II SA/BD 161/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Mirosława Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, uznając, że zarzut błędu co do osoby zobowiązanego w postępowaniu egzekucyjnym nie może być skutecznie podniesiony, gdy skarżący widnieje w ostatecznej decyzji nakazującej rozbiórkę.
Mirosław Ł. zaskarżył postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które utrzymało w mocy postanowienie o odmowie uwzględnienia jego zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym rozbiórki samowoli budowlanej. Skarżący podnosił, że nie jest inwestorem i egzekucja jest skierowana do niewłaściwej osoby, a także że toczy się postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji nakazującej rozbiórkę. Sąd oddalił skargę, stwierdzając, że zarzut błędu co do osoby zobowiązanego nie może być skutecznie podniesiony w postępowaniu egzekucyjnym, a organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.
Sprawa dotyczyła skargi Mirosława Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które utrzymało w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiające uwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte w celu przymuszenia Mirosława Ł. do wykonania obowiązku rozbiórki samowoli budowlanej, nałożonego decyzją z 2000 r. Mirosław Ł. zgłosił zarzut błędu co do osoby zobowiązanego, twierdząc, że inwestorem był jego teść, a on sam wziął odpowiedzialność na siebie, by go chronić. Podnosił również, że toczy się postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji nakazującej rozbiórkę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę. Sąd wyjaśnił, że zarzut błędu co do osoby zobowiązanego (art. 33 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji) może dotyczyć wyłącznie braku formalnej tożsamości osoby zobowiązanej z tytułem wykonawczym i decyzją. W tej sprawie skarżący widniał w tytule wykonawczym i decyzji nakazującej rozbiórkę, co wykluczało zastosowanie tego zarzutu. Sąd podkreślił, że organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, a kwestia, kto faktycznie powinien być zobowiązany, może być rozstrzygnięta jedynie w postępowaniu administracyjnym. Podniesiono również, że wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji nie stanowi przesłanki do zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut błędu co do osoby zobowiązanego może dotyczyć wyłącznie braku formalnej tożsamości osoby zobowiązanej z tytułem wykonawczym i decyzją, a organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że zarzut z art. 33 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji dotyczy jedynie formalnego błędu co do tożsamości. Kwestionowanie merytorycznej zasadności decyzji administracyjnej, która stanowi podstawę tytułu wykonawczego, nie może być przedmiotem zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (7)
Główne
u.p.e.a. art. 33 § pkt 4
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Zarzut błędu co do osoby zobowiązanego może dotyczyć wyłącznie braku formalnej tożsamości osoby zobowiązanej z tytułem wykonawczym oraz decyzją lub postanowieniem stanowiącym podstawę wystawienia tytułu wykonawczego.
pr. bud. art. 48
Ustawa - Prawo budowlane
Pomocnicze
u.p.e.a. art. 29 § § 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 156 § § 1
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.e.a. art. 15 § § 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 34 § § 4
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Zarzut błędu co do osoby zobowiązanego dotyczy jedynie braku formalnej tożsamości, a nie merytorycznej zasadności decyzji. Postępowanie egzekucyjne może być prowadzone niezależnie od postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji.
Odrzucone argumenty
Egzekucja skierowana do Mirosława Ł. jest wadliwa, ponieważ inwestorem był jego teść. Postępowanie egzekucyjne jest przedwczesne, gdyż toczy się postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji nakazującej rozbiórkę.
Godne uwagi sformułowania
organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności obowiązku objętego tytułem wykonawczym merytoryczna kontrola tytułu wykonawczego przez organ egzekucyjny jest niedopuszczalna zarzut błędu co do osoby zobowiązanego może dotyczyć wyłącznie braku formalnej tożsamości
Skład orzekający
Elżbieta Piechowiak
przewodniczący
Grażyna Malinowska-Wasik
sprawozdawca
Grzegorz Saniewski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w szczególności zarzutu błędu co do osoby zobowiązanego oraz zakresu kontroli organu egzekucyjnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej w postępowaniu egzekucyjnym, gdzie kwestionowana jest zasadność decyzji merytorycznej, a nie formalna tożsamość zobowiązanego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje kluczowe zasady postępowania egzekucyjnego w administracji, w tym ograniczenia organu egzekucyjnego w badaniu zasadności obowiązku. Jest to istotne dla praktyków prawa administracyjnego i egzekucyjnego.
“Egzekucja administracyjna: Kiedy można kwestionować tożsamość zobowiązanego?”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Bd 161/05 - Wyrok WSA w Bydgoszczy Data orzeczenia 2005-04-12 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-02-14 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy Sędziowie Elżbieta Piechowiak /przewodniczący/ Grażyna Malinowska-Wasik /sprawozdawca/ Grzegorz Saniewski Symbol z opisem 6011 Nałożenie obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, rozbiórkę lub użytkowanie 638 Sprawy egzekucji administracyjnej; egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym Hasła tematyczne Egzekucyjne postępowanie Sygn. powiązane II OSK 850/05 - Wyrok NSA z 2006-05-19 Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 110 poz 968 art. 33 pkt 4 Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik (spr.) Asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Mirosława Ł. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2004 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego oddala skargę Na oryginale właściwe podpisy Uzasadnienie II SA/Bd 161/05 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] 2000 r. sygn. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy wydaną przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 z późn. zm.) w dniu [...] 2000 r. decyzję nr [...] nakazującą Mirosławowi Ł. wykonanie rozbiórki dobudowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę części baru-kawiarni na działce przy ul. [...] w S. - po uprawomocnieniu się decyzji. Po bezskutecznym wysłaniu do Mirosława Ł. w dniu [...] 2004 r. w trybie art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968) upomnienia wzywającego go, pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, do wykonania obowiązku wynikającego z wyżej wymienionej decyzji z dnia [...] 2000 r. w terminie 7 dni od daty otrzymania upomnienia, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. wydał w dniu [...] 2004 r. postanowienie o wszczęciu postępowania egzekucyjnego i nałożeniu na Mirosława Ł. grzywny w kwocie 10.418,70 zł celem przymuszenia w związku z niewykonaniem nakazanej rozbiórki, zamieszczając w nim pouczenie o prawie zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia, stosownie do art. 33 i 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. Powyższe postanowienie wraz z załączonym do niego odpisem tytułu wykonawczego uznano na podstawie art. 44 § 2 kpa za doręczone wyżej wymienionego w dniu 7 maja 2004 r. W dniu 3 sierpnia 2004 r. Mirosław Ł. osobiście odebrał z inspektoratu nadzoru budowlanego adresowane do niego polecone przesyłki listowe uznane za doręczone w trybie doręczenia zastępczego, w tym zawierającą postanowienie z dnia 20 kwietnia 2004 r. W dniu [...] 2004 r. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Rypinie wpłynął zarzut Mirosława Ł., iż egzekucja skierowana została do niewłaściwego podmiotu, gdyż inwestorem wykonanej bez pozwolenia na budowę dobudowy baru-kawiarni był jego teść, który po śmierci teściowej odziedziczył razem z dziećmi ( w tym Anną Ł. - żoną Mirosława Ł.) budynek, w którym miesił się bar [...], a on osobiście po ujawnieniu przez nadzór budowlany nielegalnej budowy "wziął" wszystko na siebie, by uchronić przed nieprzyjemnościami teścia, licząc jednocześnie, iż będzie mu łatwiej niż teściowi doprowadzić do zalegalizowania dobudowy. Z pisma zawierającego zarzut wynika, iż Mirosław Ł. nie jest właścicielem budynku przy ul. [...] w S., a od 1994 r. do 2001 r. prowadził w nim jedynie z żoną, za zgodą pozostałych współwłaścicieli bar, w dniu [...] 2004 r. teść zmarł, w związku z czym nie musi go już chronić oraz, iż postępowanie spadkowe nie zostało jeszcze przeprowadzone. Postanowieniem z dnia [...] 2004 r. wydanym na podstawie art. 34 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. orzekł o nie uwzględnieniu zgłoszonego przez Mirosława Ł. zarzutu wobec uznania za doręczone mu w dniu [..] 2004 r. postanowienia z dnia [..] 2004 r. wszczynającego postępowanie egzekucyjne wraz z załączonym do niego odpisem tytułu wykonawczego, a tym samym wniesienia zarzutu po upływie terminu 7 dni od daty powyższego doręczenia. Po rozpoznaniu zażalenia Mirosława Ł. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił postanowienie organu I instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia stwierdzając, iż nie uwzględnienie wniesionego przez zobowiązanego zarzutu z powodu uchybienia terminu było wadliwe. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. wydał w dniu [..] 2004 r. postanowienie nr [...] kolejny raz odmawiające uwzględnienia zgłoszonego przez Mirosława Ł. zarzutu. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że nie zachodzą przesłanki stanowiące podstawę wniesienia zarzutu, a więc nie występują formalne ani merytoryczne przeszkody w prowadzeniu postępowania egzekucyjnego. Nadto podniesiono, iż Mirosław Ł. na żadnym etapie prowadzonego w sprawie samowoli budowlanej postępowania nie kwestionował swego udziału w nim w charakterze strony i dopiero po wszczęciu postępowania egzekucyjnego, celem uniknięcia odpowiedzialności zaczął zasłaniać się nieżyjącym teściem. Nadmieniono również, że wyżej wymieniony dopuścił się równolegle innej samowoli w tym samym budynku zmieniając sposób użytkowania poddasza bez uzyskania decyzji właściwego organu. W zażaleniu na powyższe postanowienie Mirosław Ł. zarzucił, iż postępowanie egzekucyjne jest przedwczesne, gdyż na jego wniosek wszczęte zostało i prowadzone jest przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postępowanie w sprawie głównej, to jest w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji nakazującej rozbiórkę dobudowanej części baru-kawiarni i nie można wykluczyć, iż w sprawie tej wydane zostanie korzystne dla niego rozstrzygnięcie. Nadto podniósł, iż nie jest sprawcą stwierdzonej samowoli budowlanej, sam oskarżył się chcąc chronić teścia, a organ nadzoru budowlanego nie zadbał o przeprowadzenie dowodu w celu ustalenia, kto faktycznie powinien być stroną w tej sprawie (np. nie przesłuchał prawnych właścicieli obiektu lub osób zatrudnionych przy budowie). Postanowieniem z dnia [...] 2004 r. sygn. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. utrzymał w mocy, uznając zażalenie za bezzasadne. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji stwierdził, iż fakt wszczęcia postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji o rozbiórce nie stanowi przesłanki do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, a odnosząc się do podnoszonej przez zobowiązanego okoliczności, iż nie jest sprawcą samowoli, powołał się m. innymi na treść jego pisma z dnia [...] 2004 r., w którym potwierdził on, iż w dniu kontroli dokonanej na miejscu budowy przedstawił się inspektorowi nadzoru budowlanego jako inwestor i wykonawca budowy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Mirosław Ł. wnosząc o jego uchylenie, podobnie jak w odwołaniu podniósł, iż decyzja nakazująca rozbiórkę błędnie została skierowana do jego osoby, w związku z czym nie może być podmiotem postępowania egzekucyjnego oraz, iż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego aktualnie prowadzi na jego wniosek z dnia 16 sierpnia 2004 r. postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności wymienionej wyżej decyzji. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, powołując się na stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Celem administracyjnego postępowania egzekucyjnego jest doprowadzenie do realizacji obowiązków przez zobowiązanego. Natomiast zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym są środkiem prawnym ochrony zobowiązanego przed naruszeniem podstawowych zasad tego postępowania, jak również przed niedopuszczalnością egzekucji. Jeśli organ stwierdzi istnienie uzasadnionych zarzutów, wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Przyczyny mogące stanowić podstawę zarzutów zostały taksatywnie wymienione w art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968). W art. 33 pkt 4 cyt. ustawy jako podstawę zarzutu wskazano błąd co do osoby zobowiązanego. Oparty na tym unormowaniu zarzut może dotyczyć wyłącznie braku formalnej tożsamości osoby, co do której prowadzi się egzekucję z tytułem wykonawczym oraz decyzją lub postanowieniem stanowiącym podstawę wystawienia tytułu wykonawczego. W niniejszej sprawie tego rodzaju sytuacja nie zachodzi, bowiem egzekucja skierowana jest przeciwko Mirosławowi Ł. zam. w R. przy ulicy [...]nr [...], figuruje on w tytule wykonawczym, jak również jest adresatem decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] 2000 r. nakazującej rozbiórkę. Podnoszona przez skarżącego okoliczność, iż nie on, lecz jego teść dopuścił się samowoli budowlanej w związku z czym nie on winien zostać zobowiązany do rozbiórki dobudowanej części obiektu, nie może być przedmiotem wymienionego w punkcie 4 art. 33 ustawy zarzutu, bowiem skarżący w ten sposób w istocie kwestionuje decyzję administracyjną, będącą podstawą wszczętej przeciwko niemu egzekucji. W myśl natomiast art. 29 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Oznacza to, iż merytoryczna kontrola tytułu wykonawczego przez organ egzekucyjny jest niedopuszczalna. Kontrola zgodności z prawem czynności i aktów administracyjnych podejmowanych w toku postępowania egzekucyjnego nie może sprowadzać się do oceny zgodności z prawem decyzji merytorycznej, którą został nałożony na zobowiązanego konkretny obowiązek, a którego nie wykonał on bez zastosowania środków przymusu przewidzianych w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Kwestia, czy inna osoba w sprawie dotyczącej samowoli budowlanej winna być zobowiązana do rozbiórki może być rozstrzygnięta tylko w ramach postępowania administracyjnego prowadzonego w trybie przepisów kpa. Dopóki skarżący widnieje w decyzji ostatecznej nakazującej rozbiórkę, egzekucja administracyjna musi być skierowana przeciwko niemu. W toku postępowania egzekucyjnego, mając na uwadze treść art. 33 cyt. ustawy nie może być także skutecznie podnoszony zarzut wszczęcia z inicjatywy skarżącego postępowania zmierzającego do wzruszenia na podstawie art. 156 § 1 kpa decyzji ostatecznej z dnia [...] 2000 r. Wobec bezzasadności podnoszonych w skardze zarzutów, jak również nie dopatrzenia się przez Sąd dopuszczenia się przez organ odwoławczy przy podejmowaniu zaskarżonego postanowienia naruszeń przepisów prawa, które należałoby wziąć pod uwagę z urzędu, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono, jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI