II SA/BD 223/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie odszkodowania za nieruchomość sprzedaną Skarbowi Państwa na poszerzenie ulicy w 1967 roku, uznając brak podstaw prawnych do wypłaty odszkodowania lub przyznania nieruchomości zamiennej na gruncie obecnych przepisów.
Skarżąca domagała się odszkodowania lub działki zamiennej za nieruchomość sprzedaną Skarbowi Państwa w 1967 roku na poszerzenie ulicy. Organy administracji umorzyły postępowanie, uznając brak podstaw prawnych na gruncie obecnej ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wojewódzki Sąd Administracyjny utrzymał tę decyzję w mocy, stwierdzając, że sprzedaż nastąpiła na podstawie umowy z 1967 roku, a obowiązujące przepisy nie przewidują odszkodowania ani działki zamiennej w takich przypadkach.
Sprawa dotyczyła skargi Urszuli F. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. o umorzeniu postępowania w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość wywłaszczoną pod poszerzenie ulicy. Nieruchomość została sprzedana Skarbowi Państwa w 1967 roku na podstawie umowy sprzedaży, zgodnie z ustawą z 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości. Organy administracji uznały, że obecna ustawa o gospodarce nieruchomościami z 1997 r. nie przewiduje wypłaty odszkodowań ani przyznania działki zamiennej za grunty przejęte w tamtym trybie, co skutkowało umorzeniem postępowania jako bezprzedmiotowego. Skarżąca domagała się odszkodowania lub działki zamiennej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę, podzielając stanowisko organów. Sąd wskazał, że umowa sprzedaży z 1967 roku była podstawą nabycia nieruchomości przez Skarb Państwa, a przepisy ustawy z 1997 r. nie dają podstaw do uwzględnienia żądań skarżącej w tym zakresie, co uzasadniało umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, obowiązująca ustawa o gospodarce nieruchomościami z 1997 r. nie przewiduje wypłaty odszkodowań ani przyznania działki zamiennej za grunty przejęte na rzecz Skarbu Państwa w trybie i na podstawie przepisów obowiązujących w 1967 roku.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że sprzedaż nieruchomości nastąpiła na podstawie umowy z 1967 roku, a przepisy ustawy z 1997 r. nie dają podstaw do uwzględnienia żądań odszkodowawczych ani przyznania nieruchomości zamiennej w takich przypadkach. Brak materialnoprawnych podstaw do orzekania skutkował umorzeniem postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
k.p.a. art. 105 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.g.n. art. 216
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. § 1
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
k.p.a. art. 138 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Ustawa z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości art. 8 § 7
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obowiązująca ustawa o gospodarce nieruchomościami z 1997 r. nie przewiduje wypłaty odszkodowań ani przyznania działki zamiennej za grunty przejęte na rzecz Skarbu Państwa na podstawie przepisów z 1958 r. i umowy z 1967 r. Postępowanie w przedmiocie odszkodowania lub działki zamiennej jest bezprzedmiotowe z uwagi na brak przepisu prawa dającego podstawę do uwzględnienia roszczenia.
Odrzucone argumenty
Żądanie skarżącej wypłaty odszkodowania za nieruchomość przejętą na własność Skarbu Państwa. Żądanie skarżącej przyznania działki zamiennej.
Godne uwagi sformułowania
brak materialnoprawnych podstaw do prowadzenia postępowania odszkodowawczego umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego
Skład orzekający
Elżbieta Piechowiak
przewodniczący sprawozdawca
Marzenna Linska-Wawrzon
członek
Mirella Łent
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących odszkodowań za nieruchomości przejęte przez Skarb Państwa na podstawie przepisów sprzed 1997 roku, zwłaszcza gdy przejęcie nastąpiło w drodze umowy sprzedaży na cele publiczne."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji przejęcia nieruchomości na podstawie umowy z 1967 roku i stosowania przepisów z tamtego okresu. Może nie mieć bezpośredniego zastosowania do spraw opartych na obecnych przepisach o wywłaszczaniu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje problematykę dziedziczenia roszczeń z przeszłości i kolizji między starymi a nowymi przepisami dotyczącymi nieruchomości, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie.
“Czy można dostać odszkodowanie za ziemię sprzedaną PRL-owi? Sąd wyjaśnia.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Bd 223/04 - Wyrok WSA w Bydgoszczy Data orzeczenia 2004-06-16 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-01-21 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy Sędziowie Elżbieta Piechowiak /przewodniczący sprawozdawca/ Marzenna Linska-Wawrzon Mirella Łent Symbol z opisem 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę Hasła tematyczne Wywłaszczanie nieruchomości Skarżony organ Wojewoda Powołane przepisy Dz.U. 2000 nr 46 poz 543 art. 216 Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn. Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art. 105 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA E. Piechowiak (spr.), Sędzia WSA M. Linska-Wawrzon, Asesor WSA M. Łent, Protokolant Jakub Jagodziński, po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Urszuli F. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość oddala skargę Uzasadnienie Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] 2003r. Nr [...] powołując się na przepisy art. 138 § l pkt l k.p.a., po rozpatrzenia odwołania Urszuli F. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2003 r. Nr [...], orzekającą o umorzeniu postępowania wszczętego w przedmiocie ustalenia na rzecz wnioskodawczyni odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, położoną w B. przy ulicy [...], stanowiącą część działki oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...], obręb [...], zapisanej w księdze wieczystej KW nr [...] na rzecz Gminy B. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że przejście prawa własności tej nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa nastąpiło w oparciu o umowę sprzedaży nieruchomości z dnia [...] 1967r. stosownie do dyspozycji ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości ( Dz.U. Nr 18 z 1961 r., poz. 94) z przeznaczeniem na poszerzenie ulicy. Z zapisu zawartego w wyżej powołanym akcie notarialnym wynika, iż cena przedmiotu sprzedaży została ustalona na kwotę 4.784zł., tj. nie wyższą od wartości ustalonej w opinii szacunkowej z dnia [...] 1966 r. i jej uzupełnieniu z dnia [...] 1966 r. sporządzonej przez biegłego z listy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w B., z którą strony się zgodziły podpisując akt notarialny. Na tę kwotę składały się : wartość gruntu, składników budowlanych i roślinnych. Biorąc pod uwagę fakt, iż podlegający nabyciu grunt przeznaczony był na poszerzenie ulicy, wycena jego została dokonana w oparciu o obowiązujące wówczas przepisy ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości. Zgodnie z art. 8 ust. 7 tej ustawy 25 % ogólnego obszaru nieruchomości przejmowanych było bez odszkodowania. Organ odwoławczy, rozpatrując sprawę w wyniku złożonego odwołania w pełni podzielił argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji organu I instancji i stwierdził, że decyzja Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2003r. jest prawidłowa, a zarzuty podniesione w odwołaniu, w świetle obowiązującego prawa nie mogły być uwzględnione. W szczególności Wojewoda [...] uznał za prawidłowe stanowisko wyrażone w decyzji organu I instancji, że brak jest materialnoprawnych podstaw do prowadzenia postępowania odszkodowawczego, gdyż obowiązująca ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami nie przewiduje wypłaty odszkodowań, bądź przyznania działki zamiennej za grunty przejęte na rzecz Skarbu Państwa w wyżej wskazanym trybie. Bezprzedmiotowość prowadzonego postępowania wynika z braku przepisu prawa dającego podstawę do uwzględnienia roszczenia odszkodowawczego i wydania decyzji co do istoty. Zatem, po stwierdzeniu braku materialnoprawnych podstaw do prowadzenia postępowania odszkodowawczego, na podstawie art. 105 § l Kodeksu postępowania administracyjnego organ I instancji zobligowany był do umorzenia wszczętego postępowania jako bezprzedmiotowego. Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Urszula F., domagając się przyznania jej działki o powierzchni 445m- w zamian za wywłaszczoną nieruchomość. W uzasadnieniu skargi skarżąca ponownie powołała zarzuty zawarte w odwołaniu, a odnoszące się do decyzji organu I instancji. Zdaniem skarżącej, odmiennie niż to oceniły organy orzekające w sprawie, nie zostało wypłacone żadne odszkodowanie za nieruchomość przejętą na własność Skarbu Państwa. Odpowiadając na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W postępowaniu przed organami administracji publicznej skarżąca domagała się pierwotnie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość (wniosek z dnia [...] 2002r.), a następnie w piśmie z dnia 16 sierpnia 2002r. wniosła o przyznanie jej działki zamiennej na terenie miasta B. W toku postępowania administracyjnego ustalono, że podstawą nabycia przez Skarb Państwa własności nieruchomości położonej w B. przy ul. [...] była umowa sprzedaży zawarta w dniu [...] 1966r. przed notariuszem [...], na mocy której Jan O., Edwin O., Teresa O. i Urszula O. sprzedali Państwu Polskiemu działkę oznaczoną nr [...] o powierzchni 445m- za cenę 4.784zł. Nie mogło zatem zostać uwzględnione zarówno żądanie skarżącej wypłaty odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, jak i żądanie przyznania jej nieruchomości zamiennej. W tym miejscu należy podkreślić, że wobec żądania skarżącej, przedmiotem postępowania administracyjnego nie był zwrot wywłaszczonej nieruchomości, a zatem w niniejszej sprawie nie znajdują zastosowanie przepisy rozdziału 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz.543 ze zm.). Granice postępowania administracyjnego, które doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji wyznaczyły obowiązujące przepisy, regulujące jedynie zwrot nieruchomości wywłaszczonych lub przejętych na rzecz Skarbu Państwa w drodze przepisów aktów prawnych wymienionych w art. 216 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Brak materialnoprawnych podstaw do orzeczenia przez organ administracji w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość nabytą przez Skarb Państwa stosownie do dyspozycji ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości ( Dz.U. Nr 18 z 1961 r., poz. 94), jak i w przedmiocie przyznania nieruchomości zamiennej determinował umorzenie postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego w oparciu o art. 105§1 k.p.a. W tym stanie sprawy, stwierdzając że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem Sąd, na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI