II SA/Bd 1122/06

II SA/Bd 1122/06 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2007-01-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-12-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Krzysztof Gruszecki /przewodniczący/
Wiesław Czerwiński
Wojciech Jarzembski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 228 poz 2255
art. 5,  art. 3
Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Gruszecki Sędziowie WSA: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy na rozprawie w dniu 31 stycznia 2007r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] 2006r. nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego oraz dodatków z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego oddala skargę
Uzasadnienie
II SA/Bd 1122/06
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2006r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. na podstawie art. 4 ust. 1 art. 5 ust. 1 art. 8 pkt 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. oświadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 z późn zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] 2006r. Nr [...] odmawiającą J. D. przyznania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkiem z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego i dodatku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego dla syna J. D.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ powołał się na ustalenia jakich dokonano w postępowaniu pierwszoinstancyjnym.
Jak wynika z akt sprawy Prezydent Miasta B. w oparciu o treść wskazanych przepisów ustawy oświadczeniach rodzinnych odmówił J. D. wnioskowanego świadczenia uznając, iż przekroczył on ustawowe kryterium dochodowe warunkujące możliwość jego przyznania.
Powyższe stanowisko strona zakwestionowała wnosząc odwołanie.
Odwołujący podniósł, iż przewidziane ustawowo kryteria dochodowe pozostają w oderwaniu od rzeczywistości. Stwierdził, że decyzja jest dla niego krzywdząca i uniemożliwia mu dalsze leczenie syna. J. D. nie podważył samego faktu przekroczenia wskazanego kryterium jednakże wskazał, iż przy jego ustalaniu zaliczono mu zasiłek chorobowy, który otrzymywał po rozwiązaniu umowy o pracę.
Odnosząc się do wysuniętych zarzutów Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. powołując się na treść art. 5 ust 1 w związku z art. 3 ust. 1 ustawy
o świadczeniach rodzinnych stwierdziło, iż jak wynika z zaświadczeń Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [..] 2006r. oraz zaświadczenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w B. z dnia [...] 2006r. średni dochód wyniósł w gospodarstwie zainteresowanego 23. 876,06 złotych. Oznacza to, że miesięczny dochód rodziny w przeliczeniu na osobę to kwota 663,22 zł. Wnioskowane świadczenie przysługuje natomiast wówczas gdy dochód rodziny w przeliczeniu na osobę, jeżeli jej członkiem jest dziecko legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności, wynosi 583 złote.
W tych okolicznościach organ odwoławczy uznając fakt przekroczenia przez odwołującego wskazanej przepisem granicy dochodu nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Na powyższe rozstrzygnięcie J. D. złożył skargę do Sądu. Podtrzymał zarzuty prezentowane w odwołaniu. Ponownie stwierdził, iż decyzja jest dla niego krzywdząca i w żaden sposób go nie satysfakcjonuje, jak również wskazał na trudną sytuacje finansową w jakiej się znajduje.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Oznacza to, iż kompetencją Sądu jest wyłącznie ocena czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Sąd nie może zatem wkraczać w uprawnienia organów administracji orzekając bezpośrednio o prawach i obowiązkach stron postępowania administracyjnego. Nie może także oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej. Uchylenie decyzji, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszeniu przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy.
Oceniając zasadność decyzji w zakresie, w jakim Sąd władny jest to uczynić, a więc z punktu widzenia jego legalności, stwierdzić należy, iż nie uchybia ona prawu.
Podstawę materialno – prawną rozpoznania sprawy będącej przedmiotem zaskarżonej do Sądu decyzji administracyjnej stanowi art. 5 ust 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. oświadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 z późn zm.). Zgodnie z jego brzmieniem zasiłek rodzinny przysługuje rodzicom, jednemu z rodziców albo opiekunowi prawnemu dziecka, opiekunowi faktycznemu dziecka, osobie uczącej się, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 504 złotych, a w przypadku gdy członkiem rodziny jest dziecko legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności 583 złotych.
Sposób wyliczenia dochodu precyzuje natomiast art. 3 ust. 1 cytowanej ustawy, na mocy którego za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenia chorobowe, określonych w przepisach o ubezpieczeniach społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się dodatków dla sierot zupełnych, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej oraz dodatku mieszkaniowego. Z brzmienia powyższego przepisu wynika, że za dochód uważa się wszelkie przychody otrzymywane przez wnioskodawcę we wskazanym okresie (w tym również zasiłki chorobowe), poza enumeratywnie wyliczonymi wyjątkami.
Z niespornych i niebudzących wątpliwości okoliczności sprawy wynika, że średni dochód w gospodarstwie skarżącego wyniósł 23. 876,06 złotych, co w przeliczeniu na osobę daje kwotę 663,22 złotych. Powyższe dane potwierdzają dokumenty w postaci zaświadczeń Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] 2006r. oraz zaświadczenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w B. z dnia [...] 2006r.
Z uwagi na zaistniałą okoliczność, iż członkiem rodziny jest dziecko legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności w odniesieniu do skarżącego ma zastosowanie podwyższone kryterium dochodowe wynoszące 583 złote. Niemniej jednak także i w tym przypadku, uzyskiwany dochód w przeliczeniu na jedna osobę miesięcznie bezspornie przekracza wskazaną granicę o kwotę 80 złotych, czego skarżący nie kwestionuje. Tym samym należy uznać, iż wnioskodawca nie spełnia warunków przyznania rzeczonego świadczenia.
Ponadto podkreślenia wymaga fakt, iż prezentowane w skardze argumenty skarżącego, nie mogą mieć wpływu na ocenę zasadności odmowy przyznania świadczenia – legalności wydanej decyzji, czyli zgodności jej z przepisami ustawy. Jedynym wymaganym kryterium było bowiem osiąganie dochodu poniżej granicy na jaką wskazuje przepis, co stanowiło przesłankę uprawniającą do uzyskania świadczenia, a która w przypadku skarżącego nie została spełniona.
W ocenie Sądu, organy orzekające nie miały więc prawnej możliwości wydania innego rozstrzygnięcia niż zaskarżone. Nie można też czynić zarzutu z faktu orzekania na podstawie przepisów prawa bowiem jest to obowiązkiem organów administracji. Nadto, regulacje mające zastosowanie w niniejszej sprawie nie miały charakteru uznaniowego, zatem organ nie miał jakiejkolwiek możliwości dokonania własnej oceny opartej na tzw. uznaniu administracyjnym.
Ze względu na powyższe uznając, iż w niniejszej sprawie nie doszło do naruszeń zarówno przepisów prawa materialnego jak i procesowego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.) oddalił skargę.