I OSK 1057/17

I OSK 1057/17 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2019-02-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-05-11
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Agnieszka Miernik
Czesława Nowak-Kolczyńska /sprawozdawca/
Jan Paweł Tarno /przewodniczący/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Sygn. powiązane
II SA/Op 601/16 - Wyrok WSA w Opolu z 2017-01-26
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony wyrok i oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 1137
art. 114 ust. 1 pkt. 1 lib. b
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
Dz.U. 2015 poz 155
art. 103 ust. 3
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno Sędziowie: Sędzia NSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.) Sędzia del. WSA Agnieszka Miernik Protokolant asystent sędziego Katarzyna Kudrzycka po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2019 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 26 stycznia 2017 r. sygn. akt II SA/Op 601/16 w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami 1. uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę; 2. zasądza od S. K. na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] kwotę 460 (czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 26 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Op 601/16, na skutek wniesienia skargi przez S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, uchylił zaskarżoną decyzję oraz zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego.
Wyrok powyższy został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Wnioskiem z dnia 2 marca 2015 r. [...] Komendant Wojewódzki Policji wniósł o skierowanie S. K. na badania psychologiczne oraz kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdem w zakresie posiadanych uprawnień kategorii A, B, C, B+E, C+E, z uwagi na otrzymanie przez skarżącego łącznie 26 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od dnia 3 marca 2014 r. do dnia 25 lutego 2015 r.
Starosta [...] decyzją z dnia [...] marca 2015 r., na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r. poz. 1137, ze zm., dalej jako p.r.d.), skierował S. K. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego w zakresie kategorii A, B, B+E, C i C+E. W pouczeniu decyzji wskazano, że w przypadku braku informacji o wystąpieniu przeszkody uniemożliwiającej przeprowadzenie egzaminu, wszczęte zostanie postępowanie w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami.
Następnie w związku z uzyskaniem przez S. K. w dniu 14 lipca 2015 r. pozytywnego wyniku z egzaminu państwowego w zakresie kategorii B, decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. Starosta [...], na podstawie art. 103 ust. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2015 r. poz. 155, ze zm.) oraz art. 104 § 1 k.p.a., przywrócił skarżącemu uprawnienie do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B.
Zawiadomieniem z dnia 9 października 2015 r. Starosta [...], na podstawie art. 61 § 1 k.p.a., wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii A, B+E, C i C+E z powodu niepoddania się przez S. K. kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji.
Decyzją z dnia [...] października 2015 r. Starosta [...], na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a p.r.d. oraz art. 104 § 1 k.p.a. orzekł o cofnięciu S. K. uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii A, B+E, C i C+E podnosząc, że zgodnie z art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a p.r.d., starosta zobligowany jest do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w razie niepoddania się przez kierowcę sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1 p.r.d. Zdaniem organu I instancji siedmiomiesięczny okres, od chwili kiedy decyzja kierująca skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji stała się ostateczna, jest okresem wystarczającym, aby w tym czasie ustalić termin egzaminu i poddać się egzaminowi sprawdzającemu kwalifikacje. Skoro S. K. w powyższym terminie nie przystąpił do egzaminu sprawdzającego kwalifikacje w zakresie pozostałych kategorii, to organ zobligowany był do podjęcia rozstrzygnięcia o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii A, B+E, C i C+E.
W odwołaniu od powyższej decyzji S. K. podniósł, że chciał umówić się na egzamin z kategorii A, C+E, jednak poinformowano go, że nie ma możliwości poddania się takiemu egzaminowi ponieważ posiadane prawo jazdy jest ważne.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d. nie zawiera dyspozycji do określenia daty przeprowadzenia egzaminu kontrolnego, a tym samym brak jest przepisów ustawowych określających, po jakim czasie od skierowania na egzamin starosta może zastosować powyższą sankcję. Oznacza to, że organ każdorazowo ocenia, kiedy w okolicznościach konkretnej sprawy można mówić o niewykonaniu nałożonego obowiązku, a w konsekwencji kiedy zostaną spełnione przesłanki do wydania decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. W ocenie organu II instancji, decyzja z dnia [...] marca 2015 r. o skierowaniu S. K. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień stała się ostateczna, bowiem strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa i nie wniosła w ustawowym terminie odwołania. W związku z powyższym, po otrzymaniu tej decyzji strona odzyskała jedynie uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B. Skoro zatem decyzja kierująca S. K. na sprawdzenie kwalifikacji została doręczona stronie w dniu 2 kwietnia 2015 r., a nie spełnił on w całości wynikającego z niej obowiązku poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego w zakresie pozostałych uprawnień kategorii A, C, B+E i C+E, to mając na względzie ochronę bezpieczeństwa ruchu drogowego i jego uczestników, organ pierwszej instancji prawidłowo uznał, że należy cofnąć stronie posiadane przez nią uprawnienia do kierowania pojazdami. SKO w [...] wyjaśniło, że decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie jest decyzją związaną, gdyż w istocie starosta otrzymując wniosek komendanta jest zobowiązany do wydania tej decyzji, co wynika wyraźnie z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d. W tych okolicznościach, mając na względzie interes społeczny wyrażany przez pryzmat zasady bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz fakt, że okres w jakim strona mogła poddać się egzaminowi kontrolnemu był wystarczający do zrealizowania tego obowiązku, zaistniała podstawa do cofnięcia S. K. uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii A, C, B+E i C+E.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu kontrolując zaskarżoną przez S. K. opisaną wyżej decyzję dostrzegł w niej wadliwość uzasadniającą jej uchylenie. Uchylając zatem decyzję organu II instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) Sąd podkreślił, że zaskarżona decyzja organu odwoławczego wydana została z naruszeniem szeregu podstawowych zasad procedury administracyjnej, w tym określonych w art. 8, art. 11 i art. 15 k.p.a. Zdaniem Sądu, w orzecznictwie od dawna zwraca się uwagę, że organ administracji, który w ogóle nie ustosunkowuje się do twierdzeń uważanych przez stronę za istotne dla sposobu załatwienia sprawy, uchybia swym obowiązkom wynikającym z art. 8 i 11 k.p.a. W odwołaniu skarżący podnosił bowiem zarzuty, do których organ odwoławczy w istocie w ogóle się nie ustosunkował, a decyzja zawiera wyłącznie rozważania dotyczące postępowania w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, aby organ odwoławczy odniósł się do zarzutu odwołania dotyczącego niemożności przystąpienia przez skarżącego do egzaminu w zakresie pozostałych kategorii z uwagi na informację otrzymaną w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w [...], co do ważności posiadanego prawa jazdy. Jednocześnie w aktach administracyjnych sprawy znajduje się dokument potwierdzający pobranie przez skarżącego biletu w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w [...] w dniu 23 października 2016 r. Powyższe, zdaniem Sądu, może świadczyć o tym, że skarżący zgłosił się na egzamin, jednak nie został do niego dopuszczony. Ponadto na rozprawie sądowej skarżący oświadczył kategorycznie, że w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w [...] nie dopuszczono go do egzaminu z uwagi na brak profilu kierowcy. W ocenie Sądu, nie do zaakceptowania jest zatem takie działanie organu odwoławczego, w którym zarzuty i wnioski odwołującej się strony, abstrahując nawet od ich zasadności lub niezasadności są całkowicie pomijane, a organ poprzestaje na kategorycznych stwierdzeniach, przy czym przytacza przepisy prawa materialnego, ale nie dokonuje subsumcji na tle stanu faktycznego. Organ odwoławczy naruszył także art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. bowiem ograniczył się jedynie do zbadania okoliczności, że decyzja kierująca S. K. na sprawdzenie kwalifikacji została mu doręczona, zaś skarżący nie spełnił w całości wynikającego z niej obowiązku, albowiem nie poddał się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego w zakresie pozostałych uprawnień kategorii A, B+E, C i C+E, a więc należało cofnąć skarżącemu posiadane przez niego uprawnienia do kierowania pojazdami. Sąd podkreślił, że organ odwoławczy nie reagując na zarzuty odwołania nie ustalił, czy rzeczywiście, z przyczyn niezależnych od skarżącego, nie mógł on poddać się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Oznacza to, że organ nie zbadał, czy zgłoszony przez stronę w odwołaniu zarzut znajdował uzasadnienie w okolicznościach sprawy. Zaś brak wyjaśnień kwestii związanej z odmową dopuszczenia skarżącego do egzaminu w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi kategorii A, B+E C i C+E, czyni niemożliwym dokonanie przez Sąd oceny prawidłowości decyzji.
W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], reprezentowane przez radcę prawnego podniosło zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., poprzez przyjęcie, że w sprawie zaistniały podstawy do uchylenia decyzji organu odwoławczego, sprowadzające się do konkluzji, iż organ ten nie dokonał ustaleń odnośnie przyczyn niemożności przystąpienia do egzaminu w zakresie pozostałych kategorii prawa jazdy (A, B+E, C i C+E) i nie ocenił tych przyczyn, co uzasadnia zarzut naruszenia przez organ odwoławczy art. 7 i art.77 § 1 k.p.a. poprzez brak dokonania wszechstronnej oceny materiału dowodowego sprawy, podczas gdy - w istniejącym stanie faktycznym i prawnym sprawy - postępowanie organu odwoławczego było przeprowadzone prawidłowo i zostało zakończone decyzją w której organ wykazał zasadność podjętego rozstrzygnięcia. Tym samym - wbrew ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu - nie dopuścił się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, wymagającym uchylenia zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarki kasacyjnej podniesiono, że obowiązek poddania się egzaminowi sprawdzającemu kwalifikacje w zakresie posiadanych uprawnień do kierowania pojazdami nie był przez stronę skarżącą kwestionowany. Jednak skarżący wykonał ciążący na nim obowiązek jedynie w części (kat. B). Oznacza to, że tryb poddania się sprawdzeniu kwalifikacji był mu znany. Wiedział, że warunkiem przystąpienia do egzaminu sprawdzającego kwalifikacje kierowcy jest uzyskanie profilu kandydata na kierowcę, który jest generowany przez właściwy organ na wniosek zainteresowanego. Zatem inicjatywa w celu wygenerowania profilu kandydata na kierowcę należy do zainteresowanego uzyskaniem prawa jazdy. Skarżący nie zgłosił się do organu celem wydania profilu kandydata na kierowcę, który umożliwia zapisanie się na egzamin. Okoliczność ta jest bezsprzeczna, także ze względu na złożone przed Sądem oświadczenie, że nie został dopuszczony do egzaminu z uwagi na brak profilu kierowcy, co oznacza, że skarżący co najmniej do dnia wydania zaskarżonej decyzji nie poddał się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Skoro nie podjął takich działań w celu poddania się sprawdzeniu kwalifikacji w odniesieniu do pozostałych kategorii, to nie dopuszczenie go do egzaminu przez WORD w [...]z uwagi na brak profilu kierowcy było w tym stanie faktycznym oczywiste i była to główna przyczyna uniemożliwiająca odbycie egzaminu. Już ten fakt powoduje, że brak jest potrzeby przeprowadzania jakichkolwiek ustaleń w tym zakresie. Również informacja uzyskana przez skarżącego w WORD w [...], że prawo jazdy, które posiada jest ważne była całkowicie uzasadniona, gdyż zgodnie z obowiązującym prawem dopiero niepoddanie się przez skarżącego egzaminowi sprawdzającemu, bądź uzyskanie negatywnego wyniku tego egzaminu, skutkuje wszczęciem postępowania w przedmiocie pozbawienia go uprawnień do kierowania pojazdami.
Wskazując na powyższe pełnomocnik skarżącego kasacyjnie organu wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi, bądź o przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zarzuty skargi kasacyjnej są usprawiedliwione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu błędnie uznał, iż sprawa wymagała prowadzenia dalszego postepowania wyjaśniającego i ustalania przyczyn, które uniemożliwiły skarżącemu przystąpienie do egzaminu sprawdzającego kwalifikacje w zakresie kategorii A, C, A+E i C+E. Nieprawidłowo więc ocenił iż w sprawie istniały podstawy do uwzględnienia skargi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., czym naruszył te przepisy.
Nałożony na S. K. obowiązek poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji wynikał z ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2015 r. i podlegał wykonaniu. Po tym jak skarżący wylegitymował się pozytywnym wynikiem egzaminu państwowego w zakresie kategorii B i zostało mu przywrócone uprawnienie do kierowania pojazdami w tym zakresie, organ wszczął postepowanie w sprawie cofnięcia stronie uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie pozostałych kategorii wobec niepoddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji i braku informacji o wystąpieniu przeszkody uniemożliwiającej przeprowadzenie egzaminu.
Prawidłowa była ocena organu, iż mimo że nałożony decyzją obowiązek poddania się egzaminowi sprawdzającemu nie został obwarowany przez ustawodawcę żadnym terminem obligującym do jego wykonania, to upływ ponad siedmiu miesięcy od dnia doręczenia decyzji nakładającej ów obowiązek był wystarczającym do jego wykonania. A mając na względzie ochronę bezpieczeństwa ruchu drogowego i jego uczestników, bowiem skierowany na sprawdzenie kwalifikacji ciągle legitymował się ważnym dokumentem uprawniającym do prowadzenia pojazdów w ruchu drogowym, organ słusznie zdecydował o cofnięciu skarżącemu tych uprawnień. Obligowała go do tego regulacja art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy prawo o ruchu drogowym, który to przepis w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji stanowił, iż decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1. A w myśl tego ostatniego przepisu, kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1.
Z przepisów tych wprost wynika, że cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym w drodze decyzji nie podlega uznaniu administracyjnemu organu. Zastosowanie tej sankcji jest obowiązkiem organu. Jedyne co organ ma ustalić, to czy decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji ma walor ostateczności oraz czy skarżący takiemu kontrolnemu badaniu kwalifikacji się poddał. Z tych powinności organ się wywiązał i właściwie ocenił, iż niezrealizowanie przez stronę obowiązku przystąpienia do egzaminu sprawdzającego kwalifikacje do kierowania pojazdami rodzi obowiązek organu wynikający z art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a p.r.d., tj. wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 2017 r. I OSK 439/17, dostępny na http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Okoliczności, na które powoływał się S. K., iż nie mógł umówić się na egzamin z powodu posiadanego ważnego prawa jazdy nie mogły mieć wpływu na rozstrzygnięcie organu, bowiem co podkreślono, kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na ten egzamin. Znaczenia dla wyniku sprawy nie miał też posiadany przez skarżącego dokument potwierdzający pobranie biletu w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w [...] w dniu 23 października 2016 r., jeżeli nie skutkował on uzyskaniem dokumentu potwierdzającego uzyskanie pozytywnego wyniku egzaminu sprawdzającego kwalifikacje kierowcy.
Nie było bowiem rzeczą organu ustalanie i wyjaśnianie przyczyn, z powodu których strona nie zrealizowała powinności poddania się egzaminowi. Słusznie wskazywał organ na przepisy powszechnie obowiązującego prawa, a są nimi wydane na podstawie ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 lutego 2016 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2016 r., poz. 231), obowiązujące w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Regulacje te zawierają wymogi jakim musi sprostać osoba ubiegająca się o uprawnienia do kierowania pojazdami, czy to po raz pierwszy czyniąca takie starania, czy też jak w przypadku skarżącego w trybie sprawdzającym kwalifikacje. Istotne znaczenie miało więc zastosowanie się do procedury przewidzianej przepisami tego rozporządzenia. Z treści tych przepisów wynika jakie działania należy podjąć, jakiej treści wniosek złożyć i jakimi załącznikami go opatrzeć. Dokumenty, które są niezbędne przy konkretnym żądaniu strony zostały szczegółowo wymienione w § 5 rozporządzenia. Rodzaj niezbędnych czynności jakie winien podjąć zainteresowany dopuszczeniem do egzaminu sprawdzającego tak w organie właściwym do wydania prawa jazdy jak i ośrodku szkolenia, a w szczególności co należy przedsięwziąć w celu wygenerowania profilu kandydata na kierowcę określa § 6 i następne rozporządzenia. Zastosowanie się do wymogów określonych w tych przepisach było obowiązkiem strony, zwłaszcza że skarżący przechodził tę procedurę i uzyskał pozytywny wynik z egzaminu sprawdzającego kwalifikacje w zakresie kategorii B. Nawet jeśli nastąpiły jakieś zmiany w tej procedurze to obowiązujące przepisy wskazywały na aktualny tryb postępowania, do którego skarżący obowiązany był się zastosować aby sprostać obowiązkowi wynikającemu z ostatecznej decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji.
Konsekwencją zaś niewykonania nałożonego obowiązku było wyeliminowanie strony z ruchu drogowego w zakresie wynikającym z uprawnień do kierowania pojazdami kategorii A, B+E, C i C+E, za czym niewątpliwie przemawiał interes społeczny, o którym mowa w art. 7 k.p.a. A organ nie miał podstaw do prowadzenia dalszego postępowania wyjaśniającego w trybie art. 77 § 1 k.p.a., po tym jak ustalił, że osoba skierowana na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej, nie poddała się temu egzaminowi. Spoczywał bowiem na organie obowiązek wydania decyzji w trybie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a p.r.d. o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie, a wobec tego że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, pozwala to na rozpoznanie skargi i zastosowanie przepisu art. 188 w zw. z art. 151 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 199 i 203 pkt 2 p.p.s.a.