II SA/Bd 1032/04

II SA/Bd 1032/04 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2005-01-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-11-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Grzegorz Saniewski
Marzenna Linska-Wawrzon /przewodniczący/
Wojciech Jarzembski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6240 Zmiana  kategorii zdolności do służby wojskowej
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone orzeczenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 134 par. 1 art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
art. 134 art. 129 par. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Małgorzata Kraus po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Zbigniewa K. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w B. z dnia [...] 2004 r., nr [...] w przedmiocie zmiany kategorii zdolności do służby wojskowej 1. uchyla zaskarżone orzeczenie, 2. stwierdza, że zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu
Uzasadnienie
Orzeczeniem Nr [...] z dnia [...] 2004 r. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w G. na podstawie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 25.06.2004 r. (Dz. U. Nr 151, poz. 1594) oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 25.06.2004 r. (Dz. U. Nr 151, poz. 1595) stwierdziła u badanego Zbigniewa K. zaburzenia nerwicowe w strukturze osobowości § 66 p. 1 uznając, że jest on zdolny do służby wojskowej - kategoria "A".
W uzasadnieniu wskazano, że "rozpoznanie ustalono w oparciu o badania specjalistyczne i dokumentację medyczną badanego, stopień jego nasilenia czyni badanego zdolnym do służby wojskowej".
Odwołanie od powyższej decyzji złożył Zbigniew K. wskazując, że leczy się od 10 roku życia u psychiatry z uwagi na zaburzenia lękowe na podłożu osobowości astenicznej, co zataił przed Komisją i że stan jego zdrowia pogarsza się.
Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. jako organ II instancji w dniu [...] 2004 r. wydała na podstawie art. 29 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst Dz. U. Nr 21 z 2002 r., poz. 205 z późn. zm.), ustawy z dnia 29.10.2003 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. RP Nr 210 z dnia 11.12.2003 r., poz. 2036), rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25.06.2004 r. (Dz. U. RP Nr 151 z dnia 01.07.2004 r., poz. 1594 i poz. 1595) i art. 138 kpa, orzeczenie Nr [...], którym uchyliła zaskarżone orzeczenie stwierdzając u skarżącego:
1. osobowość zaburzoną - § 68 p. 1,
2. zaburzenia lękowe w trakcie leczenia - § 66 p. 1
uznając, że jest on zdolny do służby wojskowej - kategoria zdrowia "A".
W uzasadnieniu wskazano, że przeprowadzono w postępowaniu odwoławczym dodatkowe badania psychiatryczne. W ich trakcie stwierdzono u badanego osobowość zaburzoną oraz zaburzenia lękowe w trakcie leczenia. Schorzenia te upośledzają jedynie minimalnie zdolności adaptacyjne badanego, tj. stanowią schorzenia, o których mowa w § 68 p. 1 i § 66 p. 1 załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 26.06.2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej (Dz. U. Nr 151, poz. 1595) i kwalifikują go do kategorii zdrowia "A".
Na to orzeczenie Zbigniew K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, nazywając je krzywdzącym, podnosząc, że od dzieciństwa choruje na nerwicę lękową.
W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w B. wniosła o oddalenie skargi. Wskazano, że w toku postępowania odwoławczego przeprowadzono dodatkowe badania sprawdzające. Wykonano badanie psychologiczne i badanie psychiatryczne. Badania te pozwoliły ustalić rozpoznanie zaburzeń osobowości i zaburzeń nerwicowych oraz stopień ich nasilenia skutkujący kwalifikacją do § 66 p. 1 i § 68 p. 1. RWKL uchyliła orzeczenie TWKL głównie w celu ujęcia w orzeczeniu wszystkich elementów rozpoznania. Zastosowana kwalifikacja orzecznicza rozpoznanych schorzeń uzasadniała zaliczenie skarżącego do kategorii zdrowia "A" - zdolny do czynnej służby wojskowej. Swoje stanowisko RWKL szczegółowo opisała w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia i podtrzymuje je nadal. Twierdzenia i zarzuty podniesione w skardze są bezzasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie będąc więc związany zarzutami i wnioskami danej skargi sąd zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu dostrzeżonych w toku sądowej kontroli legalności decyzji wszelkich naruszeń prawa, tudzież przepisów które powinny znaleźć zastosowanie w danej sprawie i to niezależnie od żądań oraz zarzutów podniesionych w skardze. Powyższe odnosić się winno - co oczywiste - także do argumentacji zawartej w odpowiedzi na skargę.
Badając więc zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję organu II instancji pod kątem jej zgodności z prawem - co obejmuje nie tylko badanie zgodności z prawem materialnym ale także i to w pierwszej kolejności przepisami postępowania - w oparciu o przedłożone akta postępowania administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, iż w aktach tych brak dokumentów pozwalających na ustalenie kiedy skarżącemu została doręczona decyzja organu I instancji.
Zgodnie z przepisem art. 133 § 1 w/w ustawy sąd orzeka na podstawie akt sprawy.
Tymczasem w niniejszej sprawie przedstawiono sądowi akta niekompletne.
Z akt administracyjnych w tej kwestii wynika tylko, że orzeczenie nr [...] organ I instancji tj. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w G. wydała [...] 2004 r. a odwołanie złożono w dniu [...] 2004 r.
Ustalenie daty doręczenia decyzji organu I instancji jest bardzo istotne, gdyż w myśl art. 134 K.p.a. organ odwoławczy ma obowiązek ustalenia, czy odwołanie zostało wniesione w terminie. Uchybienie przez stronę terminowi do wniesienia odwołania skutkuje tym, że decyzja organu I instancji staje się ostateczna. W takiej sytuacji organ odwoławczy rozstrzygałby sprawę zakończoną decyzją ostateczną, a to po myśli art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. skutkowałoby unieważnieniem decyzji organu II instancji.
Zgodnie bowiem z art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. § 3 w/w art. 129 stanowi zaś, że przepisy szczególne mogą przewidywać inne terminy do wniesienia odwołania.
Sytuacja wymieniona w tym ostatnim przepisie w niniejszej sprawie nie zachodzi, bowiem zarówno ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej jak i wydane na podstawie zawartej tam delegacji rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 25.06.2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. Nr 151, poz. 1595) w § 22 ust. 2 przewiduje również 14 - dniowy termin do złożenia odwołania liczony od dnia doręczenia orzeczenia.
Wobec braku wspomnianego wyżej dokumentu i braku możliwości ustalenia czy orzeczenie organu II instancji nie zostało wydane z naruszeniem w/w przepisów, bynajmniej tego nie przesądzając - nie zwrócił na to uwagi ani skarżący jak i w szczególności przede wszystkim organ II instancji zarówno w zaskarżonej decyzji jak i odpowiedzi na skargę - Wojewódzki Sąd Administracyjny nie ustosunkowując się merytorycznie do skargi jak i odpowiedzi na nią - zmuszony był po myśli art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylić zaskarżoną decyzję, a w oparciu o art. 152 tej ustawy stwierdzić, że nie podlega ona wykonaniu.
Prowadząc ponownie postępowanie, organ II instancji przede wszystkim ustali czy odwołanie zostało złożone w terminie, a dopiero potem rozstrzygnie sprawę ustosunkowując się do odwołania