II SA/Bd 198/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w BydgoszczyBydgoszcz2005-05-11
NSAAdministracyjneŚredniawsa
zaświadczenieewidencja gruntówgrunty rolneochrona gruntów rolnychKodeks postępowania administracyjnegoprawo geodezyjneadministracyjne postępowanie

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na postanowienie odmawiające wydania zaświadczenia o charakterze rolniczym gruntów, które w ewidencji gruntów były oznaczone jako użytki rolne.

Skarżący domagali się wydania zaświadczenia potwierdzającego, że grunty z rurociągami przemysłowymi nie są gruntami rolnymi. Organ administracji odmówił wydania takiego zaświadczenia, wskazując, że działki te są w ewidencji gruntów oznaczone jako użytki rolne. Po utrzymaniu w mocy postanowienia przez organ wyższej instancji, skarżący wnieśli skargę do WSA. Sąd uznał, że zaświadczenie jedynie potwierdza stan faktyczny lub prawny wynikający z rejestrów organu i nie może kreować nowych okoliczności, a dane w ewidencji gruntów były jednoznaczne.

Sprawa dotyczyła wniosku Grażyny i Stanisława P. o wydanie zaświadczenia potwierdzającego, że grunty z rurociągami przemysłowymi nie spełniają kryteriów gruntów rolnych w rozumieniu ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Starosta odmówił wydania takiego zaświadczenia, powołując się na wpis w ewidencji gruntów, gdzie działki te były oznaczone jako użytki rolne. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, zarzucając wadliwość postanowień i naruszenie interesu prawnego. Sąd administracyjny, analizując przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące wydawania zaświadczeń (art. 217-220 k.p.a.), podkreślił, że zaświadczenie ma charakter potwierdzający istniejący stan faktyczny lub prawny wynikający z rejestrów organu, a nie kreujący nowe okoliczności. Sąd stwierdził, że dane w ewidencji gruntów były jednoznaczne i potwierdzały rolniczy charakter działek, co uniemożliwiało wydanie zaświadczenia o treści żądanej przez skarżących. Sąd odniósł się również do wcześniejszego wyroku zobowiązującego starostę do działania, wskazując, że nie nakazywał on wydania zaświadczenia o konkretnej treści, a jedynie podjęcia czynności. Wobec braku naruszenia prawa przez organ administracyjny, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, organ administracji publicznej jest zobowiązany wydać zaświadczenie jedynie w celu potwierdzenia faktów lub stanu prawnego wynikających z prowadzonych przez organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Zaświadczenie nie może kreować samodzielnie żądanej okoliczności prawnej.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na art. 218 § 1 k.p.a. oraz orzecznictwo NSA, wskazując, że dane w posiadaniu organu to te, które znajdują się w jego rejestrach, a nie te dostarczone przez stronę w celu potwierdzenia jej twierdzeń. Zaświadczenie ma charakter potwierdzający, a nie konstytutywny.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (9)

Główne

k.p.a. art. 217 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o wydanie zaświadczenia.

k.p.a. art. 218 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów lub stanu prawnego wynikających z prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu.

k.p.a. art. 219 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Odmowa wydania zaświadczenia lub zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd oddala ją.

Pomocnicze

u.o.g.r.l. art. 2 § 1

Ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych

Grunty rolne w rozumieniu ustawy to grunty określone w ewidencji gruntów jako użytki rolne.

u.o.g.r.l. art. 1 § 1

Ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych

Działki stanowią grunty rolne, jeśli są zapisane w rejestrze gruntów jako użytki rolne.

p.g.k. art. 20 § 1

Ustawa - Prawo geodezyjne i kartograficzne

Ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych.

p.g.k. art. 24 § 1

Ustawa - Prawo geodezyjne i kartograficzne

Informacje o gruntach, budynkach i lokalach zawiera operat ewidencyjny.

rozp. MRRiB art. 68 § 1

Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków

Określa podział użytków rolnych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zaświadczenie ma charakter potwierdzający dane z rejestrów organu, a nie kreujący nowe okoliczności. Dane w ewidencji gruntów jednoznacznie wskazywały na rolniczy charakter działek. Przekroczenie terminu przez organ nie wpływa na merytoryczną poprawność postanowienia.

Odrzucone argumenty

Postanowienie zostało wydane w terminie niezgodnym z wyrokiem WSA. Postanowienie zostało wywiedzione na fikcji prawnej i jest pozbawione staranności w dochodzeniu prawdy. Wadliwość kwalifikowana postanowienia rażąco naruszająca interes prawny strony.

Godne uwagi sformułowania

zaświadczenie jedynie potwierdza istniejącą sytuację faktyczną lub stan prawny zawarte w prowadzonych przez organ rejestrach i dokumentach, nie kreuje zatem w sposób samodzielny żądanej okoliczności prawnej Określenie -danych znajdujących się w jego posiadaniu-, użyte w art. 218 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, nie może być rozumiane dowolnie i rozszerzająco przez obejmowanie nim także danych dostarczonych właściwemu organowi przez osobę ubiegającą się o zaświadczenie w celu potwierdzenia faktów z tych danych wynikających

Skład orzekający

Wojciech Jarzembski

przewodniczący-sprawozdawca

Elżbieta Piechowiak

członek

Renata Owczarzak

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wydawania zaświadczeń przez organy administracji, zwłaszcza w kontekście danych z ewidencji gruntów i budynków."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdzie treść zaświadczenia jest sprzeczna z danymi ewidencyjnymi.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną zasadę dotyczącą charakteru zaświadczeń administracyjnych i znaczenia danych ewidencyjnych, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.

Zaświadczenie administracyjne: potwierdzenie faktów czy tworzenie prawa?

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Bd 198/05 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2005-05-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-02-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Elżbieta Piechowiak
Renata Owczarzak
Wojciech Jarzembski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 217 par. 1, art. 218  par. 1, art. 219
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant Agnieszka Jagiełłowicz po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Grażyny i Stanisława P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę
Uzasadnienie
II SA/Bd 198/05
UZASADNIENIE
Skarżący Grażyna i Stanisław P. wnieśli o wydanie zaświadczenia, że "grunty o numerach działek: [...] pod powierzchnią których znajdują się rurociągi przemysłowe nie związane technologicznie z produkcją rolniczą lub bezpośrednio służącymi do produkcji rolniczej spełniają ustawowe kryteria gruntów rolnych w rozumieniu ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych z dnia 3 lutego 1995 r.". Wniosek dotyczył działek położonych w miejscowości D. gm. I.
Sprawa była już przedmiotem rozpoznania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na skutek skargi w/w skarżących na bezczynność Starosty I. Wyrokiem z 01.07.2004 r. - II SAB/Bd 25/04 Sąd zobowiązał Starostę I. do dokonania czynności w sprawie o wydanie zaświadczenia w terminie 7 dni od daty doręczenia akt.
W dniu [...] 2004 r. Starosta I. wydał postanowienie (znak: [...]), którym na podstawie art. 219 kpa odmówił wydania zaświadczenia o treści żądanej tj. stwierdzającego, że działki nr [...] położone w miejscowości D. gmina I. nie są gruntami rolnymi.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że działki o numerach geodezyjnych [...] położone w D. gmina I. w rejestrze gruntów są zapisane jako użytki rolne i na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266 z późn. zm.) działki w/wym. stanowią grunty rolne.
Zażalenie na przedmiotowe postanowienie złożyli do Wojewody [...] Grażyna i Stanisław P.y zarzucając, że zostało wydane w terminie niezgodnym z treścią wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, zostało wywiedzione na fikcji prawnej i jest pozbawione cech staranności w dochodzeniu do prawdy materialnej i obiektywnej oraz wywołuje wątpliwości co do bezstronności
Przedmiotowe zażalenie zostało przekazane do rozpatrzenia przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zgodnie z art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.).
[...] Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. na podstawie art. 138 § 1 ust, 1 w związku z art. 144 kpa wydał [...] 2004 r. postanowienie (znak: [...]), którym utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.) ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące między innymi gruntów tj. ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały złożone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. W myśl art. 24 ust. 1 przedmiotowej ustawy informacje o gruntach, budynkach i lokalach zawiera operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpis do tych rejestrów. Natomiast z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266 ze zm.) gruntami rolnymi w rozumieniu ustawy są grunty określone w ewidencji gruntów jako użytki rolne. Podział użytków rolnych określa § 68 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454). Bezsporny w sprawie jest fakt, że działki nr [...] położone w obrębie D. gmina I. wykazane zostały w ewidencji gruntów i budynków jako grunty orne klasy II i IIIa. Klasy powyższe potwierdza wypis z rejestru gruntów z dnia [...] 2004 r. Wskazano też, że zaświadczenie jedynie potwierdza istniejącą sytuację faktyczną lub stan prawny zawarte w prowadzonych przez organ rejestrach i dokumentach, nie kreuje zatem w sposób samodzielny żądanej okoliczności prawnej.
Odnosząc się zaś do zarzutu, iż postanowienie zostało wydane w terminie niezgodnym z treścią punktu 1 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy organ stwierdził, że faktycznie doszło do naruszenia siedmiodniowego terminu do dokonania czynności w sprawie, z uwagi na fakt nie doręczenia postanowienia przez posłańca starostwa w wyznaczonym terminie. Niemniej jednak fakt przekroczenia terminu zdaniem organu nie może stanowić zarzutu wadliwości merytorycznego rozstrzygnięcia samego postanowienia.
Grażyna i Stanisław P. na powyższe postanowienie wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zarzucając zaskarżonemu postanowieniu, że jest dotknięte wadą kwalifikowaną, gdyż w rażący sposób narusza interes prawny strony oraz zasadę dochodzenia prawdy obiektywnej, ponadto zostało wywiedzione na fikcji prawnej i jest pozbawione staranności w dochodzeniu prawdy materialnej i obiektywnej. Wobec powyższego skarżący wnoszą o unieważnienie przedmiotowego postanowienia, jak również postanowienia Starosty I. oraz wykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sygn. Akt II SAB/Bd 25/04 z dnia 1 lipca 1004 r. przez wydanie odpowiedniego zaświadczenia.
W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
Problematyka wydawania zaświadczeń uregulowana została w Dziale VII ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w art. 217-220. Postępowanie to ma charakter uproszczony. Wydanie zaświadczenia jest czynnością materialno-techniczną, która przyjmuje formę urzędowego dokumentu. Zgodnie z art. 217 § 1 kpa organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o wydanie zaświadczenia. Zgodnie zaś z art. 218 § 1 kpa organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów lub stanu prawnego wynikających z prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu.
W tym miejscu należy zaznaczyć, że na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo Geodezyjne i Kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 z późn. zm.) oraz rozporządzenia ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 maja 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) ewidencje gruntów prowadzą starostwa. Z akt administracyjnych w niniejszej sprawie wynika zaś w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, że przedmiotowe działki wykazane zostały w ewidencji gruntów i budynków jako grunty orne klasy II i IIIa. Potwierdza to także ostatni wypis pozyskany dnia [...] 2004 r., a więc już po wydaniu postanowienia, będącego przedmiotem zaskarżonego postanowienia. Okoliczności tej tj. takiego zapisu w ewidencji skarżący nie kwestionują.
Powyższe wywody należy jeszcze uzupełnić stwierdzeniem, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 stycznia 1997 r. (SA/Łd 3105/95, OSP 1996, z 6, poz. 106, z aprobującą glosą E. Ochendowskiego) wyjaśnił, co należy rozumieć przez dane znajdujące się w posiadaniu organu: "Określenie -danych znajdujących się w jego posiadaniu-, użyte w art. 218 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, nie może być rozumiane dowolnie i rozszerzająco przez obejmowanie nim także danych dostarczonych właściwemu organowi przez osobę ubiegającą się o zaświadczenie w celu potwierdzenia faktów z tych danych wynikających".
Tak więc należy w tym miejscu stwierdzić, że zaświadczenie jedynie potwierdza istniejącą sytuację faktyczną lub stan prawny zawarte w prowadzonych przez organ rejestrach i dokumentach, nie kreuje zatem w sposób samodzielny żądanej okoliczności prawnej.
Nie sposób więc dopatrzyć się w zaskarżony postanowieniu (jak i poprzedzającym je) naruszenia prawa. Starosta I. z uwagi na fakt, iż wydanie zaświadczenia o żądanej przez stronę treści nie było możliwe, zgodnie z art. 219 kpa wydał przedmiotowe postanowienie odmowne, mając na uwadze dane zawarte w ewidencji gruntów. W tym miejscu należy zaś wskazać, że art. 219 kpa stwierdza, iż odmowa wydania zaświadczenia, bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie, następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
Odnosząc się jeszcze do wspomnianego wyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 01.07.2004 r. - II SAB/Bd 25/04 w związku z powoływaniem się na niego przez skarżących, to należy zdecydowanie podkreślić fakt skądinąd oczywisty, że wyrok ten bynajmniej nie nakazywał wydania zaświadczenia o treści oczekiwanej przez skarżących (bo przecież nie mógł), a jedynie zobowiązał starostę do dokonania czynności w sprawie o wydanie zaświadczenia.
Czynność ta - tj. postanowienie odmowne wydano [...] 2004 r. Z akt administracyjnych w niniejszej sprawie oraz z akt sądowych w sprawie II SAB/Bd 25/04 wynika, że powyższy wyrok z 01.07.2004 r. wpłynął do Starosty I. w dniu 07.09.2004 r. Dochowano więc nakazanego wyrokiem terminu. Z akt wynika także, że następnego dnia usiłowano przez posłańca doręczyć to postanowienie skarżącym, lecz doręczenie było nieskuteczne. W dniu następnym powtórzono czynności, lecz również nie można było doręczyć stronie przedmiotowego postanowienia, wobec czego [...] 2004 r. postanowienie wysłano drogą pocztową. Wywody zawarte w skardze o braku dochowania terminu są więc chybione i pozbawione naruszenia prawa.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), wobec braku naruszenia prawa przez organ administracyjny - skargę należało oddalić.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI