II SA/Bd 116/23

II SA/Bd 116/23 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2023-06-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-01-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Anna Klotz
Jerzy Bortkiewicz /przewodniczący/
Joanna Janiszewska - Ziołek /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OZ 83/24 - Postanowienie NSA z 2024-02-27
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1333
art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie sędzia WSA Anna Klotz sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Krystyna Witt po rozpoznaniu na rozprawie zdalnej w dniu 14 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi K. L. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2022 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] listopada 2022r. nr [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., umorzył postępowanie odwoławcze zainicjowane wniesieniem odwołania przez K. L. (Skarżący).
Zaskarżona decyzja podjęta została w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Decyzją z [...] sierpnia 2021 r. nr [...] Starosta T. zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...] pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków handlowo-usługowych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, pylonem reklamowym, do realizacji na działkach nr [...] i w części na działkach nr [...] w Ł. , obręb [...], gmina Ł..
Za obszar oddziaływania obiektu organ I instancji uznał działki inwestycyjne oraz – z uwagi na projektowany zjazd - działkę nr [...] stanowiącą drogę wojewódzką nr [...], stwierdzając że inwestycja nie wprowadza ograniczeń w zabudowie innych działek znajdujących się w sąsiedztwie.
Od powyższej decyzji odwołanie złożył m.in. K. L. właściciel i współwłaściciel sąsiednich działek nr [...] Odwołujący podkreślił, że jego działki znajdują się w obszarze oddziaływania planowanego obiektu, dlatego też powinien zostać uznany za stronę postępowania, co nie spotkało się z akceptacją organu I instancji, pomimo składanych w tym zakresie wniosków do organu. Wskazał, że planowana - w związku z inwestycją - przebudowa skrzyżowania spowoduje, że powstanie nowe, większe skrzyżowanie z sygnalizacją świetlną bezpośrednio przy jego posesji, a zwiększony ruch samochodów osobowych i ciężarowych skutkować będzie zwiększoną emisją spalin i hałasu. Powołując się na bliską odległość inwestycji, przywołał przykładowo wyszczególnione przepisy rozporządzenia Ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1065 ze zm.), które jego zdaniem wprowadzają ograniczenia w zabudowie działek, stanowiących jego własność – tj. § 12 ust. 4 pkt 3, § 13 ust. 1 pkt 1a i b, § 23 ust. 1 – 4, § 31 ust. 1 oraz § 36. Ponadto w piśmie z [...] sierpnia 2021 r., zatytułowanym - uzupełnienie odwołania, powołał się na przepisy prawa cywilnego (art.140, art. 144, art. 222 k.c.), wskazując że stanowią one przepisy odrębne w rozumieniu art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm., dalej powoływanej jako "p.b.").
W następstwie rozpatrzenia ww. odwołania Wojewoda [...] decyzją z [...] listopada 2021 r., na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Powyższe rozstrzygnięcie zostało uchylone (w rozpoznaniu wniesionego sprzeciwu) wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 9 marca 2022r. o sygn. akt II SA/Bd 1557/21, który za niedopuszczalne uznał wydanie decyzji kasacyjnej w sytuacji, gdy organ odwoławczy zobligował organ I instancji do dokonania ponownej oceny prawidłowo zgromadzonego materiału dowodowego (tj. bez potrzeby uzupełnienia postępowania dowodowego).
Ponownie rozpoznając odwołanie K. L. od decyzji Starosty [...] z [...] sierpnia 2021r. Wojewoda [...] orzekł o umorzeniu postępowania odwoławczego, wydając zaskarżoną decyzję opisaną na wstępie.
W uzasadnieniu wskazano, że Skarżący nie był stroną postępowania przed organem I instancji. Wojewoda wyjaśnił następnie, że pojęcie strony postępowania administracyjnego określa art. 28 k.p.a., zgodnie z którym stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W przypadku jednak postępowania, w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, podstawę materialnoprawną uznania podmiotu za stronę jest przepis art. 28 ust. 2 p.b., w myśl którego stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.
Odnosząc się do kwestii obszaru oddziaływania obiektu organ wskazał na przepis art. 3 pkt 20 p.b. w brzmieniu obowiązującym od [...] września 2020 r. Wskazał, że zgodnie z tym przepisem obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć jako teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu. Przy czym Wojewoda uznał, że niezbędne jest wyraźne sprecyzowanie konkretnego przepisu prawa administracyjnego, wykluczającego lub ograniczającego zagospodarowanie działki sąsiedniej ze względu na powstanie projektowanej zabudowy i w tej kwestii powołał się na uzasadnienie projektu ustawy nowelizującej (SEJM RP IX kadencji, nr druku 121).
Odnosząc się do nieruchomości należących do Skarżącego oraz do przedstawionych przez niego argumentów Wojewoda wskazał, że K. L. jest właścicielem działki nr [...] zabudowanej budynkiem gospodarczym oraz współwłaścicielem działki nr [...] zabudowanej budynkiem mieszkalnym, przy czym działka ta nie graniczy bezpośrednio z działkami inwestycyjnymi, a budynek mieszkalny oddalony jest około 5 m od granicy z działką inwestycyjną nr [...]. Z uwagi na takie usytuowanie budynku mieszkalnego na nieruchomości należącej do Skarżącego, Wojewoda uznał za chybiony zarzut odwołania odnoszący się do braku możliwości rozbudowy tego budynku. Wojewoda wskazał tu na stosunkową niewielką powierzchnię działki, na której posadowiony jest dom jednorodzinny ([...] m2) oraz istniejącą już zabudowę na działkach sąsiadujących bezpośrednio z działką Skarżącego, która musiałaby zostać uwzględniona przy planowaniu rozbudowy budynku mieszkalnego. Zdaniem Wojewody nie można wskazać przepisów, które ograniczałyby możliwość rozbudowy ze względu na planowaną inwestycję objętą kwestionowanym pozwoleniem na budowę.
W dalszej części Wojewoda odniósł się szczegółowo do zarzutów naruszenia wskazanych w odwołaniu przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Organ odwoławczy uznał, że: § 12 ust. 4 pkt 3 tego rozporządzenia nie ma zastosowania do nieruchomości Skarżącego albowiem nie jest ona objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego; § 13 nie został naruszony – co wynika z oceny analizy przesłaniania przedstawionej w projekcie budowlanym; § 23 ust. 1-4 nie został naruszony albowiem najbliższe miejsce gromadzenia odpadów stałych zaplanowane w projekcie budowlanym usytuowane zostało ok. 40 m od granicy działki Skarżącego nr [...]; § 31 i § 36 albowiem teren inwestycyjny objęty jest gminną siecią kanalizacji sanitarnej i każdy właściciel nieruchomości ma obowiązek przyłączenia się do istniejącej sieci kanalizacyjnej, natomiast z uwagi na powierzchnię działek Skarżącego wymogi odległościowe określone w rozporządzeniu nie spowodują ograniczenia w zakresie możliwości budowy przez Skarżącego studni.
Wojewoda uznał nadto, że ewentualne zakłócenia wynikające z korzystania z przebudowanego i rozbudowanego skrzyżowania nie mogą podlegać ocenie organu odwoławczego gdyż budowa zjazdu i skrzyżowania nie była przedmiotem decyzji Starosty [...] (będzie przedmiotem odrębnego opracowania). Wojewoda stwierdził także, że przepisy prawa cywilnego nie są przepisami odrębnymi w rozumieniu art. 3 pkt 20 p.b. i nie wprowadzają żadnych ograniczeń w zabudowie nieruchomości.
Mając to na uwadze organ odwoławczy stwierdził, że nie było dopuszczalne rozpoznanie odwołania pochodzącego od osoby niebędącej stroną. W tej sytuacji Wojewoda uznał za konieczne i zasadne umorzenie postępowania odwoławczego.
W skardze skierowanej do tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego K. L. zakwestionował stanowisko organów obu instancji, które nie znalazły podstaw do dopuszczenia jego do udziału w postępowaniu w charakterze strony. Zarzucił on naruszenie art. 28 ust. 2 w zw. z art. 4 pkt 20 p.b. i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim zakwestionował niedopuszczalność uwzględnienia zasady ochrony prawa własności uregulowanej przepisami kodeksu cywilnego. Skarżący uznał, że przepis art. 140 k.c. jest nośnikiem jego interesu prawnego w posiadaniu przymiotu strony w postępowaniu prowadzonym w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę.
Skarżący wskazał nadto, że decyzja o warunkach zabudowy, stanowiąca podstawę kwestionowanego w niniejszym postępowaniu pozwolenia na budowę, został wyeliminowana z obrotu prawnego wyrokiem tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. 2022 poz. 2492) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art. 3 p.p.s.a. (ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -tj. Dz. U. z 2023 poz. 1634 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).
Z art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] umarzająca postępowanie odwoławcze (po rozpatrzeniu odwołania K. L.) od decyzji Starosty [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę 2 budynków handlowo-usługowych.
Spór w sprawie sprowadza się do ustalenia, czy Skarżący powinien zostać uznany przez organ za stronę kontrolowanego postępowania i czy w związku z tym organ powinien rozpoznać jego odwołanie merytorycznie, zamiast umorzyć postępowanie odwoławcze. Bezsporne jest, że Skarżący jest właścicielem i współwłaścicielem dwóch działek, które od sąsiaduje z terenem, na którym realizowana będzie inwestycja, przy czym działka zabudowa budynkiem mieszkalnym nie graniczy bezpośrednio z żadną z działek inwestycyjnych.
Krąg stron postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę określa się na podstawie art. 28 ust. 2 p.b. Z przepisu tego wynika, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Powyższy przepis wyróżnia dwie przesłanki, od których wystąpienia zależny jest status jednostki jako strony postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę: odpowiedni tytuł prawny do nieruchomości oraz położenie nieruchomości w obszarze oddziaływania obiektu.
Obszar oddziaływania obiektu został zdefiniowany w art. 3 pkt 20 p.b. i jest to teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowy, tego terenu.
Z regulacji powyższej wynika, że w sprawie o pozwolenie na budowę na potrzeby konkretnej inwestycji organ administracji architektoniczno-budowlanej powinien każdorazowo ustalić wszystkie przepisy odrębne, które wprowadzają ograniczenia w zagospodarowaniu danego terenu i na ich podstawie wyznaczyć obszar w otoczeniu projektowanego obiektu budowlanego. Wyznaczenie takiego obszaru w oparciu o powyższe przesłanki powinno nastąpić z uwzględnieniem funkcji, formy i konstrukcji projektowanego obiektu i innych jego cech charakterystycznych oraz sposobu zagospodarowania terenu znajdującego się w otoczeniu projektowanej inwestycji. Niezbędne jest zatem wyraźne sprecyzowanie konkretnego przepisu prawa administracyjnego, wykluczającego bądź ograniczającego zagospodarowanie działki sąsiedniej, ze względu na powstanie projektowanej zabudowy (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2021 r. sygn. II OSK 403/21, z 16.05. 2019 r. sygn. II OSK 1655/17, z 25 września 2018 r. sygn. II OSK 2352/16 – dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Pojęcie obszaru oddziaływania obiektu, które ma kluczowe znaczenie dla przyznania statusu strony postępowania, będzie się zatem materializować wówczas, gdy na podstawie konkretnych indywidualnych parametrów danej inwestycji będą się również konkretyzować odpowiednie wynikające z odrębnych przepisów normy prawa, które będą wytyczać pewną strefę wobec projektowanego obiektu. Nie wystarczy więc subiektywne przekonanie właściciela nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością, na której ma być realizowana inwestycja, że ma on interes prawny uzasadniający jego udział jako strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 lipca 2022 r., II OSK 2043/19 – dostępny w bazie LEX nr 3392388). Przymiotu strony postępowania administracyjnego w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę nie daje jakiekolwiek oddziaływanie inwestycji na nieruchomości sąsiednie, lecz jedynie oddziaływanie określone w art. 3 pkt 20 p.b., czyli powodujące ograniczenia w zagospodarowaniu otoczenia wynikające z odrębnych przepisów.
Zgodnie z powyższymi poglądami, możliwe ograniczenia w zabudowie nieruchomości Skarżącego przez projektowaną inwestycję zostały przez organ odwoławczy szczegółowo przeanalizowane z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W szczególności organ szeroko odniósł się do wskazywanych przez Skarżącego ograniczeń w zakresie zastosowania przepisu §12 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia (dot. możliwość sytuowanie budynku gospodarczego lub garażu bezpośrednio przy granicy działki); § 13 ust. 1 pkt 1 a i b rozporządzenia (zapewnienie naturalnego oświetlenia pomieszczeń z przeznaczeniem na pobyt ludzi); § 23 ust. 1-4 rozporządzenia (dot. usytuowania miejsc do gromadzenia odpadów stałych), § 31 rozporządzenia (dot. usytuowania studni) oraz § 36 (odległość urządzeń sanitarno-gospodarczych). Wojewoda uwzględnił w tym zakresie takie okoliczności faktyczne jak odległość nieruchomości należących do Skarżącego od nieruchomości inwestycyjnej, sposób ich zagospodarowania, wysokość projektowanych budynków, brak obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w obszarze obejmującym nieruchomość Skarżącego, istniejącą sieć wodociągową i gminną sieć kanalizacji sanitarnej.
Z niebudzących wątpliwości ustaleń organu odwoławczego wynika, że zarówno przepisy powołane przez Skarżącego w odwołaniu jak i inne przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki nie wprowadzają związanych z projektowanymi obiektami budowlanymi ograniczeń w zabudowie nieruchomości. Ustalenia te Sąd w pełni podziela.
Podkreślić należy w tym miejscu, że w świetle aktualnie obowiązującej definicji obszaru oddziaływania obiektu ograniczenia w zagospodarowaniu terenu inne niż będące tylko ograniczeniami w zabudowie, nie są obecnie objęte treścią art. 3 pkt 20 p.b. Wśród ograniczeń w zagospodarowaniu terenu, które nie mieszczą się w znowelizowanej definicji obszaru oddziaływania obiektu, można zatem wyróżnić: zintensyfikowanie ruchu, oddziaływania będące immisjami, takie jak hałas, pył czy uciążliwości zapachowe. Jak zasadnie też podkreślił Wojewoda - ustawodawca konsekwentnie przeciwstawia się próbom przeprowadzenia jakiejkolwiek rozszerzającej wykładni art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 p.b. W uzasadnieniu projektu do ostatniej nowelizacji art. 3 pkt 20 p.b. (wprowadzającej aktualną ustawową wyżej cytowana definicję obszaru oddziaływania obiektu), wyraźnie podkreślono, że istotne z perspektywy art. 3 pkt 20 p.b. ograniczenia w zabudowie odnoszą się do takiego wpływu na nieruchomość, który uniemożliwia lub ogranicza wykonywanie robót budowlanych (w tym budowę obiektów budowlanych) z uwagi na niespełnianie przepisów techniczno-budowlanych i innych przepisów szczególnych, które stawiają wprost wymogi dotyczące zabudowy (przede wszystkim wymogi dotyczące odległości jednych obiektów budowlanych od innych obiektów budowlanych). Innymi słowy obszar oddziaływania budowanego obiektu budowlanego będzie to obszar, w stosunku do którego ten obiekt wprowadzi ograniczenia możliwości budowy innych obiektów budowlanych ze względu na wymogi przepisów odnoszące się do zabudowy, a nie ze względu na to, że obiekt wprowadzi jakiekolwiek subiektywne uciążliwości. Inne formy ograniczenia zagospodarowania terenu niż zabudowa (np. hałas, spaliny) wykraczają poza zakres przedmiotowy prawa budowlanego.
Skarżący, wywodząc swój interes prawny w byciu stroną postępowania dotyczącego udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę dwóch budynków handlowo-usługowych, skoncentrował się w skardze na przepisach prawa cywilnego i zasadzie ochrony prawa własności. Tak ogólnikowo sformułowane zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.
Przepisami odrębnymi, o których mowa w art. 3 pkt 20 p.b.., są wszelkie regulacje prawa powszechnie obowiązującego, które wyznaczają jakiekolwiek ograniczenia w zagospodarowaniu terenu z powodu istnienia w sąsiedztwie innego obiektu budowlanego. Są nimi zarówno akty wykonawcze do Prawa budowlanego, jak i ustawy szczególne wraz z aktami wykonawczymi. Źródłem takich ograniczeń nie mogą być jednak wyłącznie przepisy z zakresu prawa cywilnego o ochronie prawa własności. Co prawda w art. 140 i art. 144 k.c. zagwarantowano właścicielom nieruchomości uprawnienie do korzystania z nich zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, jak też ochronę przed takimi działaniami właścicieli nieruchomości, które by zakłócały korzystnie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, to jednak w sprawie budowlanej kwestia ewentualnych immisji musi być uwzględniana, jeżeli podlega regulacji prawa administracyjnego (por. wyrok NSA z 9 maja 2019 r. sygn. akt II OSK 1537/17, dostępny na stronie jw.).
Takich ograniczeń nie można upatrywać tylko w potencjalnym wzroście obciążeń czy uciążliwości dla otoczenia związanych z przyszłym użytkowaniem obiektu. Powołanie się na zintensyfikowane użytkowanie drogi i wzmożony ruch samochodowy, aktualnie nie jest więc wystarczające do uznania za stronę postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę na podstawie art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 p.b., a co za tym idzie także nie przesądza o istnieniu interesu prawnego i udziale w postępowaniu dotyczącym decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Wskazane okoliczności nie mają wpływu na ocenę możliwości zagospodarowania nieruchomości w rozumieniu ww. przepisów, dotyczą tzw. immisji pośrednich (m.in. hałasu), które mogą być podstawą określonych roszczeń na gruncie cywilnoprawnym.
W odwołaniu Skarżący wskazywał nadto na uciążliwości i ograniczenia w użytkowaniu nieruchomości wynikających z przebudowy skrzyżowania znajdującego się przy nieruchomości należącej do Skarżącego.
W związku z tym dodatkowo należy zwrócić uwagę, że wspomniana przebudowa skrzyżowania, związana z zaprojektowaniem nowego zjazdu z drogi wojewódzkiej na teren inwestycyjny nie jest objęta decyzją Starosty [...] z [...] sierpnia 2021r. od której odwołanie wniósł Skarżący.
Jak wynika z zatwierdzonego przez Starostę projektu budowlanego, opracowanie to obejmowało następujące obiekty:
- budynek handlowo-usługowy A,
- budynek handlowo-usługowy B,
- pylon reklamowy o wys. 12 m,
- wiatę na wózki sklepowe,
- urządzenia związane z obiektem: tj. budowa zewnętrznej instalacji wodociągowej, budowa zewnętrznej instalacji kanalizacji sanitarnej, budowa zewnętrznej instalacji kanalizacji deszczowej, budowa zewnętrznej instalacji elektroenergetycznej, budowa zewnętrznej instalacji gazowej,
- budowa wewnętrznej komunikacji pieszej i kołowej (place manewrowo-postojowe), budowa parkingów;
- wyposażenie techniczne budynku tj. wewnętrzną instalację wodno-kanalizacyjną, instalację ogrzewania, wentylacji, gazową; wewnętrzną instalację elektryczną i teletechniczną.
W projekcie budowlanym wskazano wprost, że w ramach inwestycji według odrębnego opracowania projektuje się m.in. budowę zjazdu do nieruchomości.
Wskazać należy zatem, że budowa nowego zjazdu z drogi wojewódzkiej nr [...] jest niewątpliwie ściśle związana z przedmiotową inwestycją, ale była przedmiotem odrębnego postępowania, zakończonego decyzją Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich w B. z [...] marca .2021 r. o wyrażeniu zgody na lokalizacje projektowanego zjazdu z drogi publicznej.
Wojewoda, ustalając czy Skarżącemu przysługuje przymiot strony w postępowaniu dotyczącym udzielenia pozwolenia na budowę dwóch budynków handlowo-usługowych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz pylonem reklamowym, nie był zatem uprawniony do brania pod uwagę oddziaływania na nieruchomość Skarżącego przedsięwzięcia objętego odrębną decyzją – pozwoleniem na lokalizację zjazdu z drogi wojewódzkiej.
W świetle powyższego, w ocenie Sądu, Wojewoda zasadnie uznał, że Skarżący nie posiada przymiotu strony w sprawie, albowiem stanowiące jego własność nieruchomości nie znajdują się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia.
Końcowo odnosząc się do powołanej przez Skarżącego okoliczności uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy (wyrokiem z 3 listopada 2021r. w sprawie II SA/Bd 488/21) decyzji Wójta Gminy Ł. ustalającej warunki zabudowy dla planowanej inwestycji, podkreślić należy, że wskazany wyrok w dacie orzekania przez organ odwoławczy nie był jeszcze prawomocny a zatem nie mógł wpłynąć na ocenę prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skarg jako bezzasadnej.