II SA/BD 1281/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w BydgoszczyBydgoszcz2006-03-14
NSAAdministracyjneŚredniawsa
świadczenie pielęgnacyjneniepełnosprawnośćstopień niepełnosprawnościpomoc społecznaustawa o świadczeniach rodzinnychKodeks postępowania administracyjnegokontrola sądowazasada prawdy obiektywnej

WSA w Bydgoszczy uchylił decyzje odmawiające przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, uznając, że organ powinien był wyjaśnić stopień niepełnosprawności syna skarżącej, który mimo orzeczenia o umiarkowanym stopniu, spełniał kryteria znacznego.

Alicja D. złożyła skargę na decyzję odmawiającą przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na syna Jarosława D. Organ I i II instancji odmówiły świadczenia, uznając, że syn skarżącej, mimo orzeczenia o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, nie spełniał kryteriów ustawy o świadczeniach rodzinnych. Sąd administracyjny uchylił obie decyzje, stwierdzając, że organ powinien był z urzędu wyjaśnić sprzeczności w orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności, które zawierało wskazania właściwe dla znacznego stopnia niepełnosprawności.

Alicja D. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. odmawiającą przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Skarżąca argumentowała, że orzeczenie o niepełnosprawności jej syna Jarosława D. zawierało wskazania dotyczące konieczności stałej opieki i pomocy, co powinno uprawniać do świadczenia. Organy administracji odmówiły świadczenia, wskazując, że syn skarżącej ukończył 16 rok życia i posiadał orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, a nie o znacznym, co było wymogiem ustawy. Sąd administracyjny w Bydgoszczy uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Sąd uznał, że organ I instancji przyjął bezkrytycznie orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, mimo że zawierało ono wskazania właściwe dla znacznego stopnia niepełnosprawności (konieczność stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji). Sąd podkreślił, że organ powinien był z urzędu wystąpić o wyjaśnienie stopnia niepełnosprawności, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (materialnej) zawartą w Kodeksie postępowania administracyjnego. Sąd powołał się na nowe orzeczenie z dnia rozprawy, które uchyliło poprzednie i zaliczyło Jarosława D. do znacznego stopnia niepełnosprawności. W związku z naruszeniem przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, sąd orzekł uchylenie decyzji.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, takie orzeczenie zawiera wskazania właściwe dla znacznego stopnia niepełnosprawności i organ powinien był z urzędu wyjaśnić tę sprzeczność.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że wskazania w orzeczeniu o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności (konieczność stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji) są tożsame z kryteriami znacznego stopnia niepełnosprawności. Organ powinien był z urzędu wyjaśnić tę rozbieżność, zamiast bezkrytycznie przyjąć orzeczenie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (10)

Główne

u.ś.r. art. 17 § 1

Ustawa o świadczeniach rodzinnych

Warunki przyznawania świadczenia pielęgnacyjnego matce sprawującej opiekę nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności ze wskazaniami konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w jego leczeniu, rehabilitacji i edukacji.

Pomocnicze

u.r.z.o.n. art. 4 § 1

Ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych

Definicja znacznego stopnia niepełnosprawności, wymagającego stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.

u.r.z.o.n. art. 4 § 2

Ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych

Definicja umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, wymagającego czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych.

u.ś.r. art. 3 § 9

Ustawa o świadczeniach rodzinnych

Definicja niepełnosprawnego dziecka na potrzeby ustawy (do ukończenia 16 roku życia).

k.p.a. art. 138 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Rozstrzygnięcie organu odwoławczego.

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada prawdy obiektywnej (materialnej) - obowiązek organu do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

k.p.a. art. 145 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Podstawa do uchylenia decyzji organu w przypadku naruszenia przepisów postępowania.

k.p.a. art. 135

Kodeks postępowania administracyjnego

Zakres kontroli sądu administracyjnego.

p.u.s.a. art. 1

Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Zakres kognicji sądów administracyjnych - kontrola działalności administracji publicznej.

p.p.s.a. art. 3

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Katalog spraw podlegających kontroli sądowej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności zawierało wskazania właściwe dla znacznego stopnia niepełnosprawności. Organ powinien był z urzędu wyjaśnić sprzeczności w orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności. Nowe orzeczenie z dnia rozprawy potwierdziło znaczny stopień niepełnosprawności.

Odrzucone argumenty

Syn skarżącej ukończył 16 rok życia i posiadał orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, co nie spełniało wymogów ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Godne uwagi sformułowania

Sąd rozstrzyga na podstawie akt sprawy. Organ powinien powyższą sprzeczność w orzeczeniu dostrzec z urzędu i wystąpić do organu orzekającego o stopniu niepełnosprawności celem wyjaśnienia stopnia niepełnosprawności w rozpoznawanej sprawie. Przyjęcie bezkrytyczne przez organ orzeczenia o stopniu niepełnosprawności stanowi w ocenie Sądu naruszenie przepisów postępowania w rozpoznawanej sprawie.

Skład orzekający

Anna Klotz

sprawozdawca

Grażyna Malinowska-Wasik

przewodniczący

Renata Owczarzak

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących świadczeń pielęgnacyjnych, obowiązek organów administracji do wyjaśniania wątpliwości w orzeczeniach o stopniu niepełnosprawności, stosowanie zasady prawdy obiektywnej."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w dacie orzekania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest dokładne badanie dokumentów przez organy administracji i jak sąd administracyjny może skorygować błędy proceduralne, które mają wpływ na prawa obywateli.

Sąd: Organ musi badać stopień niepełnosprawności, nawet jeśli orzeczenie wydaje się jasne.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Bd 1281/05 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2006-03-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-12-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Anna Klotz /sprawozdawca/
Grażyna Malinowska-Wasik /przewodniczący/
Renata Owczarzak
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 123 poz 776
art. 4 ust. 1 i 2
Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA: Grażyna Malinowska-Wasik Sędzia WSA: Renata Owczarzak Asesor WSA: Anna Klotz (spr.) Protokolant Magdalena Gadecka po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi Alicji D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2005 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2005 r., Nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Uzasadnienie
II SA/Bd 1281/05
Uzasadnienie
Alicja D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2005 r. nr [...], którą na podstawie art. 17 ust. 1 w zw. z art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. Nr 228, poz. 2255 z 2003 r. z późn. zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U 2000 r. Nr 98, poz. 1 071 ze zm.) utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.
Decyzją z dnia [...] 2005 r. Prezydent Miasta B. odmówił Alicji D. przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym synem Jarosławem D.
Skarżąca od powyższej decyzji wniosła odwołanie, w którym nie zgodziła się z podjętym rozstrzygnięciem organu I instancji uznając, że skoro w orzeczeniu o niepełnosprawności syna zawarte zostały wskazania dotyczące opieki związane ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz koniecznością stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, to odmowa przyznania świadczenia jest bezpodstawna. Alicja D. zaznaczyła również, że syn często choruje w związku z czym niezbędne są środki na leczenie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. po rozpatrzeniu sprawy nie uwzględniło żądań zawartych w odwołaniu.
Zdaniem Kolegium warunki nabywania prawa do świadczeń rodzinnych oraz zasady ich ustalania, przyznawania i wypłacania określone zostały w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych. Należy podkreślić, że są to świadczenia obligatoryjne, które przysługują osobom spełniającym wszystkie warunki określone przez ustawodawcę.
Jak już wykazał organ I instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad dzieckiem zgodnie z art. 17 ust. 1 powołanej ustawy o świadczeniach rodzinnych przysługuje matce sprawującej opiekę nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w jego leczeniu, rehabilitacji i edukacji, albo po ukończeniu 16 roku życia orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.
Organ zaznaczył, że dla potrzeb ustawy o świadczeniach rodzinnych ustawodawca w art. 3 pkt 9 określił, że niepełnosprawnym dzieckiem jest dziecko do ukończenia 16 roku życia legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności określonym w przepisach o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.
Z przekazanych akt sprawy wynika, że Jarosław D. urodzony [...] 1986 r. ukończył 19 lat i legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności wydanym do [...] 2007 r., a zatem Alicja D. nie spełnia wymogów określonych przez ustawodawcę i na podstawie przedłożonych dokumentów świadczenia pielęgnacyjnego nie może otrzymać.
W skardze do Sądu Alicja D. wniosła o uchylenie lub zmianę decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2005 r. nr [...] o odmowie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Skarżąca potwierdza, że jej syn Jarosław D. legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności wydanym na czas określony do 31 sierpnia 2007r. Podkreśla jednak, że w pkt 7 orzeczenia orzeczono o konieczności stałej i długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, natomiast w pkt 8 orzeczono konieczność stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia rehabilitacji i edukacji. Uważa , że orzeczenie o stopniu niepełnosprawności i choroba syna - zespół Downa- uprawnia ją do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego .
W udzielonej odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej.
W dniu rozprawy stawiła się skarżąca, która złożyła do akt sądowych orzeczenie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności z dnia [...] 2006r, którym uchylono orzeczenie ostateczne z dnia [...] 2002r. i jednocześnie zaliczono Jarosława D. do znacznego stopnia niepełnosprawności ze względu na konieczność pomocy osób drugich w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U Nr 153 , poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej dokonywaną pod względem zgodności z prawem , jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Katalog spraw przewidzianych do kontroli sądowej zawarty został w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 z późn. zm)- dalej P.p.s.a.
Sąd rozstrzyga na podstawie akt sprawy.
W rozpoznawanej sprawie należy podkreślić , że organ I instancji rozpoznając wniosek skarżącej o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego przyjął jako dowód w sprawie orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności Jarosława D. W orzeczeniu tym, w pkt 7 wskazano na konieczność stałej i długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji , natomiast w pkt 8 wskazano na konieczność stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie leczenia rehabilitacji i edukacji.
Są to wskazania, do zaliczenia osoby niepełnosprawnej do znacznego stopnia niepełnosprawności, a nie umiarkowanego stopnia niepełnosprawności w rozumieniu art. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych ( Dz.U. z 1997, Nr123 poz. 776 ze zm).
Do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji ( art.4 ust.1 cyt wyżej ustawy).
Do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych ( art.4 ust.2 cyt wyżej ustawy).
Z zestawionego brzmienia obydwu przepisów wynika, że różnica pomiędzy znacznym , a umiarkowanym stopniem niepełnosprawności polega na sposobie sprawowania opieki i pomocy innych osób w związku z niepełnosprawnością.
Przy umiarkowanym stopniu niepełnosprawności osoba niepełnosprawna wymaga czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych, a wiec o wiele mniejszego zaangażowania innych osób, jak to ma miejsce przy znacznym stopniu niepełnosprawności. Znaczny stopień niepełnosprawności wymaga w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.
W związku z powyższym, mimo , iż orzeczenie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności z dnia [...] 2002r. wskazywało na umiarkowany stopień niepełnosprawności, to zawierało wszelkie wskazania do zaliczenia Jarosława D. do znacznego stopnia niepełnosprawności.
Organ rozpoznający wniosek skarżącej o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego powinien powyższą sprzeczność w orzeczeniu dostrzec z urzędu i wystąpić do organu orzekającego o stopniu niepełnosprawności celem wyjaśnienia stopnia niepełnosprawności w rozpoznawanej sprawie.
Powyższe podyktowane jest bowiem zasadą prawa zawartą w art.7 Kpa. Zasada prawdy obiektywnej (materialnej) ma zasadnicze znaczenia dla prawidłowego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, które pozwoli dokonać subsumcji faktów uznanych za udowodnione pod stosowną normę prawną, a następnie do ustalenia konsekwencji prawnych tych faktów (J. Jendrośka, Zasady postępowania administracyjnego..., s. 145 i n.). Jej istota sprowadza się do zapewnienia organowi prowadzącemu postępowanie możliwości badania sprawy (stanu faktycznego) i do swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego. Zasada ta nie oznacza, że organ jest uprawniony do oceny dowodów według dowolnych kryteriów; swoją ocenę w tej mierze obowiązany jest oprzeć na przekonywających podstawach i dać temu wyraz w uzasadnieniu decyzji. W nauce podkreśla się, że swobodna ocena dowodów musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem określonych reguł tej oceny. Naruszenie tych reguł, a także norm procesowych odnoszących się do środków dowodowych stanowi przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów (E. Iserzon (w:) E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks..., s. 155).
Przyjęcie bezkrytyczne przez organ orzeczenia o stopniu niepełnosprawności stanowi w ocenie Sądu naruszenie przepisów postępowania w rozpoznawanej sprawie. Potwierdzeniem, tego iż orzeczenie kwestionowane było wadliwe jest dostarczone przez skarżąca w dniu rozprawy orzeczenie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności z dnia [...] 2006r, którym uchylono orzeczenie ostateczne z dnia [...] 2002r. i jednocześnie zaliczono Jarosława D. do znacznego stopnia niepełnosprawności ze względu na konieczność pomocy osób drugich w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.
W świetle powyższego Sąd stwierdził naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy i działając na podstawie art. 135 i art. 145 § 1 pkt 1 lit c, oraz 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami orzekł jak w sentencji wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI