II SA/Bd 1033/05

II SA/Bd 1033/05 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2006-01-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-10-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Anna Klotz
Grażyna Malinowska-Wasik
Małgorzata Włodarska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 813/06 - Wyrok NSA z 2007-02-01
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
art. 50
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Małgorzata Włodarska (spr.) Sędzia WSA: Grażyna Malinowska-Wasik Asesor WSA: Anna Klotz Protokolant Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi Kazimierza Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2005 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania robót oddala skargę
Uzasadnienie
II SA/Bd 1033/05
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia [...] 2005 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w T. odmówił wstrzymania nawożenia odpadów na teren nieruchomości przy ul. [...] w T. W uzasadnianiu wskazano, że zgromadzony na działce Piotra S. gruz budowlany, ziemia z wykopów oraz śmieci nie stanowią obiektu budowlanego, a ich składowanie, połączone z plantowaniem nie jest robotą budowlana w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. nr 207, poz. 2016, z późno zm.). Zgodnie z art. 3 pkt 3 tejże ustawy składowisko odpadów jest budowlą służącą do gromadzenia odpadów, które same w sobie nie są obiektem budowlanym. Nie mogą być zatem przedmiotem postępowania organu budowlanego.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Kazimierz Z., podniósł, iż organ nadzoru budowlanego pominął całkowicie, iż niniejsza sprawa dotyczy nasypu o wysokości około dwóch metrów zawierający szacunkowo ponad 140.000,00m3 materiału, posadowiony na obszarze około 1 hektara. Przy tym organ nie oszacował wielkości tego nasypu, mimo złożenia przez Kazimierza Z. stosownego wniosku. Przedmiotowy nasyp jest zdaniem skarżącego obiektem budowlanym w rozumieniu art. 3 prawa budowlanego. Potwierdza to wyrok NSA z dnia 9.12.1998 r. - sygn. akt IV SA 2131/97, w którym uznano kompostownik za obiekt budowlany. Tym bardziej więc, zdaniem Kazimierza Z., obiektem budowlanym jest wysypisko śmieci.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] 2005 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż nawożenie gruntu i innych materiałów odpadowych nie stanowi robót budowlanych w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, ponieważ nie jest to związane z budową, przebudową lub rozbudową obiektu budowlanego. Dlatego też należało odmówić wydania nakazu wstrzymania rzeczonych robót. Organ II instancji wskazał przy tym, iż przedmiotową sprawą zajmuje się właściwy organ - Prezydent Miasta T.
Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy złożył Kazimierz Z., wskazując, iż organy nadzoru budowlanego obu instancji dokonały błędnej wykładni przepisów prawa budowlanego, uznając, iż samowolne składowisko odpadów nie ma przymiotu budowli, zaś zwożenie odpadów przymiotu robót budowlanych. Tym czasem jego zdaniem z przepisów ustawy prawo budowlane wynika, iż budowle ziemne i składowiska odpadów mieszczą się w kategorii obiektów budowlanych. Skarżący ponadto ponownie powołał się na wyrok NSA z dnia 9.12.1998 r. - sygn. akt IV SA 2131/97, w którym uznano za obiekt budowlany kompostownik. Mimo iż organ I instancji sam wskazał, iż przedmiotowy obiekt jest składowiskiem odpadów, na którym stwierdzono nawożenie śmieci, jednak organy obu instancji odmawiają wydania postanowienia o wstrzymaniu nawożenia odpadów. Skarżący wskazał również, iż problemem zajęły się władze samorządowe miasta T., nakazując decyzją z dnia [...] 2005 r. zaprzestanie degradacji gleb, przyjmowania odpadów i podwyższania powierzchni terenu. Wydział Środowiska i Zieleni UM w T. wszczął w tej sprawie postępowanie i powołał biegłych, którzy dokonali odkrywek i pobrali próbki odpadów. Organy nadzoru budowlanego ograniczyły się jedynie do oględzin powierzchni składowiska, podczas gdy śmieci i niebezpieczne odpady zdążono już pokryć warstwą ziemi i piasku.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r.- prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. W związku z tym należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu, iż została ona wydana z naruszeniem prawa mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia niniejszej sprawy stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. nr 207, poz. 2016, z późno zm), zwanej dalej: "Prawo budowlane". Zgodnie z art. 50 ust. 1 tejże ustawy w przypadkach innych niż określone wart. 48 ust. 1 lub wart. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. l, lub w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach.
W niniejszej sprawie skarżący domaga się wstrzymania robót budowlanych polegających na nawożeniu gruzu budowlanego, ziemi z wykopów oraz śmieci. Wyjaśnienia zatem wymaga kwestia ustawowej definicji "prowadzenia robót budowlanych" oraz tego czy nawożenie gruzu budowlanego, ziemi z wykopów i śmieci można uznać za prowadzenie robót budowlanych. W myśl przepisu art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Zakładając, że gromadzenie gruzu i innych materiałów odpadowych nie jest pracą polegającą na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego, należałoby przYJąc, że może był ewentualnie "budową". Pod pojęciem "budowy" należy zgodnie z przepisem art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miej scu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Obiektem budowlanym jest natomiast:
- budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
- budowla stanowiąca całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami
i urządzeniami,
- obiekt małej architektury.
(art. 3 pkt l Prawa budowlanego)
Ponieważ zgromadzony na działce gruz i inne odpady nie jest budynkiem wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, ani obiektem małej architektury (art. 3 pkt 4 Prawa budowlanego), więc można rozważać ewentualnie czy jest budowlą stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami. Jak wynika z niekwestionowanych ustaleń organu obu instancji, nie jest taka budowlą. Zgromadzony gruz nie jest powiązany z żadną infrastrukturą techniczną. Nie można zatem uznać, że samo gromadzenie gruzu i innych odpadów na działce jest prowadzeniem robót budowlanych w rozumieniu Prawa budowlanego, które można wstrzymać na podstawie przepisu art. 50 Prawa budowlanego.
Skarżący wprawdzie wskazuje, iż w niniejszej sprawie mamy do czynienia ze składowiskiem odpadów, które mieści się w katalogu obiektów budowlanych (art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego), jednakże nie można zgodzić się z taką interpretacją. Samo nawiezienie gruzu na działkę, nie sprawia bowiem, iż można automatycznie mówić o składowisku odpadów. Jak wynika to m.in. z ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach (Dz.U. Nr 62, poz. 628 z późno zm.), pojęciem "składowisko odpadów" można posługiwać się jedynie w stosunku do specjalnie przygotowanego i urządzonego technicznie miejsca składania odpadów przemysłowych lub komunalnych. Na składowiskach odpadów są gromadzone materiały i substancje nieprzydatne, zużyte lub nawet niebezpieczne, w sposób zapewniający bezpieczeństwo ludzi i izolację środowiska. Warunki takie tworzy odpowiednia konstrukcja składowiska odpadów, na którą składają się warstwy izolacyjne pod odpadami i nad nimi, membrany inżynierskie, system drenażu i odprowadzania odcieków, przewody odprowadzające gaz i system zbiorczy gazu, studnie kontrolne i inne. Każda porcja dzienna odpadów jest niezwłocznie przykrywana powierzchniową warstwą izolacyjną i stucentymetrową warstwą gleby. Powierzchnia składowiska odpadów jest na bieżąco rekultywowana i obsadzana roślinami.
W niniejszej sytuacji trudno uznać zatem, że mamy do czynienia ze składowiskiem odpadów. Nasyp na przedmiotowej działce utworzony w wyniku nawożenia gruzu budowlanego, ziemi z wykopów oraz śmieci nie spełnia podstawowych warunków by uznać go za składowisko odpadów.
Mając powyższe na uwadze, uznając, że postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia ..] 2005 r., nr [...] nie narusza prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późno zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.