. 5,4 m, której pionowe przegrody oddzielające środowisko zewnętrzne od wewnętrznego, oraz pokrycie dachu wykonane zostało z plandek PCV (powłoki namiotowej), wykorzystywanych w celach magazynowych, której inwestorem jest M. K..
Uzasadniając wydane orzeczenie organ I instancji podniósł, iż w rezultacie przeprowadzonych w dniu [...].08.2023 r. czynności kontrolnych ustalono, że na terenie ww. nieruchomości pobudowana została przez M. K. hala konstrukcji stalowej o wym. zewnętrznych
39,40 m x 18,09 m i wys. 5,4 m, której pionowe przegrody oddzielające środowisko zewnętrzne od wewnętrznego oraz pokrycie dachu wykonane zostało z plandek PCV (powłoki namiotowej). Konstrukcją hali tworzy stalowy szkielet nośny z dachem stalowym kratownicowym, dwuspadowym. Hala ustawiona jest na posadzce z kostki betonowej - polbruk. Do hali doprowadzono zasilanie w energię elektryczną. W dniu kontroli ustalono ponadto, że w obiekcie znajdują się m.in. urządzenia służące do obróbki drewna - strugarka i obrzynarka, oraz składowane jest drewno. Przy hali znajduje się kontener stalowy połączony rurociągiem z maszyną-strugarką umiejscowioną w obiekcie. Z dokonanych podczas kontroli pomiarów wynika, że hala znajduje się w odległości 0,35 m od wewnętrznego ogrodzenia betonowego i od 6,6 m do 6,8 m do słupków ogrodzeniowych od strony działki o nr geod. 3/13.
Inwestor hali wskazał, że złożył do Starosty [...] wniosek o wydanie pozwolenia na budowę tymczasowego obiektu budowlanego - hali namiotowej o funkcji magazynowej. Z udostępnionego wniosku o wydanie pozwolenia na budowę tymczasowego obiektu budowlanego (druk PB-8), na którym widnieje prezentata organu administracji architektoniczno-budowlanej - Starosty [...] z datą [...].11.2022 r., wynika, że przedmiotem inwestycji był montaż obiektu tymczasowego na okres 20 lat - hali namiotowej o funkcji magazynowej. M. K. wyjaśnił, że wystąpił z ww. wnioskiem po pożarze jaki miał miejsce na terenie tartaku licząc, że w ten sposób uchroni przed nadchodzącą zimą miejsca pracy i zapewni dalsze funkcjonowanie przedsiębiorstwa. S. w dniu [...].11.2022 r. wniosek do organu, błędnie określił on jednak termin montażu (funkcjonowania hali) na 20 lat, zamiast na 20 miesięcy. Pan Kuliga oświadczył, iż nikt nie poinformował go, że złożony wniosek jest wadliwy, dlatego też w miesiącu grudniu 2022 r. przystąpił do wykonania przedmiotowej hali jako obiektu tymczasowego.
Inwestor w celu zachowania hali magazynowej, stanowiącej konieczny element infrastruktury tartaku, wystąpił w dniu [...].05.2023r. do organu administracji architektoniczno-budowlanej - Starosty [...] z wnioskiem o pozwolenie na budowę tego obiektu. Z udostępnionego wniosku o wydanie pozwolenia na budowę - druk PB-1, na którym widnieje prezentata organu z datą [...].05.2023 r. wynika, że przedmiotem inwestycji była budowa wiaty magazynowej (inwestor posługuje się tutaj odmienną nazwą na określenie spornej hali namiotowej, niemniej tożsamość tych obiektów nie budzi wątpliwości, co ustalono porównując kopię projektu zagospodarowania działki dołączonej do wniosku z dnia [...].05.2023 r. o pozwolenie na budowę przekazanego przez Starostę T. przy wniosku z dnia [...].06.2023 r., z załącznikiem graficznym dołączonym do protokołu PINB dla Powiatu T. nr [...], oraz z projektem zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie sąsiedniej wiaty produkcyjnej na działce o nr geod. 3/12, 4/5 i 4/8 w m. G., zatwierdzonym decyzją Starosty [...] z dnia [...].08.2023r. nr [...].BP o pozwoleniu na jej budowę - autor WP). M. K. wskazał ponadto, że po uzyskaniu pozwolenia na budowę wiaty produkcyjnej na działce o nr geod. 3/12, 4/5 i 4/8 w m. G., chciałby wykorzystywać kwestionowaną halę namiotową o funkcji magazynowej na działce o nr geod. 3/12 w m. G. jako zaplecze budowy wiaty produkcyjnej.
Przedmiotowa hala konstrukcji stalowej o wym. zewnętrznych
39,40 m x 18,09 m i wys. 5,4 m zlokalizowana na terenie działki o nr geod. 3/12 w m. G. gm. O., spełnia wszystkie definicyjne cechy budynku w rozumieniu art. 3 pkt 2 pr. bud. Jest obiektem trwale związanym z gruntem poprzez zastosowanie stalowego szkieletu nośnego zamontowanego do podłoża, wydzielonym z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, - w odniesieniu do przegród budowlanych organ zauważył, że pojęcie to
w definicji budynku jest szerokie i nie ogranicza się do ścian w tradycyjnym rozumieniu. Tą kategorią pojęciową należy objąć również inne elementy struktury budynku, które mogą pełnić tę samą funkcję co ściana i które strukturalnie wydzielają budynek lub jego część z przestrzeni (por. wyroki NSA: z 11 maja 2016 r. sygn. akt II FSK1581/15, z 24 sierpnia 2016 r. sygn. akt II FSK 2122/14, z 21 lutego 2017 r. sygn. akt II FSK 150/15, CBOSA). Uznaniu obiektu za budynek nie stoi zatem na przeszkodzie to, że powłoka ściany jest wykonana z materiału o strukturze np. ażurowej. Funkcja przegrody budowlanej to wyodrębnienie (a nie zamknięcie) budynku od okalającej go przestrzeni.
Powyższe zdaniem orzekającego organu prowadzi do wniosku, że przegroda budowlana nie musi mieć cech ściany w potocznym pojęciu. Jest to wyłącznie cecha wyodrębniająca obiekt z otaczającej przestrzeni oraz posiada fundamenty (jako osadzoną w ziemi dolną część budynku która zapewnia jego stabilność i trwałość oraz przeniesienie ciężaru budynku na grunt) i dach, a z uwagi na specyfikę spornego obiektu jego dach nie jest odrębny od przegród budowlanych, lecz tworzy wraz z nimi funkcjonalną całość).
Hala konstrukcji stalowej o wym. zewnętrznych
39,40 m x 18,09 m i wys. 5,4 m zlokalizowana na terenie działki o nr geod. 3/12 w m. G. gm. O., w ocenie organu I instancji nie stanowi tymczasowego obiektu budowlanego w rozumieniu art. 3 pkt 5 pr. bud. Zgodnie z definicją, tymczasowe obiekty budowlane stanowią szczególną odmianę obiektów budowlanych, wyróżnioną ze względu na dwa zespoły cech, tj. albo cechę czasowości użytkowania albo cechę niepołączenia trwałego z gruntem. Z treści art. 3 pkt 1 pr. bud. wynika, że wyliczenie w nim zawarte ma charakter wyczerpujący,
w związku z czym, każdy obiekt budowlany możemy zaliczyć wyłącznie do jednej z trzech wymienionych w tym przepisie kategorii tj.; budynek, budowla i obiekt małej architektury. W takim znaczeniu odrębnej kategorii obiektów budowlanych nie tworzą "tymczasowe obiekty budowlane". Te ostatnie bowiem są pewną odmianą wszystkich obiektów budowlanych, wobec czego również w kategoriach budynków, budowli czy obiektów małej architektury mogą mieścić się takie, które spełniają ich cechy i są tymczasowymi obiektami budowlanymi (zob. Prawo budowlane. Komentarz, praca zbiorowa pod red.
Z. Niewiadomskiego, Warszawa 2007, s. 40 i 53). W przypadku kwestionowanej hali
z racji trwałego związania z gruntem poprzez zastosowanie stalowego szkieletu nośnego zamontowanego do podłoża, zapewniającego stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym, mogącym zniszczyć obiekt lub spowodować przesunięcie czy przemieszczenie go w inne miejsce, nie charakteryzuje go konieczny dla tymczasowych obiektów brak trwałego połączenia z gruntem. Również cecha czasowości użytkowania budzi w rozpatrywanym przypadku wątpliwości, skoro inwestor deklaruje, że: cyt. "przedmiotowa hala będzie mi potrzebna nie tylko na okres tymczasowy ale na stałe, (...)" i czemu daje wyraz występując do organu administracji architektoniczno-budowlanej
z wnioskiem o pozwolenie na jego budowę.
Sporna hala konstrukcji stalowej o wym. zewnętrznych
39,40 m x 18,09 m i wys. 5,4 m, której pionowe przegrody oddzielające środowisko zewnętrzne od wewnętrznego, oraz pokrycie dachu wykonane zostało z plandek PCV (powłoki namiotowej), zdaniem organu I instancji dla swej realizacji wymagała uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę zgodnie z regułą z art. 28 ust. 1 pr. bud. wskazującą, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Inwestor M. K. nie dysponując pozwoleniem na budowę przystąpił
w grudniu 2022 r. do budowy na terenie działki o nr geod. 3/12 w m. G. gm. O. ww. budynku magazynowego o pow. zabudowy
712 m˛. W zaistniałych okolicznościach, w ocenie organu, dopuszczono się deliktu administracyjnego w postaci samowoli budowlanej hali konstrukcji stalowej o podanych wymiarach.
Odnosząc się do argumentów inwestora przedstawionych podczas kontroli w dniu [...].08.2023 r. upatrującego cech legalności hali magazynowej w podjętych przez siebie działaniach przed organem administracji architektoniczno-budowlanej, zmierzających do uzyskania zezwolenia jej na budowę, orzekający organ podkreślił, że stanowisko to opiera się na fałszywych przesłankach, ponieważ M. K. nie legitymuje się decyzją o pozwoleniu na budowę hali. Złożony w dniu [...].11.2022 r. do Starosty [...] wniosek o wydanie pozwolenia na budowę tymczasowego obiektu budowlanego hali namiotowej o funkcji magazynowej na działce o nr geod. 3/12 w m. G. został rozpatrzony przez ten organ negatywnie, poprzez wydanie w dniu [...].11.2023 r. postanowienia nr [...].BP, którym odmówiono wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że warunkiem złożenia wniosku o pozwolenie na budowę hali namiotowej o funkcji magazynowej na działce o nr geod. 3/12 w m. G. w trybie art. 37 a ust. 1 pr. bud., (w brzmieniu przepisu: inwestor może, przed upływem 180 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu, złożyć wniosek o wydanie decyzji
o pozwoleniu na budowę tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 7. Przepisy art. 32-36 stosuje się), było zrealizowanie tymczasowego obiektu budowlanego na okres 180 dni na podstawie zgłoszenia i wystąpienie przed upływem 180 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu, z wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę takiego obiektu, podczas gdy z ustaleń organu administracji architektoniczno-budowlanej nie wynika, aby przyjęto zgłoszenie budowy wskazanej hali, co więcej jej realizacja nastąpiła po wydaniu wskazanego wyżej postanowienia z dnia [...].11.2023 r.
Również kolejny wniosek o wydanie pozwolenia na budowę hali (wiaty) magazynowej na działce o nr geod. 3/12 w m. G. złożony w dniu [...].05.2023 r.
i rozpatrzony przez organ administracji architektoniczno-budowlanej decyzją z dnia [...].10.2023r., nr [...].BP odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wiaty magazynowej, nie mógł być podstawą działalności inwestycyjnej. Zgodnie z art. 35 ust. 5 pkt 2 pr. bud. organ administracji architektoniczno-budowlanej wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w przypadku wykonywania robót budowlanych przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu T. potwierdził podczas kontroli w dniu [...].08.2023 r., że sporny obiekt magazynowy zlokalizowany na działce o nr geod. 3/12
w m. G. został wybudowany, tym samym brak było podstaw prawnych od udzielenia pozwolenia na jego budowę.
W konsekwencji nielegalną halę konstrukcji stalowej wybudowaną na terenie działki o nr geod. 3/12 w m. G. gm. O., zdaniem orzekającego organu traktować należyty jako samowolę budowlaną, podpadającą pod regulację z art. 48 ust. 1 i nast. pr. bud., zgodnie z którym organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie
o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego
w budowie albo wybudowanego bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę.
W zażaleniu na powyższe postanowienie M. K. wniósł o jego uchylenie w całości, zarzucając jego wydanie z naruszeniem przepisów postępowania:
tj. art. 7 w zw. z art. 77, art. 10, art. 11, art. 79 oraz art. 107 § 3 w zw. z art. 126 kodeksu postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia poprzez:
. błędne przyjęcie, że budowa przez skarżącego opisanego budynku odbyła się bez stosownego zgłoszenia do Starostwa T., podczas gdy skarżący w dniu [...] listopada 2022 r. złożył do Starostwa T. zgłoszenie dotyczące budowy tymczasowego obiektu budowlanego, jedynie mylnie je oznaczając jako wniosek o wydanie pozwolenia,
. błędne przyjęcie, że wykonana przez skarżącego hala konstrukcji stalowej spełnia wszystkie cechy budynku, podczas gdy obiekt ten nie posiada fundamentów i nie jest trwale związany z gruntem,
. błędne przyjęcie, że wzniesiony przez skarżącego obiekt nie ma cech czasowości użytkowania m. in. z uwagi na złożony wniosek o pozwolenie na budowę hali, podczas gdy skarżący podczas kontroli złożył obszerne wyjaśnienia, wskazując, że składając wniosek błędnie określił termin funkcjonowania na 20 lat zamiast na 20 miesięcy.
Ponadto skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia tj. art. 29 ust. 1 pkt 7 oraz art. 48 ust. 1 i n. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane poprzez uznanie, że skarżący wykonał halę konstrukcji stalowej nielegalnie, podczas gdy skarżący w dniu [...] listopada 2022 r. dokonał w istocie zgłoszenia do Starostwa T. budowy obiektu tymczasowego, mylnie jedynie oznaczając pismo jako wniosek o wydanie pozwolenia na budowę.
Kujawsko - P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...].01.2024r., znak: [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Organ wskazał, że inwestor - M. K., przed rozpoczęciem budowy przedmiotowego obiektu, złożył w Starostwie Powiatowym w T. wniosek
o pozwolenie na budowę tymczasowego obiektu budowlanego (PB-8) z dnia [...].11.2022r. We wniosku tym podał, iż montaż przedmiotowej hali namiotowej przewiduje na okres 20 lat (podczas kontroli PINB oraz w zażaleniu, inwestor wyjaśnił, iż miał to być okres 20 miesięcy). Z oświadczenia inwestora, złożonego podczas kontroli PINB w dniu [...].08.2023 r., przedmiotowy wniosek o pozwolenie na budowę tymczasowego obiektu budowlanego, stanowić miał zgłoszenie rozpoczęcia budowy tymczasowego obiektu budowlanego. W ww. oświadczeniu inwestor wskazał, iż nikt do niego nie zadzwonił, ani nie dotarło do niego pismo z Wydziału Architektury, że coś jest nie tak ze złożonym wnioskiem, dlatego po miesiącu tj. w grudniu 2022 r. przystąpił do wykonania obiektu tymczasowego, tj. przedmiotowej hali.
[...], jak wynika z akt sprawy, Starosta T., postanowieniem z dnia [...].11.2022r. znak: [...], odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Nadto, organ administracji architektoniczno - budowlanej w uzasadnieniu ww. postanowienia wskazał, iż warunkiem złożenia wniosku o pozwolenie na budowę w trybie art. 377a ust. 1, jest zrealizowanie obiektu tymczasowego na okres 180 dni na podstawie zgłoszenia do właściwego organu administracji architektoniczno - budowlanej oraz wystąpienie z wnioskiem o pozwolenie na budowę przed upływem terminu 180 od dnia rozpoczęcia budowy określonego
w zgłoszeniu. P. w zasobach archiwalnych organu nie stwierdzono przyjęcia zgłoszenia budowy tymczasowej hali namiotowej o funkcji magazynowej na działce o nr geod. 3/12 w m. G., gm. O., to w ocenie organu II instancji nie można wydać pozwolenia na budowę tymczasowego obiektu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 7 pr. bud.
Postanowienie Starosty [...] zostało skutecznie doręczone M. K. w dniu [...].12.2022 r. Tym samym nie sposób uznać, iż organ administracji architektoniczno - budowlanej nie poinformował inwestora o zaistniałej sytuacji.
Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził, że inwestor nie wniósł skutecznego zgłoszenia budowy tymczasowego obiektu budowlanego do właściwego organu administracji architektoniczno - budowlanej, tym samym złożony wniosek nie wywołał skutków prawnych, co obligowało organ do przeprowadzenia procedury legalizacyjnej w trybie art. 48 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.
Nadto organ II instancji podkreślił, że - jak słusznie wskazał organ I instancji, tymczasowe obiekty budowlane stanowią szczególną odmianę obiektów budowlanych, wyróżnioną ze względu na dwa zespoły cech, tj. albo cechę czasowości użytkowania albo cechę niepołączenia trwałego z gruntem.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w zażaleniu, że cecha trwałego połączenia z gruntem sprowadza się do posadowienia obiektu budowlanego na tyle trwale, by zapewnić mu stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym mogącym go zniszczyć lub spowodować przemieszczenie lub przesunięcie w inne miejsce, organ odwoławczy wskazał, że o tym, czy dany obiekt budowlany jest trwale związany z gruntem decyduje nie tylko metoda i sposób związania go z gruntem, lecz także sama wielkość takiego obiektu, jego konstrukcja, przeznaczenie i względy bezpieczeństwa wymagające zapewnienia jego stabilizacji. Naczelny Sąd Administracyjny podziela wniosek, że ocenę trwałości związania z gruntem należy rozważać nie tyle poprzez możność łatwego przeniesienia obiektu, będącą pochodną jego szybkiego montażu/demontażu, ale poprzez powyższe cechy, co powoduje, że jeżeli przyjęte przy projektowaniu i wykonywaniu obiektu jego techniczne właściwości zapewniają jego trwałą stabilizację w miejscu zlokalizowania, to obiekt ten pozostaje obiektem budowlanym charakteryzującym się trwałym związaniem z gruntem. Analizując zagadnienie przez pryzmat zapewnienia stateczności obiektu, nie sposób przyjąć, aby hala namiotowa mogła być nietrwale związana z gruntem. Brak trwałego związania
z gruntem prowadziłby bowiem do ryzyka przewrócenia, poderwania lub przesunięcia hali magazynowej pod wpływem działania wiatru, co przy uwzględnieniu jej rozmiarów i masy stanowiłoby niewątpliwie poważne zagrożenie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] czerwca 2022 r. sygn. akt II OSK 1264/21). Wobec powyższego, biorąc pod uwagę wymiary spornej hali wynoszące
39,40 m x 18,09 m
i wys. 5,4 m, a także z uwagi na jej konstrukcję, przeznaczenie oraz okoliczność przymocowania jej do powierzchni, taka hala namiotowa w ocenie organu II instancji winna być klasyfikowana jako trwale połączona z gruntem.
Biorąc pod uwagę powyższe, organ odwoławczy uznał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu T. prawidłowo uznał, iż w niniejszej sprawie zastosowanie będzie miał art. 48 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego w brzmieniu od dnia [...].09.2020 r., umożliwiając inwestorowi legalizację przedmiotowej inwestycji.
W skardze do Sądu M. K. wniósł o uchylenie postanowienia organu I
i II instancji, zarzucając wydanie zaskarżonego postanowienia z naruszeniem przepisów postępowania: tj. art. 7 w zw. z art. 77, art. 10, art. 11, art. 79 oraz art. 107 § 3 w zw. z art. 126 kodeksu postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia poprzez:
. błędne przyjęcie, że budowa przez skarżącego opisanego budynku odbyła się bez stosownego zgłoszenia do Starostwa T., podczas gdy skarżący w dniu [...] listopada 2022 r. złożył do Starostwa T. zgłoszenie dotyczące budowy tymczasowego obiektu budowlanego, jedynie mylnie je oznaczając jako wniosek o wydanie pozwolenia,
. błędne przyjęcie, że skarżący został poinformowany o zaistniałej sytuacji dotyczącej rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2022 r. jako wniosku o wydanie pozwolenia na budowę na skutek doręczenia mu postanowienia z dnia [...] listopada 2022r. wydanego w sprawie [...], podczas gdy skarżący nie otrzymał przedmiotowego postanowienia,
. pominięcie okoliczności, że organ I instancji po otrzymaniu wniosku skarżącego
z dnia [...] listopada 2022 r. nie wezwał skarżącego do prawidłowego określenia przedmiotu żądania bądź złożenia wyjaśnień co do rzeczywistego zamiaru skarżącego,
. brak wnikliwego zbadania czy wykonana przez skarżącego hala konstrukcji stalowej spełnia wszystkie cechy budynku, czy posiada fundamenty, czy jest trwale związana z gruntem.
Ponadto skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia tj. art. 29 ust. 1 pkt 7 oraz art. 48 ust. 1 i n. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane poprzez uznanie, że skarżący wykonał halę konstrukcji stalowej nielegalnie, podczas gdy skarżący w dniu [...] listopada 2022 r. dokonał w istocie zgłoszenia do Starostwa T. budowy obiektu tymczasowego, mylnie jedynie oznaczając pismo jako wniosek o wydanie pozwolenia na budowę.
Organ II instancji nie odniósł się do podniesionego w zażaleniu twierdzenia, że wniosek skarżącego z dnia [...] listopada 2022 r. stanowił zgłoszenie rozpoczęcia budowy tymczasowego obiektu budowlanego, mylnie jedynie zawarty został w formularzu dotyczącym pozwolenia budowę. Organ II instancji uchylił się od dokonania oceny, czy działanie organu I instancji, który wydał postanowienie z dnia [...] listopada 2022 r.
o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego było w takiej sytuacji prawidłowe. Skarżący w zażaleniu podniósł, że organ I instancji winien był wyjaśnić, jaki jest rzeczywisty zamiar inwestora, skoro złożony wniosek budził wątpliwości co do intencji inwestora. Skarżący w zażaleniu zarzucił, że organ I instancji po otrzymaniu wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2022 r. nie wezwał skarżącego do prawidłowego określenia przedmiotu żądania, bądź złożenia wyjaśnień co do rzeczywistego zamiaru skarżącego. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia znalazło się jedynie stwierdzenie faktu, że zostało wydane postanowienie organu o odmowie wszczęcia postępowania, zatem organ administracji architektoniczno-budowlanej poinformował inwestora o "zaistniałej sytuacji". Wskazane naruszenie, w ocenie skarżącego, miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, ponieważ organ II instancji winien ocenić, że złożone przez skarżącego pismo z dnia [...] listopada 2022 roku stanowiło zgłoszenie, nie zaś wniosek o pozwolenie na budowę, a zatem winien uchylić bądź zmienić postanowienie organu I instancji oceniając, że nie doszło do nielegalnego wzniesienia obiektu.
Organ II instancji w przekonaniu skarżącego tylko ogólnikowo wskazał, że został poinformowany o zaistniałej sytuacji dotyczącej rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2022 r. jako wniosku o wydanie pozwolenia na budowę na skutek doręczenia mu postanowienia z dnia [...] listopada 2022r. wydanego w sprawie [...], podczas gdy skarżący kwestionował otrzymanie przedmiotowego postanowienia. Do kwestii skuteczności przedmiotowego doręczenia, organ II instancji w ogóle się nie odniósł w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wskazane naruszenie miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, gdyż zdaniem skarżącego organ II instancji winien był ocenić prawidłowość działania organu I instancji, prawidłowość poinformowania skarżącego o sposobie rozpatrzenia jego pisma.
W następstwie prawidłowej oceny tych okoliczności, organ winien uchylić, bądź zmienić postanowienie organu I instancji oceniając, że postanowienie organu I instancji było nieprawidłowe. Organ II instancji nie dokonał wnikliwego zbadania, czy wykonana przez skarżącego hala konstrukcji stalowej spełnia wszystkie cechy budynku, czy posiada fundamenty, czy jest trwale związana z gruntem. Przy ocenie tymczasowego charakteru obiektu budowlanego, organ II instancji ograniczył się do stwierdzenia, że nie sposób przyjąć, by hala namiotowa mogła być nietrwale związana z gruntem, ponieważ prowadziłoby to do ryzyka przewrócenia, poderwania lub przesunięcia hali magazynowej. Stąd biorąc pod uwagę wielkość obiektu, jego konstrukcja i przeznaczenie, organ uznał za trafne zakwalifikowanie obiektu jako trwale z gruntem związanego. W sprawie brakowało danych, które potwierdzałby stanowisko organu. Organ I jak i II instancji zdaniem skarżącego nie poczynił dostatecznych ustaleń pozwalających na dokonaną przez organy ocenę, a wskazane naruszenie miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, ponieważ organ II instancji winien w sposób wyczerpujący ocenić i uzasadnić swoje stanowisko w zakresie ww. okoliczności.
W przekonaniu skarżącego, organy obu instancji nie wyjaśniły w sposób jasny przesłanek, którymi kierowały się wydając zaskarżone postanowienia. Nie jest dla skarżącego jasne w oparciu o jakie przesłanki ustalono w istocie, że inwestor miał zamiar złożyć wniosek o pozwolenie na budowę, nie zaś zgłoszenie budowy budynku tymczasowego. Skarżący uznał, że pismem z dnia [...] listopada 2022 roku dokonał zgłoszenia, zaś po upływie 21 dni od doręczenia zgłoszenia rozpoczął prace budowlane na podstawie dokonanego zgłoszenia. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu
w tym terminie. Nie sposób w tym kontekście traktować postanowienia Starostwa z dnia [...] listopada 2022 r. jako sprzeciwu. W istocie zatem skarżący dokonał zgłoszenia zamiaru wykonania budowy obiektu tymczasowego, nie otrzymując sprzeciwu.
Ustalenie, że inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę i już kolejnego dnia postanowieniem z dnia [...] listopada 2022 roku skutecznie otrzymał postanowienie
o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego, w ocenie skarżącego jest dowolne, nie jest wystarczająco umotywowane i nie jest poprzedzone wyczerpującym zebraniem i rozpatrzeniem materiału dowodowego. Dopiero na skutek podjęcia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu T. czynności kontrolnych okazało się, że Starostwo Powiatowe błędnie zakwalifikowało złożone przez skarżącego pismo z dnia [...] listopada 2022 roku, jako wniosek o pozwolenie na budowę wydawany po wzniesieniu obiektu tymczasowego. Wszelkich tych okoliczności nie wziął pod uwagę organ I i II instancji, wydając postanowienie o wstrzymaniu budowy,
a następnie utrzymując je w mocy.
Skarżący zwrócił też uwagę, że obowiązująca od początku czerwca 2017 roku nowelizacja Kodeksu postępowania administracyjnego sformułowała kilka nowych zasad ogólnych w postępowaniu administracyjnym, w tym np. zasadę rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony. Niejasne przepisy prawa, czy niejednoznaczne dowody nie powinny bowiem rodzić dla stron negatywnych skutków, takich jak nałożenie obowiązku albo ograniczenie praw. Wątpliwości w takich sprawach powinny być rozstrzygane na korzyść strony. Nowelizacja k.p.a. wprowadziła w związku z tym zasadę przyjaznej interpretacji przepisów oraz nakaz rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości faktycznych na korzyść strony. W postępowaniach, których przedmiotem jest nałożenie obowiązku albo odebranie lub ograniczenie uprawnień, niedające się usunąć wątpliwości, zarówno dotyczące prawa jak i faktów, powinny być rozstrzygane na korzyść strony. W tym kontekście należy podkreślić, że brak jest dowodów wystarczających do przyjęcia, że inwestor przeprowadził budowę budynku bez wymaganego pozwolenia na budowę. Dotychczas zebrane przez organ dowody nie pozwalają na dokonanie szczegółowych ustaleń co do stanu faktycznego sprawy. Inwestor złożył bowiem w dniu [...] listopada 2022r. pismo stanowiące zgłoszenie robót budowlanych, a po upływie 21 dni od daty tego zgłoszenia podjął prace budowlane, zachowując wymogi wynikające z przepisów Prawa budowlanego. Wniosek o wydanie pozwolenia na budowę mający podstawę w art. 37a Prawa budowlanego, został natomiast zgłoszony w dniu [...] maja 2023 r., zatem
z zachowaniem terminu wynikającego z art. 37a Prawa budowlanego.
Skarżący wskazał również na naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. W jego ocenie organ naruszył art. 29 ust. 1 pkt 7 oraz art. 48 ust. 1 i n. ustawy z dnia [...] lipca 1994 r. - Prawo budowlane poprzez uznanie, że skarżący wykonał halę konstrukcji stalowej nielegalnie. Skarżący w dniu [...] listopada 2022 roku złożył do Starostwa Powiatowego w T. pismo określone mylnie jako wniosek o wydanie pozwolenia na budowę tymczasowego obiektu budowlanego, podczas gdy jego zamiarem było dokonanie zgłoszenia budowy tymczasowego obiektu budowlanego, a dopiero następnie uzyskanie pozwolenia na budowę w trybie wynikającym z art. 37a ust. 1 Prawa budowlanego. Świadczy o tym w sposób jasny treść pisma z dnia [...] listopada 2022 roku. W piśmie tym skarżący wskazał, jako datę złożenia zgłoszenia: listopad 2022 roku. Nie wskazał natomiast terminu rozpoczęcia robót określonego w zgłoszeniu. Traktował pismo z dnia [...] listopada 2022 roku właśnie jako zgłoszenie, a nie wniosek o pozwolenie na budowę składany w terminie 180 dni od dnia rozpoczęcia budowy. W czasie składania pisma z dnia [...] listopada 2022 roku, skarżący nie przystąpił do budowy, a po złożeniu tego pisma, odczekał przed przystąpieniem do prac okres 21 dni właściwy dla złożenia ewentualnego sprzeciwu przez organ. Starostwo Powiatowe w T. po otrzymaniu pisma z dnia [...] listopada 2022 r. nie wezwało skarżącego do prawidłowego określenia przedmiotu żądania i bez czynienia jakichkolwiek wyjaśnień co do zamiaru skarżącego, wydało postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego.
Skoro skarżący w istocie w dniu [...] listopada 2022 roku dokonał zgłoszenia budowy (mającego oparcie w art. 29 ust. 1 pkt 7 Prawa budowlanego), to w jego ocenie brak było stosownego sprzeciwu Starostwa Powiatowego w T.. Jak wynika z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Organ administracji architektoniczno-budowlanej,
w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, może, w drodze decyzji, wnieść sprzeciw. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu w tym terminie. Nie sposób w tym kontekście traktować postanowienia Starostwa z dnia [...] listopada 2022r. jako sprzeciwu. W istocie zatem skarżący dokonał zgłoszenia zamiaru wykonania budowy obiektu tymczasowego, nie otrzymując sprzeciwu.
W konsekwencji budowa tymczasowego obiektu budowlanego przez skarżącego w jego ocenie była legalna, miała oparcie w dokonanym przez skarżącego w dniu
[...] listopada 2022r. zgłoszeniu. Przepis art. 48 Prawa budowlanego może mieć zastosowanie wyłącznie w przypadku całkowitego zignorowania przez inwestora obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. W niniejszej sprawie natomiast inwestor zrealizował budynek w sposób zgodny ze zgłoszeniem. Zatem w sprawie nie powinien znaleźć zastosowania tryb legalizacyjny wynikający z art. 48 prawa budowlanego. Zgłoszenie wykonywania określonych robót budowlanych i brak sprzeciwu właściwego organu wyłącza przyjęcie, że obiekt budowlany został wybudowany w sposób uzasadniający zastosowanie art. 48 Prawa budowlanego. Wskazane naruszenie miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, organ II instancji w sposób nieprawidłowy uznał wykonane przez inwestora prace za nielegalne, wykonane bez wymaganego pozwolenia na budowę, podczas gdy inwestor dokonał prawidłowo ich zgłoszenia.
Skarżący zwrócił też uwagę, że jeżeli zaistnieją wątpliwości interpretacyjne, należy rozstrzygać na korzyść strony z uwagi na wynikającą z art. 7a k.p.a. zasadę przyjaznej interpretacji przepisów. Organ wydając zaskarżone postanowienie zignorował wskazaną zasadę i dokonując oceny, że budynek został wykonany bez wymaganego pozwolenia względnie zgłoszenia, nie wskazał precyzyjnych i przekonujących argumentów pozwalających na przyjęcie takiej oceny.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując dotychczasowe stanowisko
w sprawie, wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Kontroli Sądu poddano postanowienie K. – P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia z dnia [...].01.2024r., znak: [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu T. z dnia [...].12.2023 r., znak: [...], wstrzymujące budowę hali konstrukcji stalowej opisanej na wstępie, wykorzystywanej w celach magazynowych, której inwestorem jest M. K., oraz informujące go o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego w ustawowym terminie oraz o konieczności uiszczenia opłaty legalizacyjnej w dalszym toku postępowania zainicjowanego takim wnioskiem.
Materialnoprawną podstawą wydanych przez organy nadzoru budowlanego postanowień są przepisy Prawa budowlanego, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia
13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471), obowiązującą od 19 września 2020 r. Należy wskazać, że wprowadzone powyższą nowelizacją zmiany w przepisach dotyczących legalizacji samowoli budowlanych stworzyły jednolity, spójny system postępowań legalizacyjnych, opierający się o wspólną procedurę (zob. uzasadnienie do projektu ustawy z dnia
13 lutego 2020 r., druk sejmowy nr 121, Sejm IX kadencji). Umożliwia on usunięcie skutków samowolnych działań inwestycyjnych oraz przywrócenie stanu zgodności z wymogami Prawa budowlanego.
Na skutek wprowadzonych zmian, postępowanie w sprawie samowoli budowlanej rozpoczyna się od wydania postanowienia o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego:
1) bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę albo
2) bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia (art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego).
W takim postanowieniu organ informuje stronę o możliwości złożenia wniosku
o legalizację obiektu budowlanego lub jego części oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego lub jego części oraz o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej (ust. 3). Co istotne - postanowienie o wstrzymaniu budowy wydaje się również w przypadku zakończenia budowy (ust. 5). Następnie inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego może w ciągu 30 dni od otrzymania postanowienia złożyć wniosek o legalizację (art. 48a ust. 1). Jeżeli wniosek ten nie zostanie złożony, wówczas organ nadzoru budowlanego wydaje nakaz rozbiórki (art. 49e pkt 1). Taki sam skutek ma wycofanie wniosku, co może nastąpić praktycznie na całym etapie procedury legalizacyjnej (art. 49e pkt 2 w zw. z art. 48a ust. 2). Jeżeli jednak inwestor (właściciel lub zarządca) złoży wniosek o legalizację, organ nadzoru budowlanego w ramach prowadzonego postępowania wdraża procedurę legalizacyjną.
Regulacja skutków samowoli budowlanych jest konsekwencją obowiązującej
w Prawie budowlanym generalnej zasady wyrażonej w art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego przewidującej, że roboty budowlane można rozpocząć po uzyskaniu pozwolenia na budowę, z wyjątkami przewidzianymi w art. 29 - 31 Prawa budowlanego.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić trzeba, że warunkiem zainicjowania postępowania legalizacyjnego jest stan faktyczny konkretnej sprawy, z którego wynika, że inwestor - pomimo obowiązku - nie dokonał zgłoszenia, bądź nie uzyskał pozwolenia na budowę obiektu, dopuszczając się tym samym samowoli budowlanej. W konsekwencji wymaga to poprawnej kwalifikacji samowolnej zabudowy i oceny jej z punktu widzenia wymogów Prawa budowlanego.
W niniejszej sprawie nie jest sporne, iż na terenie nieruchomości w m. G. przy ul. [...] (działka o nr geod. 3/12) pobudowana została przez skarżącego hala konstrukcji stalowej o wym. zewnętrznych
39,40 m x 18,09 m i wys. 5,4 m, której pionowe przegrody oddzielające środowisko zewnętrzne od wewnętrznego oraz pokrycie dachu wykonane zostało z plandek PCV (powłoki namiotowej). Konstrukcją hali tworzy stalowy szkielet nośny z dachem stalowym kratownicowym, dwuspadowym. Hala ustawiona jest na posadzce z kostki betonowej - polbruk. Do hali doprowadzono zasilanie w energię elektryczną. W dniu kontroli - [...].08.2023 r. ustalono też, że w obiekcie znajdują się m.in. urządzenia służące do obróbki drewna - strugarka i obrzynarka, oraz składowane jest drewno. Przy hali znajduje się kontener stalowy połączony rurociągiem z maszyną-strugarką umiejscowioną w obiekcie. Z dokonanych podczas kontroli pomiarów wynika, że hala znajduje się w odległości 0,35 m od wewnętrznego ogrodzenia betonowego i od 6,6 m do 6,8 m do słupków ogrodzeniowych od strony działki o nr geod. 3/13.
Oś sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się jednak do ustalenia, czy skarżący składając w dniu [...] listopada 2022 roku do Starostwa Powiatowego w T. pismo określone jako wniosek o wydanie pozwolenia na budowę tymczasowego obiektu budowlanego, w istocie błędnie jedynie określił ów wniosek jako dotyczący pozwolenia na budowę, podczas gdy jego zamiarem było dokonanie zgłoszenia budowy tymczasowego obiektu budowlanego, a dopiero następnie uzyskanie pozwolenia na budowę w trybie wynikającym z art. 37a ust. 1 Prawa budowlanego. Zdaniem organów nadzoru budowlanego skarżący nie wniósł skutecznego zgłoszenia budowy tymczasowego obiektu budowlanego do właściwego organu administracji architektoniczno - budowlanej, tym samym rzeczony wniosek nie wywołał skutków prawnych, co obligowało organ do przeprowadzenia procedury legalizacyjnej w trybie art. 48 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.
Zdaniem Sądu w składzie orzekającym rację w sporze należało przyznać organom rozstrzygającym w sprawie.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że skarżący, przed rozpoczęciem budowy przedmiotowego obiektu, złożył w Starostwie Powiatowym
w T. wniosek o pozwolenie na budowę tymczasowego obiektu budowlanego (PB-8) z dnia [...].11.2022 r. We wniosku tym wskazał, iż montaż przedmiotowej hali namiotowej przewiduje na okres 20 lat (podczas kontroli PINB oraz w zażaleniu inwestor wyjaśnił, iż miał to być okres 20 miesięcy). Z późniejszego oświadczenia inwestora, złożonego podczas kontroli PINB w dniu [...].08.2023 r. wynikało już, że przedmiotowy wniosek
o pozwolenie na budowę tymczasowego obiektu budowlanego, w istocie stanowić miał zgłoszenie rozpoczęcia budowy tymczasowego obiektu budowlanego. W ww. oświadczeniu skarżący wskazał także, iż nikt do niego nie zadzwonił, ani nie dotarło do niego pismo z Wydziału Architektury, że coś jest nie tak ze złożonym wnioskiem, dlatego po miesiącu tj. w grudniu 2022 r. przystąpił do wykonania obiektu tymczasowego,
tj. przedmiotowej hali.
Trudno dać wiarę temu oświadczeniu, zważywszy na tytuł i treść złożonego wniosku a przede wszystkim fakt, że Starosta T. postanowieniem z dnia [...].11.2022 r. znak: [...] orzekł o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Postanowienie Starosty [...] zostało skutecznie doręczone M. K. w dniu [...].12.2022 r. (k. 45 akt adm.) Tym samym, nie sposób uznać, iż organ administracji architektoniczno - budowlanej nie ustosunkował się do wniosku. Nadto, organ administracji architektoniczno - budowlanej w uzasadnieniu ww. postanowienia wskazał, iż warunkiem do złożenia wniosku o pozwolenie na budowę w trybie art. 37a ust. 1, jest zrealizowanie obiektu tymczasowego na okres 180 dni na podstawie zgłoszenia do właściwego organu administracji architektoniczno - budowlanej oraz wystąpienie z wnioskiem o pozwolenie na budowę przed upływem terminu 180 od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu. W zasobach archiwalnych organu nie stwierdzono przyjęcia zgłoszenia budowy tymczasowej hali namiotowej o funkcji magazynowej na działce o nr geod. 3/12 w m. G., gm. O., dlatego też słusznie przyjął organ odwoławczy, iż nie można było wydać pozwolenia na budowę tymczasowego obiektu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 7 pr. bud. Ocena tego postanowienia nie jest ponadto przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia.
Kolejny wniosek o wydanie pozwolenia na budowę hali (wiaty) magazynowej na działce o nr geod. 3/12 w m. G. złożony został w dniu [...].05.2023r. i również rozpatrzony został przez organ administracji architektoniczno-budowlanej decyzją z dnia [...].10.2023r., nr [...].BP o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wiaty magazynowej i jako taki nie mógł być podstawą działalności inwestycyjnej. Zgodnie z art. 35 ust. 5 pkt 2 pr. bud. organ administracji architektoniczno-budowlanej wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w przypadku wykonywania robót budowlanych przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu T. potwierdził podczas kontroli w dniu [...].08.2023 r., że sporny obiekt magazynowy zlokalizowany na działce o nr geod. 3/12
w m. G. został wybudowany, tym samym, brak było podstaw prawnych od udzielenia pozwolenia na jego budowę.
Należy również zgodzić się z organem, że biorąc pod uwagę wymiary spornej hali wynoszące
39,40 m x 18,09 m i wys. 5,4 m, a także z uwagi na jej konstrukcję, przeznaczenie oraz okoliczność przymocowania jej do powierzchni, przedmiotowa hala namiotowa winna być klasyfikowana jako trwale połączona z gruntem. Wielkość obiektu a także sposób jego funkcjonalnego wykorzystania nie pozwala na uznanie jego tymczasowego charakteru i należy go zakwalifikować jako budynek. Sąd w pełni podziela pogląd organu odwoławczego, iż w przypadku hali magazynowanej mamy do czynienia z obiektem budowlanym w rozumieniu art. 3 pkt 1 pr. bud., który stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym, należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Dalsze zapisy art. 3 definiują pojęcie budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (art. 3 pkt 2 pr. bud.); budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową (art. 3 pkt 3 pr. bud.) oraz tymczasowego obiektu budowlanego, przez który należy przez rozumieć obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe, przenośne wolno stojące maszty antenowe, (art. 3 pkt 5 pr. bud.).
Hala konstrukcji stalowej o wym. zewnętrznych
39,40 m x 18,09 m i wys. 5,4 m zlokalizowana na terenie działki o nr geod. 3/12 w m. G. gm. O., spełnia wszystkie definicyjne cechy budynku w rozumieniu art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego; jest obiektem trwale związanym z gruntem poprzez zastosowanie stalowego szkieletu nośnego zamontowanego do podłoża i dla swej realizacji wymagała uzyskania decyzji
o pozwoleniu na budowę zgodnie z art. 28 ust. 1 pr. bud. wskazującym, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę,
z zastrzeżeniem art. 29-31. Również pełniona funkcja stwarzała określone wymagania konstrukcyjno-użytkowe.
W konsekwencji uznać należało halę konstrukcji stalowej wybudowaną na terenie działki o nr geod. 3/12 w m. G., gm. O., o wym. zewnętrznych
39,40 m x 18,09 m i wys. 5,4 m, której pionowe przegrody oddzielające środowisko zewnętrzne od wewnętrznego, oraz pokrycie dachu wykonane zostało z plandek PCV (powłoki namiotowej), wykorzystywaną w celach magazynowych, jako samowolę budowlaną, do której odnosi się regulacja z art. 48 ust. 1 i nast. pr. bud., zgodnie z którym organ nadzoru budowlanego wydaje postanowienie o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę.
W tych okolicznościach, skoro przedmiotowy obiekt budowlany wybudowano bez uzyskania pozwolenia na budowę, to taki stan faktyczny stanowił przesłankę do zastosowania procedury wskazanej w treści art. 48 Prawa budowanego, zmierzającej do legalizacji samowoli budowlanej.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024r., poz. 935; dalej: "P.p.s.a."), oddalił skargę.
Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 P.p.s.a.