II SA/Bd 173/06

II SA/Bd 173/06 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2006-04-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-02-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Ewa Kruppik-Świetlicka /sprawozdawca/
Grażyna Malinowska-Wasik /przewodniczący/
Wiesław Czerwiński
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 261 poz 2603
art. 93  ust. 1,   art. 94 ust. 1
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 28
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Asesor WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Protokolant Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi Mariusza T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie zaopiniowania podziału nieruchomości. oddala skargę
Uzasadnienie
W dniu [...] 2005r. Stefan i Marianna W. właściciele działki położonej we W. przy ul. [...], o Nr [...] wystąpili do Prezydenta Miasta W. z wnioskiem o podział tej nieruchomości, mając na celu powiększenie działki sąsiedniej nr [...], należącej do rodziny.
Jak przewidywał projekt podziału nowo wydzielona działka będzie miała dostęp do drogi publicznej poprzez ustanowienie służebności na działce Nr [...], będącej własnością sąsiada wnioskujących, Mariusza T.
Postanowieniem z dnia [...] 2005r. Nr [...] Prezydent Miasta W. zaopiniował pozytywnie proponowany podział działki, jako zgodny z przepisami.
Na powyższe postanowienie złożył zażalenie Mariusz T., właściciel nieruchomości sąsiedniej, nie wyrażając zgody na ustanowienie na swojej działce . w/w służebności.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, rozpatrując wniesione zażalenie nie uznało skarżącego za stronę postępowania działowego i w oparciu o art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedno Dz. U. z 2000 Nr 98, poz. 1071 ze zm ) w związku z art. 138 § 1 pkt 3 cyt. ustawy umorzyło postępowanie zażaleniowe.
W uzasadnieniu organ stwierdził, że podział nieruchomości jest wykonywaniem prawa własności, nie oddziałującym na sytuację prawną właścicieli działek sąsiednich, gdyż polega na wydzieleniu działek granicami przebiegającymi wewnątrz dzielonej nieruchomości. Z tego względu, zdaniem organu ustawodawca nie wprowadza w postępowaniu działowym przesłanki ochrony interesów właścicieli działek sąsiednich. Organ wskazał, że zgodnie z art. 93 ust. 1 i art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. Nr 261 z 2004r. poz. 2603 ze zm. ) podział ten musi być zgodny z planem zagospodarowania przestrzennego a w przypadku gdy tego planu nie ma, podział taki, jak w przedmiotowej sprawie, musi być zgodny z odrębnymi przepisami.
Skarżący nie zgodził się z takim stanowiskiem organu i wniósł skargę do tut. Sądu. W skardze podniósł, że działa w obronie swojej własności i tym samym jest stroną postępowania.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. w odpowiedzi na skargę podtrzymało swoje stanowisko w sprawie i wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje:
Skarga nie może być uwzględniona, albowiem zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.
Sądy administracyjne zgodnie z art. 1 § l ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 cytowanego artykułu kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem.
Całe zagadnienie w niniejszej sprawie sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy właściciel nieruchomości przylegającej bezpośrednio do innej nieruchomości, podlegającej podziałowi, jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie podziału w rozumieniu art. 28 k.p.a.
Organ zasadnie wskazał, że zgodnie z art. 93 ust. 1 i art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. Nr 261 z 2004r. poz. 2603 ze zm. ) podział ten musi być zgodny z planem zagospodarowania przestrzennego a w przypadku braku planu, podział taki musi być zgodny z odrębnymi przepisami.
Należy zauważyć, że podział inicjowany przez właściciela ma na celu wydzielenie z nieruchomości nowych działek geodezyjnych, które następnie będą mogły być wprowadzone do obrotu prawnego, jako odrębne nieruchomości.
W postępowaniu o podział nieruchomości nie przesądza się o przeznaczemu nowo wydzielonych działek, ani nie ustala się sposobu ich zagospodarowania a zwłaszcza nie przesądza się o prawach własnościowych czy też ograniczeniach praw rzeczowych. Sąd podziela stanowisko organu jako zgodne z prawem, że ustanowienie służebności gruntowej może być ustanowione w drodze umowy pomiędzy stronami tj. właścicielem działki obciążonej a właścicielem działki pozbawionej dostępu do drogi publicznej lub ewentualnie w drodze powództwa cywilnego.
Wracając do meritum sprawy a więc czy organ zasadnie nie uznał skarżącego za stronę w postępowaniu o podział nieruchomości, należy zauważyć, że przedmiotem zaskarżenia było tylko postanowienie Prezydenta Miasta, co do zgodności z przepisami proponowanego podziału działki.
Zdaniem Sądu organ słusznie odmówił przymiotu strony w postępowaniu działowym.
Stanowisko, w którym właścicieli działek sąsiednich nie uważa się za strony postępowania w rozumieniu art. 28 cyt. wyżej kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawach o podział nieruchomości zostało ugruntowane w orzecznictwie ( vide orzeczenie z dnia 28 stycznia 1997 r. Sygn. akt SA/Gd 3467/95 Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku).
Skoro organ nie uznał przymiotu strony w rozumieniu wskazanego art. 28 k. pa. to postępowanie zażaleniowe należało umorzyć w oparciu o art. 138 § 1 pkt 3. ( za uchwałą z dnia 5 lipca 1999r. składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt OPS 16/98).
Mając powyższe na względzie w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.