II SA/BD 1270/05

II SA/Bd 1270/05 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2006-03-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-12-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Elżbieta Piechowiak /przewodniczący/
Ewa Kruppik-Świetlicka
Renata Owczarzak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 123 poz 774
art. 2 art. 23
Ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA: Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA: Renata Owczarzak (spr.) Asesor WSA: Ewa Kruppik-Świetlicka Protokolant: Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi Jerzego M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2005r. nr [...] w przedmiocie dopuszczenia reproduktora do użytkowania oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2005r. Nr [...] Starosta C. odmówił skarżącemu Jerzemu M. dopuszczenia do użytkowania w punkcie kopulacyjnym w C. ogiera 689 GRa Handel w związku z opinią [...] Związku Hodowców Koni w B.
W uzasadnieniu wydanej decyzji Starosta wskazał, iż jak wynika z akt sprawy złożona przez skarżącego wraz z wnioskiem opinia - zaświadczenie wydane przez [...] Związek Hodowców Koni w B., wyrażała zgodę na dopuszczenie ogiera do stanówki w okresie kopulacyjnym 2005 na użytek własny (tj. do krycia własnych klaczy), przy czym nie zawierała jednoznacznego stanowiska w zakresie dopuszczenia reproduktora do używania w punkcie kopulacyjnym. Z uwagi na treść art. 2 ust. 1 pkt 25 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich ( tekst jedn. z 2002r. Dz. U. Nr 207, poz. 1762 z późn. zm.), zgodnie z którą punkt kopulacyjny jest miejscem, gdzie prowadzi się działalność usługową, polegającą na wykorzystaniu reproduktora w rozrodzie naturalnym, starosta wystąpił do Związku o wydanie jednoznacznej opinii.
W udzielonej pismem z dnia 24 czerwca 2005r odpowiedzi [...]Związek Hodowców Koni w B. nie wyraził zgody na otwarcie punktu kopulacyjnego w rozumieniu art. 23 ust. 2 wskazanej ustawy.
Organ I instancji wskazał, że zgodnie z brzmieniem wskazanej regulacji (art. 23 ust. 2 w/w ustawy) starosta wydaje decyzję o dopuszczeniu reproduktora do użytkowania w punkcie kopulacyjnym po uzyskaniu pozytywnej opinii organu prowadzącego księgę lub rejestr. Oznacza to, iż pozytywna opinia tego organu jest warunkiem bezwzględnym rozpatrzenia podania zgodnie z intencją wnioskodawcy, który w przedmiotowej sprawie nie został spełniony.
Na powyższe rozstrzygniecie Jerzy M. złożył odwołanie. W jego uzasadnieniu zarzucił, iż decyzja organu I instancji jest krzywdząca, ponieważ z orzeczenia lekarsko - weterynaryjnego wynika, że ogiera można używać jako reproduktora do krycia naturalnego zarówno klaczy własnych jak i nie stanowiących jego własności.
Decyzją z dnia [...] 2005r. [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygniecie i podzielił stanowisko organu I instancji oraz zawartej w jego uzasadnieniu argumentacji.
Na tę decyzję strona złożyła skargę do sądu. Podtrzymała swoje zarzuty zawarte w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie wobec bezzasadności zawartych w niej zarzutów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Sąd administracyjny dokonuje kontroli działalności administracji publicznej poprzez ocenę zgodności z prawem wykonywanych przez nią czynności i wydawanych decyzji. Wyłącznie stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować jej uchyleniem.
Takiego rodzaju naruszeń zaskarżonej decyzji zarzucić nie można.
Z niespornych i niebudzących wątpliwości okoliczności sprawy wynika, że skarżący uzyskał od [...] Związku Hodowców Koni w Bydgoszczy zgodę na dopuszczenie ogiera do stanówki w okresie kopulacyjnym 2005 na użytek własny ( tj. do krycia własnych klaczy). Zgodnie z brzmieniem art. 2 ust. 1 pkt 25 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich ( tekst jedn. z 2002r. Dz. U. Nr 207, poz. 1762 z późn. zm.), punkt kopulacyjny jest miejscem, gdzie prowadzi się działalność usługową, polegającą na wykorzystaniu reproduktora w rozrodzie naturalnym, a zatem w innym zakresie niż objęty posiadaną przez skarżącego zgodą. Z treści art. 23 ust. 2 wskazanej ustawy wynika natomiast, że starosta na wniosek posiadacza reproduktora wydaje na czas określony, decyzję o dopuszczeniu reproduktora do użytkowania w punkcie kopulacyjnym, jeżeli posiadacz reproduktora uzyskał pozytywną opinię podmiotu prowadzącego księgę lub rejestr o użytkowaniu tego reproduktora w punkcie kopulacyjnym. Zapis zawarty w ust. 3 w/w artykułu wymaga, by do przedmiotowego wniosku była załączona także opinia, o której mowa w ust. 2.
Literalne brzmienie powołanego przepisu wskazuje zatem, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek uzyskania wymaganej opinii. W przypadku jej braku lub uzyskania opinii negatywnej, co miało miejsce w niniejszej sprawie, zachodzi przesłanka do wydania odmownej decyzji we wnioskowanym zakresie. Skarżący posiadał zgodę jedynie na dopuszczenie ogiera do stanówki na własny użytek, która to zgoda nie może być w żadnej mierze utożsamiana wymaganą w ustawie opinią organu prowadzącego księgę lub rejestr o użytkowaniu tego reproduktora w punkcie kopulacyjnym, w rozumieniu przepisów ww. ustawy. Z uwagi na to, iż skarżący Jerzy M. nie uzyskał wymaganej opinii właściwego organu, którym w tym przypadku był [...] Związek Hodowców Koni, w odniesieniu do posiadanego ogiera 689 GRa Handel w sezonie kopulacyjnym 2005, to należy przyjąć, iż nie został spełniony podstawowy, przewidziany ustawą warunek uprawniający organ do wydania rozstrzygnięcia innej treści niż zaskarżone.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznając skargę za nieuzasadnioną, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.