II SA/Bd 157/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę żołnierza na orzeczenie o trwałej niezdolności do zawodowej służby wojskowej, odrzucając ją w części dotyczącej ustalenia inwalidztwa.
Skarżący R. K. zaskarżył decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej o trwałej niezdolności do zawodowej służby wojskowej z powodu zakrzepowego zapalenia żył głębokich. Kwestionował sprzeczność między stwierdzoną niezdolnością do służby a zdolnością do pracy. Sąd administracyjny, rozpoznając sprawę jedynie w zakresie stopnia zdolności do służby wojskowej, oddalił skargę, wskazując, że inne kwestie (inwalidztwo, zdolność do pracy) należą do właściwości innych sądów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy rozpoznał skargę R. K. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej, która utrzymała w mocy orzeczenie o trwałej niezdolności do zawodowej służby wojskowej z powodu zakrzepowego zapalenia żył głębokich kończyny górnej prawej. Skarżący podnosił, że orzeczenie jest wewnętrznie sprzeczne, wskazując na zdolność do pracy mimo stwierdzonej niezdolności do służby wojskowej. Sąd administracyjny, powołując się na art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz uchwałę Sądu Najwyższego, odrzucił skargę w części dotyczącej ustalenia inwalidztwa i związku choroby ze służbą wojskową, uznając brak swojej właściwości w tym zakresie. W pozostałej części, dotyczącej stopnia zdolności do służby wojskowej, sąd oddalił skargę, stwierdzając, że orzeczenie organu wojskowej komisji lekarskiej nie naruszało prawa. Sąd podkreślił, że nie ma uprawnień do kwestionowania rozpoznań lekarskich ani do żądania ponownych badań przez specjalistów, a sprawy dotyczące zdolności do pracy i inwalidztwa regulowane są innymi przepisami i należą do właściwości innych sądów.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd administracyjny jest właściwy jedynie w zakresie stopnia zdolności do służby wojskowej. Kwestie inwalidztwa i zdolności do pracy należą do właściwości innych sądów.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie skargi żołnierza na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową, ani w przedmiocie zdolności do pracy, gdyż te kwestie regulowane są innymi przepisami i należą do właściwości innych sądów. Sąd administracyjny bada jedynie legalność orzeczenia w zakresie stopnia zdolności do służby wojskowej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (3)
Główne
Dz.U. 1992 nr 57 poz 278 art. 39 § pkt 7
Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach
Choroby naczyń krwionośnych znacznie upośledzające sprawność ustroju, w tym także po operacjach rekonstrukcyjnych bez wyraźnej poprawy.
Pomocnicze
Dz. U. Nr 153, poz. 1270 art. 58 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi w części wykraczającej poza właściwość sądu administracyjnego.
Dz. U. Nr 153, poz. 1270 art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia skargi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd administracyjny jest właściwy jedynie w zakresie stopnia zdolności do służby wojskowej, a nie w zakresie inwalidztwa czy zdolności do pracy. Sąd nie ma uprawnień do kwestionowania rozpoznań lekarskich.
Odrzucone argumenty
Żądanie ponownych badań przez niezależnych specjalistów. Kwestionowanie przez skarżącego rozpoznania lekarskiego.
Godne uwagi sformułowania
skarga do sądu administracyjnego przysługuje tylko w zakresie stopnia zdolności do służby wojskowej sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie ze skargi żołnierza na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową Sąd w zasadzie nie ma uprawnień do kwestionowania rozpoznań lekarskich Sprawę niezdolności do pracy, ustalenia stopnia inwalidztwa normują inne przepisy, których kontrola należy do innych sądów
Skład orzekający
Wiesław Czerwiński
przewodniczący sprawozdawca
Grażyna Malinowska-Wasik
sędzia
Ireneusz Fornalik
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości sądu administracyjnego w sprawach dotyczących orzeczeń wojskowych komisji lekarskich oraz ograniczeń w kwestionowaniu rozpoznań lekarskich."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji żołnierzy zawodowych i orzeczeń wojskowych komisji lekarskich; kwestie inwalidztwa i zdolności do pracy mogą być rozstrzygane przez inne sądy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii właściwości sądu administracyjnego w specyficznych sprawach wojskowych, ale jej rutynowy charakter i brak szerszego kontekstu społecznego obniżają jej atrakcyjność.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Bd 157/04 - Wyrok WSA w Bydgoszczy Data orzeczenia 2004-08-11 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-03-15 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy Sędziowie Grażyna Malinowska-Wasik Ireneusz Fornalik Wiesław Czerwiński /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6191 Żołnierze zawodowi Hasła tematyczne Żołnierze zawodowi Skarżony organ Wojskowa Komisja Lekarska Treść wyniku Oddalono skargę w części Powołane przepisy Dz.U. 1992 nr 57 poz 278 art. 24 ust. 4 par. 30 i 31 Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński (spr.) Sędzia WSA Grażyna Malinowska - Wasik Asesor WSA Ireneusz Fornalik Protokolant Magdalena Flinik po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niezdolności do zawodowej służby wojskowej. oddala skargę w zakresie ustalenia stopnia zdolności do służby wojskowej, w pozostałej części skargę odrzuca Uzasadnienie Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. orzeczeniem nr [...] z dnia [...], po rozpatrzeniu odwołania R. K., utrzymała w mocy orzeczenie nr [...] wydane przez Terenową Wojskową Komisję Lekarską w B. z dnia [...] stwierdzające trwałą niezdolność do zawodowej służby wojskowej i kwalifikujące do trzeciej grupy inwalidzkiej z ogólnego stanu zdrowia. Powodem niezdolności do zawodowej służby wojskowej jest zakrzepowe zapalenie żył głębokich kończyny górnej prawej. W ocenie organu II instancji schorzenie ma charakter trwały i przewlekły i w warunkach służby wojskowej, biorąc pod uwagę jej specyfikę, może ulec zaostrzeniu. W skardze na powyższą decyzję R. K. wnosi o ponowne rozpatrzenie jego sprawy dotyczącej przywrócenia do wykonywania dotychczasowego zawodu z pewnymi ograniczeniami. Wnosi aby ponownie był zbadany przez kilku niezależnych specjalistów. Skarżący wskazuje, że zastanawiająca jest dla niego zdolność do pracy. W punkcie 1 ppkt b decyzji jest napisane, że jest trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej, a w pkt d jest napisane, że jest zdolny do pracy. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. Wskazano m.in., że komisje lekarskie nie mają podstaw do orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej z ograniczeniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Rejonowa Komisja Lekarska w orzeczeniu nr [...], w pkt 11 wyróżniła choroby powodujące niezdolność do zawodowej służby wojskowej oraz choroby współistniejące. Określono stopień zdolności do służby wojskowej, związek poszczególnych chorób lub ułomności ze służbą wojskową oraz określono inwalidztwo. Orzeczenie to składa się zatem z kilku rozstrzygnięć. Jak to trafnie stwierdziła Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w pouczeniu zawartym w orzeczeniu z dnia [...] nr [...], skarga do sądu administracyjnego przysługuje tylko w zakresie stopnia zdolności do służby wojskowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał skargę tylko w tym zakresie. W pozostałym zakresie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę należało odrzucić. Sąd podziela w tym zakresie poglądy zawarte w uchwale Sądu Najwyższego z 27.10.1999 r. sygn. III ZP9/99 (OSNAPiUS z 2000 r. Nr 5, poz. 167) stwierdzające, że sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie ze skargi żołnierza na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową. Przechodząc do oceny w zakresie stopnia zdolności do służby wojskowej Sąd nie stwierdził, aby wskazana decyzja naruszała prawo. Badanie lekarskie zostało przeprowadzone wszechstronnie, zresztą skarżący ich nie kwestionuje. Aktem prawnym mającym zastosowanie w sprawie jest rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z 10 czerwca 1992 r. w sprawie określenia zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 57, poz. 278 ze zm.). Schorzenie skarżącego zakwalifikowano do § 39 pkt 7, który brzmi: "Choroby naczyń krwionośnych znacznie upośledzające sprawność ustroju, w tym także po operacjach rekonstrukcyjnych bez wyraźnej poprawy". Brak jest podstaw do kwestionowania stwierdzonego u skarżącego rozpoznania zapalenia żył głębokich kończyny górnej prawej do § 39 pkt 7. Skutkiem takiego rozpoznania jest kategoria "E" i "N". Tak też przyjęto w orzeczeniu organu I instancji. Sąd w zasadzie nie ma uprawnień do kwestionowania rozpoznań lekarskich i tym samym podstawą uchylenia orzeczenia nie może być żądanie przeprowadzenia ponownych badań przez kilku niezależnych specjalistów, o co wnosi skarżący. Sprawę niezdolności do pracy, ustalenia stopnia inwalidztwa normują inne przepisy, których kontrola należy do innych sądów Uzasadnia to, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) oddalenie skargi.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI