II SA/Bd 244/13

II SA/Bd 244/13 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2013-05-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-02-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Elżbieta Piechowiak
Grzegorz Saniewski /sprawozdawca/
Jerzy Bortkiewicz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne
Żołnierze zawodowi
Skarżony organ
Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku
uchylono zaskarżone orzeczenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2010 nr 90 poz 593
art. 5
Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jednolity
Sentencja
Dnia 29 maja 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 29 maja 2013 roku sprawy ze skargi M. P. na orzeczenie [...] Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej 1. uchyla zaskarżone orzeczenie, 2. stwierdza, że zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu.
Uzasadnienie
Orzeczeniem nr [...] z dnia [...]r. [...] Wojskowa Komisja Lekarska w [...], rozpoznając u skarżącego M. P. – żołnierza zawodowego:
1. próchnicę zębów wymagającą ekstrakcji (§ 24 pkt 5),
2. łysienie plackowate skóry owłosionej głowy (§ 2 pkt 1),
3. naczyniak okolicy karku (§ 2 pkt 1)
4. przerosły lewy migdałek podniebienny (§ 27 pkt 1)
5. nadwaga BMI = 29 (§ 1 pkt 7),
6. braki uzębienia (§ 24 pkt 1)
uznała skarżącego za niezdolnego do służby poza granicami państwa (kategoria N zał. 1 Grupa III).
W uzasadnieniu orzeczenia organ wskazał, że niezdolność do pełnienia służby wojskowej poza granicami państwa została stwierdzona "na podstawie wykonanych badań rozpoznanie 1", na podstawie wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. 2010 r. Nr 15 poz. 80).
W odwołaniu skarżący zakwestionował rozpoznanie zawarte w pkt 1 (próchnica zębów wymagająca ekstrakcji) załączając do odwołania zaświadczenie lekarskie lekarza stomatologa z dnia 29 listopada 2012 r. stwierdzające "sanację j.u." wraz z zaleceniem zmiany koron.
[...] Wojskowa Komisja Lekarska w [...] orzeczeniem nr [...] z dnia [...] r. utrzymała w mocy orzeczenie organu I instancji.
Organ odwoławczy uznał, że stwierdzona w zaświadczeniu lekarz stomatologa sanacja jamy ustnej nie oznacza wyleczenia zębów. Wobec tego określone w pkt 1 rozpoznania schorzenie, zgodnie z załącznikiem nr 1 rozporządzenia z dnia 8 stycznia 2010 r. uzasadnia zastosowanie kwalifikacji orzeczniczej § 24 pkt 5, co skutkuje kategorią zdrowia N i czyni orzekanego niezdolnym do służby poza granicami państwa we wszystkich strefach klimatycznych. Organ wskazał, że schorzenie to wymaga leczenia w poradni stomatologicznej.
W skardze do sądu administracyjnego M. P. wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego podnosząc, że według informacji, jakie uzyskał od lekarza stomatologa "sanacja jamy ustnej" oznacza całkowite wyleczenie jamy ustnej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jednolity Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892, z późn. zm.) "Zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska, która wydaje w tej sprawie orzeczenie. Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej jest decyzją." Oznacza to, że wydawane przez wojskową komisję lekarską orzeczenie w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej musi spełniać standardy decyzji administracyjnej tj. zawierać uzasadnienie prawne i faktyczne, stosownie do wymagań art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013r., Nr 267; zwanej w skrócie "k.p.a.").
W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych (np wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2000 r. sygn. akt III SA 879/00 opubl. w Systemie Informacji Prawnej LEX pod nr 47326 czy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 maja 2012 r. sygn. akt IV SA/Wr 39/12, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazuje się, że wojskowe komisje lekarskie mają obowiązek szczegółowo uzasadnić swoje orzeczenia, w przeciwnym razie ich decyzje miałyby cechy niesprawdzalnej wyroczni, a nie cechy dającego się skontrolować rozstrzygnięcia konkretnego problemu.
W kontrolowanej sprawie powyższego wymóg nie został zachowany.
Badając zdolność skarżącego do zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa organ, w oparciu o badanie stomatologiczne, ustalił u skarżącego próchnicę zębów, tj. schorzenie wskazane w § 24 pkt 5 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 stycznia 2010 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Jak wynika z "objaśnień szczegółowych" na wstępie tegoż załącznika tj. w rozdziale I, kolumna 6 tabeli – "Grupa III" dotyczy m.in. kandydatów do służby poza granicami państwa. Przy § 24 pkt 5 ww. załącznika nr 1 w kolumnie 6 w przypadku stwierdzenia schorzenia pod nazwą "próchnica zębów" prawodawca przewidział klasyfikację N tj. niezdolny do zawodowej służby wojskowej - w tym przypadku poza granicami państwa. Dodatkowo w "objaśnieniach szczegółowych" rozdziału VI tabeli ("jama ustna") przy § 24 pkt 5 wskazano, że "w każdym przypadku rozpoznanej próchnicy zębów kandydatów do służby poza granicami państwa kwalifikować należy jako niezdolnych." Jednakże ani w treści tabeli zawierającej treść § 24 pkt 5 ani w treści objaśnień szczegółowych prawodawca nie wyjaśnił, czy "sanacja jamy ustnej" usuwa czy też nie usuwa stanu próchnicy zębów – tak jak twierdzi to skarżący, powołując się na wypowiedź znanego mu lekarza stomatologa. Odpowiedzi w tym względzie nie daje treść zaskarżonego orzeczenia. Samo stwierdzenie, że "sanacja jamy ustnej nie oznacza wyleczenia zębów" niczego nie wyjaśnia. W przypadku sporu co do znaczenia terminu "sanacja jamy ustnej" – co jest istotą rozpoznawanej sprawy – takie twierdzenie, bez opisania przez organ co konkretnie znaczy ten termin, skoro nie oznacza wyleczenia zębów – w żaden sposób nie da się skontrolować przez sąd. Nie jest to termin należący do wiedzy powszechnie znanej, ale termin fachowy. Bez stosownego wyjaśnienia jego znaczenia nie jest możliwe rozstrzygnięcie, czy słusznie organ odwoławczy uznał, że przedstawione przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego (tj. łącznie z odwołaniem) zaświadczenie lekarskie o sanacji jamy ustnej nie jest równoznaczne z usunięciem próchnicy zębów tj. schorzenia, którego rozpoznanie miało wpływ na wynik sprawy.
Wskazane naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. mogło mieć zatem wpływ na wynik sprawy, co zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji ( pkt 1 sentencji wyroku).
W ponownym postępowaniu organ odwoławczy winien wydać rozstrzygnięcie stosownie do powyższego stanowiska Sądu.
Wobec uwzględnienia skargi, stosownie do art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w pkt 2 wyroku.