II SA/Bd 1259/21

II SA/Bd 1259/21 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2023-04-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-10-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Grzegorz Saniewski
Jarosław Wichrowski /przewodniczący/
Mariusz Pawełczak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Sygn. powiązane
I OZ 37/22 - Postanowienie NSA z 2022-02-22
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 105 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Wichrowski Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Asesor WSA Mariusz Pawełczak (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 16 lipca 2021 r. nr SKO-4216/2/2021 w przedmiocie umorzenia postępowania w przedmiocie ustalenia opłaty jednorazowej za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności oddala skargę.
Uzasadnienie
1. Prezydent Miasta B. w dniu [...] czerwca 2020 r. wystawił zaświadczenie o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów dotyczące nieruchomości położonej w B. przy ul. [...]. Korespondencja zawierająca ww. zaświadczenie nie została podjęta przez B. K. – użytkownika wieczystego przedmiotowej nieruchomości.
Barbara K. w dniu [...] lipca 2020 r. zgłosiła zamiar wniesienia opłaty jednorazowej z bonifikatą wynoszącą 60%. W dniu [...] października 2020 r. została wystawiona informacja o wysokości opłaty jednorazowej z zastosowaniem 60% bonifikaty, której użytkownik wieczysty po próbie doręczenia nie podjął.
Pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. użytkownik wieczysty nieruchomości ponownie zgłosił zamiar wniesienia opłaty jednorazowej, zaś [...] stycznia 2021 r. Prezydent Miasta B. wystawił informację o wysokości opłaty jednorazowej z zastosowaniem 40% bonifikaty, którą odebrał syn B. K. – M. K.. Następnie pismem z dnia [...] lutego 2021 r. B. K. zakwestionowała aktualną wysokość bonifikaty i wniosła o ustalenie jej w wysokości 60%. W toku postępowania, w dniu [...] kwietnia 2021 r., M. K. przedłożył organowi pełnomocnictwo z dnia [...] stycznia 2021 r. do reprezentowania B. K. w postępowaniu o ustalenie opłaty jednorazowej z tytułu przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności.
2. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r. Prezydent Miasta B. ustalił opłatę jednorazową z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w B. przy ul. [...] oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...], o pow. [...] m2, obręb [...], zapisanej w księdze wieczystej KW [...] w udziale wynoszącym [...] przynależnym do lokalu mieszkalnego, zapisanego w księdze wieczystej [...] w wysokości [...] zł z zastosowaniem 40% bonifikaty. Ponadto organ ustalił termin płatności wskazanej opłaty jednorazowej do dnia [...] grudnia 2021 r.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, że w oparciu o przepisy ustawy z dnia [...] lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 2040 ze zm.) Rada Miasta B. uchwałą nr [...] z dnia [...] listopada 2018 r. zmienioną uchwałą nr [...] z dnia [...] marca 2019 r. ustaliła wysokość bonifikat w ten sposób, że bonifikata w wysokości 60% przysługuje w przypadku, gdy opłata jednorazowa zostanie wniesiona w roku, w którym nastąpiło przekształcenie, a w kolejnych latach będzie corocznie obniżana o 10%.
Dalej organ wyjaśnił, że z uwagi na nieuiszczenie przez B. K. opłaty jednorazowej zgodnie z informacją o jej wysokości z dnia [...] października 2020 r. w terminie 2 miesięcy od jej doręczenia, utraciła ona prawo do uzyskania 60% bonifikaty. Ponowne zgłoszenie zamiaru wniesienia jednorazowej opłaty B. K. złożyła w trzecim roku od przekształcenia, co skutkowało uzyskaniem bonifikaty w wysokości 40%.
3. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł M. K. wskazując, że problemy z odbieraniem korespondencji od organu wynikały z pandemii i ograniczeń z nią związanych. Odwołujący wniósł o uchylenie decyzji i przyznanie prawa do uzyskania bonifikaty w wysokości 99% z uwagi na posiadanie przez B. K. orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności.
4. W wyniku rozpatrzenia odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lipca 2021 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowaniem przed organem I instancji.
W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, że organ I instancji przekazując akta sprawy wskazał, że zgodnie ze zgromadzonym materiałem dowodowym B. K. zmarła [...] stycznia 2021 r. Zdaniem organu II instancji przedmiotowe postępowanie stało się zatem bezprzedmiotowe stosownie do art. 105 § 1 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm. – dalej "k.p.a."), ponieważ zmarła osoba fizyczna nie może dysponować prawem procesowym uprawniającym do wniesienia wniosku. Organ podkreślił, że M. K. nie był uprawniony do działania w imieniu matki po dniu [...] stycznia 2021 r., a wszystkie jego czynności w toku przedmiotowego postępowania dokonane po tej dacie nie mogły odnieść skutku prawnego.
Ponadto organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z treścią wpisu w dziale II księgi wieczystej prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości jej użytkownikami wieczystymi są B. i T. K. w ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, natomiast organ pominął w ustaleniu kręgu stron postępowania T. K. lub jego następców prawnych, co czyni postępowanie wadliwym od samego początku.
5. Na powyższe rozstrzygnięcie M. K. (dalej: skarżący) złożył skargę do tut. Sądu wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przywrócenie prawa do ulgi w wysokości 60% zgodnie z wnioskiem z lipca 2020 r. Skarżący wskazał, że B. K. zgłosiła zamiar wniesienia opłaty jednorazowej w dniu [...] lipca 2020 r., tj. w terminie uprawniającym do 60% bonifikaty. Dalej skarżący wyjaśnił, że informacja o wysokości opłaty jednorazowej z dnia [...] października 2020 r. nie mogła być skutecznie odebrana przez B. K. ponieważ w okresie od początku listopada do końca grudnia 2020 r. przebywała w szpitalu. Z tego samego powodu nie mogła ona wnieść przedmiotowej opłaty w wyznaczonym terminie. W ocenie skarżącego z tych względów organ powinien ustanowić nowy termin płatności z uwzględnieniem uprawnienia do 60 % bonifikaty. Jednocześnie skarżący wskazał, że B. K. nie została poinformowana o możliwości uzyskania bonifikaty w wysokości 99%, w związku z czym z uwagi na przysługujące jej uprawnienie do uzyskania bonifikaty w ww. wysokości skarżący wniósł o jej przyznanie w tym wymiarze.
Ponadto zdaniem skarżącego jego pełnomocnictwo do występowania w niniejszej sprawie w imieniu B. K. istnieje nadal ponieważ sprawa nie została prawidłowo rozstrzygnięta. Skarżący zarzucił także, że organ odwoławczy w sposób bezprawny umorzył postępowanie, twierdząc, że stało się ono bezprzedmiotowe. Skarżący wyjaśnił, że postępowanie wszczęto za życia B. K., a rozstrzygnięcie powinno nastąpić nawet mimo jej śmierci, zwłaszcza że nabyte przez nią prawo przeszło po jej śmierci na bezpośredniego następcę prawnego.
6. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył co następuje:
7. Tytułem wstępu należy wyjaśnić, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 lutego 2023 r. sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs? ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r., poz. 2095 ze zm. – dalej "ustawa covidowa"). W związku ze zmianą art. 15 zzs? tej ustawy wynikającą z art. 4 pkt 3 ustawy z 28 maja 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1090), która weszła w życie 3 lipca 2021 r., w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. Zgodnie zaś z art. 15 zzs? ust. 3 wskazanej ustawy covidowej przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.
Jednocześnie należy wskazać, że na tle powołanego przepisu w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażono pogląd, iż "prawo do publicznej rozprawy nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniu, w tym także ze względu na treść art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, w którym jest mowa o ograniczeniach w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, gdy jest to unormowane w ustawie oraz tylko wtedy, gdy jest to konieczne w demokratycznym państwie m.in. dla ochrony zdrowia. Nie ulega wątpliwości, że celem stosowania konstrukcji przewidzianych przepisami uCOVID-19 jest m.in. ochrona życia i zdrowia ludzkiego w związku z zapobieganiem i zwalczaniem zakażenia wirusem COVID-19 (...). Z perspektywy zachowania prawa do rzetelnego procesu sądowego najistotniejsze jest zachowanie prawa przedstawienia przez stronę swojego stanowiska w sprawie (gwarancja prawa do obrony). (...) Dopuszczalne przepisami szczególnymi odstępstwo od posiedzenia jawnego sądu administracyjnego na rzecz formy niejawnej winno bowiem następować z zachowaniem wymogów rzetelnego procesu sądowego" (zob. uchwała NSA z 30 listopada 2020 r., II OPS 6/19)
W okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić wypełnienie się warunków określonych w art. 15 zzs? ust. 3 ustawy covidowej. Rozpoznanie przedmiotowej sprawy jest konieczne, co znajduje potwierdzenie w zarządzeniu o rozprawie zdalnej z 9 maja 2022 r., jednakże rozprawy tej, wymaganej przez ustawę, nie można przeprowadzić na odległość z jednoczesnym bezpośrednim, przekazem obrazu i dźwięku z uwagi na fakt, że strony postępowania nie potwierdziły możliwości technicznych w zakresie uczestniczenia w tej rozprawie, mimo wezwania, co skutkowało skierowaniem sprawy do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w trybie wskazanego przepisu, o czym strony zostały zawiadomione. Nie ulega przy tym wątpliwości, że wymagany przywołaną wyżej uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego standard ochrony praw stron w niniejszej sprawie został zachowany, skoro zostały one powiadomione o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne i miały możliwość zajęcia stanowiska w sprawie, względnie uzupełnienia dotychczasowej argumentacji.
8. Przechodząc zatem do kontroli legalności zaskarżonej decyzji należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 – dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także w przypadku zaistnienia przesłanek do wznowienia postępowania – art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi, podlega ona oddaleniu odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Sąd kontrolując w tak zakreślonych granicach legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdził, że wniesiona w sprawie skarga jest bezzasadna.
8. Przedmiot kontroli w niniejszej sprawie stanowi decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2021 r. uchylająca w całości decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] kwietnia 2021 r. w przedmiocie opłaty jednorazowej z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości i umarzająca postępowanie przed organem I instancji.
W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, iż zgodnie z art. 58 ust. 1 i 2 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, natomiast ww. prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.
Jak wynika z administracyjnych akt sprawy, pracownik organu I instancji podjął próbę doręczenia informacji o wysokości opłaty jednorazowej z dnia [...] października 2020 r. w miejscu zamieszkania strony postępowania w dniach 3-5 listopada 2020 r. Pracownik nie zastał w tych dniach osoby upoważnionej do odebrania korespondencji, wobec czego stosownie do art. 44 § 1 pkt 2 k.p.a. pismo zostało złożone na okres czternastu dni w urzędzie miasta. Zgodnie z art. 44 § 2 i § 3 k.p.a. pracownik zostawił zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru, a następnie także powtórne zawiadomienie. Z uwagi na niepodjęcie przedmiotowego pisma w terminie czternastu dni doręczenie zostało uznane za dokonane z dniem [...] listopada 2020 r. (art. 44 § 4 k.p.a.). Zatem zgodnie z treścią pisma z dnia [...] października 2020 r. strona powinna była uiścić ustaloną opłatę jednorazową w terminie dwóch miesięcy od daty otrzymania informacji, tj. do dnia [...] stycznia 2021 r.
Skarżący zarzucił, że B. K. (użytkownik wieczysty przedmiotowej nieruchomości) w okresie od początku listopada 2020 r. do końca grudnia 2020 r. znajdowała się w szpitalu, w związku z czym nie mogła odebrać korespondencji z dnia [...] października 2020 r. Zgodnie z dokumentacją znajdującą się w aktach sprawy B. K. udzieliła skarżącemu pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. pełnomocnictwa do reprezentowania jej w niniejszej sprawie. Z oświadczenia skarżącego z dnia [...] stycznia 2021 r. wynika, że odebrał on z siedziby organu kserokopię pisma stanowiącego informację o opłacie jednorazowej. W powyższego wynika, że skarżący, który reprezentował użytkownika wieczystego, zapoznał się z treścią tego pisma jeszcze przed upływem dwumiesięcznego terminu wyznaczonego do uiszczenia opłaty. Stwierdzić zatem należy, że pobyt skarżącej w szpitalu w listopadzie i grudniu 2020 r. nie stanowił przeszkody w pozyskaniu informacji o możliwości dokonania opłaty w wyznaczonym terminie, a tym bardziej w jej dokonaniu. Stwierdzić należy także, że nawet jeśli pobyt strony w szpitalu uniemożliwiłby zapoznanie się z treścią pisma lub dokonanie opłaty w wyznaczonym terminie, zgodnie z wyżej przywołanym przepisem art. 58 ust. 1 i 2 k.p.a., strona powinna była uprawdopodobnić przyczynę powyższego uchybienia i zwrócić się w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu z wnioskiem o jego przywrócenie. Obowiązku tego strona jednak nie spełniła, wobec czego organ słusznie uznał, że strona nie dokonała opłaty w wyznaczonym terminie i utraciła uprawnienie do bonifikaty w wysokości 60%.
9. Zgodnie z treścią pisma z dnia [...] stycznia 2021 r., podpisanego przez B. K., strona ponownie zgłosiła zamiar wniesienia jednorazowej opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Organ I instancji pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. poinformował o wysokości opłaty jednorazowej, zaś pismo to odebrał skarżący. Z uwagi na obniżenie wysokości bonifikaty z 60% do 40% strona złożyła w dniu [...] lutego 2021 r. kolejne pismo podpisane przez B. K., w którym strona oświadczyła, że nie zgadza się z wysokością opłaty jednorazowej, zwróciła się o przywrócenie bonifikaty do poprzedniej wysokości i wniosła o ustalenie wysokości opłaty w drodze decyzji. Stosownie do art. 7 ust. 8a ustawy z dnia [...] lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 1495 ze zm.) jeżeli właściciel nie zgadza się z wysokością opłaty jednorazowej lub wysokością kwoty należnej do zapłaty, może złożyć do właściwego organu, w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia informacji, wniosek o ustalenie wysokości opłaty jednorazowej lub kwoty należnej do zapłaty w drodze decyzji. Na tej podstawie, w związku z ww. oświadczeniem użytkownika wieczystego, organ I instancji wydał zaskarżoną decyzję.
W tym miejscu zaznaczyć należy, że ze znajdującego się w aktach administracyjnych odpisu skróconego aktu zgonu B. K. wynika, że strona zmarła w dniu [...] stycznia 2021 r. Wskazania wymaga zatem, że zarówno pismo z dnia [...] stycznia 2021 r. (stanowiące o zamiarze wniesienia jednorazowej opłaty), jak i pismo z dnia [...] lutego 2021 r. (stanowiące wniosek o ustalenie opłaty w drodze decyzji) nie mogły zostać wniesione przez B. K., ponieważ w dniach ich sporządzenia już nie żyła.
Stosownie do art. 61 § 1 k.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu, natomiast zgodnie z powyżej przywołanym przepisem art. 7 ust. 8a ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów właściciel, który nie zgadza się z wysokością opłaty jednorazowej może złożyć wniosek o ustalenie wysokości opłaty jednorazowej w drodze decyzji. Zatem skoro B. K. zmarła w dniu [...] stycznia 2021 r. nie można uznać, aby wniosła ona o wszczęcie postępowania i wydanie decyzji po tej dacie, co sugerować miały pisma z dnia [...] stycznia 2021 r. i [...] lutego 2021 r.
Co prawda ustawa k.p.a. nie zawiera przepisu, z którego wynika, że osoba zmarła nie może być stroną w sprawie, wynika to jednak z konstrukcji pojęcia strony i jej zdolności prawnej, którą ocenia się według przepisów prawa cywilnego (art. 30 § 1 k.p.a.). Zdolność prawna osoby fizycznej ustaje z chwilą jej śmierci. Zatem charakter strony przysługujący osobie fizycznej wygasa z jej śmiercią. Prowadzi to do konkluzji, że w stosunku do osoby zmarłej nie można wszcząć i prowadzić postępowania, a w konsekwencji wydać decyzji. Gdyby doszło do wydania decyzji w stosunku do osoby zmarłej należy przyjąć, że jest ona obarczona wadą nieważności albowiem została skierowana do osoby, nie będącej stroną w sprawie (skoro zmarła) i była niewykonalna w dniu jej wydania (por. wyrok NSA z dnia 15 czerwca 2021 r., sygn. akt III OSK 456/21; wyrok NSA dnia z 15 września 2021 r., sygn. akt I OSK 3831/18; wyrok NSA z dnia 11 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 1959/06).
W tym miejscu wskazać należy, że stosownie do art. 156 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która:
1) wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości;
2) wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa;
3) dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną albo sprawy, którą załatwiono milcząco;
4) została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie;
5) była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały;
6) w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą;
7) zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa.
Organ I instancji wszczął postępowanie i wydał decyzję na wniosek osoby wówczas już nieżyjącej. Skierowanie decyzji do osoby zmarłej niewątpliwie wskazuje na wystąpienie przesłanki nieważnościowej o jakiej mowa w art. 156 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. (skierowanie decyzji do osoby nie będącej stroną w sprawie, jak też była niewykonalna).
Skoro więc organ doręczył decyzję osobie zmarłej to wadliwość takiej decyzji pozwala na jej uchylenie w trybie odwoławczym. Skierowanie decyzji do zmarłej strony, tj. osoby, która w danym momencie nie miała już przymiotu strony, jest wadliwością decyzji, która nie podlega konwalidacji w szczególności na etapie postępowania odwoławczego (por. wyrok NSA z dnia 11 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 1959/06). Należy się zatem zgodzić ze stanowiskiem organu odwoławczego, że zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 decyzję organu I instancji należało uchylić jako wadliwą, zaś postępowanie przed organem I instancji umorzyć jako bezprzedmiotowe z uwagi na brak strony postępowania (art. 105 § 1 k.p.a.).
W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi.