II SA/Bd 1122/05

II SA/Bd 1122/05 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2006-02-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-11-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Ewa Kruppik-Świetlicka
Renata Owczarzak
Wojciech Jarzembski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Renata Owczarzak Asesor WSA Ewa Kruppik-Świetlicka Protokolant Agnieszka Jagiełłowicz po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2006r. na rozprawie sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę
Uzasadnienie
Zarząd Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej w B. złożył wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę Trasy [...] na odcinku od ul. [...].
Prezydent Miasta B. decyzją nr [...] z [...] 2005r. znak: [...] na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36, art. 80 ust. 1 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego i art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 13 października 1998r. – przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 z późn. zm.) zatwierdził przedłożony projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę trasy [...] (Węzeł "[...]") na odcinku od ulicy [...]z włączeniem do mostu nad rzeką B. wraz z przebudową uzbrojenia:
I etap budowy Węzła "[...]" – odcinek od ul. [...]
II etap budowy Węzła "[...]" – odcinek od ul. [...].
W uzasadnieniu decyzji wskazano m.in. zgodnie z art. 31 i art. 32 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62 z 2001r., poz. 627 z późn. zm.) oraz art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001r. o wprowadzeniu ustawy – Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2001r. Nr 100, poz. 1085), podano w dniu 26 listopada 2004r. informację w publicznie dostępnym wykazie o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę trasy [...] na odcinku od ul. [...] (Węzeł [...]) do ul. [...] z włączeniem do mostu nad rzeką B. i możliwości składania uwag i wniosków, a w dniu 30 listopada 2004r. zawiadomiono indywidualnie właścicieli nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania i uznanych zgodnie z ustawą Prawo budowlane za strony postępowania, o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie i możliwości zapoznania się z projektem budowlanym i złożenia wniosków i zastrzeżeń. Po zawiadomieniu stron o wszczęciu postępowania i zawiadomieniu publicznym, niektóre osoby zapoznały się z projektem budowlanym i złożyły uwagi do projektu.
Projekt budowlany II etapu i raport oddziaływania na środowisko został uzgodniony przez: Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. decyzją z dnia [...] 2004r. znak [...] oraz zaopiniowany przez Wydział Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska Urzędu Miasta B. pismem z dnia [...] 2004r. znak: [...] a projekt budowlany I etapu został zaopiniowany przez Wydział Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska Urzędu Miasta B. pismem z dnia [...] 2004r. znak: [...]. Zgodnie z pismem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] 2003r. znak: [...] etap I budowy trasy [...] nie wymaga uzgodnienia z Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w B., został natomiast uzgodniony pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych przez właściwego rzeczoznawcę .
Odwołanie od decyzji wniosła m.in. skarżąca J. K., (a także inni uczestnicy postępowania) wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W swym odwołaniu zarzuciła nierzetelne wykonanie raportu oddziaływania na środowisko projektowanej trasy [...]. Wskazała m.in., że fragmentaryczne opinie i ekspertyzy na temat wpływu trasy W-Z na środowisko pomijają zmiany w natężeniu ruchu drogowego na zjazdach i wjazdach na trasę w trójkącie ulic: [...]. Stwierdzał, że całość trasy [...] realizowana będzie według standardów i wymogów Unii Europejskiej, natomiast będące jej nierozłączną częścią ulice dojazdowe potraktowane zostały w sposób odbiegający od uregulowań dotyczących funkcjonowania dróg publicznych i norm europejskich. Zagrożeniem dla domów położonych przy ulicach: [...] jest fakt, że wybudowane one zostały generalnie w latach 30- tych ubiegłego stulecia na tzw. "iłach poznańskich", zaś ich fundamenty nie wytrzymują obciążeń wynikających z obecnego i mającego wystąpić w nieodległej perspektywie natężenia ruchu. Optymistyczne prognozy inwestora o przewidywanym 50% spadku natężenia ruchu niewiele w tej sytuacji pomogą. Fizyczne uszkodzenia domów będące wynikiem w/w uwarunkowań nadal będą postępować.
Wojewoda [...] decyzją z [...] 2005r. znak: [...] na podstawie art. 62, art. 104 § 1, art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z póź. zm.) oraz art. 82 ust. 3 w związku z art. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania J. K. (a także innych odwołań) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Uzasadniając swą decyzję organ wskazał, że integralną częścią akt sprawy jest opracowany w kwietniu przez zespół biegłych i rzeczoznawców pod kierunkiem prof. dr hab. inż. M. K. "[...]". Dokument ten szczegółowo analizuje rodzaj i zasięg uciążliwości wynikających z oddziaływania projektowanej trasy, zawiera informacje o przewidywanych zagrożeniach, określa wielkość i rozprzestrzenienie się emisji. W raporcie stwierdza się m.in. "Przedłożony do oceny oddziaływania na środowisko naturalne projekt budowlany i zawarte w nim rozwiązania techniczno – technologicznie odcinka Trasy [...] (...) umożliwiają pełną ochronę środowiska i spełniają wymogi ochrony środowiska naturalnego i podstawowe wymagania higieniczno – zdrowotne" (str. 86 raportu). Raport ten, jak i projekt budowlany, zostały zaopiniowane pozytywnie przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego decyzją z dnia [...] 2004r. znak[...] oraz Wydział Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska Urzędu Miasta B. pismem z dnia [...] 2004r. znak: [...]. Z dokumentów tych wynika, że nie jest to inwestycja dla której należałoby utworzyć obszar ograniczonego użytkowania, oraz że przyjęte w projekcie budowlanym rozwiązania techniczne spełniają wymogi wynikające z przepisów dot. ochrony środowiska. W szczególności projektowana inwestycja nie narusza norm zawartych w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, dotyczących zwłaszcza zapewnienia odpowiednich warunków higienicznych i zdrowotnych oraz ochrony środowiska.
Wskazano także, że Prezydent Miasta B. w przedmiotowej decyzji nałożył na inwestora obowiązek wykonania, przed przystąpieniem do robót budowlanych, inwentaryzacji stanu technicznego istniejących budynków przy ulicach: [...] oraz pomiarów zanieczyszczeń powietrza i natężenia hałasu. Pomiary te muszą być powtórzone w okresie jednego roku po przystąpieniu do użytkowania Trasy [...]. Takie postępowanie umożliwi rzeczywistą ocenę wpływu projektowanego przedsięwzięcia na środowisko i podjęcie działań w celu wyeliminowania ewentualnych nieprawidłowości.
Rozpatrując przedmiotową sprawę należy brać również pod uwagę następującą istotną okoliczność: w chwili obecnej ul. [...] stanowi podstawowy dojazd do osiedli P. i J. oraz położonych na nich cmentarzy, ul. [...] zaś obsługuje ruch z centrum oraz z południowo – wschodnich rejonów miasta w kierunku zachodnim. Po realizacji inwestycji objętej kwestionowanym pozwoleniem ulice te utrzymają jedynie w części tę funkcję, ponieważ ruch na wymienionych kierunkach przejmie nowoprojektowana Trasa [...], a tym samym natężenie ruchu na ul. [...] ulegnie zmniejszeniu. Nie mniej istotnym czynnikiem, wpływającym na zmniejszenie uciążliwości dla mieszkańców w rejonie ulic [...] jest fakt, że Trasa [...] w tym rejonie przebiegać będzie w głębokim wykopie.
Zdaniem organów w sytuacji, kiedy inwestor dołączył do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę wymagane prawem dokumenty wynikające z art. 33 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy Prawo budowlane nie wydanie pozwolenia na budowę w przedmiotowej sprawie stanowiłoby naruszenie fundamentalnej zasady zawartej w art. 4 tegoż prawa, która stanowi, że każdy ma prawo do zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Na mocy art. 35 ust. 4 cytowanej wyżej ustawy, w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Na powyższą decyzję J. K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem Wojewody [...] powtarzając argumentację zawartą w odwołaniu.
M. in. wskazał, że:
1. domy przy ulicach: [...], zostały wybudowane w latach 30 – tych ubiegłego stulecia na tzw. "iłach poznańskich", a ich fundamenty nie zostały przewidziane na obciążenia wynikające z obecnego natężenia ruchu. Przewidywany o 50 % spadek natężenia ruchu kołowego po oddaniu do użytku trasy [...] w obecnie projektowanym kształcie niewiele zmieni. Uszkodzenia domów nadal będą postępować,
2. trasa [...] budowana jest wg standardów Unii Europejskiej, natomiast ulice dojazdowe będące jej elementami, zostały potraktowane w sposób odbiegający od ustawy o drogach publicznych. W projekcie ulice [...], zostały określone jako drogi powiatowe, na których odległość usytuowania obiektu budowlanego od krawędzi jezdni powinna wynosić minimum 8 m (ustawa o drogach publicznych art. 43). Rzeczywiste odległości zawierają się w przedziale 5,5 -6,5m. I dlatego domagał się w swej skardze przekwalifikowania ulic: [...] z kategorii dróg powiatowych na drogi osiedlowe,
3. w decyzji jest mowa o przyszłym nakazie inwentaryzacji istniejących budynków po południowej stronie trasy, tymczasem jego zdaniem inwentaryzacja winna być wykonana przed oddaniem do użytku objazdu trasy ulicami [...], to znaczy przed oddaniem do użytku "[...]" i mostów na B. Natężenie ruchu kołowego spowodowane objazdem spowodowało do chwili obecnej straty w substancji mieszkaniowej i zdrowiu mieszkańców, i dlatego wnosił w skardze o niezwłoczne "wykonanie inwentaryzacyjne" budynków na ulicy [...],
4. zarzucił także przekroczenie na ul. [...] dopuszczalnych norm hałasu.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że zarzuty ujęte w skardze podnoszone już były w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta B. o pozwoleniu na budowę z dnia [...] 2005r. W tej sytuacji należy jeszcze raz podkreślić, że w świetle zgromadzonego materiału dowodowego (m .in. "[...]", opinia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2004r. oraz opinia Wydziału Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska Urzędu Miasta w B. z dnia [...] 2004r.) przedmiotowa inwestycja nie wymaga utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania oraz nie narusza norm zawartych w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, dotyczących zwłaszcza zapewnienia odpowiednich warunków higienicznych i zdrowotnych oraz ochrony środowiska. Przyjęte w projekcie budowlanym rozwiązania techniczne spełniają wymogi wynikające z przepisów dot. ochrony środowiska, przez co, zdaniem tut. Organu budowa przedmiotowej trasy wpłynie na zmniejszenie uciążliwości dla mieszkańców w rejonie ul. [...], wytwarzanych przez dotychczasowy układ komunikacyjny. Wskazano, że Prezydent Miasta B. w decyzji z dnia [...] 2005r. nr [...] udzielającej pozwolenia na budowę trasy [...] nałożył na inwestora wymóg wykonania, przed przystąpieniem do robót budowlanych, inwentaryzacji stanu technicznego istniejących budynków przy ulicach: [...] oraz pomiarów zanieczyszczeń powietrza i natężenia hałasu z obowiązkiem ich powtórzenia w okresie jednego roku po przystąpieniu do użytkowania Trasy [...]. Takie działanie umożliwi rzeczywistą ocenę wpływu projektowanego przedsięwzięcia na środowisko i podjęcie działań mających na celu skorygowanie ewentualnych nieprawidłowości, a także pozwoli ocenić wpływ użytkowania trasy na stan techniczny okolicznych budynków.
W sytuacji, kiedy wnioskodawca spełnił obowiązujące go wymogi, na mocy art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, orzekające w sprawie organy zobligowane były do udzielenia mu pozwolenia na budowę. Inne rozstrzygnięcie w tej sprawie stanowiłoby naruszenie fundamentalnej zasady zawartej w art. 4 wyżej wymienionej ustawy, która stanowi, że każdy ma prawo do zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu.
Rzeczą sądu administracyjnego, stosownie do art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. A więc zadaniem sądu jest zbadanie, czy zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami prawa materialnego i formalnego.
Normy prawne normujące działalność obejmującą sprawy projektowania i budowy obiektów budowlanych oraz określające zasady działania organów administracji publicznej w tych dziedzinach, zawarte są w przepisach ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity – Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) oraz wydanych na podstawie tej ustawy przepisach wykonawczych m.in. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 3 lipca 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu i form projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120 poz. 1133) oraz rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, poz. 430).
Zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 1-2 ww. ustawy Prawo budowlane pozwolenie na budowę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim:
1) przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wymaganego przepisami o ochronie środowiska;
2) uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów;
Do wniosku po myśli art. 33 ust. 2 tej ustawy należy dołączyć
1) cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; (tj. zaświadczeniem dotyczącym kwalifikacji zawodowych projektanta)
2) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane;
3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;
Przepis art. 34 Prawa budowlanego określa elementy składowe projektu budowlanego i w ust. 4 stanowi, że projekt budowlany podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę.
W niniejszej sprawie jak wynika z akt postępowania administracyjnego – a zgodnie z art. 133 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) sąd orzeka na podstawie akt sprawy - wszystkie powyższe warunki zostały spełnione. W szczególności należy podkreślić, że do wniosku oprócz odpowiedniego projektu oraz licznych (w tym nawet np. uzgodnienia z pełnomocnikiem Prezydenta Miasta ds. Osób Niepełnosprawnych)wymaganych prawem uzgodnień dołączono m.in. ten "Raport oddziaływania na środowisko" , zwany dalej Raportem.
Ustawodawca w art. 52 ust. 1 ustawy z 27 kwietnia 2001r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 z późn. zm.) szczegółowo wskazał co powinien zawierać raport.
Analizując ów dokument złożony w niniejszej sprawie i konfrontując go także - co oczywiście jest konieczne - z przedłożonym projektem będącym przedmiotem decyzji należy dojść do wniosku, że Raport zawiera wszystkie elementy o których mowa w ww. przepisie. Wątpliwości może budzić jedynie ta część Raportu która dotyczy Analizy możliwych konfliktów społecznych ( w szczególności czy nie zachodzi tu zjawisko określone w socjologii mianem syndromu [...]). Trudno powiem pogodzić się z końcowym stwierdzeniem iż "Nie stwierdzono konfliktów z mieszkańcami ..." (s. 75 Raportu). Zdają się temu przeczyć m.in. informacje zawarte w aktach sprawy. Negatywna ocena Raportu w tym zakresie nie może jednak przekreślać tego dokumentu w całości i nie ma to związku z oceną prawną wydanej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem.
Dokument ten szczegółowo analizuje rodzaj i zasięg uciążliwości wynikających z oddziaływania projektowanej trasy, zawiera informacje o przewidywanych zagrożeniach, określa wielkość i rozprzestrzenianie się emisji. W raporcie stwierdza się m.in., że "Przedłożony do oceny oddziaływania na środowisko naturalne projekt budowlany i zawarte w nim rozwiązania techniczno – technologiczne odcinka Trasy [...] w B. umożliwiają pełną ochronę środowiska i spełniają wymogi ochrony środowiska naturalnego i podstawowe wymagania higieniczno – zdrowotne" (str. 86 raportu). Raport ten oraz przedłożony projekt budowlany, zyskały zatwierdzenie pozytywną opinią Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (decyzja z dnia [...] 2004r.) w dniu [...] 2004r. oraz Wydziału Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska Urzędu Miasta B. Z dokumentów tych wynika, że nie jest to inwestycja dla której należałoby utworzyć obszar ograniczonego użytkowania, oraz że przyjęte w projekcie budowlanym rozwiązania techniczne spełniają wymogi wynikające z przepisów dot. ochrony środowiska.
W związku z zarzutami zawartymi w skardze, zauważyć należy że raport obejmuje:
1. – środowisko geologiczne,
2. – środowisko przyrodnicze,
3. – krajobraz i środowisko kulturowe,
4. – grunty i wody podziemne,
5. - ochronę powietrza atmosferycznego,
6. - gospodarkę wodno – ściekową
7. – gospodarkę odpadami,
8. – klimat akustyczny.
Obejmuje więc wszystkie istotne elementy środowiska i oddziaływania na nie zamierzonej inwestycji. W tym miejscu należy jednak wyeksponować właśnie fakt, iż Raport obejmuje m.in. właśnie środowisko geologiczne, grunty i wody podziemne i klimat akustyczny. Jest to właśnie szczególnie istotne w kontekście stawianych zarzutów.
Raport sporządzono dokonując wizji lokalnej (s. 13 i 82). Opiera się on także "na wynikach pomiarów specjalistycznych i badaniach własnych (s.18) dokumentacji geologicznej (s. 21), literaturze naukowej i materiałach źródłowych (s. 18, 80-82) informacji, wyjaśnieniach i danych dostarczonych przez inwestora, "danych o stanie środowiska, które zostały udostępnione w ramach państwowego monitoringu środowiska (s.18) i badaniach geotechnicznych (s. 82). Wykorzystano też materiały archiwalne zawarte w opracowaniach specjalistycznych (s.21).
Raport - co należy szczególnie zaakcentować – opiniuje projekt pozytywnie na etapie uzyskania pozwolenia na budowę!
Wbrew odmiennym twierdzeniom skarżącej, w raporcie dostrzeżono możliwości oddziaływania budowy na grunty i wody podziemne, czy szerzej ujmując – na środowisko (s.18 i 106) oraz trudne i złożone warunki geologiczno - inżynierskie.
Stwierdzono jednakże, że budowa geologiczna i warunki hydrogeologiczne analizowanego terenu rozpoznane były w stopniu co najmniej dobrym dla potrzeb opracowania projektu.
Na marginesie należy tylko zaznaczyć że autor Raportu jest także autorem publikacji naukowej dot. iłów poznańskich (s. 81), o których mowa w skardze, co znajduje też swoje odbicie w aneksie do raportu i szerokich wywodach dotyczących tego rodzaju gruntu. Obszerność raportu, jego kompleksowość oparcie go na szerokich podstawach (m.in. co szczególnie ważne w związku z zarzutami skargi) także na wizji lokalnej położenia obiektu oraz terenów przyległych, brak wewnętrznych sprzeczności nie pozwalały na jego odrzucenie. Brak ku temu jakichkolwiek racjonalnych podstaw i trudno uznać, aby przyjmując Raport w postępowaniu administracyjnym naruszono tym samym prawo. O obiektywizmie Raportu świadczy w przekonaniu sądu - skądinąd oczywiste stwierdzenie, że "każde przedsięwzięcie drogowe, a szczególnie węzeł drogowy ... może stanowić potencjalne źródło zagrożenia dla środowiska, szczególnie dla gruntu lub wód podziemnych" (str. 6). Zwraca uwagę, że użyto tu słowa może i że zatwierdzony projekt przewiduje różnego rodzaju zabezpieczenia pozytywnie oceniane w Raporcie. Wyciąganie zaś ze stwierdzenia, iż każde przedsięwzięcie drogowe, źródłem zagrożenia dla środowiska – doprowadziłoby do oczywistego absurdu w postaci zaniechania jakiejkolwiek budowy.
Odnosząc się do zarzutów skargi także należy zaznaczyć, że organ pierwszej instancji w swej decyzji utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją w ślad za sugestiami zawartymi właśnie w ww. raporcie nałożył na inwestora obowiązek wykonania, przed przystąpieniem do robót budowlanych, inwentaryzacji stanu technicznego istniejących budynków przy ulicach [...] oraz pomiarów zanieczyszczeń powietrza i natężenia hałasu. Pomiary te muszą być powtórzone w okresie jednego roku po przystąpieniu do użytkowania Trasy [...]. Takie postępowanie – w ocenie sądu - umożliwi rzeczywistą ocenę wpływu projektowanego przedsięwzięcia na środowisko i podjęcie działań w celu wyeliminowania ewentualnych nieprawidłowości i stanowi zabezpieczenie interesów osób trzecich, o czym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego.
Odnosząc się do zarzutów skargi należy też zaznaczyć, że aktualnie – co wynika z akt postępowania administracyjnego oraz ww. raportu ul. [...] stanowi podstawowy dojazd do osiedli P. i J. oraz położonych na nich cmentarzy, zaś ul. [...] obsługuje ruch z centrum oraz z południowo – wschodnich rejonów miasta w kierunku zachodnim. Po realizacji inwestycji ruch na wymienionych kierunkach przejmie właśnie nowoprojektowana Trasa [...], a więc natężenie ruchu na tych ulicach zmniejszy się.
Odnosząc się do kolejnego zarzutu skargi o niewłaściwej odległości budynków na ul. [...] w tym i budynku strony skarżącej od krawędzi jezdni, która jest uregulowana w art. 43 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2004r., nr 204, poz. 2086 z późn. zm.) nie może być w tej sprawie brany pod uwagę, ponieważ przepis ten dotyczy budynków nowoprojektowanych, a nie już istniejących.
W związku zaś z zawartym w skardze wnioskiem o przekwalifikowanie ulic "z kategorii dróg powiatowych na osiedlowe", należy stwierdzić że nie pozostaje to w kompetencji sądu ani nie mogło być załatwione w trakcie postępowania o wydanie pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z 21 marca 1985r. o drogach publicznych organem właściwym do pozbawienia drogi dotychczasowej kategorii jest organ właściwy do zaliczenia jej do odpowiedniej kategorii.
Również zarzuty zawarte w skardze, a dotyczące przekroczenia poziomu hałasu nie znajdują swego potwierdzenia w aktach sprawy i przedmiotowym raporcie oraz bardzo szczegółowej wręcz drobiazgowej analizie w aneksie A. Jest oczywiste, że po wybudowaniu przedmiotowej trasy, gdy ruch z kierunku wschodniego na zachodni zamiast – jak to ma miejsce obecnie z ul. [...] przeniesiony zostanie na Trasę [...] natężenie hałasu na tej ulicy spadnie.
W przedmiotowym Raporcie mającym kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie zajęto się także problematyką oceny oddziaływania drogi i ruchu drogowego na otoczenie w zakresie wpływu drgań drogowych. Powołując się na publikację naukową m.in. wskazano "...że ewentualne osiadanie budynku na skutek ruchu pojazdów są ... małe". Uzależnione jest to od stanu technicznego drogi. W świetle tego stwierdzenia, zdaniem sądu istotne są więc polecenia zawarte w decyzji, a dotyczące inwentaryzacji oraz zalecenia Raportu dotyczące utrzymania odpowiedniego stanu technicznego drogi (s. 102).
Z Raportu wynika, że obiektywnym sposobem oceny rzeczywistego poziomu drgań jest pomiar. Raport zaleca expressis verbis "przeprowadzenie przed rozpoczęciem robót drogowych wizji lokalnej i szczegółowej inwentaryzacji stanu istniejącego". Te zalecenia powtórzono w decyzji organu pierwszej instancji utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją. W ocenie sądu – odnosząc się do kolejnych zarzutów skargi – stanowi to realizację normy prawnej zawartej w art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, nakazującej poszanowania uzasadnionych interesów osób trzecich.
W tym miejscu należy zauważyć odwołując się do skargi A. S. w sprawie II SA/Bd 1129/05 – będącego uczestnikiem postępowania w niniejszej sprawie - że jako przyczynę pękania murów wskazano w niej użycie ciężkiego sprzętu przy budowie mostu przez Brdę, nasilenie ruchu przy ul. [...] i błędy przy przebudowie tej ulicy. Również J. K. wskazywała na skutki używania ciężkiego sprzętu przy budowie mostu.
Należy też zauważyć, że jak wynika z porównania adresu skarżącej z informacjami wynikającymi z załącznika nr 2 do raportu, skarżąca zamieszkuje nie w bezpośrednim sąsiedztwie wznoszonej inwestycji (np. przy ul. [...] czy nawet [...]), lecz przy ul. [...] 45 tj. w pewnym oddaleniu od projektowanej inwestycji w tym i wiaduktu przy ul. [...], a projekt dotyczy przebudowy ul. [...].
Tak więc w sytuacji, kiedy do wniosku o pozwolenie na budowę dołączono wszystkie wymagane prawem dokumenty, (w tym także Raport oddziaływania na środowisko, który zawiera w sobie wszystkie nakazane treścią art. 51 ust. 2 ustawy z 27 kwietnia 2005r. Prawo ochrony środowiska elementy),, w których mowa o przywoływanych wyżej przepisach Prawa budowlanego i dochowano określonej tymi przepisami procedury, a także nie naruszono innych przepisów prawa, w tym przepisów innych ustaw, a w szczególności wspomnianej ustawy z 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 z późn. zm.) oraz ustawy z 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jedn. z 1998 r. Dz. U. Nr 90, poz. 575 z późn. zm.) należało skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Na marginesie i w zakończeniu należy zauważyć, że organ drugiej instancji przesyłając skargę ( która wpłynęła do organu w dniu 16 maja 2000r.) wraz z aktami i swoją odpowiedzią z 18 października 2005 r. do sądu dopiero w dniu 15 listopada 2005r. rażąco i w sposób niczym nie uzasadniony przekroczył 30-dniowy termin z art. 54 § 2 w/w ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Stanowiło to też naruszenie zasady wyrażonej w art. 8 kpa nakazującej organowi postępowanie w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa. Co gorsza postępowanie takie nie mieści się w rozumieniu demokratycznego państwa prawnego o którym stanowi art. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
O ile więc zaskarżona decyzja była zgodna z prawem, to przekraczając aż o 5 miesięcy termin z art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organ naruszył prawo, co oczywiście poza zwróceniem na to przez sąd uwagi, nie mogło rzutować na merytoryczną ocenę zaskarżonej decyzji i nie uprawniało Sądu do negatywnej oceny zaskarżonej decyzji a tym samym jej uchylenia.