II SA/Bd 245/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję odmawiającą przyznania zasiłku przedemerytalnego, uznając, że skarżący nie spełniał warunków formalnych do jego uzyskania.
Skarżący A. K. domagał się przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego, powołując się na nowelizację przepisów. Organy administracji odmówiły, wskazując, że w kluczowym okresie (31 grudnia 2001 r.) skarżący prowadził działalność gospodarczą, a nie posiadał statusu bezrobotnego i nie pobierał zasiłku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę, potwierdzając, że skarżący nie spełnił warunków formalnych określonych w przepisach.
Sprawa dotyczyła skargi A. K. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy odmowę przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego. Skarżący, który zarejestrował się jako bezrobotny w 1997 r., utracił ten status z powodu rozpoczęcia działalności gospodarczej. Po jej zaprzestaniu, powołując się na nowelizację ustawy o promocji zatrudnienia, złożył wniosek o świadczenia przedemerytalne. Prezydent Miasta T. odmówił, wskazując, że skarżący nie spełniał warunków określonych w art. 37 j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym na 31 grudnia 2001 r., a mianowicie nie posiadał statusu osoby bezrobotnej i nie pobierał zasiłku dla bezrobotnych. Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę, stwierdzając, że organy zasadnie uznały, iż skarżący nie spełnia przesłanek do przyznania świadczeń. Sąd podkreślił, że w dniu 31 grudnia 2001 r. skarżący prowadził działalność gospodarczą, co wykluczało posiadanie statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, a tym samym uniemożliwiało skorzystanie z możliwości przyznania świadczeń przedemerytalnych na podstawie przepisów obowiązujących w tym okresie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, osoba prowadząca działalność gospodarczą w tym okresie nie spełnia warunku posiadania statusu osoby bezrobotnej i pobierania zasiłku dla bezrobotnych, co jest przesłanką do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że kluczowe jest spełnienie warunków formalnych (status bezrobotnego, pobieranie zasiłku) na dzień 31 grudnia 2001 r., zgodnie z brzmieniem przepisów obowiązujących w tym czasie. Prowadzenie działalności gospodarczej wykluczało spełnienie tych warunków, niezależnie od późniejszych zmian legislacyjnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
u.z.i.p.b. art. 37j § ust. 1
Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu
Reguluje przesłanki uzyskania prawa do zasiłku przedemerytalnego, wskazując, że świadczenia te może nabyć osoba, która do 12 stycznia 2002 r. spełniała określone warunki (status bezrobotnego, pobieranie zasiłku, odpowiedni staż pracy, w tym w szczególnych warunkach).
Pomocnicze
u.p.z.i.r.p. art. 150a
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
Ustawodawca stworzył dodatkową możliwość uzyskania prawa do świadczeń przedemerytalnych dla osób, które do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniały określone w ustawie warunki.
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa podstawy uwzględnienia skargi.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa orzekania przez sąd.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Skarżący argumentował, że nowelizacja przepisów powinna pozwolić mu na uzyskanie zasiłku przedemerytalnego, mimo prowadzenia działalności gospodarczej w kluczowym okresie.
Godne uwagi sformułowania
nie spełnia przesłanek pozwalających na przyznanie wnioskowanych świadczeń w dniu 31 grudnia 2001 roku prowadził działalność gospodarczą, co oznacza, że nie miał statusu osoby bezrobotnej i z tego tytułu nie pobierał zasiłku dla bezrobotnych.
Skład orzekający
Grażyna Malinowska-Wasik
przewodniczący
Wiesław Czerwiński
członek
Ewa Kruppik-Świetlicka
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja warunków formalnych do uzyskania zasiłku przedemerytalnego w kontekście prowadzenia działalności gospodarczej w przeszłości."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego i faktycznego z okresu sprzed nowelizacji przepisów, które mogły ulec dalszym zmianom.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowej interpretacji przepisów dotyczących świadczeń przedemerytalnych i spełnienia warunków formalnych, bez nietypowych faktów czy przełomowych rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Bd 245/06 - Wyrok WSA w Bydgoszczy Data orzeczenia 2006-04-12 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-03-02 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy Sędziowie Ewa Kruppik-Świetlicka /sprawozdawca/ Grażyna Malinowska-Wasik /przewodniczący/ Wiesław Czerwiński Symbol z opisem 6332 Należności przedemerytalne Hasła tematyczne Pomoc społeczna Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001 art. 150a Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy Dz.U. 1995 nr 1 poz 1 art. 37j Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Asesor WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Protokolant Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2006 r. nr [...] w przedmiocie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego. oddala skargę Uzasadnienie Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] 2006r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. ) i art. 150 a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) w związku z art. 37 j ustawy z 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U. z 2001r. Nr 6, poz. 56 ze zm. ), po rozpatrzeniu odwołania A. K., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] 2005 r. Nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego. Rozstrzygnięcie swoje organ odwoławczy oparł o następujące ustalenia: Skarżący został zarejestrowany jako bezrobotny w dniu 24 lipca 1997r., następnie w związku z rozpoczęciem działalności gospodarczej od września 1997r. utracił z dniem 16 września 1997r. status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku. Dnia 9 grudnia 2005 r., w kilka dni po zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej, A. K., powołując się na nowelizację ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) złożył wniosek o przyznanie świadczeń przedemerytalnych, w tym zasiłku przedemerytalnego, wskazując, iż ma 32 lata pracy, z czego kilka lat w warunkach szczególnych ( praca w kopalni). Prezydent Miasta T., po rozpatrzeniu wniosku, decyzją z dnia [...] 2005 r. Nr [...] odmówił skarżącemu przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego. W uzasadnieniu Prezydent wskazał, że skarżący nie spełnia warunków, określonych wart. 37 j ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 roku- do przyznania wnioskowanego prawa (Dz. U. z 2001r. Nr 6, poz. 56 ze zm.) . Przepis art. 37 j ust. 1 cyt. ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu reguluje kwestię przesłanek warunkujących uzyskanie prawa do zasiłku przedemerytalnego jak i świadczenia przedemerytalnego, wskazując, iż wymienione świadczenia może nabyć osoba, która do 12 stycznia 2002 r. spełnia określone w ustawie warunki ( mężczyźni) - posiada status osoby bezrobotnej; - pobiera zasiłek dla bezrobotnych; - posiada 35 letni staż pracy; lub .posiada 30 letni staż pracy, z czego 15 lat w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu przepisów emerytalnych. Organ po analizie akt skarżącego stwierdził, że nie spełnia on żadnego warunku pozwalającego na przyznanie prawa do zasiłku, gdyż w dniu 31 grudnia 2001 roku prowadził działalność gospodarczą, co oznacza, że nie miał statusu osoby bezrobotnej i z tego tytułu nie pobierał zasiłku dla bezrobotnych. Skarżący, w odwołaniu złożonym do Wojewody [...] podtrzymał swoje argumenty zawarte we wniosku o świadczenia i wniósł o uchylenie decyzji oraz o przyznanie świadczeń. Wojewoda [...] zaskarżoną przed tut. Sądem decyzją z dnia [...] 2006r.,Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] 2005 r. Nr [...] wraz z uzasadnieniem, wydanej przez ten organ decyzji. Skarżący w złożonej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucił wydanej decyzji naruszenie prawa i sprzeczność z orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego. Organ II instancji w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga podlega uwzględnieniu, gdy Sąd rozpatrując skargę stwierdzi, że: 1. nastąpiło naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; 2. nastąpiło naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; lub 3. nastąpiło takie naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie Sąd badając pod w/w kątem wydaną decyzję stwierdza, że nie nastąpiło naruszenie prawa. Organy administracji zasadnie uznały, iż skarżący nie spełnia przesłanek pozwalających na przyznanie wnioskowanych świadczeń. Zgodnie z art. 150 a znowelizowanej w dniu 28 lipca 2005r. ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm. ) ustawodawca stworzył osobom, które do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniały określone w ustawie warunki, dodatkową możliwość do uzyskania prawa do świadczeń przedemerytalnych. Na podstawie art. 37 j ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U. z 2001r. Nr 6, poz. 56 ze zm.) - w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., osoby, które posiadały status osoby bezrobotnej wraz z zasiłkiem dla bezrobotnych, a nie posiadały wymaganego okresu zatrudnienia mogły skorzystać z tej możliwości, po spełnieniu dodatkowych warunków, jeśli posiadały (mężczyźni) : - 35 lat okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego; lub - 30 lat okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego, z czego 15 lat wykonywania prac o szczególnym charakterze lub w szczególnych warunkach. Jak wynika z akt sprawy skarżący, w dniu 31 grudnia 200 l r. prowadził działalność gospodarczą a więc nie posiadał statusu osoby bezrobotnej i nie pobierał z tego tytułu zasiłku dla bezrobotnych. Na przyznanie zasiłku nie pozwala także wiek skarżącego ( rocznik 1958) i jego staż pracy uznając nawet, że jego 4 letnia praca pod ziemią, w kopalni "Polkowice" miała charakter, o którym mowa w art. 37 j. cyt. wyżej ustawy o zatrudnieniu ..). Reasumując należy stwierdzić, iż skarżący, nie spełnia wyżej wymienionych warunków, pozwalających na przyznanie wnioskowanego prawa. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) , orzeczono jak w sentencji wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI