II SA/Bd 1163/06

II SA/Bd 1163/06 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2007-02-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-12-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Grażyna Malinowska-Wasik /przewodniczący/
Grzegorz Saniewski /sprawozdawca/
Wiesław Czerwiński
Symbol z opisem
6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 98 poz 602
art. 73  ust. 1
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
Sentencja
Dnia 27 lutego 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska - Wasik Sędziowie: sędzia NSA Wiesław Czerwiński asesor WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 27 lutego 2007 roku sprawy ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2006 r., nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu oraz wydania dowodu rejestracyjnego oddala skargę
Uzasadnienie
W wyniku rozpatrzenia wniosku S. P. Starosta A. decyzją z dnia [...] 2006 r. zarejestrował przyczepę specjalną kempingową marki "[...]" i wydał stosowny dowód rejestracyjny.
Właściciel pojazdu wniósł odwołanie od tego rozstrzygnięcia kwestionując zapisy w pozycjach F1 i F2 wydanego dowodu rejestracyjnego. Zwrócił uwagę, że w pozycji "G" (masa własna pojazdu) w dowodzie rejestracyjnym wskazano 588 kg. Natomiast w pozycji "F1" (maksymalna masa całkowita) i "F2" (dopuszczalna masa całkowita) wpisano 800 kg. Dokonując analizy tych zapisów zdaniem skarżącego można wysnuć wniosek, że przyczepa może być przeznaczona do przewożenia ładunków o wadze maksymalnej 212 kg (800 kg minus 588 kg). Tymczasem w świetle obowiązujących przepisów w przyczepie kempingowej nie wolno wozić ani osób, ani żadnych ładunków. Z tego względu wartości we wskazanych pozycjach powinny być tożsame. Niezbędne jest zatem uchylenie decyzji Starosty celem sprostowania wspomnianych błędnych zapisów w dowodzie rejestracyjnym.
Przesyłając odwołanie do organu wyższego stopnia Starosta m.in. wyjaśnił, że nie jest regułą, iż poszczególne "masy" w przyczepach kempingowych są tożsame. Jak wynika z katalogu marek i typów pojazdów są one różnie określone przez producentów. Dane techniczne nowego pojazdu określa producent w świadectwie homologacji i mogą być one zmienione tylko w przypadkach określonych przepisami prawa.
W wyniku rozpatrzenia odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.
Powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego organ odwoławczy wskazał, że postępowanie w sprawie rejestracji pojazdu kończy się wydaniem decyzji administracyjnej, która poprzedza czynność materialno – techniczną, jaką jest wydanie dowodu rejestracyjnego i tablic. Dowód rejestracyjny potwierdza wydanie decyzji o zarejestrowaniu pojazdu, a jednocześnie jest dokumentem potwierdzającym dopuszczenie rejestrowanego pojazdu do ruchu. Sam dowód nie jest jednak decyzją administracyjną. Dane w nim zawarte nie stanowią elementów treści decyzji. Natomiast decyzja o rejestracji pojazdu i wydaniu dowodu rejestracyjnego zawiera jedynie dane identyfikujące pojazd i jego właściciela.
Z tych powodów w sprawie będącej przedmiotem odwołania badaniu pod względem zgodności z prawem podlega zaskarżona decyzji o rejestracji pojazdu, a nie sam dowód rejestracyjny. Dlatego też nawet gdyby doszło do popełnienia w treści dowodu jakichś błędów pisarskich, czy innych oczywistych błędów – czego nie można się dopatrzeć w przedmiotowej sprawie – to nie mogłyby być one korygowane poprzez zmianę lub uchylenie zaskarżonej decyzji. Poprawek ewentualnych błędów może dokonać w dowodzie rejestracyjnym organ pierwszej instancji.
W opinii organu sama kwestionowana przez skarżącego decyzja nie narusza prawa i nie zawiera w swojej treści elementów, których sprostowania domaga się strona.
W skardze do sądu administracyjnego S. P. wniósł o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w części umożliwiającej dokonanie sprostowania zapisów w pozycjach "F1" i "F2" dowodu rejestracyjnego.
W ocenie skarżącego decyzja o rejestracji pojazdu i dowód rejestracyjny to dwa współistniejące dokumenty. Samoistny byt każdego z tych dokumentów nie jest możliwy. Brak umieszczania w decyzji o rejestracji danych pojazdu, które są umieszczane w dowodzie rejestracyjnym nie może skutkować tym, że dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym mogą zawierać elementy świadczące o niezgodności z obowiązującym prawem. Zaskarżona decyzja była podstawą dopuszczenia do ruchu przyczepy kempingowej na warunkach określonych w dowodzie rejestracyjnym. W rezultacie zaskarżona decyzja dopuszcza do ruchu przyczepę kempingową niezgodnie z jej przeznaczeniem, gdyż umożliwia przewożenie w przyczepie ładunków o ciężarze do 212 kg podczas kiedy przyczepą kempingową nie można przewozić ani osób, ani ładunków.
Założenie, że decyzja o rejestracji i dowód rejestracyjny są dokumentami, których byt jest niezależny, prowadzi do wniosku że nie ma prawnych możliwości, aby wymóc na organie administracji dokonanie zmian błędnych zapisów w dowodzie rejestracyjnym.
Skarżący zwrócił przy tym uwagę, że odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnosił za pośrednictwem Starosty A. Jeżeli wydanie dowodu rejestracyjnego jest tylko czynnością materialno – techniczną, to Starosta mógł w tej sytuacji, w ramach posiadanych uprawnień dokonać sprostowania błędnych zapisów w dowodzie rejestracyjnym. Tego jednak nie uczynił.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Sąd uznał przede wszystkim, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. dokonało prawidłowej interpretacji art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908; z późn. zm.). Stosownie do treści tego przepisu rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania (siedzibę), wydając dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną, jeżeli jest wymagana.
W przepisie tym mowa jest zatem mowa o dwóch czynnościach:
- dokonaniu czynności rejestracji oraz
- wydaniu dowodu rejestracyjnego, zalegalizowanych tablic i – w przypadku istnienia takiego wymogu – nalepki kontrolnej.
Akt rejestracji pojazdu ma cechy decyzji administracyjnej w znaczeniu materialnoprawnym, natomiast samo wydanie dowodu rejestracyjnego, tablic i ewentualnie nalepki jest tylko czynnością materialno-techniczną.
Powyższa interpretacja art. 73 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym, jak wskazał organ odwoławczy, jest ugruntowana w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wskazane przez organ uchwały: Naczelnego Sądu Administracyjnego (w składzie pięciu sędziów) z dnia 15 listopada 1999 r. sygn. akt OPK 24/99, opubl. w "Orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego" z 2000 r. Nr 2, poz. 54; uchwała NSA (w składzie siedmiu sędziów) z dnia 24 września 2001 r., sygn. OPS 6/01, opubl. w ONSA z 2002 r. Nr 1 poz. 7; a ponadto wyrok NSA z dnia 15 marca 2006 r., sygn. akt I OSK 608/05, niepubl., dostępny na stronie internetowej NSA, w "Bazie Orzeczeń" poprzez "formularz wyszukiwania").
Konsekwencją rozłączności dwóch wyżej wymienionych czynności oraz ich odmiennego charakteru prawnego jest uznanie braku możliwości zakwestionowania zgodności z prawem decyzji administracyjnej o rejestracji pojazdu tylko z tego powodu, iż wydany na jej podstawie dowód rejestracyjny zawiera błędne, zdaniem strony, informacje, przy czym owe informacje nie są ujmowane w decyzji o rejestracji.
Należy zaznaczyć, że w powyższej sytuacji strona nie jest pozbawiona możliwości kwestionowania błędnych zapisów w dowodzie rejestracyjnym. Może ona bowiem domagać się od starosty dokonania czynności materialno – technicznej w postaci wydania dowodu rejestracyjnego o określonej treści (w zakresie treści nie ujmowanej w decyzji o rejestracji). Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem odmowa dokonania czynności materialno-technicznej winna być dokonana w drodze decyzji, albowiem jest to negatywne rozstrzygniecie w sprawie administracyjnej, o której załatwienie zwróciła się strona mająca w tym interes prawny (por. poglądy i orzecznictwo wskazywane w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2005 r. sygn. akt VI SAB/Wa 24/05, opubl. w Systemie Inoformacji Prawnej LEX pod nr 190899 oraz w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2003 r. , sygn. akt II SAB 4/03, opubl. w LEX pod nr 149475). Wydana decyzja oczywiście będzie mogła podlegać weryfikacji w toku instancji administracyjnych, jak też - po wyczerpaniu toku instancji - w drodze skargi do sądu administracyjnego.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.), Sąd oddalił skargę.