II SA/Bd 227/07

II SA/Bd 227/07 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2007-05-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-03-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Anna Klotz
Grażyna Malinowska-Wasik /sprawozdawca/
Małgorzata Włodarska /przewodniczący/
Symbol z opisem
652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne
Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2007 nr 11 poz 74
art. 36 ust. 2, 4, 9, 10
Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - tekst jedn.
Dz.U. 2007 nr 11 poz 74
art. 83
Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - tekst jedn.
Sentencja
Dnia 23 maja 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędziowie: sędzia WSA Grażyna Malinowska – Wasik (spr.) asesor WSA Anna Klotz Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 23 maja 2007 roku sprawy ze skargi Katarzyny D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2007 r., nr [...] w przedmiocie ubezpieczenia emerytalno - rentowego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Burmistrza M. z dnia [...] 2006 r., nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Uzasadnienie
II SA/Bd 227/07
UZASADNIENIE
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] 2007 r., nr [...], wydaną na podstawie między innymi art. 6 ust. 2a i 2b, art. 16 ust. 6b, art. 18 ust. 5a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. 137, poz. 887; z późn. zm.) i art. 17 ustawy z dnia 28 października 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. 2006 Nr 139, poz. 992) utrzymało w mocy decyzję Burmistrza M. z dnia [...] 2006 r., nr [...] w sprawie zgłoszenia Katarzyny D. do ubezpieczenie emerytalnego i rentowego w okresie od 1 listopada 2006 r. do
31 sierpnia 2007 r. i przyznania składki na to ubezpieczenie w wymienionym okresie.
W motywach decyzji organ stwierdził, iż objęcie ubezpieczeniem emerytalnym
i rentowym wiąże się z okresem pobierania świadczenia pielęgnacyjnego. Decyzją
z dnia [...] 2006 r., nr [...] przyznano wyżej wymienionej świadczenie pielęgnacyjne na okres od 1.11.2006 r. do 31.08.2007 r. w celu sprawowania opieki nad synem Dominikiem D. i w związku z tym, zgodnie z treścią art. 6 ust. 2a i 2b ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych należało ją objąć ubezpieczeniem emerytalnym i rentowym na ten właśnie okres.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy
na powyższą decyzję Katarzyna D. zarzuciła, iż jest ona krzywdząca, gdyż nie uwzględniono w niej ubezpieczenia za październik 2006 r. Stwierdziła ponadto, iż niewystawienie stosownego zaświadczenia przez pracownika Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności oraz brak pouczenia jej przez organ I instancji o konieczności przedstawienia dokumentu potwierdzającego złożenie wniosku o ponowne ustalenie niepełnosprawności przyczyniły się do nieprzyznania jej świadczenia pielęgnacyjnego, a co za tym idzie nieobjęcia ubezpieczeniem emerytalnym i rentowym za miesiąc październik 2006 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy rozpoznając skargę zważył, co następuje:
Problematykę zgłaszania do ubezpieczenia społecznego – emerytalnego
i rentowego oraz składek z tytułu tego ubezpieczenia, w tym w odniesieniu do osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego, reguluje ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2007 r. nr 11, poz. 74).
Stosownie do art. 36 ust. 2 cyt. ustawy do zgłaszania do ubezpieczeń społecznych osób objętych obowiązkowo ubezpieczeniem emerytalnym i rentowym wymienionym w tymże przepisie, w tym otrzymujących świadczenie pielęgnacyjne obligowany jest płatnik składek, którym w przypadku tych ostatnich osób jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta (vide art. 4 pkt 2w).
Zgłoszenia do ubezpieczenia społecznego zawierającego dane dotyczące osoby zgłaszanej (w tym uprawnionej do świadczenia pielęgnacyjnego) płatnik dokonuje
w jednostce organizacyjnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w formie dokumentu elektronicznego z programu informatycznego udostępnionego przez ZUS płatnikom składek lub w formie wydruku z tego programu. Zgłoszenie musi być przy tym dokonane w terminie 7 dni od daty powstania obowiązku ubezpieczenia, co między innymi ma miejsce gdy decyzja przyznająca świadczenie pielęgnacyjne stanie się ostateczna (art. 36 ust. 4, 9 i 10 ustawy).
Z powyższej regulacji wynika, że zgłoszenie do ubezpieczenia społecznego ma charakter czynności prawno – technicznej i nie wymaga rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej organu, który przyznał świadczenie pielęgnacyjne.
Zgodnie z art. 6 ust. 2a ustawy z 13 października 1998 r. za osobę pobierającą świadczenie pielęgnacyjne wójt, burmistrz lub prezydent miasta opłaca składkę na ubezpieczenie społeczne emerytalne i rentowe od podstawy odpowiadającej wysokości świadczenia pielęgnacyjnego przez okres niezbędny do uzyskania okresu ubezpieczenia odpowiednio 20 – letniego przez kobietę i 25 – letniego przez mężczyznę, jednak nie dłużej niż 20 lat (o ile uprawniony do świadczenia nie podlega obowiązkowi ubezpieczenia społecznego z innego tytułu). Organ ten także finansuje w całości składkę (art. 16 ust. 6b).
Nadto jako płatnik składek wójt, burmistrz lub prezydent miasta zobowiązany jest według zasad wynikających z przepisów ustawy obliczyć wysokość opłacanej za każdy miesiąc kalendarzowy składki (art. 46 ust. 1), którą uiszcza na wskazany przez ZUS rachunek bankowy w formie bezgotówkowej obciążając swój rachunek bankowy (art. 47 ust. 4 i ust. 4b).
W ustawie brak jest przepisu, z którego wynikałoby, że w kwestii wysokości, czy też "przyznania" składek na ubezpieczenie społeczne osoby pobierającej świadczenie pielęgnacyjne organ samorządu terytorialnego wydaje decyzje administracyjne. Po prostu oblicza i przekazuje składki. Podobnie, jak w przypadku zgłoszenia do ubezpieczenia, są to czynności techniczno – prawne.
W omawianej ustawie wyłącznie ZUS w określonych w niej sytuacjach uprawniony jest do wydawania decyzji w zakresie spraw indywidualnych, od których to decyzji służy odwołanie do właściwego sądu powszechnego, względnie wniosek do Prezesa ZUS o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 83 ustawy).
Także ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych nie zawiera unormowania dotyczącego "przyznawania" przez organ samorządu składek na ubezpieczenie społeczne i to w formie decyzyjnej osobie uprawnionej do świadczenia pielęgnacyjnego.
Z art. 6 K.p.a. wynika zasada, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Przepisy prawa, czyli ustawy i akty wykonawcze do nich rozstrzygają o tym kiedy organ wydaje decyzję administracyjną. Wydanie decyzji
w sprawie, której załatwienie w przepisie prawa przewidziano w inny sposób, aniżeli poprzez wydanie decyzji oznacza, że decyzja wydana została bez podstawy prawnej.
Skoro w niniejszej sprawie rozstrzygnięto decyzją w kwestiach, dla których przewidziana jest forma czynności techniczno – prawnych, wyczerpana została dyspozycja art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. skutkująca stwierdzeniem nieważności zarówno zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji Burmistrza M., w związku
z czym na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono, jak w sentencji.
Nadmienić należy, że w uzasadnieniu decyzji przyznającej prawo do świadczenia pielęgnacyjnego można było zamieścić dodatkową informację o wiążącym się z tym prawem obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym osoby uprawnionej i jej członków rodziny.