II SA/Bd 1074/04

II SA/Bd 1074/04 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2005-01-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-11-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Grzegorz Saniewski
Marzenna Linska-Wawrzon /przewodniczący/
Wojciech Jarzembski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6240 Zmiana  kategorii zdolności do służby wojskowej
Hasła tematyczne
Powszechny obowiązek obrony
Skarżony organ
Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 133 i art. 134
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
art. 129 par. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA: Marzenna Linska-Wawrzon Sędzia WSA: Wojciech Jarzembski (spr.) Asesor WSA: Grzegorz Saniewski Protokolant: Małgorzata Kraus po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Daniela S. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] 2004 roku, nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej uchyla zaskarżone orzeczenie.
Uzasadnienie
Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w K. w orzeczeniu nr [...] z [...] 2004 r. stwierdziwszy u Daniela S. astmę oskrzelową i zez zbieżny oka lewego, brak jednoczesnego widzenia obu oczu, na podstawie Zał. Nr 2 do Rozp. MON z dnia 25.06.2004 r. - Dz. U. Nr 151, poz. 1595 i ustawy z dnia 29.10.2003 r. - Dz. U. Nr 210 z dnia 11.12.2003 r., poz. 2036, orzekła że Daniel S. jest niezdolny do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju, przypisując mu kategorię zdrowia "D". W uzasadnieniu wskazano, że rozpoznane schorzenia czynią go niezdolnym do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju.
Od powyższego orzeczenia Daniel S. odwołał się do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej powołując się na swoją trudną sytuację bytowo-rodzinną.
Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. orzeczeniem nr [...] z dnia [...] 2004 r., na podstawie art. 29 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst Dz. U. Nr 21 z 2002 r., poz. 205 z późn. zm.), ustawy z dnia 29.10.2003 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP oraz zmianie niektórych innych ustaw - Dz. U. RP Nr 210 z dnia 11.12.2003 e., poz. 2036, rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25.06.2004 r. - Dz. U. RP Nr 151 z dnia 01.07.2004 r., poz. 1594 i poz. 1595, art. 138 kpa, utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie.
W uzasadnieniu wskazano, że TWKL w K. wydała orzeczenie w oparciu o przedstawioną dokumentację lekarską oraz wyniki konsultacji specjalistycznych. Wynik pirometrii wskazuje na zmiany typu obturacyjnego, jak również wyniki testów alergicznych wskazują na istniejącą alergię. W opinii lekarzy z JW. wynika, iż u badanego występuja dolegliwości w postaci kataru siennego, duszności, głównie po wystąpieniu wysiłku. Biorąc pod uwagę wywiad, badania dodatkowe oraz opinię specjalistów należy u orzekanego rozpoznać astmę oskrzelową. Badający specjalista - okulista rozpoznał zez zbieżny oka lewego z brakiem jednoczesnego widzenia obuocznego, kwalifikując schorzenie do § 11 p. 3, co zgodnie z Dz. U. Nr 151, poz. 1595 daje kategorię zdrowia "D" i dlatego uznano Daniela S. za niezdolnego do czynnej służby wojskowej i nie znaleziono podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia.
Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożył Daniel S. podnosząc, że cierpi jedynie na alergię i leczy się od dwóch lat.
W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wniosła o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w obu orzeczeniach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie będąc więc związany zarzutami i wnioskami danej skargi sąd zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu dostrzeżonych w toku sądowej kontroli legalności decyzji wszelkich naruszeń prawa, tudzież przepisów które powinny znaleźć zastosowanie w danej sprawie i to niezależnie od żądań oraz zarzutów podniesionych w skardze. Powyższe odnosić się winno - co oczywiste - także do argumentacji zawartej w odpowiedzi na skargę.
Badając więc zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję organu II instancji pod kątem jej zgodności z prawem - co obejmuje nie tylko badanie zgodności z prawem materialnym ale także i to w pierwszej kolejności przepisami postępowania - w oparciu o przedłożone akta postępowania administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, iż w aktach tych brak dokumentów pozwalających na ustalenie kiedy skarżącemu została doręczona decyzja organu I instancji.
Zgodnie z przepisem art. 133 § 1 w/w ustawy sąd orzeka na podstawie akt sprawy.
Tymczasem w niniejszej sprawie przedstawiono sądowi akta niekompletne.
Z akt administracyjnych w tej kwestii wynika tylko, że orzeczenie nr [...] organ I instancji tj. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w K. wydała [...] 2004 r. a odwołanie złożono w dniu [...] 2004 r.
Ustalenie daty doręczenia decyzji organu I instancji jest bardzo istotne, gdyż w myśl art. 134 K.p.a. organ odwoławczy ma obowiązek ustalenia, czy odwołanie zostało wniesione w terminie. Uchybienie przez stronę terminowi do wniesienia odwołania skutkuje tym, że decyzja organu I instancji staje się ostateczna. W takiej sytuacji organ odwoławczy rozstrzygałby sprawę zakończoną decyzją ostateczną, a to po myśli art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. skutkowałoby unieważnieniem decyzji organu II instancji.
Zgodnie bowiem z art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. § 3 w/w art. 129 stanowi zaś, że przepisy szczególne mogą przewidywać inne terminy do wniesienia odwołania.
Sytuacja wymieniona w tym ostatnim przepisie w niniejszej sprawie nie zachodzi, bowiem zarówno ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2002 r. Nr 21, poz. 205 z późń. zm.) jak i wydane na podstawie zawartej tam delegacji rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 25.06.2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. Nr 151, poz. 1595 z późn. zm.) w § 22 ust. 2 przewiduje również 14 - dniowy termin do złożenia odwołania liczony od dnia doręczenia orzeczenia.
Wobec braku wspomnianego wyżej dokumentu i braku możliwości ustalenia czy orzeczenie organu II instancji nie zostało wydane z naruszeniem w/w przepisów, bynajmniej tego nie przesądzając - nie zwrócił na to uwagi ani skarżący jak i w szczególności przede wszystkim organ II instancji zarówno w zaskarżonej decyzji jak i odpowiedzi na skargę - Wojewódzki Sąd Administracyjny nie ustosunkowując się merytorycznie do skargi jak i odpowiedzi na nią - zmuszony był po myśli art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylić zaskarżoną decyzję, a w oparciu o art. 152 tej ustawy stwierdzić, że nie podlega ona wykonaniu.
Prowadząc ponownie postępowanie, organ II instancji przede wszystkim ustali czy odwołanie zostało złożone w terminie, a dopiero potem - w zależności od treści ustalenia - rozstrzygnie merytorycznie sprawę ustosunkowując się do odwołania, a także okoliczności podniesionych w skardze.