II SA/Bd 1069/24

II SA/Bd 1069/24 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2025-07-08
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-12-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Grzegorz Saniewski /przewodniczący/
Mariusz Pawełczak
Renata Owczarzak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
art. 145  par. 1  pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędziowie sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) asesor WSA Mariusz Pawełczak Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Gołda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lipca 2025 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej oddala skargę.
Uzasadnienie
Prezydent M. B. na wniosek [...] Sp. z o.o. z dnia [...] grudnia 2014r., (doprowadzony do zgodności z dokumentacją w dniu [...].01.2015 r.), wydał decyzję Nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowalnego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego (wraz z wewnętrzną infrastrukturą techniczną: wod.-kan., c.o., went., klimat., chłodnicza i elektr.), zewnętrznych instalacji kanalizacji sanitarnej i deszczowej, cieplnej (kolektorów geotermalnych), energetycznej wraz z oświetleniem terenu, przyłączy wodociągowego i kanalizacji sanitarnej, dróg zewnętrznych, chodników, parkingów, pylonu reklamowego w granicach działek o nr ewid.[...], 142, 140, 138, 159/1, 159/2, obręb 337, w rejonie ulic: K./A. w B., stanowiących I etap inwestycji wraz z przebudową zjazdu o parametrach zjazdu publicznego z ulicy [...] na potrzeby budynku handlowo-usługowego, w granicach działek o nr ewid.[...] i 160/2, obręb 337.
Powyższa decyzja stała się ostateczna w dniu [...] marca 2015 r.
Na wniosek J. M. P. S.A. z dnia [...] marca 2015 r. w sprawie o przeniesienie decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2023 r., Prezydent M. B. w dniu [...] marca 2015 r. przeniósł powyższą decyzję w całości na wnioskodawcę
Na wniosek J. M. P. S.A. (dzień wpływu do organu I instancji [...] września 2015 r., uzupełniony w dniu [...] września 2015 r.), Prezydent M. B. decyzją z dnia [...] października 2015 r. zmienił decyzję nr [...] z dnia [...] marca 2015r., znak: [...] przeniesioną decyzją z dnia [...] marca 2015, znak: [...], zatwierdzając projekt budowlany i udzielając pozwolenia na budowę budynku handlowo - usługowego (wraz z wewnętrzną infrastrukturą techniczną: wod.-kan., gaz., c.o., went., klimat., chłodnicza i elektr.), zewnętrznej instalacji kanalizacji sanitarnej i deszczowej, gazowej, energetycznej wraz z oświetleniem terenu, przyłączy wodociągowego i kanalizacji sanitarnej, dróg wewnętrznych, chodników, parkingów, pylonu reklamowego, w granicach działek o nr ew. 144, 142, 140, 138, 159/1 i 159/2, obręb 337, w rejonie ulic K./ A. w B., stanowiących 1 etap inwestycji, wraz z przebudową zjazdu o parametrach zjazdu publicznego z ulicy [...] na potrzeby budynku handlowo - usługowego w granicach działek o nr ew. 161 i 160/2, obręb 337. Powyższa decyzja stała się ostateczna w dniu [...] listopada 2015 r.
W dniu [...] kwietnia 2023 r. do organu I instancji wpłynął wniosek H. Ż. z dnia [...] lutego 2023 r. o uchylenie decyzji udzielającej pozwolenia na budowę w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta M. B. z dnia [...].03.2015 r., przeniesionej decyzją Prezydenta M. B. z dnia [...].03.2015 r., zmienionej decyzją Prezydenta M. B. z dnia [...].10.2015r. Wnioskodawczyni wskazała, iż powołana wyżej decyzja dotyczy nieruchomości znajdującej się w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości stanowiącej własność M. J. i H. Ż.. Z treści wniosku wynikało, że H. Ż. wnosi o wznowienie postępowania z uwagi na przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1, 2 k.p.a.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2023 r. Prezydent M. B. odmówił wznowienia postępowania zakończonego ww. ostateczną decyzją z uwagi na brak przesłanki z art. 145 § 1 pkt 2 k.p.a. Wojewoda K.-P. postanowieniem z dnia [...] listopada 2023 r. utrzymał je w mocy, w wyniku rozpatrzenia zażalenia H. Ż.. Odwołująca na ww. postanowienie złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który wyrokiem z dnia [...] maja 2024 r. sygn. akt II SA/Bd 39/24 oddalił skargę.
Prezydent M. B. uznał natomiast, że zawarte we wniosku informacje wynikające z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. , iż dowody na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe- (oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane), należy zweryfikować w ramach wznowionego postępowania i wydał postanowienie w dniu [...] maja 2023 r. wznawiające postępowanie zakończone ostateczną decyzją Prezydenta M. B. nr [...] z dnia [...] marca 2015 r.
W wyniku przeprowadzonych czynności przez organ I instancji w toku postępowania wszczętego z przesłanki wynikającej z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. Prezydent M. B. stwierdził, że nie ustalono żadnych istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych, które ustalone były na podstawie fałszywych dowodów.
W dniu [...] czerwca 2024 r., nr [...].CW, na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1, art. 150 § 1, art. 104, art. 107 § 1 - 3 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2024 r., poz. 572), art. 80 ust. 1 pkt 1, art. 82 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2024 r., poz. 725) oraz art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jednolity: Dz.U. z 2024 r., poz. 107), wydał decyzję odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta M. B. nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. ( następnie przeniesionej i zmienionej).
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podkreślił, że dokument w postaci oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania ruchomością na cele budowlane datowany na dzień [...].12.2014 r., którego dotyczy załączony do akt sprawy wyrok Sądu karnego, nie był dowodem, na podstawie którego ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, bowiem wezwaniem z dnia [...].01.2015 r. organ zobowiązał inwestora do przedłożenia m.in. kompletnie i prawidłowo wypełnionego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wskazując, co dokładnie należy uzupełnić. Z uwagi na powyższe inwestor przedłożył skorygowane i uzupełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane datowane na dzień [...].01.2015 r. Oświadczenie zostało złożone przez pełnomocnika inwestora - A. D.. Jednocześnie podpis łudząco przypomina podpis złożony przez tę samą osobę, która podpisała wniosek o wydanie pozwolenia na budowę. Co do oświadczenia datowanego na dzień [...].01.2015 r., organ I instancji stwierdził, iż nie posiada wiedzy, aby jego prawdziwość była podważana. Tym samym przedłożony wyrok Sądu karnego dotyczył wcześniej złożonego i niekompletnego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, które nie miało żadnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, a nie, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, które było podstawą dla oceny, czy inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Powyższe potwierdza także fakt, iż Sąd karny nie umieścił w rozstrzygnięciu żadnego zapisu dotyczące przepadku dokumentu oświadczenia, celem jego wyeliminowania z obrotu prawnego. Chociaż brak jest pisemnego uzasadnienia wyroku, zdaniem organu I instancji można domniemać, że podstawowym powodem był fakt, iż dokument uznany jako podrobiony nie wywierał żadnych skutków prawnych w ramach postępowania zakończonego wydaniem decyzji.
H. Ż. pismem z dnia [...] czerwca 2024 r. złożyła odwołanie, wnosząc o uchylenie decyzji Prezydenta M. B. nr [...] z dnia [...] marca 2015 r., znak: [...] i ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem wszystkich okoliczności i dowodów, w tym prawomocnego wyroku karnego oraz braku zgody na dysponowanie działką nr [...]. Ponadto strona wniosła o złożenie przez WAB zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez Inwestora w związku ze złożeniem fałszywego oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością.
Odwołująca podniosła, iż zarówno oświadczenie z dnia [...].12.2014r., jak i wniosek o pozwolenie na budowę z [...].12.2014 r. obejmowały działkę nr [...]. Na ten wniosek, ze złożonym przy nim fałszywym oświadczeniu została wydana decyzja - zgodnie z art. 33 § 1 Prawa budowlanego - nr [...] z dnia [...].05.2015 r. - co zostało w niej zapisane, cyt.: "po rozpatrzeniu wniosku o pozwolenie na budowę z dnia [...].12.2014r.". Organ, rozpatrując wniosek z [...].12.2014r. zauważył brak prawa do dysponowania nieruchomościami, w tym działkami gminnymi nr [...] Z tego powodu, inwestycja zdaniem strony skarżącej została etapowana, co w jej przekonaniu stanowi obejście prawa, analogiczne jak w wyroku WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2020 roku, sygn. akt VII SA/Wa 2340/19.
Odwołująca podniosła, iż organ posiadając wiedzę o braku zgody Wydziału Mienia i Geodezji na dysponowanie działkami nr [...] na cele budowlane - nie złożył zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa dotyczącego złożenia nieprawdziwego oświadczenia. Pełnomocnik Inwestora - A. D., w dniu [...] stycznia 2015 roku złożyła kolejne oświadczenie, które nie obejmowało działki nr [...], co w ocenie odwołującej stanowi niedopełnienie formalności uniemożliwiające wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, ponieważ działka nr [...] była ujęta w projekcie budowlanym. Mimo tego, decyzja nr [...] udzielała pozwolenia na budowę i zatwierdzała projekt zagospodarowania terenu obejmujący działkę 160/1, co jest niezgodne ze stanem prawnym i faktycznym.
Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] listopada 2024 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Zdaniem organu odwoławczego słusznie stwierdził Prezydent M. B., że dokument w postaci oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, datowany na dzień [...].12.2014 r., którego dotyczył wyrok Sądu Rejonowego w B. IX Wydział Karny z dnia [...] maja 2016 r., sygn. akt IX K 185/16 wydany wobec oskarżonego: T. P., nie był dowodem, na podstawie którego ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne.
Wskazano, że w przedmiotowej sprawie organ I instancji wezwał inwestora w dniu [...] stycznia 2015 r. m.in. o przedłożenie kompletnie i prawidłowo wypełnionego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Pełnomocnik inwestora przedłożył skorygowane i uzupełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane datowane na dzień [...].01.2015 r. i to właśnie ono stanowiło podstawę do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] marca 2015r. Wobec powyższego nie można więc uznać, że oświadczenie z dnia [...] grudnia 2014 r. miało jakikolwiek wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Odnosząc się do zarzutu H. Ż. co do zatwierdzenia projektu budowlanego obejmującego działkę nr [...], Wojewoda wskazał, że jest on bezzasadny, ponieważ działka nr [...] nie została objęta wnioskiem o pozwolenie na budowę datowanym na dzień [...] stycznia 2015 r., który został doprowadzony do zgodności z dokumentacją projektową, po wezwaniu organu I instancji, a na podstawie którego została wydana decyzja z dnia [...] marca 2015 r. Zgodnie z § 16 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, jeżeli będzie realizowane etapowanie budowy, to wówczas w projekcie zagospodarowania działki lub terenu zamieszcza się informacje o kolejności realizowania poszczególnych obiektów budowlanych wraz z odpowiadającymi im częściami terenu, które będą umożliwiały użytkowanie tych obiektów zgodnie z przeznaczeniem. Nie oznacza to jednak, że każdy etap będzie zrealizowany, gdyż decyzja zatwierdza tylko zakres inwestycji objęty złożonym wnioskiem o pozwolenie na budowę.
Wojewoda podzielił stanowisko Prezydenta M. B., który stwierdził, że sfałszowanie dowodu w postaci oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (18.12.2014 r.), nie miało wpływu na wynik sprawy, bowiem na podstawie tego dowodu nie ustalono żadnych istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych. Decyzja z dnia [...] marca 2015 r. została wydana na podstawie wniosku o pozwolenie na budowę datowanego na dzień [...] stycznia 2015 r. oraz oświadczenia o posiadanymi prawie do dysponowania nieruchomością również z dnia [...] stycznia 2015 r., które nie zostały podważone.
W skardze do Sądu H. Ż. wniosła o uchylenie decyzji Wojewody nr [...] z dnia [...].11.2024 r. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta M. B., a także uchylenie decyzji Prezydenta M. B. nr [...].CW z dnia [...].06.2024 r. odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta M. B. nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. oraz stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta M. B. nr [...] z dnia [...] marca 2015r., nr [...].MG.
Zaskarżonej decyzji Wojewody K.-P. skarżąca zarzuciła naruszenie następujących przepisów prawa:
• art. 33, art. 34, art. 36 ustawy - Prawo budowlane ustawy z dnia [...] lipca 1994 r. (Dz.U. z 2023 r., poz. 682);
• art. 7, art. 8, art. 10 § 1, art. 35, art. 77 § 1, 80, art. 107 § 3 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (ustawa z dnia [...] czerwca 1960 r. (Dz.U. z 2023 r., poz. 775);
• art. 2 pkt 7 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2023 r., poz. 977);
• art. 2 Konstytucji RP (Dz.U. z 1997 r., Nr 78, poz. 483 z późn. zm.);
• art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935) ze względu na rażące naruszenie przepisów prawa, w szczególności Prawa budowlanego oraz Kodeksu postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu wniesionych zarzutów skarżąca podniosła, iż Wojewoda K.- -P. w zaskarżonej decyzji naruszył przepisy prawa materialnego i procesowego, wydając decyzję w sposób niezgodny z ustalonym stanem faktycznym oraz obowiązującymi przepisami prawa budowlanego. Jej zdaniem, decyzja nr [...] została wydana na podstawie wniosku z dnia [...] grudnia 2014 r., z wykonaniem na działce [...] przyłącza kanalizacji deszczowej oraz parkingu. Inwestor złożył komplet dokumentów, w tym oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. We wniosku zawarto m.in. działkę nr [...], co potwierdza załączony kompletny projekt budowlany.
Złożone przez inwestora oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania działką 160/1 na cele budowlane było jednym z obowiązkowych załączników do wniosku. Pomimo wątpliwości co do autentyczności podpisu oraz prawa do działki, organ dokonał rzetelnej weryfikacji oświadczenia, stąd wezwanie do uzupełnienia braków, które nie zostało zdaniem skarżącej wyegzekwowane, a decyzja wydana została bez uwzględnienia pełnego zakresu inwestycji, w tym działki nr [...], co skutkuje naruszeniem przepisów Prawa budowlanego, szczególnie art. 33 ust. 1 i art. 34 ust. 4. Zaniechanie to skutkowało etapowaniem inwestycji, co jest działaniem pozornym i stanowi obejście prawa.
W wyniku braku prawa do dysponowania działką nr [...], w przekonaniu skarżącej organ administracji budowlanej doprowadził do etapowania inwestycji, co stanowi naruszenie Prawa budowlanego, które wymaga, by pozwolenie na budowę obejmowało całość zamierzenia inwestycyjnego. Działania te miały na celu obejście wymagań, co jest niezgodne z zasadami prawa. Ponadto skarżąca wskazała, że decyzja nr [...] nie spełnia wymogów wniosku z dnia [...] grudnia 2014 r., w którym to inwestor złożył kompletną dokumentację obejmującą całość inwestycji. Decyzja nr [...] nie odzwierciedla pełnego zakresu budowy i narusza art. 33 Prawa budowlanego.
Organ pierwszej instancji, w ocenie skarżącej, wielokrotnie naruszył zasady terminowości, co jest sprzeczne z Kodeksem postępowania administracyjnego. Przykładem jest rozpatrywanie wniosku z dnia [...] kwietnia 2023 r., gdzie decyzja została wydana dopiero [...] czerwca 2024 r., co stanowi naruszenie przepisów dotyczących czasu załatwiania spraw.
Wojewoda w swojej decyzji odniósł się do wyroku o sygn. akt II SA/GI 1310/22, co zdaniem skarżącej w zaistniałej sytuacji prawnej i faktycznej jest błędem proceduralnym, ponieważ wyrok ten zapadł później i dotyczy innego stanu faktycznego, a organ odwoławczy nie miał podstaw do łączenia tej sprawy z postępowaniem zakończonym decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2015r. Mimo że dokumentacja projektu budowlanego oraz pisma inwestora wskazywały na włączenie działki nr [...] do inwestycji, wojewoda argumentował brak prawa do dysponowania tą działką przez inwestora, bez przedstawienia dowodów na poparcie tej tezy, a dokumentacja złożona w ramach wniosku z dnia [...] grudnia 2014 r. potwierdza, że działka ta była częścią planowanej inwestycji.
Skarżąca zwróciła uwagę, że inwestor składając zmieniony wniosek z dnia [...].01.2015r. wskazał na działkę nr [...] w dokumentacji projektowej, a Wojewoda nie uwzględnił jednak, że działka ta była częścią zamierzenia inwestycyjnego już od momentu pierwszego wniosku, co czyniło projekt integralnym, a decyzja nr [...] powinna obejmować całość inwestycji. Organ odwoławczy przyjął, że działka nr [...] nie została objęta wnioskiem o pozwolenie z dnia [...] stycznia 2015 r., lecz zdaniem skarżącej, uwzględnienie tej działki było obowiązkowe do uzyskania pozwolenia na użytkowanie całego zamierzenia budowlanego, a pominięcie tej działki stanowi istotny błąd proceduralny, który czyni decyzję niewykonalną i narusza zasady integralności inwestycji.
Podrobienie podpisu w oświadczeniu z [...] grudnia 2014 r., w ocenie skarżącej, nie było znane organom w dniu wydania decyzji nr [...], a Wojewoda odniósł się do tej kwestii na podstawie późniejszego wyroku, co nie było uzasadnione, ponieważ w chwili rozpatrywania sprawy nie było informacji o podrobieniu podpisu i pomimo tego, Wojewoda uwzględnił te okoliczności w decyzji, co narusza zasady postępowania dowodowego.
Wniosek z dnia [...] stycznia 2015 r., zdaniem skarżącej, nie obejmował wszystkich działek przewidzianych w projekcie inwestycyjnym, ponieważ działka nr [...] została ujęta w pierwotnym wniosku z dnia [...] grudnia 2014 r., lecz organ odwoławczy przyjął, że decyzja została wydana na podstawie nowszego wniosku, który pomijał całość zamierzenia budowlanego. W wyniku tego, wydana decyzja 198/2015 stała się niezgodna z wymogami Prawa budowlanego i niewykonalna.
W odpowiedzi na skargę organ, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Podkreślenia przy tym wymaga, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2024r., poz. 935 (dalej: ppsa) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Analizując skargę przy zastosowaniu powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie podlega uwzględnieniu, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Przedmiotem kontroli w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Wojewody Kujawsko- - P. z dnia [...] listopada 2024 r., nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta M. B. z [...] czerwca 2024 r., nr [...].CW o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta M. B. nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. Zasadniczą kwestią w niniejszej sprawie jest to, że postępowanie toczyło się w ramach wznowienia postępowania. Podstawą wydanego rozstrzygnięcia było stwierdzenie organu I instancji, iż pomimo przeprowadzonych czynności wyjaśniających w postępowaniu wszczętym z przesłanki wynikającej z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., nie ustalono żadnych istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych, które ustalone były na podstawie fałszywych dowodów.
W związku z trybem prowadzonego postępowania przede wszystkim stwierdzić należy, że przedmiot postępowania wyznacza wniosek skarżącej z dnia [...] lutego 2023r. o uchylenie decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowalnego i udzielania pozwolenia na budowę z określeniem jednej z enumeratywnie wymienionych w przepisach przesłanek postępowania. Skarżąca wskazała jako podstawę wznowienia przesłankę z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznania się postępowanie, jeżeli dowody na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe.
Wznowienie postępowania stanowi tzw. nadzwyczajny tryb postępowania, który służy weryfikacji ostatecznej decyzji administracyjnej wydanej w postępowaniu obarczonym jedną z kwalifikowanych wad procesowych enumeratywnie wymienionych w art. 145 § 1, art. 145a § 1, art. 145aa § 1 i art. 145b § 1 k.p.a. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową, która ma na celu ponowne rozpatrzenie sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, w sytuacji gdy postępowanie, w którym ją wydano, było dotknięte wadą przewidzianą m.in. w art. 145 § 1 k.p.a. Podstawy wznowienia postępowania zostały wyczerpująco wskazane w ww. przepisach k.p.a., a ich rozszerzająca wykładnia – z uwagi na zasadę trwałości decyzji wynikającą z art. 16 k.p.a. – jest niedopuszczalna (por. wyrok NSA z 26 października 1999 r., IV SA 1739/97, LEX nr 47859). Ustalenie wystąpienia jednej ze wskazanych wadliwości nakłada na organ właściwy w sprawie, obowiązek rozpoznania i rozstrzygnięcia ponownego sprawy, rozstrzygniętej decyzją ostateczną. Postanowienie o wznowieniu postępowania otwiera postępowanie, w którym właściwy organ rozpatruje ponownie sprawę zakończoną decyzją ostateczną. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania kończy się decyzją, przy czym po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 k.p.a. mogą zapaść jedynie rodzaje rozstrzygnięć administracyjnych wyczerpująco wymienione w art. 151 § 1 i § 2 k.p.a.
W doktrynie wskazuje się, że wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. dopuszczalne jest w razie spełnienia łącznie kilku warunków. Po pierwsze w postępowaniu dowodowym prowadzonym w danej sprawie administracyjnej miało miejsce wystąpienie fałszywego dowodu. Po drugie, sfałszowanie dowodu musi być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu (z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 145 § 2 i § 3 k.p.a.). Po trzecie, fałszywy dowód był podstawą ustalenia okoliczności faktycznych istotnych dla sprawy.
Organ uznał, że w sprawie wystąpiła przesłanka wznowienia postępowania zakończonego decyzją Prezydenta nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowalnego i udzielania pozwolenia na budowę, określona w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., co wynika z prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w B. IX Wydział Karny z dnia [...] maja 2016 r., sygn. akt IX K 185/16, wydanego wobec oskarżonego T. P.. Sąd ustalił, że "Pan T. P. dopuścił się czynu polegającego na tym, że [...] grudnia 2014 roku w B. przy ul. Grudziądzkiej 9-15 w Wydziale Administracji Budowlanej Urzędu M. w B. posłużył się jako autentycznym, podrobionym dokumentem w postaci oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, opatrzonym datą sporządzenia [...] grudnia 2014r. w K., upoważniającym do pełnomocnictwa A. D. do reprezentowania przedsiębiorstwa pod firmą [...].I. sp. z o.o., na którym to dokumencie uprzednio w miejscu "podpis(y)" podrobił podpis A. D., własnoręcznie składając podpis o treści D. A.". Sąd warunkowo umorzył postępowanie na okres próby wynoszący 1 rok z uwagi na fakt, że wina i społeczna szkodliwość nie była znaczna, a okoliczności jego popełnienia nie budziły wątpliwości.
W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że mimo braku wyraźnej regulacji w k.p.a., okoliczności (fakty) potwierdzone prawomocnym wyrokiem skazującym, organ administracji publicznej obowiązany jest traktować jako udowodnione. Zgodnie natomiast z art. 11 p.p.s.a. ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd administracyjny. Związanie sądu administracyjnego ustaleniami wyroku karnego wynikające z art. 11 p.p.s.a. należy rozumieć w ten sposób, że przepis ten zakazuje sądowi podważania ustaleń organu administracji publicznej zgodnych z ustaleniami prawomocnego wyroku skazującego oraz nakazuje akceptację ustaleń organu administracyjnego zgodnych z ustaleniami wyroku skazującego (por. wyrok NSA z 12 lutego 2009 r., II GSK 728/08, opubl. w internetowej bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej "CBOSA").
Po ustaleniu zaistnienia podstawy wznowienia, organ administracyjny zobligowany jest rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę administracyjną zakończoną decyzją ostateczną, w której wznowił postępowanie. Dopiero po wznowieniu postępowania organ administracji publicznej bada stopień, zakres i skutki ewentualnego wpływu określonej podstawy wznowienia na treść dotychczasowej decyzji. Podkreślić trzeba, że na skutek wznowienia postępowania dochodzi nie tylko do wyeliminowania wadliwego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego, ale również do ponownego, merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy. Przedmiot postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest zatem złożony.
W tym kontekście należy uwzględnić, że zasadne jest stanowisko orzekających w sprawie organów, iż dokument w postaci oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, datowany na dzień [...].12.2014 r., którego dotyczy wyżej wskazany wyrok Sądu Rejonowego w B., nie był dowodem, na podstawie którego ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, ponieważ organ I instancji wezwał inwestora w dniu [...] stycznia 2015r. m.in. o przedłożenie kompletnie i prawidłowo wypełnionego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Pełnomocnik inwestora przedłożył skorygowane i uzupełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane datowane na dzień [...].01.2015 r. i to właśnie ono stanowiło podstawę dla wydania decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] marca 2015 r. Wobec powyższego, nie można więc uznać, że podrobione przez Prezesa zarządu spółki oświadczenie z dnia [...] grudnia 2014 r. miało jakikolwiek wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Zarzut skarżącej nawiązujący do zatwierdzenia projektu budowlanego który jest niezgodny z wnioskiem o pozwolenie na budowę obejmującym działkę nr [...] również nie znajduje uzasadnienia, ponieważ działka nr [...] nie została objęta zmodyfikowanym wnioskiem o pozwolenie na budowę datowanym na dzień [...] stycznia 2015 r., który został doprowadzony do zgodności z dokumentacją projektową, po wezwaniu organu I instancji, na podstawie którego została wydana decyzja z dnia [...] marca 2015 r. Zgodnie z § 16 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, jeżeli będzie realizowane etapowanie budowy, to wówczas w projekcie zagospodarowania działki lub terenu zamieszcza się informacje o kolejności realizowania poszczególnych obiektów budowlanych wraz z odpowiadającymi im częściami terenu, które będą umożliwiały użytkowanie tych obiektów zgodnie z przeznaczeniem. Decyzja zatwierdza tylko zakres inwestycji objęty złożonym wnioskiem o pozwolenie na budowę i nie przesądza, że każdy etap będzie zrealizowany. Decyzja z dnia [...] marca 2015 r. została wydana na podstawie wniosku o pozwolenie na budowę datowanego na dzień [...] stycznia 2015r. oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością również z dnia [...] stycznia 2015 r., które nie zostały podważone. Należy przy tym zwrócić uwagę, że oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie stanowi dowodu istnienia prawa lecz jest dokumentem prywatnym stanowiącym dowód, że osoba która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w tym dokumencie.
Dopuszczenie się czynu polegającego na posłużeniu się jako autentycznym - podrobionym dokumentem w postaci oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane opatrzonym datą sporządzenia [...] grudnia 2014 r. w K., jako sporządzonym przez pełnomocnika A. D., upoważnioną do reprezentowania przedsiębiorstwa pod firmą [...].I. sp. z o.o., na którym to dokumencie uprzednio w miejscu "podpis(y)" sprawca podrobił podpis A. D., własnoręcznie składając podpis o treści D. A., nie stanowi samo w sobie dowodu na okoliczność, iż inwestor w rzeczywistości nie posiadał tego prawa w danym momencie, a dowodzi jedynie tego, że na określonym etapie postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę, sprawca przestępstwa dokonał sfałszowania podpisu pełnomocnika inwestora. Dla rozstrzygnięcia sprawy o pozwolenie na budowę istotny jest fakt posiadania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane a ten nie został zakwestionowany w zakresie działek na które wydano decyzję. Natomiast twierdzenia skarżącej, że decyzja nie uwzględnia pierwotnie wskazanej we wniosku działki [...] wobec dokonanej weryfikacji wnioskowanego zakresu inwestycji nie znajduje uzasadnienia.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że podniesione przez skarżącą zarzuty są nieuzasadnione, zaś zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Sąd nie doszukał się także innych naruszeń przepisów prawa procesowego, czy materialnego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia wydanych w sprawie decyzji. Decyzje organów obu instancji zostały uzasadnione zgodnie z wymogami wynikającymi z art. 107 § 3 k.p.a. i czytelnie wskazywały, jakie względy zdecydowały, że to, a nie inne, rozstrzygnięcie w sprawie zapadło.
Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.